KRAFTWERK AND THE ELECTRONIC REVOLUTION ( 2008 ) Μεγ. Βρετανία

Produced by

Rob Johnstone          180'    color/ b&w         Μουσικό και ιστορικό ντοκιμαντέρ

CAST

Thomas Arnold ( Narrator ), Εμφανίζονται Karl Bartos, Dieter MoebiusHans, Joachim Roedelius, Klaus Schulze κ.α.

Ένα πολύ ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ του 2008, Βρετανικής παραγωγής, άγνωστο ακόμα στην Ελλάδα, σας παρουσιάζει σήμερα ο κύριος Λάκης. Πρόκειται για μια τρίωρη "οδύσσεια" που ξεκινά στις γειτονίες των Γερμανικών πόλεων, στα τέλη της δεκαετίας του '60 και στην βαριεστημένη νεολαία που είχε κληρωνομήσει μόνο τις ενοχές του Ναζισμού και τελειώνει θριαμβευτικά στις αρχές της δεκαετίας του '80,  στην έκρηξη της ηλεκτρονικής ποπ μουσικής σε Αγγλία και ΗΠΑ.

Αυτό που παρακολουθούμε είναι η δημιουργία και η καθιέρωση του μεγάλου Γερμανικού πρωτοποριακού γκρουπ των Kraftwerk και παράλληλα τα πρώτα βήματα της ηλεκτρονικής μουσικής από τα τέλη του '50. Το πιο ενδιαφέρων όμως σημείο είναι η παρουσίαση του μουσικού κινήματος από το οποίο ξεκίνησαν οι Κraftwerk, το Κrautrock!

Mε πολύ καλή κλασσική μουσική παιδεία, πολλοί νέοι, αντιδρώντας στην λαίλαπα της δύσης στην μουσική βιομηχανία, έκαναν μια μουσική επανάσταση. Αντικατέστησαν τα συμβατικά μουσικά όργανα με πειραματικά ηλεκτρονικά και δούλεψαν σε άλλους δρόμους ηχητικά. Δεν είχαν δηλαδή τα 2λεπτα ή 3λεπτα κομματάκια, αλλά μεγάλα, θορυβώδη, ψυχεδελικά και αντισυμβατικά μουσικά κομμάτια, μια μορφή μουσικής "φυγής" δηλαδή.

Από κει ξεπήδησαν συγκροτήματα που επηρέασαν και επηρεάζουν τη μουσική έως σήμερα. Οι Can, οι Neu!, οι Popol Vuh, οι Tangerine Dream, οι Faust, οι Amon Duul, οι Guru Guru και πολλοί άλλοι, σύγχρονοι των Kraftwerk, δημιούργησαν μια Γερμανική progressive σκηνή, που με τη σειρά της επηρέασε καλλιτέχνες όπως ο Bowie και ο Brian Eno, στην αρχή και αργότερα ολόκληρη την ηλεκτρονική σκηνή της Βρετανίας ( Human League, Cabaret Voltaire, Soft Cell, Depeche Mode, Gary Numan κ.λ.π.)

Στην ταινία βλέπουμε πολλούς από τους πρωταγωνιστές του κινήματος, αλλά και από τους συνεχιστές τους, καθώς και κριτικούς μουσικής και τέχνης, να μιλάνε και να αναλύουν με ένα ευχάριστο γενικά τρόπο την όλη ιστορία. 

Το πρώτο μέρος είναι και το πιο ενδιαφέρον, καθώς ασχολείται με τα κοινωνικά και μουσικά τεκταινόμενα και τις ζυμώσεις της εποχής στην Γερμανία. Στην συνέχεια το φιλμ επικεντρώνεται στο γκρουπ των Kraftwerk, καθώς αυτός είναι ο στόχος του και ξετυλίγει ένα ένα τα καταπληκτικά τους άλμπουμ της δεκαετίας του '70.

