Αναγνώστες

Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2012

ΝΕΚΡΑΝΑΣΤΑΣΗ ( WAKE WOOD ) 2011, Ιρλανδία, Μεγ. Βρετανία. Διάρκεια 90'

Director,Writer:

David Keating
Cast: Aidan GillenEva Birthistle, Timothy SpallElla Connolly.


Ένα νεαρό ζευγάρι, έχοντας χάσει πρόσφατα την κόρη τους, μετακομίζει σε ένα γραφικό Ιρλανδικό χωριό ονόματι Wake Wood. Εκεί θα ανακαλύψουν, κατά τύχη, τις μυστικές Κέλτικες τελετές που διεξάγουν οι, κατά τα άλλα, συμπαθείς κάτοικοι και θα πάρουν ένα μάθημα, γιατί πρέπει να προσέχεις για τι πράγμα εύχεσαι.
Αν και ο Ελληνικός τίτλος "Νεκρανάσταση" αφήνει λίγα στη φαντασία, αυτό το μικρό δημιούργημα της επανιδρυμένης Hammer Film, που μας είχε δώσει στο παρελθόν άπειρα διαμαντάκια του είδους- το κλασσικό "Δράκουλας, ο βρικόλακας των Καρπαθίων" με τον Christopher Lee και όλες τις συνέχειες του, "Το τέλος του κόσμου" και όλες τις άλλες ιστορίες του Quatermass και σχεδόν όλες τις ταινίες που πρωταγωνίστησε ο  Peter Cushing- εκατοντάδες ταινίες, κυρίως δεύτερης διαλογής, αυτή η βουτηγμένη στην Ιρλανδική μούχλα ταινία καταφέρνει να σου σηκώσει τις τρίχες.
Aπλά και μεθοδικά, με κοφτό μοντάζ και σιγουριά στην αφήγηση, καλούς ηθοποιούς, όπως ο Timothy Spall ( Μυστικά και ψέματα, Χάρι Πότερ ) και ο Aidan Gillen ( The Wire, Game of Thrones ) και μια στοιχειωμένη ερμηνεία από την μικρή  Ella Connolly, σκοντάφτει στην απλοϊκότητα του τέλους και στις συμβάσεις των ταινιών του είδους, που δυστυχώς δεν μπορεί να ξεπεράσει. Μια διασταύρωση του "Pet Cemetery" και του " Wicker Man". Είναι όμως μια ευπρεπής και τρομακτική ταινιούλα, που πέρασε απαρατήρητη και ενδείκνυται για μια κρύα και βροχερή μέρα ή...νύχτα. 

ΜΠΟΜΠΙΝΟΜΕΤΡΟ        **

ΘΑ ΤΗΝ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ?    Θα περιμένω για το σίκουελ...
ΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΤΗΣ ΧΑΒΡΗΣ (Le Havre) 2011, Γαλλία/ Φινλανδία/ Γερμανία, Διάρκεια 93'.

Director,

Writer

Aki Kaurismäki

Τον λένε Άκι Καουρισμάκι                                          
και σε έχει στο τσεπάκι
με τις γλυκόπικρες ταινίες
που δεν είναι αηδίες.

Με ολοδικό του στυλ
έφτιαξε κι αυτό το φιλμ
που'ναι μία ουτοπία,
σε λιμάνι στην Γαλλία.

Είναι ένας μετανάστης
μοναχός και πεινασμένος
και τον βρίσκει ένας λούστρος
αγέρωχος και σιτεμένος.

Έχει μια κυρά γλυκιά
που'ναι άρρωστη βαριά,
οι γειτόνοι είναι καλοί
και πολύ εξυπηρετικοί.

Θα γλιτώσει το παιδάκι?
Θα γίνει ένα θαυματάκι?
Θα του την πέσουν οι μπάτσοι
και στραβή λες να του κάτσει?

Να την δείτε την ταινία, είναι όμορφη κι απλή.
Λούμπεν προλεταριάτο σε παραγωγή Γαλλοφινλανδική
θα σας φτιάξει το κεφάκι, θα γελάσετε λιγάκι,
θα βουρκώσετε και λίγο...φάτε κάνα πατατάκι.

Ο Μπομπίνας με το κρύο,σας προτείνει άμα θέτε
κάτι εναλλακτικό,
ήρεμο. απλό και ανθρώπινο
κι όχι Χολιγουντιανό!

ΜΠΟΜΠΙΝΟΜΕΤΡΟ     ***

ΘΑ ΤΗΝ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ?     Μέχρι να πεις ΆΚΙ...



