SPARTACUS : BLOOD AND SAND - SEASON 1 (2010) ΗΠΑ

Creator: 

Steven S. DeKnight

CAST   Andy Whitfield, John Hannah, Manu Bennett, Lucy Lawless, Peter Mensah.

700' APPROX. (13 ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ )     ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΩΔΗΣ ΣΕΙΡΑ

Γυρισμένη στην Νέα Ζηλανδία, η σειρά "Spartacus: blood and sand", είναι μια Αμερικανική παραγωγή του Sam Raimi ( Evil Dead, Spider-Man 1,2,3 ) και δημιουργία του Steven S. DeKnight που έχει βάλει το χεράκι του σε τηλεοπτικές παραγωγές όπως "Buffy, the vampire slayer" και "Smallville".

Η σειρά έχει μεγάλες βλέψεις, καθώς ακολουθεί τα χνάρια μιας ιστορικής, αμφιλεγόμενης και δυναμικής μορφής, του Θρακιώτη σκλάβου Σπάρτακου, που απο΄το 73 έως το 71 π.χ. εξεγέρθηκε εναντίον των Ρωμαίων και δημιούργησε ένα λεφούσι από 70.000 (!!!!!) σκλάβους και αγρότες, απειλώντας σοβαρά την ίδια την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Υπάρχει φυσικά και η πασίγνωστη ταινία του 1960 του, Stanley Kubrick (****). Τέσπα, η σειρά έχει τελείως διαφορετική προσέγγιση.

Αυτό που ξαφνιάζει ευχάριστα (?) τον θεατή από την αρχή, είναι η ωμότητα της και το υψηλό επίπεδο παραγωγής. Οι συντελεστές τις διατείνονταν, πριν από κάθε επεισόδιο, ότι θέλουν να αναπαραστήσουν όσο δυνατόν καλύτερα, τα ήθη και τις συνθήκες της εποχής. Νομίζω ότι κάνουν καλή δουλειά έως ένα σημείο. Επειδή πρόκειται για ψυχαγωγική σειρά, υιοθετεί και ένα στυλ κόμικ αισθητικής που βοηθά το θέαμα. Αίματα και διάφορα άλλα σωματικά υγρά πετάγονται προς όλες τις κατευθύνσεις σε αργή κίνηση. Κορμιά φιλήδονα ερωτοτροπούν με διάφορους τρόπους και έχουμε αρκετές γυμνές σκηνές, full frontal, όπως συνηθίζεται να λέγεται στην Αγγλική.

Το αποτέλεσμα, όπως μπορεί να καταλάβει και ο πιο ανίδεος, είναι ένας συνδυασμός του "Μονομάχου" και των "300". Ο πρώτος κύκλος ξεκινά από την αιχμαλωσία του Σπάρτακου και την μεταφορά του σαν σκλάβου στην Ιταλία και τελειώνει με την εξέγερση των μονομάχων, που ο ίδιος ενορχήστρωσε. Η σειρά κυλάει σαν ποταμός και αν δεν έχεις ιδιαίτερο πρόβλημα με την γραφικότητα των σκηνών "την κάνεις λαχείο".

 Ενώ έχει όλο το χρόνο να μας δείξει πως λειτουργούσαν και πως εκπαιδεύονταν οι μονομάχοι και τις διάφορες ίντριγκες της Ρωμαϊκής κοινωνίας, καθώς και μια ντουζίνα από ενδιαφέροντες χαρακτήρες, η σειρά δεν σου επιτρέπει να την πάρεις και πολύ στα σοβαρά. Με αυτό δεν εννοώ ότι δεν είναι καλή, τουναντίον. Έχει και καλές ερμηνείες ιδιαίτερα από το ζευγάρι των "κακών" John Hannah και Lucy Lawless καθώς και έναν εκφραστικό και ψυχωμένο πρωταγωνιστή τον

Andy Whitfield, έχει επικές και τρυφερές στιγμές και γενικά βλέπετε κάτι παραπάνω από ευχάριστα. 