Φτιαγμένο για να ενημερώσει και τον ανίδεο και αρκετά περιεκτικό- αν ο ανίδεος ενδιαφέρεται βέβαια! - και γενικά απαραίτητο για τους απανταχού μουσικόφιλους, το φιλμ είναι ένα γλυκό ταξίδι σε μια εποχή και ένα μέρος που η μουσική ήταν αυτοσκοπός. Αν κάποιοι από σας δεν έχουν ιδέα για το Krautrock σας προτείνω να κάνετε μια προσπάθεια να το ανακαλύψετε. Νομίζω ότι θα "χαθείτε" σε μια χρονική και μουσική δίνη, όπου το μέλλον έρχεται από το παρελθόν και το παρών γίνεται αιωνιότητα!

Πληροφοριακά, μόνο μέσω ίντερνετ θα έχετε οποιαδήποτε πρόσβαση στο εν λόγο ντοκιμαντέρ.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ      ***

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟ ΚΟΙΝΟ       Αληθινοί μουσικόφιλοι. 

*Για όσους ενδιαφέρονται, ακολουθούν 9 από τα πιο αντιπροσωπευτικά άλμπουμ Krautrock :

Tangerine Dream 'Electronic Meditation' (1970)

Amon Düül II 'Yeti' (1970)

Guru Guru 'UFO' (1970)

Can 'Tago Mago' (1971)

Neu! 'Neu!' (1972)

Harmonia 'Musik Von Harmonia' (1974)

Faust 'Faust IV' (1973)

                                               Popol Vuh 'In Den Gärten Pharaos' (1972)

Ash Ra Tempel 'Schwingungen' (1972)

">ct width="480" height="385">

Και μερικά κομμάτια, προσφορά του καταστήματος!!!!!

SPLICE (2009) Καναδάς, Γαλλία

DIRECTOR/ SCREENWRITER

Vincenzo Natali

CAST

Adrien Brody, Sarah Polley, Delphine Chaneac.             Επιστημονικής φαντασίας/ Τρόμου      102΄ color

Μπαμπά, θέλω μια περούκα!

Yποτιμημένο από κοινό και κριτικούς το "Splice" μοιάζει μια χαμένη υπόθεση. Στην πραγματικότητα πρόκειται για μια ενδιαφέρουσα ταινία που αντλεί τις ιδέες τις από το "Φρανκενστάιν" μέχρι το "Species". Το επίπεδο παραγωγής είναι αρκετά καλό- βλέπε Guillermo del Toro ( hellboy 1 & 2  ***, Ο λαβύρινθος του Πάνα **** κ.λ.π.) και η σκηνοθεσία ανήκει στον Vincenzo Natali ( Cube ***). Η ταινία ευτυχεί να έχει και ένα πολύ καλό πρωταγωνιστικό δίδυμο, τον Adrien Brody και τη Sarah Polley, οι οποίοι δίνουν σάρκα και οστά στο ζευγάρι των γενετιστών που αποφασίζουν να κρατήσουν και να μεγαλώσουν κρυφά τον "καρπό" ενός πειράματος τους. Ειδική μνεία όμως πρέπει να γίνει και στην Delphine Chaneac, που δίνει μια δυναμική ερμηνεία σαν "Ντρεν", το πλάσμα δηλαδή, που χωρίς να αρθρώσει μια λέξη και εξελίσσεται  από έμβρυο σε...κάτι που δεν θα σας αποκαλύψω!

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο φεστιβάλ του Sundance με μεγαλύτερη διάρκεια, που αφορούσε κυρίως στο παρελθόν του χαρακτήρα της Sarah Polley, στις αίθουσες όμως βγήκε χωρίς αυτό. Δεν γνωρίζω το αποτέλεσμα της μεγαλύτερης κόπιας, αλλά δεν παίζει και κανένα ρόλο γιατί αυτή είναι η τελική εκδοχή της ταινίας. 

Στην μεγάλη οθόνη το φιλμ δεν "πιάνει " τα λεφτά του, αλλά είναι μια χαρά για ιδιωτική προβολή ένα βροχερό Κυριακάτικο απόγευμα. Είναι μια "μικρή" ταινία, με επαρκή εφέ- ιδιαίτερα του πλάσματος - και σκοτεινή ατμόσφαιρα, πολύ πιο σοβαρή από αντίστοιχες του είδους που θίγει και αρκετά θέματα που είναι ταμπού. Υπάρχουν βέβαια και οι σεναριακές ευκολίες, ειδικά προς το τέλος, αλλά γενικά θα σας αποζημιώσει.