ΟΙ ΔΕΚΑ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΜΠΟΜΠΙΝΑ ΓΙΑ ΤΟ 2011 ( ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΑ ).

Μια χρονιά ήταν και πέρασε! Οι ταινίες πολλές και η επιλογή δύσκολη. Αν και δεν είχε πολλές καταπληκτικές, ωστόσο, τα είδη πολλαπλασιάζονται και υποδιαιρούνται κάνοντας τη διαλογή δυσκολότερη. Ο κύριος Μπομπίνας επιφυλασσόμενος του δικαιώματος να μετατρέψει οποιαδήποτε στιγμή την τελική δεκάδα- δεν έχω δει βλέπετε τα πάντα από το 2011- σας παρουσιάζει τις  καλύτερες ταινίες του για τον χρόνο που έφυγε. 
Καλό κινηματογραφικό 2012!!!!!!     

BRIDESMAIDS ( ΦΙΛΕΝΑΔΕΣ )- CHICK FLICK CHOICE OF THE YEAR

Κλασσική περίπτωση υποτιμημένου φιλμ, στην προκειμένη περίπτωση από την εταιρεία παραγωγής του, προωθώντας το σαν κάτι που δεν είναι, ένα Hangover για τσούπρες με ολίγη από Sex and the city...καμία σχέση. Μια πραγματικά χαριτωμένη και ευαίσθητη κωμωδία.


THE DESCENDANTS ( ΟΙ ΑΠΟΓΟΝΟΙ )-
Βραβείο Μέσης Ηλικίας
Τρυφερό, έξυπνο και καλογραμμένο, από έναν σκηνοθέτη που δεν μας έχει απογοητεύσει ποτέ, αυτό το μείγμα δράματος/ κωμωδίας σε βρίσκει απροετοίμαστο να του αντισταθείς. Γλυκό χωρίς να είναι γλυκερό και αστείο μέσα από δύσκολες καταστάσεις. Feel good inc...


DRIVE- ΒΡΑΒΕΙΟ ΟΔΟΝΤΟΓΛΥΦΙΔΑΣ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑ ( ΕΙΔΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ )

Εδώ έχουμε μια υπερεκτιμημένη περίπτωση, που όμως δεν διαγράφει την πολύ καλή δουλειά που έχει γίνει από τον σκηνοθέτη. Σε μια μέτρια χρονιά όπως αυτή είναι σε αυτές που ξεχωρίζουν.


THE GUARD ( ΕΚΤΟΣ ΝΟΜΟΥ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΥ )- ΒΡΑΒΕΙΟ BADASSSSSS MUTHERFUCKER 2011.

 Brendan Gleeson κύριοι, ουδεμία σύγκριση με γατάκια τύπου Nicolas Cage κ.λ.π. Ιρλανδική αστυνομική κωμωδία με "καρύδια".


MELANCHOLIA- ΒΡΑΒΕΙΟ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟΥ ΨΥΧΟΠΛΑΚΩΜΑΤΟΣ.

Η πιο ωραία καταστροφή του κόσμου που έχετε δει. Ελεγειακή και καταθλιπτική. Η  Kirsten Dunst σηκώνει την ταινία στο πρώτο μέρος, η Charlotte Gainsbourg στο δεύτερο και οι δύο πάνε στον αγύριστο. Κανείς δεν μπορεί να μην αναγνωρίσει την ευφυία του Lars von Trier, ακόμα και αν τον μισεί. Δεν υπάρχουν πολλοί σκηνοθέτες με προσωπική υπογραφή, χώρια που έχει αναγάγει τις γυναίκες των ταινιών του σε αγιομαρτυρικά πλάσματα.


MIDNIGHT IN PARIS ( ΜΕΣΑΝΥΧΤΑ ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ )-ΒΡΑΒΕΙΟ "Ο ΛΥΚΟΣ ΚΑΙ ΑΝ ΕΓΕΡΑΣΕ"...

...και άσπρισε το μαλλί του. Τίποτα αυτός. Ο θείος Γούντι έβγαλε άσσο απ'το μανίκι, μάλλον χωρίς να το θέλει. Περίπτωση όπου όλα έρχονται και ταιριάζουν ιδανικά στην θέση τους. Και μέσα σ'όλα και εισπρακτική επιτυχία...για δες!!!


RANGO- ANIMATION ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ.

