Επαφή τέταρτου τύπου ( THE FOURTH KIND ) ΗΠΑ ( 2009 )

CAST

Milla Jovovich, Elias Koteas, Will Patton, Hakeem Kae-Kazim.

DIRECTOR

Olatunde Osunsanmi ( also Screenwriter )                                    98' - COLOR                       Θρίλερ

Τοποθετημένο χρονικά το φθινόπωρο του 2000 στο Νομ της Αλάσκα και βασισμένο σε ''αληθινά'' γεγονότα, η ταινία του - άκουσον, άκουσον - Ολατούντε Οσουνσάνμι, ασχολείται με τις περιπέτειες της ψυχολόγου 'Αμπιγκέϊλ Τάϊλερ. Αφού ο άντρας της πέθανε μυστηριωδώς στα χέρια της, επιστρέφει στην δουλειά όπου και ανακαλύπτει ότι πολλοί ασθενείς της έχουν τις ίδιες, παράξενες αναμνήσεις μιας κουκουβάγιας στο παράθυρό τους τη νύχτα. Όταν ένας από αυτούς σκοτώσει όλη του την οικογένεια και αυτοκτονήσει, θα προσπαθήσει μέσω της ύπνωσης να μάθει την αλήθεια με τρομακτικά αποτελέσματα.

Μετά το μακελειό που έγινε με τις κριτικές που πήρε η ταινία ήμουν πολύ μαζεμένος και την προσέγγισα με μουδιασμένη περιέργεια. Εντάξει είναι σαν επεισόδιο των x-files, μερικές φορές οι ηθοποιοί και ειδικά η Γιόβοβιτς, παίζουν υπερβολικά. Δεν είναι όμως ανάγκη να δώσεις πολύ σημασία σε αυτά. Έτσι κι αλλιώς μιλάμε για ένα b movie. Η ταινία βλέπεται άνετα και ομολογώ ότι σε φάσεις με τρόμαξε όσο λίγες. Δεν ξέρω αν θα τσιμπήσετε με το παραμύθι που πουλάει, αλλά για να  δεις ακόμα και τον Σούπερμαν πρέπει να καταπιείς ότι υπάρχει ένας εξωγήινος με μπέρτα που πετάει και σώζει όλο τον κόσμο! Τα μέσα που χρησιμοποιεί - ειδικά τα "πραγματικά" βίντεο - είναι σκιαχτικά. Δεν βασίζεται σε εφέ, που μπορεί να την έκαναν να φαίνεται γελοία, αλλά κτίζει μια ατμόσφαιρα παγωμένη και μυστηριώδη. Θα το πω λοιπόν και ότι γίνει: εμένα μου ψιλοάρεσε η ταινία. Ήταν σίγουρα πιο τρομακτική και πιο καλή από κάτι μπούρδες του τύπου Paranormal Activity. Ενώ τα φαντάσματα και οι μάγισσες έχουν ασυλία οι υποτιθέμενες εξωγήινες επαφές πέφτουν πάντα στην πυρά. Εδώ διακρίνω κάτι που ενοχλεί γενικά. Κατά την γνώμη μου ο κόσμος παίρνει πιο σοβαρά τα θρίλερ περί εξωγήινων απαγωγών ενώ δεν θα έπρεπε. Όλα ανήκουν στην σφαίρα του φανταστικού. Καταλαβαίνω ότι μπορεί να ενόχλησε η χρήση των δήθεν αληθινών σκηνών σαν προσπάθεια του σκηνοθέτη να επηρεάσει με φτηνά κόλπα το κοινό. Δεν διακρίνω όμως διαφορές με άλλες ταινίες του αντίστοιχου βεληνεκούς. Αντίθετα νομίζω ότι επιτυγχάνει τον στόχο της.

Μην την φοβάστε λοιπόν καθόλου και νοικιάστε τη. Η αλήθεια είναι ότι σινεμά δεν αξίζει να τραβηχτείς για χάρη του αλλά στο dvd είναι μια χαρούλα - και δυο τρομάρες, πραγματικές όμως!!

Τώρα αν θέλετε να εξερευνήσετε πόσα από αυτά που θα δείτε είναι αλήθεια, είναι δικό σας θέμα. Η κωμόπολη αυτή υπάρχει και όντως έχουν εξαφανιστεί αρκετά άτομα. Στην ταινία φαίνεται να είναι δίπλα σε βουνά. Αυτό δεν είναι σίγουρα αλήθεια γιατί στην πραγματικότητα είναι σε μέρος τελείως επίπεδο. Η ταινία άλλωστε έχει γυριστεί στην Βουλγαρία!!!!

Ένα μεγάλο  στοίχημα ήταν αυτή η ταινία, με μέτρια ανταπόκριση. Ανακαλύψτε την και οπλιστείτε με θάρρος γιατί είναι μια πραγματικά τρομακτική ταινία. Καλό θα ήταν να μην την δείτε μόνοι και αργά τη νύχτα. Εγώ το έκανα και έκλασα πόμολα. Μια χαρά προβολή λοιπόν, με μια ταινία που είναι πολύ πιο πάνω από πολλές που μας παραμυθιάζουν να δούμε. Δεν είναι ένα χαμένο αριστούργημα. Είναι μια χρυσή αποτυχία. Σας περιμένει!

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ :    ***  και μόνο για σπίτι

ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ; : Μόνο με ανθρώπους που δεν είναι ενήμεροι για το τι θα δουν, για τον χαβαλέ.

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟ KOINO:   "Χαλαροί" λάτρεις του φανταστικού.