Μήτσο, πιάσε το Τέζα!!

Είναι μια "οικογενειακή" ιστορία για ένα τέρας. 

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ       **1/2 ΚΑΙ ΓΙΑ ΣΠΊΤΙ

ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ????   Με καλή παρέα

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟ ΚΟΙΝΟ    Νεανικό και λάτρεις των B-movies.

">

BAKJWI / THIRST ( ΔΙΨΑ ) 2009 ( Ιαπωνία / Νότια Κορέα )

DIRECTOR

Park Chan-wook director/ screenwriter/ producer       133' color       Τρόμου/ Κοινωνική/ Σινεφίλ

CAST

Shin Ha-kyun	- Kang-Woo
Kim Hae-suk	- Mrs. Ra
Song Kang-ho	- Sang-Hyun
Kim Ok-bin	- Tae-Joo
Park In-hwan	- Old Priest
Oh Dal-su	- Young-du
Song Young-chang	- Seung-dae
Mercedes Cabral	- Evelyn

Καθολικός ιερέας, καμάρι της κοινότητας του, παίρνει μέρος σε ιατρικό πείραμα και του χορηγούν κατά λάθος μολυσμένο αίμα. Έτσι αντί να κάνει το καλό, μετατρέπεται σε βαμπίρ!

Παίρνοντας το μυθιστόρημα του Ζολά "Τερέζα Ρακέν" και δίνοντάς του μια διεστραμμένη οπτική, ο δημιουργός του καταπληκτικού "Oldboy" (****), Park Chan-wook, δουλεύει πάνω στους βαμπιρικούς μύθους με αντισυμβατικούς τρόπους. 

Η ταινία ξεκινά σαν κοινωνικό δράμα, όπου ο ιερέας έχοντας προσωπικές αναζητήσεις και αδιέξοδα, αφιερώνει το κορμί του στην επιστήμη για να βοηθήσει να βρεθεί ένα φάρμακο για μια ανίατη ασθένεια. Μετά έχουμε να κάνουμε με την περίοδο προσαρμογής του στην νέα βρυκολακοπραγματικότητα, αλλά με ήπιους ρυθμούς. Στην συνέχεια παρακολουθούμε μια ιδιάζουσα ερωτική ιστορία, αρκετά τρυφερή και παθιασμένη συγχρόνως. Όταν έχει πια περάσει μιάμιση ώρα αρχίζει να μετατρέπεται η ταινία σε τρόμου, αλλά και πάλι με μια ιδιαίτερη και παράξενη ματιά. Γενικά θα έλεγα ότι πρόκειται για μια ελεγειακή ερωτική ιστορία παρά για μια ταινία τρόμου. Υπάρχει βέβαια ένα σκοτεινό και αρρωστημένο υπόστρωμα, που ακολουθεί όλη την αφήγηση και το οποίο αναδίδει μια αίσθηση γοητευτικής παρακμής.

Προφανώς δεν μιλάμε για μια mainstream ταινία, ο σκηνοθέτης όμως διαθέτει την απαιτούμενη βιρτουοζιτέ και μια ιδιαίτερη ματιά και είναι σίγουρο ότι το φιλμ θα γίνει cult classic. Στην χώρα του το φιλμ έκανε ρεκόρ ανοίγματος όλων των εποχών στα εισιτήρια.

Οι ηθοποιοί είναι πολύ καλοί με καλύτερο τον Shin Ha-kyun στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Είναι γνωστός και από μια ακόμα ταινία φαντασίας το "Ηost" kai θεωρείται ο μεγαλύτερος σταρ της Κορέας.

Εν ολίγοις σας την προτείνω ανεπιφύλακτα. Το φιλμ βέβαια υποφέρει λίγο από ρυθμό και στυλ, τα οποία έχουν κάποια σκαμπανεβάσματα, καθώς και από την μεγάλη του διάρκεια, αλλά είναι μια εμπνευσμένη και διαφορετική δημιουργία με μεμονωμένες εκπληκτικές στιγμές. Δεν είναι για όλα τα γούστα, αλλά αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα τίποτα. Μόλις βγει στα βίντεο κλαμπ "χτυπήστε το".