Καθότι το βλέπουν άνετα και ενήλικες και παιδιά και σουρεαλιστικό είναι και θεματάκια σοβαρά έχει και πλάκα και καταπληκτικό animation. Δεν είναι και λίγα...


RISE OF THE PLANET OF THE APES ( Ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΤΩΝ ΠΙΘΗΚΩΝ, Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ )- ΒΡΑΒΕΙΟ ΜΑΪΜΟΥ 2011.

Η αναπάντεχη blockbuster επιτυχία της χρονιάς. Βλέπεται απνευστί διαθέτοντας τις καλύτερες σκηνές δράσης και όλα αυτά με ένα στρατό ψηφιακούς πιθήκους. Αναμένουμε την συνέχεια...

TINKER TAILOR SOLDIER SPY ( ΚΑΙ Ο ΚΛΗΡΟΣ ΕΠΕΣΕ ΣΤΟΝ ΣΜΑΪΛΙ ) (!!!!!!!!!!)- ΒΡΑΒΕΙΟ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ.
Συλλογικό βραβείο ερμηνείας με καταπληκτικό καστ ( Mark StrongJohn HurtToby JonesDavid DencikCiarán HindsColin Firth ) αλλά κυρίως για έναν ανεπανάληπτο Gary Oldman. Ξεχάστε τον James Bond. Εδώ ο σκηνοθέτης Tomas Alfredson του Σουηδικού "Άσε το κακό να μπει",   μας δείχνει τον αληθινό κόσμο των κατασκόπων. Από ένα μυθιστόρημα του John le Carré και σε γκριζοπράσινους τόνους, η αναπαράσταση μιας εποχής είναι απίστευτη. Την ώρα που γραφόταν το κείμενο η ταινία δεν είχε έρθει στην Ελλάδα. Να την δείτε οπωσδήποτε...
  
TREE OF LIFE ( ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ )- ΒΡΑΒΕΙΟ ΔΕΟΥΣ.

Πόσα καρπούζια θα βάλεις κάτω από τη μασχάλη? Πως θα μπλέξεις τον  Brad Pitt με τους δεινόσαυρους? Πόσες ερωτήσεις θα θέσεις χωρίς απάντηση? Σε πια παραλία μαζεύονται όλοι αυτοί οι χαμένοι? Μόνο αν λέγεσαι Terrence Malick θα τα κάνεις όλα αυτά και θα την γλυτώσεις. Η απλοϊκότητα του τέλους δεν αναιρεί τον υπερθετικό του ταξιδιού...






  

Κυριακή, 29 Ιανουαρίου 2012

ΟΙ ΑΠΟΓΟΝΟΙ (THE DESCENDANTS) 2011, ΗΠΑ, Διάρκεια 115'.

Director, Writer:

Alexander Payne

Οι King είναι μια παλιά οικογένεια Αμερικανοχαβανέζων. Ο Matt έχει κληρονομήσει μια τεράστια έκταση και είναι σε διαδικασία, σαν καλός δικηγόρος, να την πουλήσει και να μοιραστεί τα λεφτά με τους συγγενείς του. Είναι ένας καλοβαλμένος πενηντάρης με δυο κόρες και μια γυναίκα. Το πρόβλημα είναι ότι η - όπως αποδεικνύεται άπιστη- γυναίκα του βρίσκεται σε κώμα, μετά από ατύχημα με σκάφος  και οι κόρες του είναι ατίθασες και τρελαμένες. Όλα αυτά, σε συνδυασμό με μια κρισάρα μέσης ηλικίας, έρχονται να γκρεμίσουν τον κόσμο του και ο ίδιος θα βρεθεί στη δίνη των καταστάσεων.
Είναι ίσως η πρώτη φορά που ο Clooney δεν θυμίζει Clooney με το παίξιμό του. Για την ακρίβεια είναι ιδιαίτερα καλός στον ρόλο του, δείχνοντας εξαιρετικά ευάλωτος και παίζοντας με χαμηλούς τόνους,  αποπνέοντας μια απεγνωσμένη επιμονή να συγκρατήσει τα πράγματα για να μην καταρρεύσουν. Ο σκηνοθέτης Alexander Payne είναι, όπως φαίνεται, ο βασιλιάς της δραματικής κωμωδίας. Με μια χούφτα μικρών διαμαντιών στην φιλμογραφία του ( Citizen Ruth **, Election***, About Schmidt***1/2, Sideways***) επιστρέφει μετά από αρκετά χρόνια στον τόπο του εγκλήματος. Οι ταινίες του βγάζουν γέλιο από τραγικές καταστάσεις και είναι συγχρόνως ψυχολογική χαρτογράφηση των ηρώων του. Οι ήρωες του είναι συνήθως άντρες μεσήλικοι που διέρχονται μια κρίσιμη περίοδο της ζωής τους. 
Στους "Απόγονους" γνωρίζουμε την καθημερινή Χαβάη, με τα προβλήματά της και όχι αυτή που έχουμε στο μυαλό μας, με τους χαζοτουρίστες να περιφέρονται με στεφάνια στο λαιμό, πίνοντας κοκτέιλ. Το σενάριο είναι πολύ καλό και καταφέρνει να ισορροπήσει το κωμικό με το δραματικό, δίνοντας βάθος στην σχέση του πατέρα με τα κορίτσια. Τα αστεία στοιχεία της ταινίας δεν έχουν να κάνουν τόσο με τους διαλόγους, αλλά με τον τρόπο που κινηματογραφούνται οι καταστάσεις, ένα αστείο αγχωτικό περπάτημα του Clooney, παράξενα βλέμματα μεταξύ των πρωταγωνιστών, καθημερινοί τσακωμοί ανάμεσα στα κορίτσια, η στάση των "γραφικών" συγγενών. Δεν έχουμε να κάνουμε με τραβηγμένες από τα μαλλιά καταστάσεις που εκβιάζουν το γέλιο. Έχουμε μια απόλυτα ρεαλιστική ισορροπία γλυκόπικρης κωμωδίας και αυτό βοηθά στο να μας "ρουφήξει" η ιστορία, να ταυτιστούμε και να συμπάσχουμε με τα τεκταινόμενα.
Η διανομή του καστ είναι πολύ καλή. Τα κορίτσια (Shailene WoodleyAmara Miller) παίζουν καταπληκτικά και δείχνουν ότι έχουν πολύ μέλλον. Δεύτεροι ρόλοι στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν, εκτός του "γκάου" φίλου της μεγάλης κόρης (Nick Krause), που δίνει τις περισσότερες κωμικές νότες. Γνωστοί φίλοι από τα παλιά παίζουν σε σημαντικούς τρίτους ρόλους (Beau BridgesRobert Forster Matthew LillardJudy Greerπλαισιώνοντας το πρωταγωνιστικό τρίο.
Υπάρχουν βέβαια και κάποιες ενστάσεις. Για παράδειγμα, το πως τελικά όλοι στέκονται στο ύψος των περιστάσεων. Οι νεολαίοι ενώ στην αρχή έσπαζαν τα...νεύρα στην συνέχεια αποδείχτηκαν πιο ώριμοι από τους ενήλικες. Η σχέση του πατέρα με τις κόρες αποκαθίσταται σχετικά εύκολα και οι συγγενείς αποδέχονται την απόφασή του. Για να μην πούμε για τον εραστή της γυναίκας του. Τέσπα...
Στο πλαίσιο της κοινωνικής, "σκεπτόμενης" κωμωδίας, νομίζω δύσκολα θα μπορούσαμε να ζητήσουμε κάτι καλύτερο. Στην πραγματικότητα είναι μια από τις πιο ολοκληρωμένες ταινίες του 2011. Πικρή, ευαίσθητη, αστεία, έξυπνη, καλογραμμένη και καλοπαιγμένη. Τι άλλο να ζητήσει κανείς;

Υ.Γ. Το πραγματικό όνομα του σκηνοθέτη είναι Αλέξανδρος Κωνσταντίνος Παπαδόπουλος. Κατά τα άλλα είναι ένας βέρος Αμερικανός, γεννημένος στην Όμαχα της Νεμπράσκα το 1961.


ΜΠΟΜΠΙΝΟΜΕΤΡΟ    ***1/2
ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ;   Με λουλουδάτο κοντομάνικο πουκάμισο...

Σάββατο, 28 Ιανουαρίου 2012

THE ARTIST (2011) Γαλλία, Βέλγιο- α/μ, silent, Διάρκεια 100'

Director, Writer: 

Michel Hazanavicius
Cast: Jean Duajardin, Berenice Bejo, John Goodman, James Cromwell, Penelope Ann Miller, Malcolm McDowell.

