Δευτέρα, 14 Οκτωβρίου 2019

ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ ΤΟΥ 2019 ( ΕΩΣ ΤΩΡΑ ). ΠΡΩΤΟ UPDATE...

Αυτές είναι οι 13 ταινίες που έχω ξεχωρίσει έως τώρα, το 2019. Νομίζω θα υπάρξουν αρκετές ακόμα, αλλά προς το παρόν έχουμε και λέμε:


ARTIC- ΑΡΚΤΙΚΗ (Joe Penna) Ισλανδία. Adventure,Drama.



Βυθισμένο στην μοναξιά του Αρκτικού κύκλου και έχοντας τον εξαιρετικό πάντα Mads Mikkelsen, σαν απόλυτο προτέρημα, το φιλμ του Βραζιλιάνου Joe Penna, είναι μια απλή και τίμια ταινία. Μιλά για έναν αποκλεισμένο άνθρωπο και την πάλη του για επιβίωση. Στηριγμένο στην παλιομοδίτικη, γραμμική αφήγηση και σχεδόν χωρίς διαλόγους, σε καθηλώνει με τα απόκοσμα τοπία, την δυσοίωνη ηχώ ενός εχθρικού κόσμου και την αξιοπιστία του πρωταγωνιστή. Η πανοραμική widescreen φωτογραφία μεταφέρει το ψύχος στην καρδιά μας και η περιπέτεια επιβίωσης αρχίζει να μας επηρεάζει υπόγεια, χωρίς οπτικά εφέ, αλλά με το αληθινό ανθρώπινο δράμα. 

   AVENGERS: ENDGAME- ΕΚΔΙΚΗΤΕΣ, Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΠΡΑΞΗ (Anthony Russo,Joe Russo) ΗΠΑ, Αγγλία, Καναδάς. Action, Adventure, Fantasy.


Δίνοντας τα πάντα, σε μια τελική ευθεία, το σύμπαν της Μάρβελ εκρήγνυται σε ένα τελευταίο οπτικό όργιο. Κλείνοντας τον τρίτο κύκλο ταινιών, μας δίνει την "μητέρα" των μαχών, σε ένα τρίωρο έπος. Γαργαντούας από τους λίγους, που φυσικά δεν μπορεί να μπει σε καμιά βάση λογικής, καταφέρνει όχι μόνο να κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον αλλά και να συγκινήσει, αφού ευφυώς αυτοσαρκάζεται  με έναν πατσοκοιλιά Θωρ και συγχρόνως κρατά ισορροπίες ανάμεσα σε ήρωες που παρά τις ανήκουστες δυνάμεις τους μας είναι οικείοι και εύθραυστοι. Ειδική μνεία στον Robert Downey Jr. που οδηγεί ένα all-star cast και παραδίδει έναν απόλυτα ρεαλιστικό Iron Man. Σκοτεινό αλλά όχι μαύρο, υπερφίαλο αλλά όχι ανόητο, παράλογο αλλά απαραίτητο, το φιλμ δένει μια μυθολογία δεκαετιών της Μάρβελ. Και την θέση του στη λίστα δεν την παίρνει γιατί είναι αριστούργημα, αλλά επειδή θα μπορούσε πολύ εύκολα να είναι σκουπίδι- δείτε τι γίνεται με την DC...

DIEGO MARADONA- ΝΤΙΕΓΚΟ ΜΑΡΑΝΤΟΝΑ (Asif Kapadia) Αγγλία.Documentary,Biography,Sport.



Ο σκηνοθέτης 2 εξαιρετικών βιογραφικών ντοκιμαντέρ ( Senna/ Amy ) την τρίτη και φαρμακερή ασχολείται με έναν άνθρωπο μύθο/ καταραμένο. Τον Diego/ Maradona. Η κάθετος ακολουθεί το όνομα στους τίτλους και καθ όλη την διάρκεια της ταινίας παίζει κύριο ρόλο. Ο πάμπτωχος Αργεντινός που αργότερα έγινε θρύλος των γηπέδων συνήθιζε να διατηρεί αυτή τη διττότητα. Ήταν συγχρόνως ο Ντιεγκίτο, το αγαπημένο παιδί των οπαδών και ένα απλό αλάνι που έπαιζε μπάλα, αλλά και ο Μαραντόνα, ο μεγάλος υπέρλαμπρος σταρ. Μέσα από 500 ώρες αρχειακό υλικό και επικεντρωμένος στην περίοδο που ήταν στην Νάπολι, από το 1984 έως το 1990, ο Asif Kapadia προσπαθεί να ξετυλίξει το κουβάρι της μυθιστορηματικής ζωής του Ντιέγκο. Από την Μπαρτσελόνα αποτυχημένος στην ανυπόληπτη Νάπολι, από τα αλώνια στα σαλόνια, με κατακτήσεις παγκοσμίου κυπέλλου, απανωτά πρωταθλήματα και κύπελλο UEFA. Τα ναρκωτικά, οι πόρνες, η αγάπη, το μίσος, η Μαφία, η αγάπη της μάνας του, η αγάπη του κόσμου, η εκμετάλλευση, ο ιδρώτας. Λίγοι άνθρωποι έχουν περάσει στο στερέωμα σαν θεοί. Ο Μαραντόνα είναι ένας από αυτούς και όπως πολύ σωστά αναφέρει ένας εκ των αφηγητών..."και μόνο το παιχνίδι με την Αγγλία στο Μεξικό αρκεί για να τον κάνει αθάνατο"...  

DRONNINGEN (May el-Toukhy) Δανία, Σουηδία. Drama.


