Τετάρτη 3 Νοεμβρίου 2010

REPO MEN ( 2010 ) ΗΠΑ


DIRECTOR     Miguel Sapochnik


118'  COLOR                  Περιπέτεια Επιστημονικής Φαντασίας


O Ρέμι και ο Τζέικ είναι δύο φιλαράκια από τον πόλεμο. Παράλληλα είναι και συνάδελφοι. Η δουλεία τους είναι να αποσπούν με τη βία τεχνητά ανθρώπινα όργανα τα οποία έχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές!! Σε ένα κοντινό μέλλον οι άνθρωποι έχουν καταφέρει να παρατείνουν την ζωή τους με την παραγωγή αυτών των πολύ εξελιγμένων οργάνων, τα οποία όμως είναι πανάκριβα, με αποτέλεσμα ένα μεγάλο ποσοστό ασθενών να μην μπορεί να τα ξεχρεώσει. Υπάρχει λοιπόν η εταιρία "Union" που τα προμηθεύει και σε περίπτωση καθυστέρησης στην πληρωμή στέλνει ειδικούς, τους επονομαζόμενους "Repo Men", για να τα ανακτήσει χωρίς να ενδιαφέρεται για τη ζωή των πελατών της. Όταν ο Ρέμι, μετά από ένα ατύχημα θα βάλει μια τεχνητή καρδιά, θα βρεθεί στη θέση των θυμάτων του και δεν θα είναι άλλος παρά ο κολλητός του ο Τζέικ που θα τον κυνηγήσει, όταν δεν θα μπορέσει να πληρώσει τη δόση.



Το "Repo Men" είναι μια ταινία που βγήκε κατευθείαν σε dvd και blue ray στην Ελλάδα, κανείς δεν ξέρει το γιατί βεβαίως. Τουλάχιστον βγήκε στην unrated έκδοση που είναι και πιο "ζουμερή". Είναι μια ταινία με εμπορικές βλέψεις που όμως θα ξενίσει με την ωμή της βία το ευρύ κοινό, με "φαντάσματα" από το "Blade Runner" έως το "Minority Report", αλλά και με μια αρκετά στιλάτη σκηνοθεσία και καλές ερμηνείες από δύο έξοχους πρωταγωνιστές. 

Το ενδιαφέρον εστιάζεται στην  αρχή στο πόσο οι διάφορες ιατρικές εταιρίες δεν δίνουν σημασία στον άνθρωπο και το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να τα "αρπάξουν". Έχουμε να κάνουμε λοιπόν με ένα θέμα που συνηθίζεται στον κινηματογράφο, με μια πραγματικά στυγνή, μεγάλη εταιρεία, που με τις ευλογίες των κυβερνήσεων εκμεταλλεύεται την αγωνία των ασθενών για την επιβίωσή τους. Δεν έχουμε να κάνουμε όμως με ένα φιλμ συνωμοσίας και καταγγελίας, αλλά με μια καθαρόαιμη ταινία δράσης. 

Στην συνέχεια παρακολουθούμε τον αγώνα του ήρωά μας για να γλυτώσει από αυτά που έκανε ο ίδιος στους άλλους, με τη διαφορά ότι έχει μαζί του μια γοητευτική τραγουδίστρια, που είναι "τζάνκι" και την βρήκε στον δρόμο που κρυβόταν. Μαζί θα προσπαθήσουν να δραπετεύσουν.