">

Παράνοια ( THE CRAZIES ) ΗΠΑ ( 2010 )

DIRECTOR                                                                          Τρόμου

Breck Eisner

96' - COLOR

Η ταινία Παράνοια ( The crazies )  είναι ριμέϊκ της υποτιμημένης και αρκετά ενδιαφέρουσας ομώνυμης ταινίας του Τζορτζ Ρομέρο. Ο Ρομέρο φυσικά είναι ο δημιουργός των συγχρόνων αιμοδιψών ζόμπι και ξεκίνησε με την κλασσική ταινία ''Η νύχτα των ζωντανών νεκρών'' ( Night of the living dead ).

Σε μια μικρή και ειδυλλιακή κωμόπολη των ΗΠΑ οι κάτοικοι θα αρχίσουν να φαίνονται αφηρημένοι και στην συνέχεια ένας ένας θα παρουσιάσουν δολοφονικές τάσεις. Μια χούφτα άνθρωποι, που δεν έχουν μολυνθεί από αυτόν τον ιό που φαίνεται να έχει το νερό, με αρχηγό τον σερίφη, θα προσπαθήσουν να κάνουν μια απελπισμένη ''έξοδο'' από την αποκλεισμένη από τον στρατό πόλη. Κυριολεκτικά περικυκλωμένοι από τους πρώην φιλήσυχους και νυν τρελαμένους γείτονές τους, από την μία και τις εκκαθαριστικές επιδρομές των κρατικών μυστικών υπηρεσιών, από την άλλη, θα ζήσουν μερικά εφιαλτικά εικοσιτετράωρα.

Η ταινία ξεκινά αρκετά καλά δείχνοντας την σταδιακή αποκτήνωση του πληθυσμού και με μερικές εικόνες αποκάλυψης θα στήσει το σκηνικό για την υπόλοιπη τρεχάλα των πρωταγωνιστών. Ο Τίμοθι Όλιφαντ είναι καλός στον πρωταγωνιστικό ρόλο του σερίφη, μεταπηδώντας από την τηλεόραση ( DEADWOOD ) στην μεγάλη οθόνη. Οι παρανοϊκοί κάτοικοι δεν είναι μεν ζόμπι, αλλά είναι ακόμα πιο επικίνδυνοι γιατί διαθέτουν ανθρώπινη ικανότητα και ευφυΐα. Δεν προλαβαίνουμε να γνωρίσουμε πολύ καλά όλους τους χαρακτήρες, αλλά ο σκηνοθέτης, με σχετική σιγουριά, μας κάνει να παρακολουθούμε τις περιπέτειες τους επεξηγώντας τα κίνητρα τους με τις απελπισμένες τους πράξεις. Αυτό βασικά που θέλει είναι να μας βάλει στην καρδιά του εφιάλτη χωρίς να χάνει περιττό χρόνο. Οι κυβερνητικές δυνάμεις είναι κυριολεκτικά απάνθρωπες καθώς δεν δείχνουν την παραμικρή ευαισθησία στους μη μολυσμένους και ενδιαφέρονται μόνο στο να διαγράψουν την πόλη από τον χάρτη. Από αυτή την άποψη η ταινία είναι ξεκάθαρα μηδενιστική. Οι πολίτες της χώρας λαμβάνονται σαν παράπλευρη απώλεια. Όλοι οι πράκτορες και οι στρατιώτες είναι με στολή και δεν γνωρίζουμε ούτε έναν, σαν κομμάτια μιας μηχανής εξολόθρευσης.

Με σταθερή ματιά λοιπόν ο σκηνοθέτης καταφέρνει να κάνει μια ταινία ενδιαφέρουσα αλλά που δεν διαφέρει και πολύ από όσες έχουμε δει με παρόμοιο θέμα. Καμία έκπληξη λοιπόν. Το μόνο δυνατό στοιχείο είναι ότι δεν αφήνει ούτε μια χαραμάδα ελπίδας ή χιούμορ σε όλη την ταινία και έτσι την κάνει πραγματικά έντονη και αγωνιώδη. Ελέγχει τις ποσότητες αίματος και δεν χρησιμοποιεί περιττά ξαφνιάσματα, δίνοντας μια αξιοπρεπή δημιουργία.  

Η Παράνοια είναι λοιπόν μια συμπαθής ταινία και ένα ριμέϊκ που σέβεται το πρωτότυπο. Δεν είναι παραπάνω από μιάμιση ώρα αγωνίας και διασκέδασης, για τα παιδάκια βέβαια που διασκεδάζουν με αυτού του είδους τις ταινίες. Νομίζω ότι μια προβολή της στην άνεση του σπιτιού μας, ένα απόγευμα μετά την δουλειά είναι η ιδανική περίπτωση θεάσεως της. Και επειδή ο κύριος Λάκης είναι χρόνια μπροστά θα σας συμβουλέψει και για την διατροφική δύναμη της ταινίας! 

Καλό είναι να έχετε φάει και όχι πολύ βαριά. Δεν προτείνεται με σουβλάκια ή πίτσες, θα σας κάτσουν στο στομάχι. Ένας Λάκης βέβαια δεν αντιμετωπίζει τέτοια προβλήματα και περήφανα καταβροχθίζει ότι βρει μπροστά του. Αν θέλετε να του μοιάσετε ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα!

Μια καλοβαλμένη περιπέτεια τρόμου χωρίς μεγάλες εκπλήξεις, η Παράνοια θα σου κρατήσει καλή συντροφιά και δεν θα προσβάλει την νοημοσύνη σου. Τώρα αν δεν την δεις δεν χάθηκε και τίποτα.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ :  ** για κινηματογράφο

                              **1/2 για σπίτι

ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ; : Δεν νομίζω.