Ένα τολμηρό και σκληρό κοινωνικό και ερωτικό δράμα, το Dronningen ή το ατυχές Queen of hearts, όπως είναι ο τίτλος στα Αγγλικά, μας θυμίζει πως οι Ευρωπαϊκές ταινίες ακουμπάνε θέματα ταμπού σε σύγκριση με τις Αμερικάνικες. Με μια καταπληκτική ερμηνεία η Trine Dyrholm, υποδύεται μια μεσήλικη δικηγόρο που αναλαμβάνει υποθέσεις κακοποίησης ανηλίκων. Ζει φαινομενικά ευτυχισμένη με την οικογένεια της. Ο ερχομός του ανήλικου θετού της γιου θα πυροδοτήσει μια τραγική κατάσταση , καθώς θα επισυνάψει ερωτική σχέση μαζί του και θα γίνει ο θύτης που πάντα κυνηγούσε. Με μια κατάχρηση εξουσίας θα οδηγήσει τα πράγματα σε μια ολέθρια κατάληξη. Εξαιρετική ταινία, με υπόγεια ένταση, καλό σενάριο και στυλιζαρισμένη σκηνοθεσία. Από τις καλύτερες Ευρωπαϊκές ταινίες της χρονιάς. Δεν ξέρω πότε θα κυκλοφορήσει στην Ελλάδα. Όποτε και να ναι αυτό, να πάτε να την δείτε. 

THE FAVOURITE- Η ΕΥΝΟΟΥΜΕΝΗ (Γιώργος Λάνθιμος) Ιρλανδία, Αγγλία, ΗΠΑ.Biography,Drama,History.


Για την Ευνοούμενη έχω μιλήσει εκτενώς στο αντίστοιχο άρθρο. Η καλλιτεχνική ωριμότητα του Λάνθιμου ήρθε με την ταινία αυτή. Καταφέρνει να μπολιάσει με την εκκεντρική του ματιά ένα δράμα εποχής με τρεις εξαιρετικές κυρίες, μία από τις οποίες απέσπασε το όσκαρ α' γυναικείας ερμηνείας, από τις συνολικά 10 υποψηφιότητες της ταινίας. Μια μπραβούρα τρέλλας, ένα μισανθρωπικό μπαρόκ δράμα με κοστούμια, μια κωμωδία ηθών και μια μελέτη πάνω στην εξουσία. Με διαλόγους που σπάνε κόκαλα και εξαιρετική φωτογραφία, δεν είναι το δράμα εποχής που θα βαρεθείς. Μεγάλη ταινία.

FYRE (Chris Smith) ΗΠΑ.Documentary,Music.


Η απίστευτη απάτη με το Fyre festival, μια γιορτή μουσικής για μεγάλα πορτοφόλια σε εξωτικούς προορισμούς. Όλο το παρασκήνιο και η απάτη του  Billy McFarland, ενός καταφερτζή, άφραγκου κομπιναδόρου που, βασισμένος στην προώθηση μέσω ίντερνετ και τις ινφλουέσερς μοντέλες, πούλησε κυριολεκτικά φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Το ενδιαφέρον του ντοκιμαντέρ είναι ότι καταγράφει κάθε βήμα μιας, έτσι κι αλλιώς, εξωφρενικής ιστορίας. Ενώ η ιστορία είναι πιο απίστευτη και από την φαντασία, διανθίζεται με τις απίστευτες λεπτομέρειες, συγχρόνως ανεβαίνει και η αγωνία, γιατί η αφήγηση είναι σαν ψυχολογικό θρίλερ. Ταυτόχρονα περιγράφεται μια κοινωνική κατάσταση εικονικής απιθανότητας, κενών ινφλουέσερς και late stage capitalism, όπου τα ίδια τα εργαλεία της αγοράς γίνονται καταστροφικά με υπερβολές και εξωφρενικές πρακτικές, σκάβοντας τον λάκκο του ίδιου του συστήματος.

GREEN BOOK- ΤΟ ΠΡΑΣΙΝΟ ΒΙΒΛΙΟ ( Peter Farrelly) ΗΠΑ. Biography,Comedy,Drama.

Τα μειονεκτήματα της ταινίας του Peter Farrelly είναι συγχρόνως- κατά παράξενο τρόπο- και τα πλεονεκτήματα της. Είναι διασκεδαστική, με έναν ελαφρύ, ναΐφ τρόπο, παρ όλο που πραγματεύεται ένα πολύ σοβαρό θέμα, τον ρατσισμό. Έχει δύο στερεοτυπικούς πρωταγωνιστικούς  ρόλους. Τον καλόκαρδο αλήτη, ρατσιστή μαφιόζο, που όμως είναι καλό παιδί και τον μαύρο, αλλά εξαιρετικά ταλαντούχο πιανίστα που πολεμά στην Αμερική των '50 για ίση μεταχείριση. Οι Viggo Mortensen, και  Mahershala Ali είναι απολαυστικοί στους αντίστοιχους ρόλους. Είναι καθησυχαστικό και όχι τολμηρό, αυτό όμως το βοηθά να γίνεται ψυχαγωγικό ή crowd pleaser, όπως λένε στο χωριό μου. Μπορεί αν ήμουν μαύρος που έχει μεγαλώσει στο Χάρλεμ να είχα τις αντιρρήσεις μου, όπως ο Spike Lee, αλλά νομίζω ότι περισσότερο διαφώνησε με τα όσκαρ που του δόθηκαν και εδώ θα συμφωνήσω. Άλλωστε η ψυχαγωγία δεν είναι και το πρώτο ζητούμενο παραδοσιακά στον κινηματογράφο? 