Υπάρχουν πολλά σκαμπανεβάσματα και μεταπτώσεις του ήρωα, αλλαγές στην πορεία της ταινίας, αλλά και κάποιες εύκολα προβλεπόμενες καταστάσεις. Αυτό που θα ξενίσει τους περισσότερους θεατές, είναι η συνεχείς κλινικές επεμβάσεις των ηρώων σε άλλους αλλά και στον εαυτό τους! Το πιο άβολο είναι ότι δίνονται με έναν φετιχιστικό τρόπο, ειδικά στην σκηνή που το ερωτευμένο ζευγάρι προσπαθεί να σκανάρει τα όργανα που έχουν μέσα τους, κόβοντας ο ένας τον άλλο ενώ συγχρόνως πονάνε και φιλιούνται. 
Σε γενικές γραμμές έχουμε πάντως να κάνουμε με μια πολύ καλή παραγωγή, που για τους πιο πάνω λόγους ατύχησε στο box office. Πρόκειται για μια ταινία με καλό budget και υψηλά επίπεδα παραγωγής, που παρακολουθείται με αμείωτο ενδιαφέρον. Είναι μια φουτουριστική δυστοπία, ένα κονσέρτο για νυστέρια, μια παραλίγο μεγάλη επιτυχία, αλλά του Κου Λάκη του άρεσε και έτσι όπως ήταν. Αν είχε αποφασίσει ο σκηνοθέτης προς τα που να πάει τη "βάρκα" και δεν έβρισκε μερικές χιλιοιδωμένες λύσεις, θα μπορούσαμε να μιλάμε για μια σημαντική ταινία. Και έτσι όμως είναι μια δυναμική και έξυπνη δημιουργία, ότι πρέπει για dvd με τον ήχο τέρμα ( φοβερή ηχητική μπάντα! ).


ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ       ***

ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ????                 Όχι άμεσα


ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟ ΚΟΙΝΟ            φιλικές παρέες και όχι φυσικά θεατές με φοβία στις εγχειρήσεις.




Ας δούμε τώρα τα 10 καλύτερα και 10 χειρότερα δυστοπικά φιλμ του κύριου Μπομπίνα.
Για όσα παιδάκια δεν ξέρουν, όταν λέμε δυστοπία εννοούμε ένα μέλλον, όπου κοινωνικές ή πολιτικές συνθήκες, αλλά και διάφορες άλλες παράμετροι, δημιουργούν μια αρνητική, αφόρητη ή σκοτεινή κατάσταση. Με απλά λόγια είναι το αντίθετο της ουτοπίας.
Εννοείται ότι είναι κατηγορία της ευρύτερης επιστημονικής φαντασίας. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα στην λογοτεχνία είναι το "1984" του Τζορτζ Όργουελ.

ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΠΡΩΤΑ ( ΠΑΝΤΑ ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΚΑ )


 * Metropolis by Fritz Lang (1927) - ΜΗΤΡΟΠΟΛΗΣ


THX 1138 (1971) George Lucas


Soylent Green (1973) Richard Fleicher - ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, ΕΤΟΣ 2022 Μ.Χ.


Blade Runner (1982) Ridley Scott - ΜΠΛΕΪΝΤ ΡΑΝΕΡ, ΟΜΑΔΕΣ ΕΞΟΝΤΩΣΕΩΣ


Brazil (1985) Terry Gilliam


Total Recall (1990) Paul Verhoeven - ΟΛΙΚΗ ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ


12 Monkeys (1995) Terry Gilliam - 12 ΠΙΘΗΚΟΙ


* Gattaca (1997) Andrew Nicol


* Dark City ( 1998) Alex Proyas - ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΠΟΛΗ


The Matrix (1999) Andy and Lana Wachowski




......ΚΑΙ ΤΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ ΜΟΥ 




Cherry 2000 (1987) Steve De Jarnatt - CHERRY 2000, ΜΙΑ ΕΚΡΗΚΤΙΚΗ ΓΥΝΑΙΚΑ


Demolition Man (1993) Marco Brambilla


Johnny Mnemonic (1995) Robert Longo - Ο ΦΥΓΑΣ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ


The Postman (1997) Kevin Costner - ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΔΥΟ ΚΟΣΜΟΥΣ


* Battlefield Earth (2000) Roger Christian - ΠΕΔΙΟ ΜΑΧΗΣ : ΓΗ


The Chronicles of Riddick (2004) David Twohy - ΤΑ ΧΡΟΝΙΚΑ ΤΟΥ ΣΚΟΤΟΥΣ


The Island (2005) Michael Bay - ΤΟ ΝΗΣΙ


* Æon Flux (2005) Karyn Kusama 


*  A Scanner Darkly (2006) Richard Linklater


Doomsday (2008) Neil Marshall




!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Τετάρτη 27 Οκτωβρίου 2010

ΤΑ ΚΟΚΚΙΝΑ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ ( THE RED SHOES ) Mεγ. Βρετανία ( 1948 )

DIRECTORS/ PRODUCERS/ SCREENWRITERS

CAST


136' COLOR        



Μουσικό/ Αισθηματικό Δράμα










Τα κόκκινα παπούτσια είναι μια μεγάλη στιγμή της έβδομης τέχνης. Στην πραγματικότητα είναι ένα φιλμ έξω από τον χώρο και τον χρόνο, αρκετά μπροστά από την εποχή του. Παίρνει ένα παραμύθι του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν και το μετατρέπει σε ένα ερωτικό μελόδραμα, μια ιστορία πάθους και φιλοδοξίας, τραγική και απίστευτα όμορφη. 