Το "The Artist" είναι μια ψυχαγωγική ταινία. Ο δημιουργός της, ο Γάλλος Michel Hazanavicius, την γύρισε βωβή και ασπρόμαυρη για να τονίσει την πάλη μεταξύ ομιλούντος και μη κινηματογράφου, την εποχή που αυτή αναφέρεται. 
Βρισκόμαστε στο 1927. Ο George Valentin (Jean Dujardin) είναι μεγάλος σταρ. Το Χόλιγουντ βρίσκεται στα πόδια του. Όταν όμως σιγά σιγά θα αρχίσει η επέλαση του ήχου, εκείνος θα την απορρίψει, γυρνώντας με δικά του έξοδα βωβές ταινίες και φυσικά θα καταστραφεί. Μια νέα ανερχόμενη στάρλετ, η Peppy Miller (Bérénice Bejo), που είναι κρυφά ερωτευμένη μαζί του, θα προσπαθήσει να τον βγάλει από την αυτοκαταστροφική του τροχιά.
Μην εκπλαγείτε αν η Αμερικάνικη ακαδημία κινηματογράφου δώσει 5-6 οσκαράκια σε αυτήν τη εξ ολοκλήρου Γαλλική παραγωγή. Πάντα το Χόλιγουντ ξετρελαινόταν με ταινίες που ΘΑ ήθελε να γυρίσει και με ιδέες που του έχουν διαφύγει. Επίσης η ταινία έχει την αύρα του καλλιτεχνικού outsider και είναι σχετικά ανώδυνη, ενώ καταφέρνει συγχρόνως να δείχνει υπέροχη.
Ο Hazanavicius κατάφερε να κάνει τις, υποτίθεται, αντιεμπορικές επιλογές της βωβής και ασπρόμαυρης ταινίας, αρετές της. Πρώτον, γιατί αναφέρεται στην αντίστοιχη εποχή που όντως υπήρξε μεγάλη διαμάχη με την άνοδο του ομιλούντος κινηματογράφου. Μεγάλοι σταρ της εποχής (Chaplin, Keaton, Fairbanks κ.α.) ζορίστηκαν ή ακόμη και εξαφανίστηκαν. Ο ήχος ή καλύτερα η απουσία του είναι εκκωφαντική. Γι' αυτό σε δύο περιπτώσεις μέσα στην ταινία η χρήση του είναι σημαντική. Δεύτερον, κατάφερε μια Γαλλική ταινία να την κάνει παγκόσμια, γιατί απώλεσε την δεσμευτική λειτουργία της γλώσσας και χρησιμοποίησε αυτό που εμείς δεν ζήσαμε στον βωβό κινηματογράφο. Όταν μια ταινία έβγαινε τότε δεν μπορούσες να πεις με σιγουριά από πια χώρα προερχόταν. Οι εικόνα ήταν το μόνο μέσο και αυτό έκανε εξ αρχής τον κινηματογράφο λαϊκή και μαζική διασκέδαση.
Κατά τα άλλα, η ιστορία είναι προβλέψιμη, οι πρωταγωνιστές λάμπουν, η ασπρόμαυρη φωτογραφία και η αναπαράσταση της εποχής  είναι καταπληκτικά, η χρήση της μουσικής άρτια. Μην φοβάστε, δεν θα βαρεθείτε αλλά δεν θα μείνετε και άφωνοι. Ο κύριος Μπομπίνας απόλαυσε την ταινία και την καταχωρεί στην κατηγορία " Η χαρά της θείτσας", όπου θείτσα είναι η συμπαθητικότατη κυρία που κατέρχεται του Κολωνακίου και των περί αυτού περιοχών, για να μεταβεί σε γνωστούς κινηματογράφους του κέντρου των Αθηνών και με τις φίλες της να απολαύσουν δύο ώρες ανέμελης κινηματογραφικής ξενοιασιάς, κουνώντας το μαλλί "λάχανο" από την συγκίνηση.
Οι υπόλοιποι δεν νομίζω να κόψετε φλέβες. Καλή ταινία...έως εκεί.
Υ.Γ. Φανταστείτε στα multiplex τι ήττα έχει να πέσει, όταν μπούνε με τον κουβά το ποπκορν και την "κόλα" και ανακαλύψουν ότι δεν μιλάνε στην ταινία. Αλίμονο σε αυτούς που γνώριζαν!  







ΜΠΟΜΠΙΝΟΜΕΤΡΟ   ***
ΘΑ ΤΗΝ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ ;   Βλέπεται σαν ηλιόσπορος....Μπορώ να βάλω και "Kreator" για μουσική επένδυση!


Πέμπτη, 26 Ιανουαρίου 2012

ΤΟ ΚΟΥΤΙ ΤΗΣ ΠΑΝΔΩΡΑΣ/ ΛΟΥΛΟΥ ( Die Büchse der Pandora ) 1929, Γερμανία, Α/Μ, silent, διάρκεια 133'.