DER GOLDENE HANDSCHUH- ΤΟ ΧΡΥΣΟ ΓΑΝΤΙ (Fatih Akin) Γερμανία, Γαλλία. Crime,Drama,Horror.


Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο μπορεί να μισήσετε αυτή την ταινία! Η ακατάπαυστη ενασχόληση ενός κατά συρροή δολοφόνου με το μεθύσι την κακομεταχείριση και δολοφονία γυναικών, βασισμένη στην αληθινή ιστορία του Fritz Honka, ενός "εξαιρετικού" νέου, στις αρχές της δεκαετίας του '70 στο Αμβούργο, μπορεί να σας δημιουργήσει ρίγη αηδίας. Αν όμως προσπεράσεις την επιφάνεια της, κατά τα άλλα άρτιας αισθητικά ταινίας του, πάντα ενδιαφέροντα Fatih Akin, θα ανακαλύψεις θέματα όπως την παρακμή της Γερμανικής κοινωνίας του '70 και τον υπόγειο ρατσισμό. Όλοι οι Γερμανοί παρουσιάζονται ή μπεκρήδες ή πρώην ναζιστές. Οι μετανάστες, ζουν μαζί τους στις πολυκατοικίες και έχουν ηθικό κώδικα και αξιοπρέπεια. Προφανώς δεν είναι για όλα τα γούστα, αλλά εδώ σας λέω τα δικά μου...οπότε...Η ταινία έπαιξε στις νύχτες πρεμιέρας και την προτείνω σαν μια κατάβαση στην ανθρώπινη κτηνωδία...

JOKER (Todd Phillips) ΗΠΑ, Καναδάς. Crime,Drama,Thriller.

Για το Τζόκερ δεν θα κάνω ανάλυση. Νομίζω πως θα έχουμε τον χρόνο στα χρόνια που ακολουθούν. Είναι ξεκάθαρο πως πρόκειται για μια σημαντική ταινία, μια τομή σε διάφορα κινηματογραφικά είδη και μια σπαρακτική φωνή απόγνωσης του σύγχρονου ανθρώπου. Είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον το πως ένας σκηνοθέτης της μπαλαφάρας, με κάτι Hangover και Starsky & Hutch στις αποσκευές του, όταν απέκτησε καλλιτεχνική ελευθερία μέσω των επιτυχιών του και έχοντας όραμα, μας έδωσε αυτή την ταινία. Το όνομα του είναι Todd Phillips. Ο Joaquin Phoenix είναι ο καλύτερος ηθοποιός της γενιάς του. Δεν χρειαζόταν αυτή την ταινία για να μου το αποδείξει. Απλά πρόσθεσε ένα διαμάντι στην κορυφή του στέμματος του. Ενοχλητική, τολμηρή, ψυχοφθόρα, άρτια, ανεβάζει πολύ τον πήχη. Και μόνο ότι παίρνει έναν παλιάτσο από τις σελίδες των κόμικς και τον μετατρέπει σε μεσσιανικό αντί-ήρωα, χωρίς το παραμικρό εφέ στην οθόνη, σε αφήνει άφωνο. Δεν θα μιλήσω άλλο. Θα αναφέρω απλά ένα σχόλιο που διάβασα στον ξένο τύπο και συνοψίζει το σοκ της ταινίας. "Ένα κομμάτι μου βρήκε την ταινία συναρπαστικά ασυμβίβαστη και ανατριχιαστικά επίκαιρη. Ένα άλλο κομμάτι μου θέλει να την κλειδώσει σε ένα κιβώτιο και να την πετάξει στα βάθη του ωκεανού, ώστε να μην κυκλοφορήσει". Υπόκλιση.

MIDSOMMAR- ΜΕΣΟΚΑΛΟΚΑΙΡΟ ( Ari Aster) ΗΠΑ, Σουηδία, Ουγγαρία. Drama,Horror,Mystery.

Το τρίωρο παραισθησιογόνο έπος του  Ari Aster, του ανθρώπου που μας έδωσε πέρσι την Διαδοχή, είναι μια φιλόδοξη και παράξενη ταινία. Θεωρώ πως πρέπει να την δεις πάνω από 1 φορά για να κατανοήσεις όλες τις λεπτομέρειες. Μην με παρεξηγήσετε. Στην πρώτη ανάγνωση δεν είναι τόσο πολύπλοκη ταινία. Ένα νεαρό ζευγάρι που αντιμετωπίζει προβλήματα στην σχέση του προσκαλείται από έναν Σουηδό φίλο να πάει στο χωριό του, όπου μαζί με τους υπόλοιπους της παρέας θα παρακολουθήσει τις τελετουργίες για το θερινό ηλιοστάσιο. Να τονίσω εδώ πως υπάρχει αυτή η παράδοση στις βόρειες χώρες και ειδικά στην Σουηδία είναι θεσμός. Εδώ όμως ο σκηνοθέτης, με μια εξαιρετική αυτοπεποίθηση θα έλεγα, μπλέκει το ψυχολογικό με τον μύθο και δημιουργεί ένα υβρίδιο ταινίας τρόμου και ταινίας χωρισμού! Περισσότερο ανησυχητική παρά τρομακτική. Λουσμένη στο φως και όχι στα σκοτάδια, όπως μας έχουν συνηθίσει οι σκηνοθέτες του είδους. Στην μικρή μας παροικία της ασχετοσύνης η ταινία βγήκε Δεκαπενταύγουστο! Έτσι κατάλαβαν τα τζιμάνια της διανομής το μεσοκαλόκαιρο! Δεν την είδε κανείς. Ευκαιρία να ανοίξετε τα μάτια σας! 

