Αναγνώστες

Τετάρτη, 27 Οκτωβρίου 2010

ΤΑ ΚΟΚΚΙΝΑ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ ( THE RED SHOES ) Mεγ. Βρετανία ( 1948 )

DIRECTORS/ PRODUCERS/ SCREENWRITERS

CAST


136' COLOR        



Μουσικό/ Αισθηματικό Δράμα










Τα κόκκινα παπούτσια είναι μια μεγάλη στιγμή της έβδομης τέχνης. Στην πραγματικότητα είναι ένα φιλμ έξω από τον χώρο και τον χρόνο, αρκετά μπροστά από την εποχή του. Παίρνει ένα παραμύθι του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν και το μετατρέπει σε ένα ερωτικό μελόδραμα, μια ιστορία πάθους και φιλοδοξίας, τραγική και απίστευτα όμορφη. 

 Η πρωταγωνίστρια, η πανέμορφη κοκκινομάλλα Moira Shearer, επιλέγεται να πρωταγωνιστήσει στο ομώνυμο μπαλέτο. Την ερωτεύονται και ο παραγωγός και ο συνθέτης και εκείνη πρέπει να επιλέξει ανάμεσα στην τέχνη, τον έρωτα και την προσωπική της ελευθερία.

Η ταινία που βγήκε μετά τον πόλεμο, το 1948, θεωρήθηκε κάπως ελιτίστικη, καθώς πρότεινε κατά κάποιο τρόπο ότι πρέπει να θυσιάζεσαι στο όνομα της τέχνης, την στιγμή που ο κόσμος είχε βγει από μια φοβερή και πολύνεκρη εμπειρία. Έκανε μια σχετική επιτυχία σε μικρό κύκλωμα αιθουσών, μέχρι που καθιερώθηκε σαν μια κλασσική και σημαντική δημιουργία.

Η καλλιτεχνική της ποιότητα είναι τόσο εμφανής, η ομορφιά που αποτυπώνεται σε κάθε πλάνο τόσο έντονη, που πραγματικά παρασύρεσαι σε μια οπτική και συναισθηματική εμπειρία που σπάνια σου προσφέρει η μεγάλη οθόνη. Από την άλλη δεν είναι δύστροπη ως προς την ροή της. Παρακολουθείται με αμείωτο ενδιαφέρων και ειδικά αν μπεις στο "τρυπάκι" της, είναι πολύ συγκινητική. Αυτό το λέω γιατί μπορεί κάποιοι να έχουν ενδοιασμούς λόγω του θέματός της και της ηλικίας της. Ε, λοιπόν μια καλή ταινία είναι μια καλή ταινία και καλά θα κάνετε να τα ξεπεράσετε αυτά, ειδικά που στην συγκεκριμένη περίπτωση έχουμε να κάνουμε με μια "μεγάλη" ταινία.

Δεν είναι μουσικοχορευτικό φιλμ, ούτε μιούζικαλ. Περιέχει μια απίστευτη, στα χρονικά του κινηματογράφου, σκηνή μπαλέτου 15 λεπτών! Είναι γυρισμένη σε διάστημα 6 εβδομάδων και αρκεί να σας πω ότι δεν βλέπετε απλά μια σκηνή με χορευτές. Πανδαισία. Απόλυτα λειτουργική σκηνή και η καρδιά της ταινίας. 

Αλληγορική, ερωτική, υπαρξιακή, συγκινητική και παραγνωρισμένη σε σχέση με άλλες της εποχής της, ειδικά στην Ελλάδα, η ταινία παίζεται σε επανέκδοση. Ελπίζω να την προλάβετε στην μεγάλη οθόνη γιατί είναι ένα οπτικό ποίημα. Αν όχι μπορείτε να την βρείτε σε ενημερωμένα βίντεο κλαμπ ή στο ίντερνετ.



ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ          ****1/2

ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ?         Χωρίς κανένα δισταγμό.


ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟ ΚΟΙΝΟ         Όλοι!