Υπάρχουν δε στιγμές, που γίνεται συναρπαστικό. Κρατά ένα προφίλ πιο κοντά στο κόμικ με τον 

περιβάλλοντα χώρο, που είναι σχεδόν όλος ψηφιακός αλλά αληθοφανής και με τους διάφορους 

"μπρατσάδες" που πάνε και έρχονται, λες και έχουν βγει από διαφήμιση Wrestlmania. 

Η ουσία είναι ότι πρόκειται για μια από τις καλύτερες σειρές της χρονιάς που διανύουμε. 

Να σημειωθεί ότι ο πρωταγωνιστής

πάσχει από μια σοβαρή μορφή καρκίνου και αυτό μάλλον θα τον εμποδίσει στο να συνεχίσει την

 σειρά. 

Η παραγωγή έχει ξεκινήσει το post production της δεύτερης περιόδου, αλλά έχει κολλήσει στο να 

βρει νέο Σπάρτακο. Στο μεταξύ ετοιμάζεται ένα πρίκουελ της σειράς με 6 επεισόδια! 

Δείτε λοιπόν τον "Σπάρτακο", χωρίς τα παιδιά σας εννοείται!  Ο τίτλος είναι

 κυριολεκτικός " Spartacus : BLOOD and SAND". "SPERM and GUTS" θα πρόσθετα εγώ!!!!

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ       ***1/2

ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ ????         Ευχαρίστως.

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟ ΚΟΙΝΟ         Αιμοβόροι και τρυφεροί μπρατσάδες, διεστραμμένες και ρομαντικές

                                        κοπελούδες! 

">

REPO MEN ( 2010 ) ΗΠΑ

DIRECTOR     Miguel Sapochnik

CAST       Jude Law, Forest Whitaker, Alice Braga, Liev Schreiber, Carice van Houten.

118'  COLOR                  Περιπέτεια Επιστημονικής Φαντασίας

O Ρέμι και ο Τζέικ είναι δύο φιλαράκια από τον πόλεμο. Παράλληλα είναι και συνάδελφοι. Η δουλεία τους είναι να αποσπούν με τη βία τεχνητά ανθρώπινα όργανα τα οποία έχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές!! Σε ένα κοντινό μέλλον οι άνθρωποι έχουν καταφέρει να παρατείνουν την ζωή τους με την παραγωγή αυτών των πολύ εξελιγμένων οργάνων, τα οποία όμως είναι πανάκριβα, με αποτέλεσμα ένα μεγάλο ποσοστό ασθενών να μην μπορεί να τα ξεχρεώσει. Υπάρχει λοιπόν η εταιρία "Union" που τα προμηθεύει και σε περίπτωση καθυστέρησης στην πληρωμή στέλνει ειδικούς, τους επονομαζόμενους "Repo Men", για να τα ανακτήσει χωρίς να ενδιαφέρεται για τη ζωή των πελατών της. Όταν ο Ρέμι, μετά από ένα ατύχημα θα βάλει μια τεχνητή καρδιά, θα βρεθεί στη θέση των θυμάτων του και δεν θα είναι άλλος παρά ο κολλητός του ο Τζέικ που θα τον κυνηγήσει, όταν δεν θα μπορέσει να πληρώσει τη δόση.

Το "Repo Men" είναι μια ταινία που βγήκε κατευθείαν σε dvd και blue ray στην Ελλάδα, κανείς δεν ξέρει το γιατί βεβαίως. Τουλάχιστον βγήκε στην unrated έκδοση που είναι και πιο "ζουμερή". Είναι μια ταινία με εμπορικές βλέψεις που όμως θα ξενίσει με την ωμή της βία το ευρύ κοινό, με "φαντάσματα" από το "Blade Runner" έως το "Minority Report", αλλά και με μια αρκετά στιλάτη σκηνοθεσία και καλές ερμηνείες από δύο έξοχους πρωταγωνιστές. 