PARASITE- ΠΑΡΑΣΙΤΑ (Joon-ho Bong) Νότια Κορέα. Comedy, Drama, Thriller.

Ποιοί είναι τα Παράσιτα στην ταινία? Οι τεμπέληδες πληβείοι κομπιναδόροι που απομυζούν τους πλούσιους ή οι φραγκάτοι αστοί που απομυζούν την κοινωνία? Μήπως και οι δύο? Μήπως δεν παίζει ρόλο? Μήπως η πάλη αυτή είναι αέναη από την φύση των ανθρώπων. Μια εξαιρετική ταινία του αγαπημένου μου Joon-ho Bong (Ο Επισκέπτης, Snowpiercer, Όκτζα) που παρακολουθώ χρόνια και που επιτέλους πήρε τον Χρυσό Φοίνικα με αυτή την ταινία. Είναι αντισυμβατικός σκηνοθέτης και όχι φεστιβαλάκιας, οπότε η βράβευση έχει διπλή αξία. Η ταινία είναι αριστουργηματική. Μια κοινωνική σάτιρα που σπάει κόκαλα, ένα θρίλερ αγωνίας, ένα παράδοξο δράμα. Θα το δείτε με κομμένη την ανάσα. Ποτέ πριν η πάλη των τάξεων, η κοινωνική ανισότητα και η ψυχολογία του χρήματος δεν παρουσιάστηκαν τόσο τσαχπίνικα και έξυπνα.  

THE SISTERS BROTHERS- ΟΙ ΑΔΕΛΦΟΙ ΣΙΣΤΕΡΣ (Jacques Audiard) Γαλλία, Ισπανία, Βέλγιο, Ρουμανία, ΗΠΑ.  ComedyCrimeDrama, Western.


Αντισυμβατικό νεο-γουέστερν του Γάλλου Jacques Audiard (Κοίτα τους Αντρες Οταν Πέφτουν, Ένας πολύ διακριτικός ήρωας, Ο χτύπος που έχασε η καρδιά μου, Προφήτης) η πρώτη του Αμερικανική ταινία. Ασχολείται με τους αδερφούς Σίστερ, τον Ίλαϊ και τον Τσάρλι, που ήταν πληρωμένοι δολοφόνοι και ακολούθησαν έναν χρυσοθήρα, για 1000 μίλια την δεκαετία του 1850. Η ταινία έχει την δική της ανανεωτική ματιά και πολύ καλές ερμηνείες από τους  John C. Reilly και Joaquin Phoenix- να τος πάλι! Δεν είναι όπως κλασσικά γουέστερν. Είναι σπουδή χαρακτήρων με μικρές πινελιές κωμωδίας και δράματος, εξαιρετική φωτογραφία και ιδιαίτερη αισθητική. Οι σεξπιρικές προεκτάσεις και η ενδιαφέρουσα ιστορία προσφέρουν μια φρεσκάδα στο φιλμ. 

SPIDER-MAN: FAR FROM HOME- SPIDER-MAN: ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΤΟΥ (Jon Watts) ΗΠΑ. Action,Adventure, Comic.

Ας το παραδεχτούμε. Ο Spider-Man είναι ο πιο συμπαθητικός ήρωας. Είναι ένας από μας. Δουλεύει για να την βγάλει, σπουδάζει και οι ικανότητες του του φέρνουν περισσότερο πονοκέφαλο απ όσο καλό. Ίσως γι αυτό οι ταινίες του είναι γενικά συμπαθείς- όχι αυτές με τον Γκάρφιλντ! Εδώ έχουμε μια ξεκάθαρη κωμωδία! Οι καταστάσεις όλες είναι προσχήματα για να γίνει χαμός, αλλά οι ατάκες σπάνε κόκαλα. Ακόμα και οι επικές σκηνές με τις μάχες είναι σε ισορροπία με τις σκηνές οικειότητας με τους φίλους και το "αμόρε". τα πάντα είναι γειωμένα και συγχρόνως σουρεαλιστικά. Απλή ξεκάθαρη ψυχαγωγία, που δεν σε προσβάλει και αποτίει φόρο τιμής στις κλασσικές ταινίες από κόμικς. 

Καλό κινηματογραφικό φθινόπωρο (Τώρα το λένε!!!)

Πέμπτη, 28 Φεβρουαρίου 2019

                    ΤΑ ΜΠΟΜΠΙΝΟΣΚΑΡ 2018!!!

ΕΙΝΑΙ ΘΕΣΜΟΣ!

Κάθε χρόνο ο κος Λάκης δίνει τα δικά του βραβεία. Είναι εφάμιλλα των μεγαλύτερων βραβείων και απολύτως αντικειμενικά. Βασίζει την απόφαση του σε μια μεγαλύτερη γκάμα ταινιών, χωρίς πολιτικές και βρώμικα παιχνίδια. Επίσης-και αυτό βασικό- δεν ζει στο L.A., άρα μάλλον πλησιάζει στα γούστα του φτωχού πλην τίμιου σινεφίλ. Από την άλλη αποτάσσεται κάθε αγκύλωση και μεθόδευση, προκατάληψη και αποκλεισμό. Με δυο λόγια επιβραβεύει αυτό που του αρέσει και βλογάει τα γένια του. 
Έτσι λοιπόν και φέτος, μετά από επίπονη και μεθοδικότατη σκέψη, παρουσιάζει τα ΜΠΟΜΠΙΝΟΣΚΑΡ σε όλες τις κατηγορίες που δίνονται και από την ακαδημία...
Απολύτως μοναδικά και γεννημένα να διχάσουν, όπως και τα ορίτζιναλ, είναι η μοναδική αλήθεια αυτού του blog! Από την άλλη είναι και μια διαφορετική πρόταση. Σε κάθε περίπτωση τα σπάνε!