Director: 

Georg Wilhelm Pabst

Αν πρέπει να δείτε μια χούφτα ταινίες του Βωβού Κινηματογράφου- η γνώμη μου είναι πως πρέπει να δείτε αρκετές παραπάνω- "Το κουτί της Πανδώρας" πρέπει να συγκαταλέγεται ανάμεσά τους. Γυρισμένη το 1929 από τον Γερμανό Georg Wilhelm Pabst και έχοντας μια εμβληματική ερμηνεία από την Αμερικανίδα Louise Brooks, είναι από τις τελευταίες βωβές ταινίες που γυρίστηκαν. Η Brooks μετά από πολλές καλλιτεχνικές αποτυχίες δέχτηκε το κάλεσμα του σκηνοθέτη και πήγε στην Γερμανία. 
Γεννημένη στο Κάνσας, ξεκίνησε σαν χορεύτρια, αλλά γρήγορα μπήκε στον κόσμο της κινούμενης εικόνας, Έχοντας ένα πολύ εκφραστικό πρόσωπο και σεξουαλική δύναμη να "γράφει" στην οθόνη, καθιερώθηκε σαν πρωταγωνίστρια.
Στην συγκεκριμένη ταινία ξεχωρίζει από τους μονοκόμματους συμπρωταγωνιστές της με την γήινη ερμηνεία της. Το κούρεμά της είναι στο top 10 των χαρακτηριστικότερων στην ιστορία και έγινε τρελή μόδα. Πέρα από αυτά όλα όμως, η ταινία έχει μεγάλη οπτική δύναμη και είναι αρκετά τολμηρή για την εποχή της. Πολλοί πολέμιοι της θεωρούν, επειδή στην εποχή της δεν έκανε ιδιαίτερη επιτυχία, ότι την δεκαετία του '50 φίλοι κριτικοί της Brooks την φέραν πάλι στην επιφάνεια και από τότε θεωρείται ιεροσυλία να την αμφισβητείς.
Εμείς δεν έχουμε σχέση με όλα αυτά. Η κάθε ταινία κρίνεται έξω από μικροπολιτικές και "κολλήματα". Η "Λούλου", λοιπόν ,όπως ήταν ο τίτλος της όταν πρωτοπροβλήθηκε στην Ελλάδα, είναι ένα κορίτσι ελαφρών ηθών που καταστρέφει τους άντρες. Eίναι το Α και το Ω της femme fatale. Με την ερμηνεία της η Brooks στρώνει τον δρόμο για όλες τις μοιραίες γυναίκες που θα στοιχειώσουν την μεγάλη οθόνη. Είναι το αρχετυπικό θηλυκό, η άφταστη φαντασίωση κάθε άντρα, που πιασμένος στα δίχτυα της, δεν τον ενδιαφέρει αν οδηγείται ακόμα και στον θάνατο. Η ίδια όμως είναι ακόμα πιο καταραμένη, μην μπορώντας να μπει σε καλούπια και με ασταθή χαρακτήρα, θα οδηγηθεί στην τραγική της μοίρα.
Είναι ξεκάθαρο ότι αν δεν υπήρχε η Brooks θα μιλούσαμε για άλλη ταινία- αν μιλούσαμε καθόλου- όμως και σκηνοθετικά είναι καταπληκτική. Τα πλάνα είναι πάνω στην πρωταγωνίστρια, η ασπρόμαυρη φωτογραφία περιδιαβαίνει σε σκοτεινά σοκάκια, νυχτερινά κέντρα διασκεδάσεως, κρεβάτια εραστών. Το φως προέρχεται από τα πρόσωπα των πρωταγωνιστών. Ο Pabst διακρίνεται για την λιγότερο μελοδραματική και περισσότερο ανθρώπινη πλευρά της ματιάς του. Αυτό το καταλαβαίνεις όταν δεις παρόμοιες ταινίες της εποχής.
Η Brooks αποτραβήχτηκε από το σινεμά το 1938 έχοντας κάνει 25 ταινίες και ασχολήθηκε με το γράψιμο και την ζωγραφική. Έχει γράψει και την αυτοβιογραφία της για όσους ενδιαφέρονται. Πέθανε σε ηλικία 78 ετών από καρδιακή προσβολή στο Ρότσεστερ της Νέας Υόρκης.
Να δείτε οπωσδήποτε την ταινία αγαπητά μου παιδιά, αν ενδιαφέρεστε έστω και λίγο για τον κινηματογράφο. Η δύναμή της είναι ακόμα μεγάλη. 