Το ενδιαφέρον εστιάζεται στην  αρχή στο πόσο οι διάφορες ιατρικές εταιρίες δεν δίνουν σημασία στον άνθρωπο και το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να τα "αρπάξουν". Έχουμε να κάνουμε λοιπόν με ένα θέμα που συνηθίζεται στον κινηματογράφο, με μια πραγματικά στυγνή, μεγάλη εταιρεία, που με τις ευλογίες των κυβερνήσεων εκμεταλλεύεται την αγωνία των ασθενών για την επιβίωσή τους. Δεν έχουμε να κάνουμε όμως με ένα φιλμ συνωμοσίας και καταγγελίας, αλλά με μια καθαρόαιμη ταινία δράσης. 

Στην συνέχεια παρακολουθούμε τον αγώνα του ήρωά μας για να γλυτώσει από αυτά που έκανε ο ίδιος στους άλλους, με τη διαφορά ότι έχει μαζί του μια γοητευτική τραγουδίστρια, που είναι "τζάνκι" και την βρήκε στον δρόμο που κρυβόταν. Μαζί θα προσπαθήσουν να δραπετεύσουν.

Υπάρχουν πολλά σκαμπανεβάσματα και μεταπτώσεις του ήρωα, αλλαγές στην πορεία της ταινίας, αλλά και κάποιες εύκολα προβλεπόμενες καταστάσεις. Αυτό που θα ξενίσει τους περισσότερους θεατές, είναι η συνεχείς κλινικές επεμβάσεις των ηρώων σε άλλους αλλά και στον εαυτό τους! Το πιο άβολο είναι ότι δίνονται με έναν φετιχιστικό τρόπο, ειδικά στην σκηνή που το ερωτευμένο ζευγάρι προσπαθεί να σκανάρει τα όργανα που έχουν μέσα τους, κόβοντας ο ένας τον άλλο ενώ συγχρόνως πονάνε και φιλιούνται. 

Σε γενικές γραμμές έχουμε πάντως να κάνουμε με μια πολύ καλή παραγωγή, που για τους πιο πάνω λόγους ατύχησε στο box office. Πρόκειται για μια ταινία με καλό budget και υψηλά επίπεδα παραγωγής, που παρακολουθείται με αμείωτο ενδιαφέρον. Είναι μια φουτουριστική δυστοπία, ένα κονσέρτο για νυστέρια, μια παραλίγο μεγάλη επιτυχία, αλλά του Κου Λάκη του άρεσε και έτσι όπως ήταν. Αν είχε αποφασίσει ο σκηνοθέτης προς τα που να πάει τη "βάρκα" και δεν έβρισκε μερικές χιλιοιδωμένες λύσεις, θα μπορούσαμε να μιλάμε για μια σημαντική ταινία. Και έτσι όμως είναι μια δυναμική και έξυπνη δημιουργία, ότι πρέπει για dvd με τον ήχο τέρμα ( φοβερή ηχητική μπάντα! ).

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ       ***

ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ????                 Όχι άμεσα

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟ ΚΟΙΝΟ            φιλικές παρέες και όχι φυσικά θεατές με φοβία στις εγχειρήσεις.

">

Ας δούμε τώρα τα 10 καλύτερα και 10 χειρότερα δυστοπικά φιλμ του κύριου Μπομπίνα.
Για όσα παιδάκια δεν ξέρουν, όταν λέμε δυστοπία εννοούμε ένα μέλλον, όπου κοινωνικές ή πολιτικές συνθήκες, αλλά και διάφορες άλλες παράμετροι, δημιουργούν μια αρνητική, αφόρητη ή σκοτεινή κατάσταση. Με απλά λόγια είναι το αντίθετο της ουτοπίας.
Εννοείται ότι είναι κατηγορία της ευρύτερης επιστημονικής φαντασίας. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα στην λογοτεχνία είναι το "1984" του Τζορτζ Όργουελ.

ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΠΡΩΤΑ ( ΠΑΝΤΑ ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΚΑ )

 * Metropolis by Fritz Lang (1927) - ΜΗΤΡΟΠΟΛΗΣ

* THX 1138 (1971) George Lucas

* Soylent Green (1973) Richard Fleicher - ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, ΕΤΟΣ 2022 Μ.Χ.

* Blade Runner (1982) Ridley Scott - ΜΠΛΕΪΝΤ ΡΑΝΕΡ, ΟΜΑΔΕΣ ΕΞΟΝΤΩΣΕΩΣ

* Brazil (1985) Terry Gilliam

* Total Recall (1990) Paul Verhoeven - ΟΛΙΚΗ ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ

* 12 Monkeys (1995) Terry Gilliam - 12 ΠΙΘΗΚΟΙ

* Gattaca (1997) Andrew Nicol

* Dark City ( 1998) Alex Proyas - ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΠΟΛΗ

* The Matrix (1999) Andy and Lana Wachowski




......ΚΑΙ ΤΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ ΜΟΥ 

* Cherry 2000 (1987) Steve De Jarnatt - CHERRY 2000, ΜΙΑ ΕΚΡΗΚΤΙΚΗ ΓΥΝΑΙΚΑ

* Demolition Man (1993) Marco Brambilla

* Johnny Mnemonic (1995) Robert Longo - Ο ΦΥΓΑΣ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ

* The Postman (1997) Kevin Costner - ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΔΥΟ ΚΟΣΜΟΥΣ

* Battlefield Earth (2000) Roger Christian - ΠΕΔΙΟ ΜΑΧΗΣ : ΓΗ

* The Chronicles of Riddick (2004) David Twohy - ΤΑ ΧΡΟΝΙΚΑ ΤΟΥ ΣΚΟΤΟΥΣ

* The Island (2005) Michael Bay - ΤΟ ΝΗΣΙ

* Æon Flux (2005) Karyn Kusama 

*  A Scanner Darkly (2006) Richard Linklater

* Doomsday (2008) Neil Marshall




!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ΤΑ ΚΟΚΚΙΝΑ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ ( THE RED SHOES ) Mεγ. Βρετανία ( 1948 )

DIRECTORS/ PRODUCERS/ SCREENWRITERS

Michael Powell, Emeric Pressburger

CAST

Anton Walbrook, Marius Goring, Moira Shearer

136' COLOR        

Μουσικό/ Αισθηματικό Δράμα

Τα κόκκινα παπούτσια είναι μια μεγάλη στιγμή της έβδομης τέχνης. Στην πραγματικότητα είναι ένα φιλμ έξω από τον χώρο και τον χρόνο, αρκετά μπροστά από την εποχή του. Παίρνει ένα παραμύθι του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν και το μετατρέπει σε ένα ερωτικό μελόδραμα, μια ιστορία πάθους και φιλοδοξίας, τραγική και απίστευτα όμορφη. 

 Η πρωταγωνίστρια, η πανέμορφη κοκκινομάλλα Moira Shearer, επιλέγεται να πρωταγωνιστήσει στο ομώνυμο μπαλέτο. Την ερωτεύονται και ο παραγωγός και ο συνθέτης και εκείνη πρέπει να επιλέξει ανάμεσα στην τέχνη, τον έρωτα και την προσωπική της ελευθερία.

Η ταινία που βγήκε μετά τον πόλεμο, το 1948, θεωρήθηκε κάπως ελιτίστικη, καθώς πρότεινε κατά κάποιο τρόπο ότι πρέπει να θυσιάζεσαι στο όνομα της τέχνης, την στιγμή που ο κόσμος είχε βγει από μια φοβερή και πολύνεκρη εμπειρία. Έκανε μια σχετική επιτυχία σε μικρό κύκλωμα αιθουσών, μέχρι που καθιερώθηκε σαν μια κλασσική και σημαντική δημιουργία.