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟ ΚΟΙΝΟ : Φαν του είδους και κυνηγοί ριμέϊκ.

">

Και το τρέϊλερ της παλιάς ταινίας που, αν θέλει κάποιος να την αναζητήσει, βγήκε με τον Ελληνικό τίτλο'' Καραντίνα : ο ουρανός έβρεξε θάνατο''( ! )  και είναι του 1973. Αξίζει να την δείτε πάντως. 

                    ">

Ο απίθανος κύριος Φοξ ( FANTASTIC MR. FOX ) Βρετανία, ΗΠΑ ( 2009 )

CAST

Με τις φωνές των: George Clooney, Meryl Streep, Jason Schwartzman, Bill Murray, Wallace Wolodarsky, Eric Anderson, Michael Gambon, Willem Dafoe, Owen Wilson, Jarvis Cocker, Helen McCrory, Wes Anderson, Steven Rales, Adrien Brody.

DIRECTOR

Wes Anderson ( also Screenwriter, Producer )

83' - COLOR

Animation ( κούκλες )

Ο Γουές Άντερσον είναι μια ειδική περίπτωση. Οι ταινίες του απολαμβάνουν την σχεδόν καθολική αποδοχή των κριτικών και ενός σκληρού πυρήνα φανατικού κοινού. Για την ενημέρωση σας μερικές από τις προηγούμενες ταινίες του ήταν οι εξής: Οικογένεια Τένενμπάουμ, Rushmore, Ταξίδι στο Darjeeling, Υδάτινες ιστορίες. Γενικά παραδέχομαι ο'τι έχει ένα στυλ προσωπικό, μια ματιά ιδιαίτερη, δοκιμάζει πράγματα που άλλοι σκηνοθέτες δεν θα τολμούσαν να κάνουν και κινείται έξω από την mainstream λογική. Τον βρίσκω όμως λίγο δήθεν και τις ταινίες του από συμπαθητικές έως αδιάφορες.

Εδώ δουλεύει με κούκλες, με την τεχνική του stop motion ( βλέπε Χριστουγεννιάτικος εφιάλτης και Κοραλάϊν ) διασκευάζοντας στα μέτρα του ένα παραμύθι πολύ γνωστό στην Αμερική, του Ρόαλντ Νταλ, και κάνει την καλύτερη δουλεία του κατά την άποψη μου, χωρίς να σε ξετρελαίνει εννοείται. Η κίνηση της κούκλας είναι σωστή, η ιστορία έχει ανατροπές και αστειάκια και διαρκεί όσο χρειάζεται. Βάζει μέσα τα αγαπημένα του θεματάκια περί οικογενειακής δυσλειτουργίας με χιούμορ, χρησιμοποιεί καλό σάουντρακ με παλιά τραγούδια, όπως συνηθίζει και υποστηρίζεται από ένα εντυπωσιακό καστ. Εντυπωσιακό ως προς τα ονόματα, γιατί δεν κάνουν όλοι την καλύτερη δουλειά. 

Ειδικά ο πρωταγωνιστής Τζορτζ Κλούνεϊ παίζει με την συνηθισμένη μανιέρα του , αν και προσπαθεί, δεν λέω... Όμως όταν μιλάει ο κύριος Φοξ είναι σαν να βλέπουμε μπροστά μας την αφεντομουτσουνάρα του υπεργκόμενου με το τετράγωνο σαγόνι. Αντίθετα για να καταλάβεις ότι την κυρία Φοξ την παίζει η Μέριλ Στριπ πρέπει να δεις τους τίτλους τέλους, γιατί η γυναίκα είναι θεά. 

Η υπόθεση είναι απλή και χαριτωμένη: Ο κύριος Φοξ αποφασίζει, μετά από προτροπή της εγκύου γυναίκας του, να πάψει να είναι κλεφτοκοτάς και να γίνει σοβαρή αλεπού για χάρη της ίδιας και του παιδιού της. Καταφέρνει για 12 ολόκληρα - αλεπουδίσια - χρόνια να είναι υποδειγματικός. Κάποια στιγμή όμως, όταν τον επισκέπτεται ο ανιψιός του Κριστόφερσον, θα θυμηθεί τα ''νιάτα'' του και θα τα βάλει με τρεις διαβολικούς χωριάτες που θα του κηρύξουν ανελέητο πόλεμο. Θα δώσει λοιπόν μια άνιση μάχη επιβίωσης με σύμμαχους τα υπόλοιπα ζωάκια που είναι γείτονές του.

Δεν είναι όσο παιδικό ακούγεται αλλά παρ'όλα αυτά είναι μια χαρά και για μικρά παιδιά. Το χιούμορ είναι υπόγειο και η βία είναι στα πλαίσια του παραμυθιού. Ο κόσμος που κινούνται οι ήρωες είναι γοητευτικά φτιαγμένος. Όλα καλά, αλλά.....έχεις πάλι την εντύπωση ότι πέρασε και δεν ακούμπησε.

Παρόλα αυτά περνάς καλά. Αν το δεις μόνος, σε φάσεις, μπορεί και να βαρεθείς. Τώρα αν σου ξεφύγει και δεν το δεις δεν έγινε και τίποτα.

Ο απίθανος κύριος Λάκης...ε, συγγνώμη, κύριος Φοξ ήθελα να πω, σκάβει ένα λαγούμι για την καρδιά μας αλλά βγαίνει πάλι σε κοτέτσι!!

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ : **1/2 για κινηματογράφο

                             *** για οικιακή προβολή

ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ; : Μόνο αν δούλευα σε παιδικό σταθμό.

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟ ΚΟΙΝΟ : Τα πάντα όλα!

