Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα xrated. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα xrated. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 11 Φεβρουαρίου 2012

*CULT CORNER*

MARTYRS ( ΜΑΡΤΥΡΕΣ ) 2008, Γαλλία, Καναδάς. 
99', έγχρωμο.
Director, WriterPascal Laugier

Αρχικά το προσπέρασα στο ράφι του βίντεο κλαμπ, συνειδητά, γιατί ανάμεσα στα τόσα σκουπίδια
το εξώφυλλο δεν μου έλεγε κάτι καινούργιο. Όταν έλαβα την πληροφόρηση από σπόντα, για την αίσθηση
που δημιούργησε στα διάφορα φεστιβάλ που παιζόταν, το αναζήτησα χλιαρά. Είχε μεταφερθεί μέσα 
στο αχταρμά των εβδομαδιαίων ενοικιάσεων. Δεν το μετάνιωσα. 
Η ταινία του Γάλλου Pascal Laugier κάνει ταινιούλες όπως το Hostel (5) να μοιάζουν με βόλτα στο πάρκο. Δεν είναι δυνατόν οι περισσότεροι να αντέξουν να την δουν. Αυτό δεν είναι απαραίτητα προτέρημα, στην συγκεκριμένη περίπτωση όμως η θέαση της ισοδυναμεί με μαρτύριο, κάτι που δίνει περισσότερη δύναμη στην ταινία. Ένα μαρτύριο όμως που δεν μπορείς να ξεκολλήσεις τα μάτια σου από πάνω του. 
Ξεκινά με την προ 15 ετών απόδραση μιας κακοποιημένης δεκάχρονης από ένα μπουντρούμι, οπού οι άγνωστοι βασανιστές της την κρατούσαν και στην συνέχεια προχωράμε στα μέσα της δεκαετίας του '80 όπου και τους ανακαλύπτει. Δεν θέλω να αποκαλύψω τι γίνεται, πάντως όχι αυτό που έχετε στο μυαλό σας! Δεν υπάρχει στάση για ανάσα και ανακούφιση, είναι μια κάθοδος στην κόλαση. Αυτό που την ξεχωρίζει από τις εκατοντάδες άλλες είναι η συνεχής σεναριακή ανατροπή, πάντα προς το καλύτερο και η συντριπτική αίσθηση φόβου και απόγνωσης. 
Ο σκηνοθέτης δεν καταφεύγει σε ψεύτικα τρικ, η κάμερα κινείται καταπληκτικά, πράγμα που δείχνει ότι ξέρει τι κάνει και δεν φοβάται να πάρει επικίνδυνες "στροφές" της ιστορίας εκεί που χρειάζεται. 
Είναι φυσικό η ταινία να έχει φανατικούς οπαδούς, αλλά και πολέμιους. Δεν είναι για όλο τον κόσμο. Επίσης οι προθέσεις της μπορεί να παρεξηγηθούν. Μερικοί την αποκάλεσαν σαδιστικό πορνό, άλλοι μικρό αριστούργημα. Το σίγουρο είναι πως σου "κολλάει" στο μυαλό και σε στοιχειώνει. Καταλαβαίνεις γιατί ο σκηνοθέτης την οδηγεί εκεί που την οδηγεί, το θέμα είναι αν αυτό που θέλει να σου πει και με τον τρόπο που στο λέει, σε ενδιαφέρει. Η τέχνη ήταν ανέκαθεν προκλητική. Σε ένα σκοτεινό θέμα σαν κι αυτό το μονοπάτι είναι δυσδιάκριτο και επικίνδυνο. Κατά την άποψή μου είναι μια από τις 5 καλύτερες ταινίες του είδους των τελευταίων πέντε χρόνων. Αν τολμάτε, δείτε την! 

Υ.Γ. Εννοείται πως θα πάτε για την unratted έκδοση.
ΜΠΟΜΠΙΝΟΜΕΤΡΟ          ***1/2
ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ??        Αν είμαι αρκετά γενναίος...



Τρίτη 27 Απριλίου 2010

GUILTY PLEASURES

Kαλιγούλας ( CALIGULA ) Ιταλία, ΗΠΑ ( 1979 )

CAST
Malcolm McDowell, Teresa Ann Savoy, Helen Miren, Peter O'Toole, John Gielgud. 