Υ.Γ. Η παρουσίαση της ταινίας γίνεται με αφορμή την επανέκδοση της στους κινηματογράφους.

ΜΠΟΜΠΙΝΟΜΕΤΡΟ  ******
ΘΑ ΤΗΝ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ; Ευχαρίστως.

Δευτέρα, 23 Ιανουαρίου 2012

BOBINA'S FAVOURITE MOVIES- ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΚΑ.


Γιατί, αγαπητά μου παιδιά, χρειάζεται και ένας μπούσουλας. Η λίστα θα εμπλουτίζεται και θα ανανεώνεται κάθε τόσο. Δεν σημαίνει απαραίτητα κάτι ιδιαίτερο ούτε είναι κανένα σινεφίλ ευαγγέλιο, απλά δίνει το στίγμα του γράφοντος.

Σημείωση ότι ο Ελληνικός τίτλος, αν υπάρχει, αντιστοιχεί στον αυθεντικό τίτλο της ταινίας, την εποχή που αυτή προβλήθηκε στους κινηματογράφους. 


  • Μισαλλοδοξία ( Intolerance: Love's struggle throughtout the ages )- 1916
  • Το εργαστήρι του Δρ. Καλιγκάρι ( Das cabinet des Dr. Caligari )- 1920 
  • Nοσφεράτου ( Nosferatu, eine symponie des grauens )- 1921      
  • Οι ιππότες της ομίχλης/ Νιμπελούνγκεν ( Die Nibelungen: Siegfried/ Kriemhilds Rache )- 1924
  • Η απεργία ( Stachka )- 1925
  • Ο χρυσοθήρας ( The Gold Rush )- 1925
  • Ο άνθρωπος χωρίς χέρια ( The Unknown )- 1927
  • Μητρόπολις ( Metropolis )- 1927
  • Ο άνθρωπος με την κινηματογραφική μηχανή ( Chelovek s kino-apparatom )- 1929
  • Λούλου ( Die Büchse der Pandora )- 1929
  • Ουδέν νεώτερον από το δυτικό μέτωπον ( All Quiet on the Western Front )- 1930    
  • Τα φώτα της πόλεως ( City lights )- 1931
  • Μ, ο δολοφόνος ( Μ )- 1931
  • Αταλάντη ( L'Atalante )- 1934
  • Η μεγάλη χίμαιρα ( La grande illusion )- 1937
  • Όσα παίρνει ο άνεμος ( Gone with the wind )- 1939
  • Φαντασία ( Fantasia )- 1940
  • Ο πολίτης Κέιν ( Citizen Kane)- 1941
  • Το χέρι που σκοτώνει ( Shadow of a Doubt )- 1943
  • Ρώμη, ανοχύρωτος πόλις ( Roma, citta aperta )- 1945 
  • Τα κόκκινα παπούτσια ( The red shoes )- 1948
  • Ο θησαυρός της Σιέρα Μάντρε ( The treasure of Sierra Madre )- 1948
  • Ο τρίτος άνθρωπος ( The Third Man )- 1949
  • Η λεωφόρος της δύσεως ( Sunset Boulevard )- 1950
  • Ο άγνωστος του εξπρές ( Strangers on a train )- 1951
  • Viva Zapata- 1952
  • Το μεροκάματο του τρόμου ( Le salaire de la peur )- 1953
  • Οι επτά Σαμουράι ( Shichinin no samourai )- 1954
  • Η νύχτα του κυνηγού ( The night of the hunter )- 1955
  • Η γέφυρα του ποταμού Κβάι ( The Bridge on the River Kwai )-1957 
  • Σταυροί στο μέτωπο ( Paths of glory )- 1957
  • Η έβδομη σφραγίδα ( Det sjunde inseglet )- 1957
  • Ο δεσμώτης του ιλίγγου ( Vertigo )- 1958
  • Τα 400 κτυπήματα ( Les quatre cents coups )- 1959
  • Η γκαρσονιέρα ( The Apartment )- 1960
  • Ψυχώ ( Psycho )- 1960
  • Ο Λόρενς της Αραβίας ( Lawrence Of Arabia)- 1962
  • Ο πρωτάρης ( The Graduate )- 1967
  • Εν ψυχρώ ( In cold blood )- 1968 
  • 2001: Η Οδύσσεια του διαστήματος (  2001: A Space Odyssey )- 1968
  • Το μωρό της Ρόσμαρι ( Rosemary's baby )- 1968 