">

SHERLOCK HOLMES ( ΗΠΑ ) ( 2009)

CAST

Robert downey Jr., Jude Law, Rachel McAdams, Mark Strong, Eddie Marsan.

DIRECTOR

Guy Ritchie

130' - COLOR

Περιπέτεια μυστηρίου

Ευτυχώς που αυτό το παλικάρι, ο Γκάϊ Ρίτσι, καθάρισε με της σκοτούρες τις πρώην γυναίκας του και νυν τεκνορουφήκτρας, Μαντόνα Λουίζ Τσικόνε. Μπορεί επιτέλους να μας δώσει μια περιπέτεια της προκοπής. Άλλωστε γι'αυτό είναι ικανός, μιας και όλες του οι ταινίες είναι σαν μεγάλα θορυβώδη βιντεοκλίπ με ασταμάτητες εξυπνάδες και αλητείες από τους ήρωες - συνήθως αντροπαρέες. Εδώ λοιπόν κάνει την καλύτερη του ταινία κατά τον υπογράφοντα - ο οποίος δεν είναι άλλος από τον εξαιρετικό και μετριόφρων κύριο Λάκη Μπομπίνα!

Χωρίς να είναι και κανένα αριστούργημα βέβαια αλλά μια καλοκουρδισμένη περιπέτεια μυστηρίου, αναβιώνει έναν θρυλικό χαρακτήρα για τις καινούργιες γενιές, που γεννήθηκε πριν 122 ( ! ) χρόνια από την πένα του Κόναν Ντόϊλ, ιατρού παρακαλώ, και μετά βεβαίως και συγγραφέα. Γνήσιος Σκωτσέζος, γεννημένος στο μαγευτικό Εδιμβούργο το 1859, σπούδασε ιατρική και παράλληλα έγραφε για χόμπι μικρές ιστορίες μυστηρίου. Κάπως έτσι ξεπήδησε από την πένα του ο Χόλμς, ο δαιμόνιος αυτός ντετέκτιβ, που τον έκανε διάσημο. Συνολικά έγραψε 56 διηγήματα και 4 μυθιστορήματα, με τον ίδιο ήρωα. Τον εικοστό αιώνα ήρθαν οι μεταφορές στον κινηματογράφο , το ραδιόφωνο και μετέπειτα την τηλεόραση, οι οποίες είναι πάρα πολλές για να απαριθμηθούν. 

Στις περισσότερες ο Χολμς παρουσιαζόταν μεσήλικας, με το τσιμπούκι του φυσικά και με πιο έντονο το φλέγμα του παρά την δίψα του για δράση. Δίπλα του πάντα πιστός ο Γουάτσον, ο οποίος ήταν γιατρός στο επάγγελμα, κάτι που δείχνει με ποιόν ήρωα ταυτιζόταν ο συγγραφέας. Μεταξύ τους υπήρχε μια παράξενη σχέση μεγάλης οικειότητας, πίστης και αυταπάρνησης. Επίσης ο αγαπητός μας ντετέκτιβ είχε και μια αδυναμία στα παραισθησιογόνα, κάτι που περνάει στα ψιλά στην ταινία. Η μεγαλύτερη επιτυχία της ταινίας του Ρίτσι είναι ότι κατορθώνει να επιτύχει αυτή την χημεία με τους πρωταγωνιστές του, τον Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ στον ρόλο του Χόλμς και του Τζουντ Λο στον ρόλο του Γουάτσον.

Από την πρώτη σκηνή μαζί τους καταλαβαίνεις τον ιδιαίτερο δεσμό που έχουν αυτοί οι άντρες και την πίστη που τρέφουν ο ένας για τον άλλο. Επίσης είναι και ξεκαρδιστικοί οι διάλογοι τους. Αξίζει κάποιος να ξαναδεί την ταινία έτσι κι αλλιώς, ειδικά όμως για τις ατάκες που ξεστομίζουν.

Ο βασικός μου φόβος ήταν ότι ο σκηνοθέτης θα είχε κάνει τον Χόλμς να μοιάζει με σούπερ ήρωα, καταφέρνει όμως να κρατήσει τις ισορροπίες, να ανανεώσει τον ήρωα και να δώσει τις σωστές  δόσεις χιούμορ.

Ο κακός είναι ο Λόρδος Μπλάκγουντ, ο οποίος αποδίδεται με σκοτεινή ματιά δανδή και εφιαλτική σιγουριά από τον καρατερίστα Άγγλο ηθοποιό Μαρκ Στρονγκ. Υπάρχει και η καπάτσα και γοητευτική αρραβωνιαστικιά του Χολμς, που την παίζει η γλυκιά Κέλι Ράϊλι. Τον γνωστό χαρακτήρα από τα μυθιστορήματα επιθεωρητή Λεστράντ παίζει, με μια χαρακτηριστική βλακεία στο μάτι, ο Έντι Μάρσαν.

Ο Χόλμς λοιπόν και ο Γουάτσον καταφέρνουν να σταματήσουν μια τελετή μαύρης μαγείας και να συλλάβουν τον σατανικό Λόρδο Μπλάκγουντ. Ο Λόρδος υπόσχεται στον Χόλμς, λίγο πριν κρεμαστεί, ότι θα επιστρέψει από τον τάφο του με δύναμη μεγαλύτερη και θα κάνει πρώτα την Αγγλία και μετά όλο τον κόσμο να τον προσκυνήσει. Το οποίο και γίνεται και τώρα ο ντετέκτιβ είναι υποχρεωμένος να κυνηγήσει τον, υποτίθεται, νεκραναστημένο κακοποιό πριν εκείνος προλάβει, χρησιμοποιώντας τα μέλη της αίρεσης του, να καταλάβει το κοινοβούλιο.