DIRECTORS
Tinto Brass ( also Cinematographer ), Bob Guccione ( also Producer / additional Cinematographer ), Giancarlo Lui ( also additional Cinematographer ).

156' ( fully uncut ), 120', 101' ( R-rated ) - COLOR

Ιστορική



Τίποτα δεν σε προετοιμάζει για την ταινία φαινόμενο που λέγεται Καλιγούλας. Ο κύριος Λάκης, ανοίγοντας μια καινούργια κατηγορία με ταινίες που στερούνται status αλλά για κάποιο λόγο τις γουστάρει ή τις μισεί που τις γουστάρει, ξεκινά σήμερα από μια ιδιαίτερα κακόφημη περίπτωση.
Είναι μια ταινία που τα παρασκήνια της είναι πιο ενδιαφέροντα από την ίδια. 
O εκδότης του Penthouse, Bob Guccione, αποφασίζει να γυρίσει ένα πανάκριβο ιστορικό έπος μέσα στην αισθητική και φιλοσοφία των αιματοβαμμένων και τολμηρών ταινιών που είχαν δημιουργήσει την δεκαετία του '70 Ιταλοί και Ισπανοί κυρίως δημιουργοί. Η υποκατηγορία αυτή των ταινιών μπορεί να χαρακτηριστεί πλήρως με τους όρους - στα Αγγλικά καλύτερα - hardcore gore / porn extravaganza! Διαθέτει λοιπόν 17 εκατομμύρια δολλάρια περίπου, τα οποία είναι για την εποχή υπέρογκο ποσό. Καταφέρνει και παίρνει στην ταινία καταπληκτικούς Βρετανούς ηθοποιούς, τον γνωστό έως τότε από το Κουρδιστό Πορτοκάλι του Κούμπρικ, Μάλκομ ΜακΝτάουελ, για να παίξει τον ομώνυμο τρελαμένο Καίσαρα. Η Έλεν Μίρεν, πασίγνωστη και προσφάτως βραβευμένη με Όσκαρ για την ερμηνεία της στην Βασίλισσα, παίζει την Σεσονία και ο Πίτερ Ο΄Τούλ τον Τιβέριο. Για να δέσει το γλυκό, ο μεγάλος, θεατρικός κυρίως, ηθοποιός Τζον Γκίλγουντ προσφέρει το ταλέντο του, παίζοντας τον Νέρβα. 

Ο Γκορ Βιντάλ, σημαντικός Αμερικανός συγγραφέας και ιστορικός ερευνητής, υπογράφει το σενάριο και η σκηνοθεσία ανατίθεται στον βασιλιά του σοφτ πορνό, Τίντο Μπρας. Με πολλούς κομπάρσους και μπόλικους κουβάδες αίμα, ο παραγωγός καταφέρνει να ολοκληρώσει την ταινία. Στην συνέχεια γυρίζει μερικές πιο hardcore σκηνές και τις προσθέτει μόνος του. Το αποτέλεσμα είναι απίστευτο. Μια ταινία πόρνο που δεν είναι πορνό, με ηθοποιούς πρώτης κλάσης που καταποντίζονται - εκτός από τον ΜακΝτάουελ, που σώνεται δίνοντας μια ντελιριακή και παρανοϊκή ερμηνεία - τερατώδης στην διάρκεια και σε στιγμές τόσο διεστραμμένη και απωθητική για τον πολύ κόσμο που αυτόματα γίνεται φαινόμενο. 
Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει άλλη ταινία σαν τον Καλιγούλα και πιθανότατα δεν θα υπάρξει. Αυτό από μόνο του είναι λόγος για να την δεις. Ένας άλλος λόγος είναι ότι ιστορικά είναι αρκετά ακριβής. Ο Βιντάλ έχει κάνει πολύ καλή δουλειά, άσχετα αν μετά την πρεμιέρα απέσυρε το όνομά του από την ταινία, όπως και ο σκηνοθέτης άλλωστε. 
Ο Καλιγούλας είναι ένα ανθρώπινο απόβρασμα και κανείς δεν μπορεί να ταυτιστεί, ούτε στο ελάχιστο, μαζί του. Και όμως αυτός ο άνθρωπος ήταν αυτοκράτορας της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας για 4 χρόνια, ώσπου τον σκότωσε ένας από τους στρατηγούς του. Πρόλαβε όμως ο μπαγάσας  να σκοτώσει τους περισσότερους συγγενείς του - δεν μιλάμε για το πόσον κοσμάκη έφαγε γενικά - να παντρευτεί την αδερφή του, να χρήσει υπουργό το άλογό του που το έπαιρνε στο κρεβάτι καμιά φορά, να ακρωτηριάσει ο ίδιος πολλούς, να βιάσει νύφες και να εκπορνεύσει τις γυναίκες των Συγκλητικών βάζοντας τους σε ομαδικά όργια. Αν ξέχασα κάτι συγχωρείστε με!