Η καλλιτεχνική της ποιότητα είναι τόσο εμφανής, η ομορφιά που αποτυπώνεται σε κάθε πλάνο τόσο έντονη, που πραγματικά παρασύρεσαι σε μια οπτική και συναισθηματική εμπειρία που σπάνια σου προσφέρει η μεγάλη οθόνη. Από την άλλη δεν είναι δύστροπη ως προς την ροή της. Παρακολουθείται με αμείωτο ενδιαφέρων και ειδικά αν μπεις στο "τρυπάκι" της, είναι πολύ συγκινητική. Αυτό το λέω γιατί μπορεί κάποιοι να έχουν ενδοιασμούς λόγω του θέματός της και της ηλικίας της. Ε, λοιπόν μια καλή ταινία είναι μια καλή ταινία και καλά θα κάνετε να τα ξεπεράσετε αυτά, ειδικά που στην συγκεκριμένη περίπτωση έχουμε να κάνουμε με μια "μεγάλη" ταινία.

Δεν είναι μουσικοχορευτικό φιλμ, ούτε μιούζικαλ. Περιέχει μια απίστευτη, στα χρονικά του κινηματογράφου, σκηνή μπαλέτου 15 λεπτών! Είναι γυρισμένη σε διάστημα 6 εβδομάδων και αρκεί να σας πω ότι δεν βλέπετε απλά μια σκηνή με χορευτές. Πανδαισία. Απόλυτα λειτουργική σκηνή και η καρδιά της ταινίας. 

Αλληγορική, ερωτική, υπαρξιακή, συγκινητική και παραγνωρισμένη σε σχέση με άλλες της εποχής της, ειδικά στην Ελλάδα, η ταινία παίζεται σε επανέκδοση. Ελπίζω να την προλάβετε στην μεγάλη οθόνη γιατί είναι ένα οπτικό ποίημα. Αν όχι μπορείτε να την βρείτε σε ενημερωμένα βίντεο κλαμπ ή στο ίντερνετ.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ          ****1/2

ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ?         Χωρίς κανένα δισταγμό.

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟ ΚΟΙΝΟ         Όλοι! 

">

KRAFTWERK AND THE ELECTRONIC REVOLUTION ( 2008 ) Μεγ. Βρετανία

Produced by

Rob Johnstone          180'    color/ b&w         Μουσικό και ιστορικό ντοκιμαντέρ

CAST

Thomas Arnold ( Narrator ), Εμφανίζονται Karl Bartos, Dieter MoebiusHans, Joachim Roedelius, Klaus Schulze κ.α.

Ένα πολύ ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ του 2008, Βρετανικής παραγωγής, άγνωστο ακόμα στην Ελλάδα, σας παρουσιάζει σήμερα ο κύριος Λάκης. Πρόκειται για μια τρίωρη "οδύσσεια" που ξεκινά στις γειτονίες των Γερμανικών πόλεων, στα τέλη της δεκαετίας του '60 και στην βαριεστημένη νεολαία που είχε κληρωνομήσει μόνο τις ενοχές του Ναζισμού και τελειώνει θριαμβευτικά στις αρχές της δεκαετίας του '80,  στην έκρηξη της ηλεκτρονικής ποπ μουσικής σε Αγγλία και ΗΠΑ.

Αυτό που παρακολουθούμε είναι η δημιουργία και η καθιέρωση του μεγάλου Γερμανικού πρωτοποριακού γκρουπ των Kraftwerk και παράλληλα τα πρώτα βήματα της ηλεκτρονικής μουσικής από τα τέλη του '50. Το πιο ενδιαφέρων όμως σημείο είναι η παρουσίαση του μουσικού κινήματος από το οποίο ξεκίνησαν οι Κraftwerk, το Κrautrock!