Η ταινία είναι ένα κανονικό μπλόκμπάστερ, χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια να εκβαθύνει, είναι όμως φτιαγμένη με μεράκι και  αρκετά έξυπνη. Ο σκηνοθέτης ξέρει τα όρια του και χρησιμοποιεί το γοτθικό, γκρίζο και βρώμικο Λονδίνο που του δίνει ο οπερατέρ  και η καλλιτεχνική του διεύθυνσή, τα κουστούμια και το μακιγιάζ, που είναι κατάλληλα για την περίσταση και απλά ενορχηστρώνει την ευφυώς γραμμένη ιστορία του, η οποία βέβαια είναι πρωτότυπη και δεν βασίζεται σε υπάρχον κείμενο. Βρίσκει δηλαδή την σωστή ισορροπία και καταφέρνει να κάνει μια επανεκκίνηση στον χαρακτήρα και τελικά να ανοίξει ένα καινούργιο franchise.

Φτιαγμένη από καλά υλικά με σκοπό να σε κάνει να διασκεδάσεις για δύο ώρες η ταινία κάνει ακριβώς - και μόνο - αυτό, καταφέρνοντας να μην μπει στην μύτη των σκληροπυρηνικών φαν του δαιμόνιου ντετέκτιβ. Είδατε τελικά που ο χωρισμός μερικές φορές κάνει καλό;

Άρτι αφιχθείσα στα ράφια των βίντεο κλαμπ, διψά για μεγάλη οθόνη τηλεόρασης, ώστε να αναπνεύσουν τα κουστούμια, οι βικτοριανοί δρόμοι και τα σκηνικά. Δείτε τη για να περάσετε καλά και αναφωνήστε: Mα είναι στοιχειώδες αγαπητέ Γουάτσον!!!!!!!!!

Ο Χολμς όπως δεν τον έχετε ξαναδεί από τον Γκάϊ Ρίτσι, πρώην άντρα της είμαι-ένα-και-κανένα-δεν-έχω-φωνή-και-είμαι-η-μεγαλύτερη-σταρ-του-πλανήτη! Φιλάκια.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ : *** για το σινεμά και τον καναπέ.

ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ; : Όταν βγει το δεύτερο για να κάνω σύνδεση με τα προηγούμενα.

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟ ΚΟΙΝΟ : 'Όσοι θέλουν να το ρίξουν λίγο έξω.

">

Και ένα βιντεάκι που κυκλοφορεί και έχει πολύ πλάκα!!!!!

">

,

Daybreakers 2019: Νέα Φυλή ( DAYBREAKERS ) Αυστραλία, ΗΠΑ ( 2009 )

CAST

Ethan Hawke, Willem Dafoe, Sam Neill, Claudia Karvan, Michael Dorman.

DIRECTORS

Michael and Peter Spierig

96' - COLOR

Τρόμου και φαντασίας

Σε μια εποχή που η επιστροφή της λατρείας του βαμπιρισμού στην μεγάλη αλλά και την μικρή οθόνη είναι γεγονός, η ταινία Daybreakers προσπαθεί να μπολιάσει το είδος με νέα και ενδιαφέροντα στοιχεία αλλά μένει στην προσπάθεια. 

Στο εγγύς μέλλον λοιπόν οι βρυκόλακες έχουν εξαλείψει το ανθρώπινο είδος, εκτός από μερικούς φυγάδες που ζουν σαν κυνηγημένα ζώα. Αυτό όμως έχει δημιουργήσει ένα τεράστιο πρόβλημα, την απουσία της ζωτικής ουσίας για τα βαμπίρ, το αίμα. Μια μεγάλη εταιρία κυνηγά και ''αρμέγει'' συστηματικά τους εναπομείναντες ανθρώπους και προσπαθεί συγχρόνως να κατασκευάσει ένα υποκατάστατο αίματος καθώς τα αποθέματα τελειώνουν και υπάρχει παγκόσμια κρίση και αναταραχή. Ένας επιστήμονας βαμπίρ της εταιρίας ο 'Εντουαρντ Ντάλτον ( Ethan Hawke ), έχοντας ηθικά διλήμματα προσπαθεί να έρθει σε επαφή με κάποια ομάδα επιζώντων ώστε να βρεθεί μια λύση στο πρόβλημα χωρίς να εξαφανιστεί το ανθρώπινο είδος. Αυτό θα τον φέρει σε σύγκρουση με την εταιρία του και την ευρύτερη βαμπιρική κοινωνία και θα βρεθεί και αυτός κυνηγημένος, άλλα με μια μεγάλη ανακάλυψη. 

Το παραδέχομαι δείχνει ενδιαφέρον και είναι αρκετά, έως τα μισά της ταινίας. Οι σκηνοθέτες χτίζουν έναν ψυχρό και σκοτεινό, κλινικό κόσμο oπού η άρχουσα τάξη είναι οι βρυκόλακες, μια ανάποδη πραγματικότητα. Έχουν δουλέψει πολύ στην παρουσίαση των κτιρίων και στην καθημερινή ζωής των πλασμάτων που δεν διαφέρουν από μας παρά μόνο στα παράξενα μάτια τους και στις διατροφικές τους συνήθειες. 

Το πρωταγωνιστικό τρίδυμο είναι αρκετά καλό. Όλοι τους έχουν υπηρετήσει το είδος παλαιότερα - ειδικά ο Σαμ Νίλ - και έχουν πλούσια και ενδιαφέρουσα φιλμογραφία. Αυτοί κρατάνε τα προσχήματα και κουβαλάνε στις πλάτες τους την ταινία, η οποία σιγά σιγά ξεφουσκώνει και καταλήγει σε ένα φτηνό και χωρίς έμπνευση κυνηγητό με τις απαραίτητες δόσεις αίματος και κομμένων μελών. 