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ      ***

ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ???         Γιατί όχι;;

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟ ΚΟΙΝΟ       Λάτρεις του ''διαφορετικού'' κινηματογράφου και των Ασιατικών ταινιών.

">

                                                                                

BATTLE OF THE MOVIES

ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΜΕ ΤΙΣ ΛΕΥΚΕΣ ( A NIGHTMARE ON ELM STREET ) ΗΠΑ ( 1984 ORIGINAL/ 2010 REMAKE )

DIRECTORS

Wes Craven- original, Samuel Bayer- remake               92'/ 95'  color                    Τρόμου

ORIGINAL CAST                                                            REMAKE CAST

John Saxon  - Lt. Thompson Ronee Blakely  - Marge Thompson Heather Langenkamp  - Nancy Thompson Amanda Wyss  - Tina Gray Nick Corri  - Rod Lane Johnny Depp  - Glen Lantz Robert Englund  - Freddy Krueger Charles Fleischer                      - Dr. King	Jackie Earle Haley  - Freddy Krueger Kyle Gallner  - Quentin Smith Rooney Mara  - Nancy Holbrook Katie Cassidy  - Kris Fowles Thomas Dekker  - Jesse Braun Kellan Lutz  - Dean Russell Clancy Brown  - Alan Smith Connie Britton  - Dr. Gwen Holbrook Lia Mortensen  - Nora Fowles

Ήταν ένα χειμωνιάτικο βράδυ του 1985, όταν μπήκα μαζί με μια παρέα συνομήλικων μου εφήβων, τότε ανυποψίαστος, για να δω μια ταινιούλα τρόμου ακόμα, το νέο μας χόμπι. Αυτό που είδα ήταν κάτι τελείως καινούργιο για τα δεδομένα του slasher movie. To σουρεαλιστικό και απόλυτα τρομαχτικό μανιφέστο του Γουές Κρέιβεν με καθήλωσε, ήταν βέβαια και η ηλικία βλέπεται. Ο σκηνοθέτης προερχόμενος από "βρώμικες", περισσότερο ταινίες low budget, της δεκαετίας του '70, όπως το ''last house on the left" και "the hills have eyes", που έχουν γίνει και οι δύο αξιόλογα ριμέικ ήδη, έκανε την έως τότε πιο φιλόδοξη ταινία του. Ο προϋπολογισμός ήταν περίπου 1 εκατομμύριο δολάρια, αρκετά μέτριος για την εποχή και πολύ πιο χαμηλός από την καινούργια βερσιόν.

Έστησε κλασσικά την ιστορία στα Αμερικάνικα προάστια, οπού μια παρέα εφήβων βασανίζονται από έναν σαδιστή τύπο στα όνειρά τους. Στην αρχή κανείς δεν καταλαβαίνει το γιατί. Οι αμαρτίες των γονέων όμως... Ο Φρέντι Κρούγκερ, ένα όνομα μυθικό στον χώρο, στοιχειώνει τα όνειρά τους για να πάρει εκδίκηση για την δολοφονία του από τους ίδιους τους γονείς τους, όταν κατάλαβαν ότι εκείνος ασελγούσε πάνω στα ανίληκα παιδιά τους στο δημοτικό. Η εκδήλωση της ύπαρξης του στα όνειρά τους είναι σαν να δημιουργείται από την δύναμη των τύψεων των γονιών τους και από την σατανική δύναμη εκδίκησης του ίδιου του Κρούγκερ. Στην ουσία θέλει να σκοτώσει όλους τους απογόνους των δολοφόνων του. Αυτό συμβαίνει γιατί όταν έρχεσαι σε επαφή μαζί του στον ύπνο σου, έχει την δύναμη να σε σκοτώσει και στη πραγματικότητα. Τι κάνεις λοιπόν σε αυτή την περίπτωση; Απλά δεν κοιμάσαι. 'Όμως έτσι, απλά μεταθέτεις το μοιραίο. 