Ξεκινάμε:

 ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΤΑΙΝΙΑ: ANNIHILATION - ΑΦΑΝΙΣΜΟΣ

Α' ΑΝΤΡΙΚΟΣ: JOE COLE - A PRAYER BEFORE DAWN (ΠΡΟΣΕΥΧΗΣΟΥ ΠΡΙΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ).

Α' ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΣ: OLIVIA COLMAN- THE FAVOURITE ( Η ΕΥΝΟΟΥΜΕΝΗ).

Β΄ ΑΝΤΡΙΚΟΣ: RICHARD E. GRANT- CAN YOU EVER FORGIVE ME? (ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕΣ ΠΟΤΕ ΝΑ ΜΕ ΣΥΓΧΩΡΈΣΕΙΣ?).

Β' ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΣ: TILDA SWINTON- SUSPIRIA
Είναι τόσο γαμάτη που παίζει 3 ρόλους. Το βραβείο για τον αντρικό της!
ΚΙΝ. ΣΧΕΔΙΩΝ: SPIDER-MAN: INTO THE SPIDER-VERSE (SPIDER-MAN, ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΑΡΑΧΝΟ-ΣΥΜΠΑΝ).

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: ROMA.

ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ: THE FAVOURITE (Η ΕΥΝΟΟΥΜΕΝΗ).

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑΣ: ALFONSO CUARON- ROMA.

ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ: THREE IDENTICAL STRANGERS.


ΜΟΝΤΑΖ: BLACKKKLANSMAN (Η ΠΑΡΕΙΣΦΡΗΣΗ).

ΜΗ ΑΓΓΛΟΦΩΝΗ ΤΑΙΝΙΑ: DOGMAN.

ΜΕΪΚ ΑΠ: BOHEMIAN RAPSODY.

ΜΟΥΣΙΚΗ: JOHANN JOHANNSSON (MANDY).

ΤΡΑΓΟΥΔΙ: SUSPIRIUM- THOM YORKE (SUSPIRIA).

ΠΑΡΑΓΩΓΗ: THE FAVOURITE.

ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ ΚΙΝ. ΣΧΕΔΙΩΝ: BAO.

ΜΟΝΤΑΖ ΗΧΟΥ: BLACKKKLANSMAN.

ΜΙΞΗ ΗΧΟΥ: READY PLAYER ONE.

ΕΙΔΙΚΑ ΕΦΕ: ANNIHILATION.

ΔΙΑΣΚΕΥΑΣΜΕΝΟ ΣΕΝΑΡΙΟ: BLACKKKLANSMAN.

ΠΡΩΤΌΤΥΠΟ ΣΕΝΑΡΙΟ: THE FAVOURITE.

Επίσης σε μια σεμνή τελετή, μετά τα πάρτυ, δώσαμε τα παρακάτω βραβεία.

ΤΑΙΝΙΑ ΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΟΣΚΑΡ, ΑΛΛΑ ΧΩΡΙΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ.
BOHEMIAN RAPSODY.
Προτιμούν να δίνουν βραβεία σε μια μέτρια ταινία και συγχρόνως δεν αναφέρουν πουθενά τον Bryan Singer, καθότι έχει φάει μαύρο από σεξουαλικά σκάνδαλα. Η ταινία όμως δεν έγινε μόνη της...
ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ ΤΑΙΝΙΑ ΥΠΟΨΗΦΙΑ- A STAR IS BORN.
Καμιά πρωτοτυπία, τίποτα καινούργιο...
ΟΣΚΑΡ ΑΛΙΚΗ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ: LADY GAGA.

ΟΣΚΑΡ ΔΩΜΑΤΙΟΥ- DEN SKYLDIGE (Ο ΕΝΟΧΟΣ).

ΟΣΚΑΡ ΥΠΕΡΕΚΤΙΜΗΜΕΝΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ: BLACK PANTHER.
Ουακάντα φορέβα...!
ΟΣΚΑΡ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗΣ: HALLOWEEN.
Τα ίδια Παντελάκη μου...
ΟΣΚΑΡ ΠΕΡΑΣΕ ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΚΟΥΜΠΗΣΕ: SOLO, A STAR WARS STORY.
Αν αυτός μοιάζει του Χάρισον Φορντ, τότε ο Τσουμπάκα είναι ΖΖ ΤΟΠ...
ΟΣΚΑΡ ΤΙΝΑΥΤΟΡΕ?: BIRDBOX.
Το μαντήλι βοηθά να μην κοιτάς το σενάριο...
Η Βραδιά θα συνεχιζόταν αλλά μας κατέβασαν τον γενικό.
Και του χρόνου!!! 

Λάκης Μπομπίνας.

Παρασκευή, 22 Φεβρουαρίου 2019

                               ΑΧ, ΤΑ ΟΣΚΑΡ!