Έτσι λοιπόν η ταινία δεν καταλήγει πουθενά. Υπάρχουν όμως και κάποιες καλές στιγμές και ιδέες οι οποίες όμως θα κάνουν εντύπωση στους καθαρά φανατικούς του είδους. Θα πρότεινα λοιπόν, αν κάποιος θέλει να την δει, να περιμένει την έξοδό της στα βίντεο κλαμπ, καθώς όσο προχωρά θυμίζει τηλεοπτική παραγωγή. 

Συμπαθής αλλά λίγη η Νέα Φυλή, αναλώνεται σε επιτυχημένα μέικ απ και μικρές στιγμές ξαφνιάσματος και τρόμου αφήνοντας τον κύριο Λάκη ανικανοποίητο. Ο οποίος είναι μέγας φαν των ταινιών τρόμου αλλά και επιστημονικής φαντασίας και έχει δει ίσα με 1,000,000 ταινίες του είδους - κόψε κάτι μεγάλε. Πάρα πολλές πάντως. Σπιτάκι σας λοιπόν με το γκομενάκι σας το βρίσκω μια χαρούλα. Και με το παρεάκι σας καλά είναι. Τώρα αν θελήσετε να προσπεράσετε δεν έγινε και τίποτα.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ :     *1/2 για κινηματογράφο

                                  ** για προβολή σπίτι

ΤΟ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ; : Δεν νομίζω.

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟ ΚΟΙΝΟ: Αρρωστάκια του είδους και φυλακισμένοι.

BLLLOOOOOOOOODDDDDDDD !!!!!!!!!!!!

Η Τιτανομαχία ( CLASH OF THE TITANS ) ΗΠΑ ( 2010 )

CAST

Sam Worthington, Liam Neeson, Ralph Fiennes, Jason Flemyng, Gemma Arterton, Alexa Davalos, Mads Mikkelsen, Polly Walker, Pete Postlethwaite, Elizabeth McGovern.

DIRECTOR

Louis Leterrier

106' - COLOR

Φαντασίας

Ο Περσέας, ημίθεος εν αγνοία του, παιδί του Δία, ρίχνεται στην θάλασσα μαζί με την θνητή του μητέρα. Ένας ψαράς θα τον σώσει και θα τον μεγαλώσει . Όταν όμως χάσει και τους θετούς του γονείς εξαιτίας των θεών του Ολύμπου, ενήλικος πια , θα πάρει μέρος σε μια αποστολή που σκοπό έχει να βρεθεί το κεφάλι της μέδουσας και να σωθεί το Άργος και η πριγκήπισσα Ανδρομέδα από το τερατώδες Κράκεν !!!!!!!!!!!!!!

Ριμέικ μιας αρκετά χαριτωμένης και λίγο camp ταινίας του 1981 , με οπτικά εφέ από τον τότε μάστορα του είδους Ρέι Χαριχάουζεν - η τελευταία του - η ταινία του Λετεριέ μπορεί να ειδωθεί μόνο αν την κατατάξουμε στην κατηγορία της περιπέτειας φαντασίας. Αυτό είχαν και οι δημιουργοί της στο μυαλό  και φαίνεται ξεκάθαρα, καθώς παίρνουν τον σκελετό της ιστορίας του Περσέα ( Sam Worthinghton - απλά επαρκής στον ρόλο ) και τον εμπλουτίζουν με ότι άλλο θες, παίρνοντας ιδέες από την παλαιότερη εκδοχή, βλέπε Κράκεν , αλλά και από καινούργια και πολύχρωμα ''φίδια'', βλέπε τα δαιμόνια ή τζιν ή όπως τα λένε τέλος πάντων.

Όποιος θέλει να ξέρει την μυθολογία σωστά ας ανατρέξει στις εγκυκλοπαίδειες. Εδώ έχουμε μια καθαρόαιμη περιπέτεια φαντασίας.

Ο σκηνοθέτης έχει γυρίσει στο παρελθόν δύο σίκουελ ( Transporter 2, Incredible Hulk ) και αναλαμβάνει εδώ ένα ριμέικ. Έχει μεγάλο μπάτζετ και φαίνεται τόσο σε επίπεδο παραγωγής, όσο και στο καστ. Λίαμ Νίσον ( Δίας ) και Ρέιφ Φάινς ( Άδης ) και οι δύο καλοί ηθοποιοί δεν δυσκολεύονται να μας πείσουν ο'τι είναι Ολύμπιοι. Την προηγούμενη φορά που βρέθηκαν μαζί σε ταινία ήταν στην Λίστα του Σίντλερ!!!!!!!!! Ο Μάντς Μίκελσεν παίζει ένα πρωτοπαλίκαρο του Άργους και συμπολεμιστή του Περσέα και κατά την ταπεινή άποψη του κύριου Μπομπίνα κλέβει την παράσταση - θα τον θυμάστε από το Casino Royal, όπου υποδυόταν τον αντίπαλο του Μποντ.

Τα εφέ είναι αρκετά πειστικά και σώνουν λίγο την κατάσταση, αλλά το 3D δεν είναι και το καλύτερο . Φαίνεται δηλαδή ότι η ταινία γυρίστηκε με κανονικό φιλμ και μετατράπηκε σε τρισδιάστατη. Δεν μας χαλάει το 3D αλλά δεν τρέχει και τίποτα να την δεις κανονικά. Πρώτον θα γλυτώσεις τα 3 ευρώ που για κάποιο λόγο πληρώνεις παραπάνω, αν και επιστρέφεις πίσω τα ειδικά γυαλιά και δεύτερον θα δεις πιο καθαρά τις γρήγορες σκηνές δράσης που με το τρισδιάστατο ''θολώνουν'' λίγο.