  • Η νύχτα των ζωντανών νεκρών ( Night of the living dead )- 1968
  • Ο άνθρωπος που ήρθε από το μέλλον ( Planet of the apes )- 1968
  • Οι δύο λησταί ( Butch Cassidy and the Sundance Kid )- 1969
  • Άγρια συμμορία ( The wild bunch )- 1969
  • Z- 1969
  • Η κόρη του Ράιαν ( Ryan's daughter )- 1970
  • M*A*S*H- 1970
  • Ο νονός ( The godfather )- 1972
  • Σολάρις ( Solyaris )- 1972
  • Ο εξορκιστής ( The exorcist )- 1973
  • Φρανκενστάιν τζούνιορ ( Young Frankenstein )- 1974
  • Εκδικητής εκτός νόμου ( The outlaw Josey Wales )- 1976
  • Ο ταξιτζής ( Taxi driver )- 1976
  • Ο πόλεμος των άστρων ( Star wars, episodes Ι-ΙΙΙ )-1977/83
  • Στενές επαφές τρίτου τύπου ( Close encounters of the third kind )- 1977
  • Ζόμπι, το ξύπνημα των νεκρών ( Dawn of the Dead )- 1978
  • Άλιεν, ο επιβάτης του διαστήματος ( Alien )- 1979
  • Αποκάλυψη τώρα! ( Apocalypse now )- 1979
  • Ένας προφήτης, μα τι προφήτης ( Life Of Brian )- 1979
  • Ο άνθρωπος ελέφαντας ( The elephant man )- 1980
  • Οι ατσίδες με τα μπλε ( The blues brothers )- 1980
  • Υποβρύχιο U-96, επιστροφή στην κόλαση ( Das boot )- 1981
  • Blade Runner, ομάδες εξοντώσεως ( Blade runner )- 1982
  • Φάνι και Αλέξανδρος ( Fanny och Alexander )- 1982
  • Η απειλή ( The thing )- 1982
  • Το καταραμένο άσμα ( The evil dead )- 1983
  • Amadeus- 1984
  • Ο εξολοθρευτής ( The terminator )- 1984
  • Brazil- 1985
  • Ran- 1985
  • Η μύγα ( The fly )- 1986
  • Σινεμά ο Παράδεισος ( Nuovo cinema Paradiso )- 1988
  • Τα καλά παιδιά ( Goodfellas )- 1990
  • Braindead- 1992
  • Το παιχνίδι των λυγμών ( The crying game )- 1992
  • Οι ασυγχώρητοι ( Unforgiven )- 1992
  • Χριστουγεννιάτικος εφιάλτης ( The nightmare before Christmas )- 1993
  • Τρία χρώματα, η μπλε ταινία ( Trois couleurs: Bleu )- 1993
  • Pulp fiction- 1994 
  • Ένταση ( Heat )- 1995
  • Οι συνήθεις ύποπτοι ( The usual suspects )- 1995
  • Άνοιξε τα μάτια ( Abre los ojos )- 1997
  • Καυτή σάρκα ( Carne tremula )- 1997
  • Τιτανικός ( Titanic )- 1997
  • Η λεπτή κόκκινη γραμμή ( The thin red line )- 1998
  • Fight club- 1999
  • The matrix- 1999
  • Η έκτη αίσθηση ( The sixth sense )- 1999
  • Χορεύοντας στο σκοτάδι ( Dancer in the dark )- 2000
  • Memento- 2000
  • Ρέκβιεμ για ένα όνειρο ( Requiem for a dream )- 2000
  • Donnie Darko- 2001
  • Moulin Rouge!- 2001
  • Οδός Μαλχόλαντ ( Mulholland Dr. )- 2001
  • Ο Άρχοντας των δακτυλιδιών ( The lord of the rings trilogy )- 2001/03 
  • Η πόλη του θεού ( Cidade de deus )- 2002
  • Οι ώρες ( The hours )- 2002
  • 2046- 2004
  • Η πτώση ( Der Untergang )- 2004
  • Η πηγή της ζωής ( The fountain )- 2006
  • Ο λαβύρινθος του Πάνα ( El laberinto del fauno )- 2006
  • Άσε το κακό να μπει ( Lat den ratte komma in )- 2008
  • Ο σκοτεινός ιππότης ( The dark knight )- 2008
  • Μάρτυρες ( Martyrs )- 2008
  • WALL-E- 2008