Ο ΜΠΟΜΠΙΝΑΣ ΒΑΖΕΙ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥΣ.
Αγαπητά μου παιδιά, ο θεσμός των οσκαρ(ς) είναι ένα εκπληκτικό πανηγυράκι. Η τελετή έχει πιο ενδιαφέρον από τα βραβεία, καθότι υπάρχει μια τεράστια παράδοση συντηρητικών και κοντόφθαλμων επιλογών. Συνήθως οι ταινίες που πρωταγωνιστούν είναι μέτριες και οι πιο δυναμικές παρουσίες αδικούνται. Αυτό τείνει να αλλάξει τα τελευταία χρόνια. Έχουμε πιο ανεξάρτητες παραγωγές, με πιο σκοτεινό θέμα, αλλά μην φανταστείτε ότι γίνονται και θαύματα. Κατ αρχάς οι κατηγορίες horror και sci-fi σνομπάρονται επιδεικτικά. Επίσης παίζονται πολλά "πολιτικά" παιχνίδια εταιρειών, αλλά και τάσεις που επικρατούν στον μικρόκοσμο του Χόλιγουντ.
Επειδή έχουμε και φέτος την πρεμούρα για το ποιος θα πάρει τι, σας κάνω μια γρήγορη υπενθύμιση των εξοργιστικών φάουλ που έχει κάνει η ακαδημία. Θα μιλήσω για εξαιρετικές περιπτώσεις, που από την ασφαλή σκοπιά του χρόνου που περνά, φαίνονται γελοίες. Άλλωστε είναι απλά ένα βραβείο από μια επιτροπή. Επίσης θα μείνω μόνο στην κατηγορία καλύτερης ταινίας, που είναι και η βασικότερη. Αν μπλέξουμε με όλες τις κατηγορίες δεν θα τελειώσουμε ποτέ!

Συνοπτικά θα τα χωρίσουμε σε 3 κατηγορίες:

ΑΔΙΚΙΕΣ!!!
ΠΡΩΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ: ΤΙ ΕΔΩΣΕ Ο ΑΝΘΡΩΠΑΣ? ( Ή ΟΙ ΠΙΟ ΕΞΩΦΡΕΝΙΚΈΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΕΒΕΡ- ΦΑΣΗ WTF...)
1940- Το "Ρεμπέκα" κερδίζει τον "Μεγάλο δικτάτορα"! Πόσο μπροστά να είσαι ρε φίλε... Ο Τσάρλι Τσάπλιν ξεμπροστιάζει τον Χίτλερ, όταν όλοι τον γλύφανε, σε μια αριστουργηματική τραγικο-κωμωδία με αξεπέραστες σεκάνς. Όμως το όσκαρ το παίρνει η ταινία του Χίτσκοκ, αλλά φυσικά όχι ο Χίτσκοκ, γιατί το όσκαρ καλύτερης πάει στον παραγωγό Σέλζνικ. Με ένα σμπάρο, 2 τρυγόνια δηλαδή. Ο Τσάπλιν και ο Χίτσκοκ δεν πήραν ούτε ένα αγαλματίδιο ΠΟΤΕ...!

1941- Το "Η κοιλάδα της κατάρας" κερδίζει τον "Πολίτη Κέην".
Τι κι αν το Αμερικάνικο Ινστιτούτο Κινηματογράφου την κατατάσσει για χρόνια σαν την πιο σημαντική Αμερικάνικη ταινία όλων των εποχών. Τι κι αν όλες οι λίστες παγκοσμίως την περιέχουν, πολλές φορές στην πρώτη δεκάδα. Οι φωστήρες της Ακαδημίας το 1941, έδωσαν το όσκαρ στο ξεχασμένο και πομπώδες μελόδραμα του John Ford, How green was my valley...!
Το ότι η ταινία του Όρσον Γουέλς άλλαξε την ιστορία του κινηματογράφου είναι μια λεπτομέρεια. Άλλωστε ο Γουελς είναι από τα ιερά "τέρατα" του σινεμά, που αδικήθηκε μόνιμα. 

1970- "Πάτον" νίκησε, εναντίον του "ΜΑΣ".
Εδώ έχουμε ξεκάθαρα πολιτική απόφαση. Η μία ταινία είναι στρατόκαυλη και η άλλη μια εξωφρενική αντιπολεμική κωμωδία του Άλτμαν, που εκείνη την εποχή πρέπει να τον έβλεπαν σαν αναρχοκουμμουνιστή στο Χολιγουντ. Το "Πάτον" δεν βλέπεται πια...Το "ΜΑΣ" έκανε μετά και μια πετυχημένη σειρά στην τηλεόραση για 10 ολόκληρες σεζόν!

1973- Το "Κεντρί" κερδίζει τον "Εξορκιστή".
Βέβαια ο εξορκιστής είναι μια ταινία που έβαλε τον τρόμο στο mainstream κοινό...και όχι με ωραίο τρόπο! Είναι μια ταινία αναφοράς και ένας ακρογωνιαίος λίθος. Έχει κάνει τα περισσότερα εισιτήρια για ταινία του είδους και ήταν η πρώτη καθαρόαιμη ταινία τρόμου που πήρε κάποια όσκαρ- σεναρίου π.χ. Αυτό από μόνο του είναι κάτι. Αλλά ρε φίλε, να χάνεις από το "Κεντρι"? Ήταν τα μάτια του Ρέντφορντ και του Νιούμαν βλέπεις, απέναντι στους εμετούς χολής και τους αυνανισμούς με τον σταυρό της Λίντα Μπλερ...