Mε πολύ καλή κλασσική μουσική παιδεία, πολλοί νέοι, αντιδρώντας στην λαίλαπα της δύσης στην μουσική βιομηχανία, έκαναν μια μουσική επανάσταση. Αντικατέστησαν τα συμβατικά μουσικά όργανα με πειραματικά ηλεκτρονικά και δούλεψαν σε άλλους δρόμους ηχητικά. Δεν είχαν δηλαδή τα 2λεπτα ή 3λεπτα κομματάκια, αλλά μεγάλα, θορυβώδη, ψυχεδελικά και αντισυμβατικά μουσικά κομμάτια, μια μορφή μουσικής "φυγής" δηλαδή.

Από κει ξεπήδησαν συγκροτήματα που επηρέασαν και επηρεάζουν τη μουσική έως σήμερα. Οι Can, οι Neu!, οι Popol Vuh, οι Tangerine Dream, οι Faust, οι Amon Duul, οι Guru Guru και πολλοί άλλοι, σύγχρονοι των Kraftwerk, δημιούργησαν μια Γερμανική progressive σκηνή, που με τη σειρά της επηρέασε καλλιτέχνες όπως ο Bowie και ο Brian Eno, στην αρχή και αργότερα ολόκληρη την ηλεκτρονική σκηνή της Βρετανίας ( Human League, Cabaret Voltaire, Soft Cell, Depeche Mode, Gary Numan κ.λ.π.)

Στην ταινία βλέπουμε πολλούς από τους πρωταγωνιστές του κινήματος, αλλά και από τους συνεχιστές τους, καθώς και κριτικούς μουσικής και τέχνης, να μιλάνε και να αναλύουν με ένα ευχάριστο γενικά τρόπο την όλη ιστορία. 

Το πρώτο μέρος είναι και το πιο ενδιαφέρον, καθώς ασχολείται με τα κοινωνικά και μουσικά τεκταινόμενα και τις ζυμώσεις της εποχής στην Γερμανία. Στην συνέχεια το φιλμ επικεντρώνεται στο γκρουπ των Kraftwerk, καθώς αυτός είναι ο στόχος του και ξετυλίγει ένα ένα τα καταπληκτικά τους άλμπουμ της δεκαετίας του '70.

Φτιαγμένο για να ενημερώσει και τον ανίδεο και αρκετά περιεκτικό- αν ο ανίδεος ενδιαφέρεται βέβαια! - και γενικά απαραίτητο για τους απανταχού μουσικόφιλους, το φιλμ είναι ένα γλυκό ταξίδι σε μια εποχή και ένα μέρος που η μουσική ήταν αυτοσκοπός. Αν κάποιοι από σας δεν έχουν ιδέα για το Krautrock σας προτείνω να κάνετε μια προσπάθεια να το ανακαλύψετε. Νομίζω ότι θα "χαθείτε" σε μια χρονική και μουσική δίνη, όπου το μέλλον έρχεται από το παρελθόν και το παρών γίνεται αιωνιότητα!

Πληροφοριακά, μόνο μέσω ίντερνετ θα έχετε οποιαδήποτε πρόσβαση στο εν λόγο ντοκιμαντέρ.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ      ***

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟ ΚΟΙΝΟ       Αληθινοί μουσικόφιλοι. 

*Για όσους ενδιαφέρονται, ακολουθούν 9 από τα πιο αντιπροσωπευτικά άλμπουμ Krautrock :

Tangerine Dream 'Electronic Meditation' (1970)

Amon Düül II 'Yeti' (1970)

Guru Guru 'UFO' (1970)

Can 'Tago Mago' (1971)

Neu! 'Neu!' (1972)

Harmonia 'Musik Von Harmonia' (1974)

Faust 'Faust IV' (1973)

                                               Popol Vuh 'In Den Gärten Pharaos' (1972)

Ash Ra Tempel 'Schwingungen' (1972)

">ct width="480" height="385">

Και μερικά κομμάτια, προσφορά του καταστήματος!!!!!