Η μεγαλύτερη επιτυχία της ταινίας είναι ότι μπερδεύει το υπαρκτό με το ονειρικό χωρίς να ξέρεις ποτέ που βρίσκεσαι, παρά μόνο όταν συμβαίνουν παράξενα πράγματα. Οι νεαροί πρωταγωνιστές είναι ιδιαίτερα συμπαθείς και πραγματικά ταυτίζεσαι μαζί τους. Το καστ δηλαδή για ταινία αυτού του είδους είναι αρκετά καλό, με απόδειξη την συμμετοχή του Τζόνι Ντεπ στην πρώτη κινηματογραφική του εμφάνιση.

Αντίθετα οι νεαροί πρωταγωνιστές του καινούργιου "εφιάλτη" είναι τελείως ουδέτεροι , πλαστικοί και αμέτοχοι γενικά. Χωρίς να με διακατέχει κάποιου είδους ρετρό νοσταλγίας- μακριά αυτά από μας- θα δηλώσω εδώ απερίφραστα ότι η παλιά ταινία είναι καλύτερη σε όλα, ακόμα και στα εφέ που είναι πιο λειτουργικά! Άλλωστε οι πιο τρομαχτικές σκηνές της καινούργιας είναι κοπιαρισμένες καρέ προς καρά σκηνές της παλιάς. Δεν αρκεί όμως μόνο αυτό, χρειάζεται και έμπνευση, ταλέντο και ψυχή για να κάνεις μια ταινία έστω και αν αυτή είναι ριμέικ. 

Στην νέα βερσιόν λοιπόν η ιστορία είναι ίδια, πράγμα που αφαιρεί όλη την αγωνία για το τι συμβαίνει. Αυτό ίσως να επιτυγχανόταν με την ατμόσφαιρα, κάτι όμως που απουσιάζει παντελώς! Αντιθέτως έχουμε μια σειρά από σκηνές μονταρισμένες μεταξύ τους διεκπεραιωτικά. Δεν μαθαίνουμε τίποτα για τους πρωταγωνιστές, για τις ανησυχίες αυτών και των γονιών τους. Σε αυτό το μονοδιάστατο σύμπαν έρχεται η απειλή και απλά περιμένουμε και μεις με χαρά να τους σφάξει όλους για να απαλλαγούμε από την παρουσία τους!

Το πραγματικά λυπηρό της νέας ταινίας είναι η απουσία ενός πειστικού Κρούγκερ. Ενώ εμφανίζεται περισσότερο, μένει στο μυαλό λιγότερο. Εκεί που ο παλιός Κρούγκερ, Robert Englund, πέταγε δολοφονικές και σαδιστικές ατάκες και επιβαλλόταν στη οθόνη με το σαρδόνιο και τρελαμένο γέλιο του, ο κατά πολύ καλύτερος σαν ηθοποιός Jackie Earle Haley, παίζει δίχως ίχνος μακάβριου χιούμορ, με μια μονότονη βραχνή φωνή. Εδώ μπαίνουμε στις ευθύνες των παραγωγών και του σκηνοθέτη.

Η άποψή τους για την ταινία τρόμου είναι αστεία, ότι δηλαδή πρέπει απλά να είναι εκκωφαντική και αιματοβαμμένη. Δεν κατέχουν καθόλου τους νόμους των ταινιών τρόμου. Έχουν πάρει εργολαβία να ξαναγυρίσουν όλες τις κλασσικές ταινίες τρόμου στην καινούργια χιλιετία. Με εξαίρεση τον "Σχιζοφρενή δολοφόνο με το πριόνι" (**), οπου απλά βλέπεται, οι παραγωγοί Andrew Form και Βrad Fuller, έχουν ξεκατινιάσει πολλές από τις ταινίες του είδους, όπως το "Παρασκευή και 13" (*), "Αmityville horror" (*) και ετοιμάζονται για- άκουσον άκουσον!!!!- τα ριμέικ των "Πουλιών" του Χίτσκοκ και του "Μωρού της Ρόσμαρι" του Πολάνσκι. Κάποιος να τους σταματήσει αμέσως!

Πίσω στις ταινίες τώρα. Απ΄ότι καταλαβαίνετε σας προτείνω την παλιά ταινία ασυζητητί. Όχι μόνο είναι καλύτερη από όλες τις απόψεις, αλλά έχει και τον πιο πολύ χαβαλέ, για όποιον δεν την έχει δει βέβαια. Πρέπει να έχετε πάντα στο μυαλό σας ότι είναι ένα teen slasher movie των '80ς. Δεν μιλάμε για τον Πολίτη Κέην.