1976- O MF "Rocky" over the MF "Taxi driver".
Mερικοί κανίβαλοι από σας θα χαίρεστε, επειδή έχετε πάει σε όλα τα Ρόκι που μας καταράστηκαν να δούμε και τώρα τελευταία στα Κριντ, στον μαύρο συνεχιστή της παράδοσης του Σλάι
Σας νιώθω ρε μάγκες, έχει τον χαβαλέ του (not), αλλά εδώ μιλάμε για κινηματογράφο και καμιά μπουνιά του Μπαλμπόα δεν μπορεί να γκρεμίσει το "are you talking to me?" του Ντε Νίρο. Μην μιλήσουμε για σενάριο ( Paul Schrader), σκηνοθεσία (Martin Scorsese), μουσική (Bernard Herrmann) και ερμηνείες ( Robert De Niro, Jodie Foster, Harvei Keitel). Ο Σκορσέζε τελικά, ίδρωσε να πάρει όσκαρ και τελικά του το έδωσαν για το "Departed".

1994- Ο πανίβλακας "Φόρεστ Γκαμπ" κέρδισε τον ορυμαγδό του "Pulp Fiction"!
Εδώ είναι που λες βάλτε το στον ποπό σας...
Τα λόγια ωχριούσαν, όταν έβλεπα την απονομή τότε. Κλασσική συντηρητική επιλογή της ακαδημίας. Και αν κάποιος προτάξει το επιχείρημα, ότι η ταινία του Ταραντινο δεν είχε ουσία, πετάξτε του μια παντόφλα. Γιατί ο Φόρεστ δεν είχε κανένα νόημα...

ΧΑΛΙΑ!

ΔΕΥΤΕΡΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ: ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΤΕΡΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ ΠΟΥ ΠΗΡΑΝ ΟΣΚΑΡ ΚΑΛΥΤΕΡΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ.

Εδώ δεν μιλάμε συγκριτικά, αλλά με πραγματική αηδιαστική απορία...

1952- THE GREATEST SHOW ON EARTH.
Αν παιζει ο Τσάρλτον Χέστον- το ακριβές!- και σκηνοθετεί ο Σεσίλ Ντε Μιλ, δώσε το όσκαρ....σιγουράκι. Ακόμα κι αν είναι η μέτρια και βαρετή ιστορία ενός τσίρκου...

1956- AROUND THE WORLD IN 80 DAYS-
Δώσαμε λεφτά μάνα μου! Το κάναμε και μιούζικαλ! 3 ώρες μπανάλ μεγαλείου...

1968- OLIVER!
Την χρονιά που βγήκαν μερικές από τις μεγαλύτερες ταινίες στην ιστορία του κινηματογράφου, η ακαδημία έδωσε υποψηφιότητες σε...άλλες και το όσκαρ σε ένα παλιομοδίτικο μιούζικαλ για τον Όλιβερ Τουίστ!
Η "Οδύσσεια του διαστήματος" π.χ. δεν ήταν ούτε υποψήφια...@@@@@@

1976- ROCKY-
Τα είπαμε πιο πάνω. Να ξεκαθαρίσουμε πως την θεωρούμε πολλή μέτρια ταινία...

1985- OUT OF AFRICA
And out of mind, θα έλεγα. Ύπνος, κούραση και μετριότητα.

1989- DRIVING MISS DAISY-
Η δεκαετία του '80 σφραγίστηκε από συντηρητικές και άχρωμες επιλογές. Αυτή είναι ίσως η χειρότερη. Τηλεταινία για υπερήλικες...

1994- FORREST GUMP
Και εδώ τα είπαμε. Θέλω να τονίσω πως εκτός από pulp fiction ήταν και οι κάτωθι υποψήφιες:
Four Weddings and a Funeral
Quiz Show
The Shawshank Redemption
Νομίζω είχαν να επιλέξουν...

2001- A BEAUTIFUL MIND-
Η ταινία που κανείς δεν θυμάται για κανένα λόγο. 

2002- CHICAGO
Ένα μιούζικαλ ακόμα- τα αγαπημένα της ακαδημίας- και πολύ μέτριο...

2007- NO COUNTRY FOR OLD MEN
Εδώ μπορεί να έχετε ενστάσεις. Οι Κοέν, που είναι αγαπημένα παιδιά της ακαδημίας, έχουν γυρίσει πολύ καλύτερες ταινίες. Η συγκεκριμένη είναι υπερεκτιμημένη και πιστεύω πως δεν λειτουργεί η αλλαγή της αφήγησης που δοκιμάζει. Την θεωρώ πολύ Β...

2010- THE KING'S SPEECH
BBC για Κυριακή απόγευμα και πολύ του είναι. 

2012- ARGO
Μόνο στην Αμερική ένας τύπος σαν τον Μπεν Άφλεκ θα γινόταν ηθοποιός και μόνο, μαζί με τους υπόλοιπους μπεκρήδες της ακαδημίας, θα ψήφιζαν να πάρει όσκαρ για ταινία copy- paste Paul Greengrass, χωρίς πραγματικό δραματουργικό ενδιαφέρον.

'Οπως βλέπετε οι αθλιότητες συνεχίζονται...

ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ.
ΤΡΙΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ: ΠΩΣ ΤΟ ΕΠΑΘΕΣ?
(Δηλαδή οι σπάνιες φορές, που από τις υποψήφιες, έκαναν την καλύτερη επιλογή.)

1939- GONE WITH THE WIND
Ακόμα κι αν σου φαίνεται τώρα ξεπερασμένη, μιλάμε για μια γιγαντιαία παραγωγή και μεγαλειώδη διασκευή, προάγγελο της σαπουνόπερας. Οι ερμηνείες και το καστ έχουν τοτεμική αξία. Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην την ξέρει...