      Η ταινία προχωρά από σκηνή σε σκηνή και οι ήρωές μας βρίσκουν καινούργιους κινδύνους κάθε φορά. Είναι λίγο σαν να δυσκολεύουν οι ''πίστες'' στο playstation. Υπάρχει ο Πήγασος, τεράστιοι σκορπιοί , ο Κάλυβος, υπάρχουν και οι άλλοι θεοί, ο κάτω κόσμος, ο Χάροντας ο βαρκάρης και φυσικά η γοργόνα Μέδουσα .

Η σκηνή με την Μέδουσα δεν είναι και η καλύτερη της ταινίας. Ο σκηνοθέτης αντί να παίξει με τον φόβο μας και τις σκιές του κάτω κόσμου μας πετάει μια υστερικιά γκομενούλα στα μούτρα και διεκπεραιώνει το στόριμπορντ.

Όλα τα λεφτά όμως είναι το Κράκεν!!!!!!!! To Kράκεν είναι ένα μεσαιωνικής σύλληψης θαλάσσιο τέρας, ένας Λεβιάθαν βγαλμένος από τους θρύλους των Νορβηγών και των Ισλανδών ψαράδων. Εδώ, αγαπητά μου παιδιά αντικαθιστά έναν θαλάσσιο δράκοντα που απελευθέρωσαν οι θεοί και πιο συγκεκριμένα ο Ποσειδώνας για να τιμωρήσει το Άργος και τον βασιλιά του Ακρίσιο και φυσικά να φάει την Ανδρομέδα. Υπήρχε και ένα Κράκεν στους Πειρατές της Καραϊβικής - πιο ταιριαστό εκεί. Επειδή όμως, λεβέντες και λεβέντισσες, αυτή δεν είναι όπως είπαμε μια μυθολογική ταινία αλλά ένας ψυχαγωγικός αχταρμάς, το Κράκεν σκάει μύτη και παρ'όλο που εμφανίζεται λίγο κλέβει την παράσταση γιατί είναι μια οθόνη μόνο του. Πιθανότατα ο δημιουργός του  δεν είναι ο Άδης ή ο Ποσειδώνας αλλά το μυαλό του X.Φ. Λάβκραφτ!!!!!!!!!!!! Πολυπλόκαμο και αβυσσαλέο είναι η ''μαμούτα'' που όλοι πήγαμε σινεμά για να δούμε. Ένα είναι σίγουρο, ότι κάνει κρακ! Οπότε το όνομα θεωρείται επιτυχημένο!!!!!

Φτιαγμένη για να ψυχαγωγεί η Τιτανομαχία δεν χάνει τελείως τον δρόμο της. Μεγάλη, ακριβή και φιλόδοξη είναι ότι πρέπει για χαβαλέ. Απλά μην την πάρετε στα σοβαρά...αν μπορείτε. Μόλις βγεις από την αίθουσα εξατμίζεται κάθε εντύπωση που σου είχε δημιουργήσει. Ψυχρή και επική, είναι απλά ένα b movie πολλών εκατομμυρίων. Όμως σε όλους θα έρθει η επιθυμία να βροντοφωνάξουν με ένοχη απόλαυση, σαν τον Δία στην ταινία, με την στολή ντίσκο:

                      '' RELEASE THE KRAKEN''!!!!!!!!                                            '

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ :        **1/2  για κινηματογράφο

      **       για προβολή σπίτι ( Δεν λέει σε μικρή οθόνη )

                                                                                                                                                                ΤΟ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ; : Ίσως, για χαβαλέ και με μεγάλη παρέα και πίτσες.

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟ ΚΟΙΝΟ: Προφανώς πολλά άτομα μαζί με διάθεση για ''κανιβαλισμό  ''">

Kαι επειδή ο κύριος Λάκης Μπομπίνας σας προσέχει, πάρτε και μια γεύση από την παλιά ομότιτλη ταινία. Όποιος επιθυμεί να την δει μπορεί να την νοικιάσει, υπάρχει σε όλα τα βίντεο κλαμπ. Οι συγκρίσεις δικές σας.>

H ΜΠΟΜΠΙΝΟΜΑΧΙΑ !

                                              

Tο μυστικό στα μάτια της ( THE SECRET IN THEIR EYES ) πρωτότυπος τίτλος : secreto de sus ojos ( αργεντινή ) ( 2009 )

CAST
Ricardo Darin , Soledad Villamil , Pablo Rago , Javier Godino , Carla Quevedo .

DIRECTOR
Juan Jose Campanella ( also SCREENWRITER , PRODUCER , EDITOR )
127' - COLOR

Αστυνομικό / κοινωνικό δράμα

Ο βοηθός εισαγγελέα Εσποζίτο βαριέται αφόρητα τώρα που έχει βγει στην σύνταξη. Στο μυαλό του έχει κολλήσει μια υπόθεση από την δεκαετία του ΄70 και θέλει να γράψει ένα βιβλίο για αυτή . Εξομολογείται την πρόθεσή του στην Ιρένε μια δικαστίνα που ήταν προ'ι'στάμενη του και την είχε ερωτευτεί χωρίς να της το ομολογήσει. Προσπαθούν και οι δύο να βρουν τον εγκληματία που βίασε και σκότωσε πριν τόσα χρόνια μια γυναίκα φέρνοντας στο προσκήνιο σκοτεινές πτυχές της τότε περιόδου αλλά και δικά τους συναισθήματα που θα τους παρασύρουν σε ένα σκοτεινό ταξίδι .