 Η πρωταγωνίστρια, η πανέμορφη κοκκινομάλλα Moira Shearer, επιλέγεται να πρωταγωνιστήσει στο ομώνυμο μπαλέτο. Την ερωτεύονται και ο παραγωγός και ο συνθέτης και εκείνη πρέπει να επιλέξει ανάμεσα στην τέχνη, τον έρωτα και την προσωπική της ελευθερία.

Η ταινία που βγήκε μετά τον πόλεμο, το 1948, θεωρήθηκε κάπως ελιτίστικη, καθώς πρότεινε κατά κάποιο τρόπο ότι πρέπει να θυσιάζεσαι στο όνομα της τέχνης, την στιγμή που ο κόσμος είχε βγει από μια φοβερή και πολύνεκρη εμπειρία. Έκανε μια σχετική επιτυχία σε μικρό κύκλωμα αιθουσών, μέχρι που καθιερώθηκε σαν μια κλασσική και σημαντική δημιουργία.

Η καλλιτεχνική της ποιότητα είναι τόσο εμφανής, η ομορφιά που αποτυπώνεται σε κάθε πλάνο τόσο έντονη, που πραγματικά παρασύρεσαι σε μια οπτική και συναισθηματική εμπειρία που σπάνια σου προσφέρει η μεγάλη οθόνη. Από την άλλη δεν είναι δύστροπη ως προς την ροή της. Παρακολουθείται με αμείωτο ενδιαφέρων και ειδικά αν μπεις στο "τρυπάκι" της, είναι πολύ συγκινητική. Αυτό το λέω γιατί μπορεί κάποιοι να έχουν ενδοιασμούς λόγω του θέματός της και της ηλικίας της. Ε, λοιπόν μια καλή ταινία είναι μια καλή ταινία και καλά θα κάνετε να τα ξεπεράσετε αυτά, ειδικά που στην συγκεκριμένη περίπτωση έχουμε να κάνουμε με μια "μεγάλη" ταινία.

Δεν είναι μουσικοχορευτικό φιλμ, ούτε μιούζικαλ. Περιέχει μια απίστευτη, στα χρονικά του κινηματογράφου, σκηνή μπαλέτου 15 λεπτών! Είναι γυρισμένη σε διάστημα 6 εβδομάδων και αρκεί να σας πω ότι δεν βλέπετε απλά μια σκηνή με χορευτές. Πανδαισία. Απόλυτα λειτουργική σκηνή και η καρδιά της ταινίας. 

Αλληγορική, ερωτική, υπαρξιακή, συγκινητική και παραγνωρισμένη σε σχέση με άλλες της εποχής της, ειδικά στην Ελλάδα, η ταινία παίζεται σε επανέκδοση. Ελπίζω να την προλάβετε στην μεγάλη οθόνη γιατί είναι ένα οπτικό ποίημα. Αν όχι μπορείτε να την βρείτε σε ενημερωμένα βίντεο κλαμπ ή στο ίντερνετ.



ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ          ****1/2

ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ?         Χωρίς κανένα δισταγμό.


ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟ ΚΟΙΝΟ         Όλοι! 








Τρίτη 19 Οκτωβρίου 2010

KRAFTWERK AND THE ELECTRONIC REVOLUTION ( 2008 ) Μεγ. Βρετανία



Produced by

Rob Johnstone          180'    color/ b&w         Μουσικό και ιστορικό ντοκιμαντέρ

CAST

Thomas Arnold ( Narrator ), Εμφανίζονται Karl BartosDieter MoebiusHans, Joachim RoedeliusKlaus Schulze κ.α.