1962- LAWRENCE OF ARABIA
Δοκίμιο του επικού κινηματογράφου και της σπουδής χαρακτήρα. Η ερμηνεία του Πίτερ Ο'Τουλ είναι στις 10 όλων των εποχών, μουσικάρα, γενικά είναι να την βλέπεις κάθε 5 χρόνια, να έρχεσαι στα ίσα σου. Ο Σπίλμπεργκ αποφάσισε να γίνει σκηνοθέτης, όταν την είδε.

1972- THE GODFATHER
Monday, tuesday, wednesday και κάθε μέρα είναι για τον ΝΟΝΟ. Αξεπέραστο αριστούργημα. Η πρώτη μεγάλη κατάκτηση της τότε ανανεωτικής πτέρυγας του Χόλιγουντ. Μια ταινία μπολιασμένη στο DNA κάθε σινεφίλ.

1984- AMADEUS-
Σε μια μέτρια χρονιά, η ταινία του Μίλος Φόρμαν ήταν η μοναδική δικαιολογημένη οσκαρική επιλογή. Με μια σχεδόν ροκ διασκευή της ζωής του Μότσαρτ, από το ομώνυμο θεατρικό έργο, μπολιασμένη με την αριστουργηματική μουσική του αδικοχαμένου συνθέτη, τις εξαιρετικές ερμηνείες και την καθηλωτική αναβίωση της εποχής. Άξιος!

1991- SILENCE OF THE LAMPS- 
Αυτό που δεν κατάφερε ο Εξορκιστής, ήρθε, μετά από σχεδόν 20 χρόνια να το κάνει η ταινία του Τζόναθαν Ντέμι. Θυμάμαι ακόμα την πρώτη προβολή στο ΙΝΤΕΑΛ. Τα χλωμά πρόσωπα των ανυποψίαστων κυνηγών των βραβείων. Είναι τόσο μεγάλη η νίκη της ταινίας, γιατί κατάφερε να κερδίσει τα 5 πιο σημαντικά βραβεία. Ταινίας, σκηνοθεσίας, α΄ γυναικείου, α' αντρικου, σεναρίου. Έτσι μπήκε στο πάνθεον  μιας χούφτας ταινιών με την αντίστοιχη επιτυχία.

2003- LORD OF THE RINGS, THE RETURN OF THE KING- 
Περισσότερο μια αναγνώριση της τιτάνιας προσπάθειας του Πίτερ Τζάκσον, η τρίτη ταινία της τριλογίας κατέκτησε συνολικά 11 όσκαρ και μαζί με τα τεχνικά των προηγούμενων ταινιών, συγκέντρωσε 17! Στον ψυχαγωγικό κινηματογράφο δεν υπάρχει ταινία με περισσότερη επίδραση τα τελευταία 20 χρόνια. Αν δείτε και ποιοι ήταν υποψήφιοι εκείνη τη χρονιά, γίνεται ξεκάθαρο.

2017- THE SHAPE OF WATER
Αυτό είναι πολύ προσωπική επιλογή. Πάει ενάντια όμως σε όλα τα στερεότυπα των όσκαρ. Σκοτεινή, μικρή ταινία, φαντασίας, με λεπτές πινελιές χιούμορ και τρόμου. Ούτε στα όνειρα μου δεν θα το πίστευα. Η ουσία είναι πως κέρδισε, σε μια χρονιά με πολύ καλές ταινίες...

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Πραγματικά δεν θέλετε να μπούμε σε λεπτομέρειες για το πόσοι και ποιοι δεν έχουν πάρει όσκαρ.
Θα παραθεσω μονο μερικούς που θυμάμαι:
ΤΣΑΡΛΙ ΤΣΑΠΛΙΝ
ΑΛΦΡΕΝΤ ΧΙΤΣΚΟΚ
ΟΡΣΟΝ ΓΟΥΕΛΣ
ΣΤΑΝΛΕΪ ΚΟΥΜΠΡΙΚ
ΑΛΜΠΕΡΤ ΦΙΝΕΪ
ΡΙΤΣΑΡΝΤ ΜΠΑΡΤΟΝ
ΤΖΙΝ ΓΟΥΑΪΛΝΤΕΡ
ΜΑΡΛΕΝ ΝΤΙΝΤΡΙΧ

Τα όσκαρ λοιπόν είναι θεσμός, γκλαμουριά και καταξίωση για τους νικητές. Δεν είναι να τα παίρνεις στα σοβαρά...
Τα τελευταία χρόνια οι επιλογές είναι λιγότερο εμπορικές. Πάρτε για παράδειγμα φέτος. Τα 2 φαβορί είναι μια ασπρόμαυρη προσωπική ταινία του Κουαρόν, το Ρόμα, το οποίο δεν έχει κάνει εισητήρια- και λόγω Netflix. Η άλλη είναι ο Λάνθιμος, ένας ανεξάρτητος, παράξενος σκηνοθέτης, με μια Βρετανική ταινία εποχής. Kανείς Αμερικάνος.

ΜΕ ΑΠΕΡΑΝΤΗ (ΑΥΤΟ)ΕΚΤΙΜΗΣΗ, ΚΟΣ ΛΑΚΗΣ...







ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ ΤΟΥ 2019 ( ΕΩΣ ΤΩΡΑ ). ΠΡΩΤΟ UPDATE...

Αυτές είναι οι 13 ταινίες που έχω ξεχωρίσει έως τώρα, το 2019. Νομίζω θα υπάρξουν αρκετές ακόμα, αλλά προς το παρόν έχουμε και λέμε: ...