Η ταινία πρωτοπαίχτηκε στις Κάννες σε μια θρυλική κόπια των 210 λεπτών. Έκτοτε αγνοείται η τύχη της. Αργότερα κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους της Αμερικής στην σημερινή καλύτερη uncut εκδοχή της και βγήκαν ακόμα μια ευρωπαϊκή στα 120 λεπτά και μια κατάλληλη για άνω των 13 στα 101'. Οι δύο τελευταίες δεν συστήνονται. Αν επιθυμείς να δεις αυτήν την πραγματικά παρακμιακή και διεστραμμένη ταινία φαινόμενο, προτίμησε την δυομισάωρη εκδοχή.
Το κοινό και οι κριτικοί εννοείται την μίσησαν, οι ηθοποιοί την ''ξέχασαν'' και μόνο ο ΜακΝτάουελ τόλμησε - και αυτό είναι προς τιμή του - να κάνει ηχητικό σχολιασμό στη σπέσιαλ έκδοσή της σε dvd  που περιλαμβάνει και τις τρεις εκδοχές. Στον σχολιασμό καταλαβαίνεις το γενικό μπάχαλο των γυρισμάτων.

Μια ιδιαίτερα κακή ταινία λοιπόν είναι ο Καλιγούλας. Δεν είναι όμως μια βαρετή ταινία. Όσο και οξύμωρο να ακούγεται αυτό είναι η απόλυτη αλήθεια. Είναι τόσο γκροτέσκα σε φάσεις, τόσο πέρα από το κιτς, τόσο μια κατηγορία μόνη της, που είναι μοναδική.
Μην σας φαίνεται λοιπόν παράξενο, ότι έχω μια ειδική θέση στην καρδιά μου γι'αυτή. 
Τώρα προσοχή, οφείλω να σας προειδοποιήσω ότι περιέχει ιδιαιτέρως γραφικές σκηνές σεξ και βίας, για όσους δεν το έπιασαν. Πρέπει παιδάκια μου να είστε πάνω από 18 και όχι πολύ ευαίσθητοι γενικά. Επίσης αν έχετε παιδάκια, παιδάκια μου, βάλτε τα για ύπνο ή στείλτε τα κατασκήνωση.
Θα επανερχόμαστε κάθε τόσο με ταινίες που αγαπάμε να μισούμε. Να είστε προετοιμασμένοι. Ο κύριος Μπομπίνας σας θέλει σε εγρήγορση.

Απίστευτος, μοναδικός, ιδιαίτερα ενοχλητικός και με απαράμιλλη έλλειψη μέτρου και γούστου, ο Καλιγούλας είναι ένα χρυσό φιάσκο. Μια πορνοταινία εκατομμυρίων και μια ιστορική βιογραφία που ίσως κανείς δεν έπρεπε ποτέ να γυρίσει.



ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ : ** μόνο για την μεγάλη εκδοχή της που έχει όλο το ΄΄ζουμί''.

ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ; :  E.....είπαμε!!!

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟ ΚΟΙΝΟ :  Λάτρεις του trash και της δεκαετίας του '70.


xxxxxxxxxxxxxxx-rated bobina !!!!






ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΣΕΙΡΕΣ ΕΒΕΡ ΕΝΤ ΕΒΕΡ ΕΝΤ ΕΒΕΡ!!! (51-100)

Εδώ συνεχίζουμε το ταξίδι μας στις τηλεοπτικές αναμνήσεις. Είναι οι υπόλοιπες 50 από τις 100 αγαπημένες σειρές του κου Λάκη. Επαναλαμβάν...