Ένα πολύ ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ του 2008, Βρετανικής παραγωγής, άγνωστο ακόμα στην Ελλάδα, σας παρουσιάζει σήμερα ο κύριος Λάκης. Πρόκειται για μια τρίωρη "οδύσσεια" που ξεκινά στις γειτονίες των Γερμανικών πόλεων, στα τέλη της δεκαετίας του '60 και στην βαριεστημένη νεολαία που είχε κληρωνομήσει μόνο τις ενοχές του Ναζισμού και τελειώνει θριαμβευτικά στις αρχές της δεκαετίας του '80,  στην έκρηξη της ηλεκτρονικής ποπ μουσικής σε Αγγλία και ΗΠΑ.



Αυτό που παρακολουθούμε είναι η δημιουργία και η καθιέρωση του μεγάλου Γερμανικού πρωτοποριακού γκρουπ των Kraftwerk και παράλληλα τα πρώτα βήματα της ηλεκτρονικής μουσικής από τα τέλη του '50. Το πιο ενδιαφέρων όμως σημείο είναι η παρουσίαση του μουσικού κινήματος από το οποίο ξεκίνησαν οι Κraftwerk, το Κrautrock!

Mε πολύ καλή κλασσική μουσική παιδεία, πολλοί νέοι, αντιδρώντας στην λαίλαπα της δύσης στην μουσική βιομηχανία, έκαναν μια μουσική επανάσταση. Αντικατέστησαν τα συμβατικά μουσικά όργανα με πειραματικά ηλεκτρονικά και δούλεψαν σε άλλους δρόμους ηχητικά. Δεν είχαν δηλαδή τα 2λεπτα ή 3λεπτα κομματάκια, αλλά μεγάλα, θορυβώδη, ψυχεδελικά και αντισυμβατικά μουσικά κομμάτια, μια μορφή μουσικής "φυγής" δηλαδή.

Από κει ξεπήδησαν συγκροτήματα που επηρέασαν και επηρεάζουν τη μουσική έως σήμερα. Οι Can, οι Neu!, οι Popol Vuh, οι Tangerine Dream, οι Faust, οι Amon Duul, οι Guru Guru και πολλοί άλλοι, σύγχρονοι των Kraftwerk, δημιούργησαν μια Γερμανική progressive σκηνή, που με τη σειρά της επηρέασε καλλιτέχνες όπως ο Bowie και ο Brian Eno, στην αρχή και αργότερα ολόκληρη την ηλεκτρονική σκηνή της Βρετανίας ( Human League, Cabaret Voltaire, Soft Cell, Depeche Mode, Gary Numan κ.λ.π.)

Στην ταινία βλέπουμε πολλούς από τους πρωταγωνιστές του κινήματος, αλλά και από τους συνεχιστές τους, καθώς και κριτικούς μουσικής και τέχνης, να μιλάνε και να αναλύουν με ένα ευχάριστο γενικά τρόπο την όλη ιστορία. 



Το πρώτο μέρος είναι και το πιο ενδιαφέρον, καθώς ασχολείται με τα κοινωνικά και μουσικά τεκταινόμενα και τις ζυμώσεις της εποχής στην Γερμανία. Στην συνέχεια το φιλμ επικεντρώνεται στο γκρουπ των Kraftwerk, καθώς αυτός είναι ο στόχος του και ξετυλίγει ένα ένα τα καταπληκτικά τους άλμπουμ της δεκαετίας του '70.
Φτιαγμένο για να ενημερώσει και τον ανίδεο και αρκετά περιεκτικό- αν ο ανίδεος ενδιαφέρεται βέβαια! - και γενικά απαραίτητο για τους απανταχού μουσικόφιλους, το φιλμ είναι ένα γλυκό ταξίδι σε μια εποχή και ένα μέρος που η μουσική ήταν αυτοσκοπός. Αν κάποιοι από σας δεν έχουν ιδέα για το Krautrock σας προτείνω να κάνετε μια προσπάθεια να το ανακαλύψετε. Νομίζω ότι θα "χαθείτε" σε μια χρονική και μουσική δίνη, όπου το μέλλον έρχεται από το παρελθόν και το παρών γίνεται αιωνιότητα!