Ο κύριος Λάκης Μπομπίνας είδε την ταινία πριν από σας για σας και καθώς βγαίνει στις αίθουσες την ερχόμενη Πέμπτη 22 Απριλίου στους κινηματογράφους σας την παρουσιάζει.

Αφού κέρδισε απρόσμενα για πολλούς το όσκαρ καλύτερης ταινίας φέτος,εκτοπίζοντας φαβορί όπως τα ''Λευκή κορδέλα'' του Χάνεκε και ''Προφήτης'' του Οντιάρ κάνει τώρα την διεθνή της καριέρα. Βασικά ο Κύριος Λάκης δεν ''μασάει'' με τα διάφορα βραβεία καθότι θεωρεί ότι μια ταινία είναι από μόνη της μια καλλιτεχνική πρόταση που κάθε θεατής βιώνει τελείως προσωπικά . Παρόλα αυτά είναι ένα σημαντικό στοιχείο και μια πληροφορία που κάθε σινεφίλ λαμβάνει υπόψη του.

Κάνοντας συνεχή φλάσμπακ ο σκηνοθέτης, Αργεντίνος από κούνια, Καμπανέλα - που είχε προταθεί και το 2002 για όσκαρ με το ''son of the bride'' - καταφέρνει να κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον μας,τόσο για το αστυνομικό όσο και για το προσωπικό κομμάτι της ιστορίας . Έχοντας φοιτήσει και στην αμερικάνικη τηλεόραση με επεισόδια σε σειρές όπως το ''House'' και το ''Law and order'' προσπαθεί να κρατήσει τον ρυθμό της ταινίας και συγχρόνως να ''απλώσει''την ιστορία του όσο χρειάζεται για να μην γίνει βαρετή. Είναι άλλωστε και ο μοντέρ της ταινίας.

Κάτι άλλο που κάνει επιτυχημένα είναι ότι μεταφέρει την υπόθεση στην δεκαετία του '70 σε αντίθεση με το βιβλίο απ' όπου προέρχεται ( ''la pregunta de sus ojos'' του Eduardo Sacheri ). Και αυτό το κάνει για σοβαρό λόγο. Το 1974 που δείχνει η ταινία είναι μόλις δύο χρόνια πριν το πραξικόπημα που έγινε στην Αργεντινή, αποτέλεσμα μιας σκοτεινής και διεφθαρμένης εποχής της χώρας . Η ταινία αποτυπώνει περίφημα τα χρώματα και την ατμόσφαιρα και υπάρχουν στιγμές που θυμίζουν την δική μας τότε πραγματικότητα. Σε επίπεδο καλλιτεχνικής διεύθυνσης άλλωστε είναι εντυπωσιακή.

Το πρωταγωνιστικό δίδυμο είναι πολύ καλό και προσθέτει στην ένταση της ταινίας, καθώς υπάρχει χημεία από δύο πολύ καλούς ηθοποιούς, τον Ρικάρντο Ντάριν και την Σολεδάδ Βιλαμίλ που καταφέρνουν με τα βλέμματά τους να πουν ο ένας στον άλλο ό'τι δεν μπορούν να εκφράσουν με  λέξεις. .Δεν είναι τυχαίος και ο τίτλος της ταινίας - πληθυντικός στο πρωτότυπο.

Υπάρχει και μια σκηνή ανθολογίας και μεγάλης βιρτουοζιτέ όπου, με ένα φαινομενικά ατελείωτο τράβελινγκ η κάμερα πλησιάζει ένα στάδιο ποδοσφαίρου από ψηλά και μετά, χωρίς διακοπή ανακατεύεται με το πλήθος και καταλήγει σε ένα κυνηγητό στους διαδρόμους του γηπέδου. Φαίνεται αλλά δεν είναι μονόπλανο και είναι άκρως εντυπωσιακό και απόλυτα εναρμονισμένο με το υπόλοιπο ''σώμα'' της ταινίας.

Τώρα θα μου πείτε  '' Κύριε Λάκη, δεν υπάρχει τίποτα κακό στην ταινία;''

Λοιπόν αγαπητά μου παιδιά έχω να πω ότι είναι μια πραγματικά καλή ταινία. Αξίζει να πάει κάποιος να την δει στον κινηματογράφο. Μπορεί να νομίζεις ότι τραβάει λίγο στο τέλος αλλά σε αποζημιώνει . Είναι μια παλαιάς κοπής ταινία με σύγχρονα μέσα. Μια παραδοσιακή λατινοαμερικάνικης και ευρωπαϊκής αισθητικής ταινία μπολιασμένη με τις αρετές ενός καθαρόαιμου αμερικάνικου φιλμ νουάρ. Δεν είναι μια ταινία που θα σου αλλάξει τη ζωή, αν υπάρχει κάτι τέτοιο, είναι όμως μια ταινία που σου μένει στο μυαλό και κάποια στιγμή κάπου θα τύχει να την παίζει και θα θες να την ξαναδείς.

Ελπίζω να σας κάλυψα αγαπητά μου παιδιά . Και αν ξέχασα κάτι δεν είναι σημαντικό, το σημαντικό είναι να πάτε σινεμά να την δείτε.

ME ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΚΥΡΙΟΣ ΜΠΟΜΠΙΝΑΣ


ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ :    ***1/2 για κινηματογράφο
                              
                                **** για προβολή σπίτι
  

ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ ;     Ευχαρίστως κάποια στιγμή στο μέλλον .

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟ ΚΟΙΝΟ : Ζευγάρια κάθε είδους - καλύτερα όχι παρέες .">