Τώρα αν θέλετε σώνει και καλά να δείτε και την καινούργια, όπως εγώ τρομάρα μου, το κρίμα στο λαιμό σας. Η παλιά ταινία έβγαλε, ούτε λίγο ούτε πολύ 6!!!! σίκουελς σε διάστημα 10 ετών, καθιστώντας των Φρέντι Κρούγκερ τον πιο αναγνωρίσιμο σίριαλ κίλερ της οθόνης. Υπάρχουν βέβαια και οι Τζέισον Βόρχις της "Παρασκευής" και Μάικλ Μάγιερς του "Halloween", που έχουν "φάει" πολύ κόσμο. Αυτοί όμως είναι μονοδιάστατοι δολοφόνοι, χωρίς κίνητρα και με "ρομποτική" συμπεριφορά. Ο φίλος μας ο Φρέντι παίζει με τα θύματα του συναισθηματικά και σωματικά παιχνιδάκια!! Πολύ πριν το "Ιnception", μέσα στην blue electric ατμόσφαιρα των '80ς, τα όνειρα των εφήβων, γεμάτα ορμόνες και τρόμο, βρήκανε των απόλυτο άρχοντα τους, τον Φρέντι Κρούγκερ.

O Γουές Κρέιβεν συνέχισε δυναμικά να βγάζει ταινίες και μετά την μεγάλη επιτυχία της τριλογίaς του Scream, αφιερώθηκε εξ ολοκλήρου στα καθήκοντα του παραγωγού. Παρακάτω θα κάνω μια μικρή παρουσίαση της σειράς του "Εφιάλτη".

Η "μάχη" έληξε και σας παρουσιάζουμε τα αποτελέσματα.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ        ***1/2 ORIGINAL, *1/2 REMAKE και μόνο γι αυτούς που δεν έχουν δει το παλιό

ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ??         Το παλιό το έχω δει και θα το ξαναδώ στο μέλλον, το καινούργιο έκανα μάχη να το δω μια φορά, οπότε....

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟ ΚΟΙΝΟ      Το παλιό είναι ταινία αναφοράς για horror buffs, το καινούργιο είναι μόνο για προεφηβικό χαμούρεμα στα village.

">

">">

"> 

Αγαπητά μου παιδιά οι ταινίες που ακολούθησαν την επιτυχία της πρώτης ήταν οι εξής:

 A Nightmare on Elm Street 2: Freddy's Revenge  (1985, Jack Sholder). Πολύ υποδεέστερο από τον προκάτοχό του, έχει τις στιγμές του ( *1/2 )

A Nightmare on Elm Street 3: Dream Warriors  (1987, Chuck Russell). Το καλύτερο σίκουελ της σειράς, με καλό καστ, δυνατά εφέ και θεματολογία. ( *** )
	A Nightmare on Elm Street 4: The Dream Master  (1988, Renny Harlin). Μέτριο. ( *1/2 )
	A Nightmare on Elm Street 5: The Dream Child  (1989, Stephen Hopkins). Το πιο αστείο και υπερβολικό της σειράς. ( *1/2 )  Freddy's Dead: The Final Nightmare  (1991, Rachel Talalay). Αδύναμο για θεωρητικά τελευταίο, έχει τις στιγμές του. ( ** )   Wes Craven's New Nightmare  (1994, Wes Craven) Καλή προσπάθεια από τον Γουές κρέιβεν να κλείσει τη σειρά, με μια απόπειρα να μεταφέρει την δράση στην αληθινή ζωή των ηθοποιών, που ενσαρκώνουν τους ρόλους στην πρώτη ταινία. ( **1/2 ) To Freddy vs. Jason δεν θεωρώ ότι ανήκει στην σειρά οπότε το παραλείπω. Ο Κύριος Λάκης σας προτείνει ένα βροχερό σαββατοκύριακο να δείτε και τις 7. Υπάρχουν σε μια πολύ βολική κασετίνα όλα με Αγγλικούς υπότιτλους. "> "> "> "> "> ">