Πληροφοριακά, μόνο μέσω ίντερνετ θα έχετε οποιαδήποτε πρόσβαση στο εν λόγο ντοκιμαντέρ.


ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ      ***
ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟ ΚΟΙΝΟ       Αληθινοί μουσικόφιλοι. 

*Για όσους ενδιαφέρονται, ακολουθούν 9 από τα πιο αντιπροσωπευτικά άλμπουμ Krautrock :


                                               Popol Vuh 'In Den Gärten Pharaos' (1972)




Και μερικά κομμάτια, προσφορά του καταστήματος!!!!!













Δευτέρα 18 Οκτωβρίου 2010

SPLICE (2009) Καναδάς, Γαλλία


DIRECTOR/ SCREENWRITER
Vincenzo Natali

CAST
Adrien Brody, Sarah Polley, Delphine Chaneac.             Επιστημονικής φαντασίας/ Τρόμου      102΄ color

Μπαμπά, θέλω μια περούκα!
Yποτιμημένο από κοινό και κριτικούς το "Splice" μοιάζει μια χαμένη υπόθεση. Στην πραγματικότητα πρόκειται για μια ενδιαφέρουσα ταινία που αντλεί τις ιδέες τις από το "Φρανκενστάιν" μέχρι το "Species". Το επίπεδο παραγωγής είναι αρκετά καλό- βλέπε Guillermo del Toro ( hellboy 1 & 2  ***, Ο λαβύρινθος του Πάνα **** κ.λ.π.) και η σκηνοθεσία ανήκει στον Vincenzo Natali ( Cube ***). Η ταινία ευτυχεί να έχει και ένα πολύ καλό πρωταγωνιστικό δίδυμο, τον Adrien Brody και τη Sarah Polley, οι οποίοι δίνουν σάρκα και οστά στο ζευγάρι των γενετιστών που αποφασίζουν να κρατήσουν και να μεγαλώσουν κρυφά τον "καρπό" ενός πειράματος τους. Ειδική μνεία όμως πρέπει να γίνει και στην Delphine Chaneac, που δίνει μια δυναμική ερμηνεία σαν "Ντρεν", το πλάσμα δηλαδή, που χωρίς να αρθρώσει μια λέξη και εξελίσσεται  από έμβρυο σε...κάτι που δεν θα σας αποκαλύψω!

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο φεστιβάλ του Sundance με μεγαλύτερη διάρκεια, που αφορούσε κυρίως στο παρελθόν του χαρακτήρα της Sarah Polley, στις αίθουσες όμως βγήκε χωρίς αυτό. Δεν γνωρίζω το αποτέλεσμα της μεγαλύτερης κόπιας, αλλά δεν παίζει και κανένα ρόλο γιατί αυτή είναι η τελική εκδοχή της ταινίας. 

Στην μεγάλη οθόνη το φιλμ δεν "πιάνει " τα λεφτά του, αλλά είναι μια χαρά για ιδιωτική προβολή ένα βροχερό Κυριακάτικο απόγευμα. Είναι μια "μικρή" ταινία, με επαρκή εφέ- ιδιαίτερα του πλάσματος - και σκοτεινή ατμόσφαιρα, πολύ πιο σοβαρή από αντίστοιχες του είδους που θίγει και αρκετά θέματα που είναι ταμπού. Υπάρχουν βέβαια και οι σεναριακές ευκολίες, ειδικά προς το τέλος, αλλά γενικά θα σας αποζημιώσει.

Μήτσο, πιάσε το Τέζα!!
Είναι μια "οικογενειακή" ιστορία για ένα τέρας. 


ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ       **1/2 ΚΑΙ ΓΙΑ ΣΠΊΤΙ

ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ????   Με καλή παρέα

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟ ΚΟΙΝΟ    Νεανικό και λάτρεις των B-movies.






ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΣΕΙΡΕΣ ΕΒΕΡ ΕΝΤ ΕΒΕΡ ΕΝΤ ΕΒΕΡ!!! (51-100)

Εδώ συνεχίζουμε το ταξίδι μας στις τηλεοπτικές αναμνήσεις. Είναι οι υπόλοιπες 50 από τις 100 αγαπημένες σειρές του κου Λάκη. Επαναλαμβάν...