THE GREY (2012) ΗΠΑ, Διάρκεια 117'

Director, Writer

: 

Joe Carnahan

Cast: Liam Neeson, Dermot Mulroney, Frank Grillo.

Λοιπόν, το "Grey" δεν είναι μια καθαρόαιμη περιπέτεια, όπως πλασάρεται, αλλά μια παράξενη ιστορία επιβίωσης με υπαρξιακούς τόνους. Αυτό μπορεί να απογοητεύσει το ευρύ κοινό- και εμάς μαζί του- γιατί δεν είναι επιτυχημένο ούτε σαν το ένα ούτε σαν το άλλο.

Ο Ottway, ένας πάντα δυναμικός Liam Neeson, δουλεύει σαν κυνηγός- προστάτης εναντίον των άγριων ζώων σε μια πετρελαϊκή εταιρεία βαθιά στον παγωμένο βορά της Αλάσκα. Όταν θα σωθεί από ένα αεροπορικό ατύχημα, που συμβαίνει στο αεροπλάνο που μεταφέρει υπαλλήλους για αναψυχή στο Άνκορατζ, θα προσπαθήσει να διασχίσει την παγωμένη ερημιά μαζί με 8 επιζώντες. Η κακή τους τύχη όμως είναι ότι βρίσκονται στην ακτίνα κυνηγιού μιας αγέλης τρομερών λύκων.

Υπερβολικά προβλέψιμο και συναισθηματικό για αυτό που είναι- τι είναι άραγε;- με σχηματικούς χαρακτήρες, εκτός του πρωταγωνιστή, προσπαθεί να ξεχωρίσει από τον αντίστοιχο συρφετό ταινιών. Οι λύκοι είναι τρομακτικοί και χρησιμοποιούνται όπως ο καρχαρίας στο "Jaws". Πότε ψηφιακοί, πότε μηχανικοί, πάντοτε είναι απειλητικοί και θανάσιμοι, γενικά όμως σώζουν κάπως την κατάσταση . Οι σκηνές καταδίωξης και θανάτου είναι άμεσες και ενδιαφέρουσες. Τα υλικά που δένουν την όλη ιστορία είναι αδύναμα. Ο πρωταγωνιστής υποτίθεται έχει φάει τρελή καψούρα και η μορφή του γκομενακίου τον κυνηγά παντού και τον εμψυχώνει. Έχει αναπτύξει μια φιλοσοφική στάση απέναντι στον θάνατο και στην ύπαρξη του Θεού και, όπως η ταινία, δίνει την μάχη για την επιβίωση κάτω από έναν σκληρό και γκρίζο, αμίλητο και αμείλικτο ουρανό.

Ιδιαίτερα ψυχοπλακωτική και ματαιωτική η ταινία, δεν σε αποζημιώνει ούτε στο τέλος....δεν λέω άλλα γι'αυτό το θέμα! Τι μένει; Μια συμπαθητική προσπάθεια με τις "στιγμές" της. Ποτέ δεν απογειώνεται, μην μπορώντας να αποφασίσει προς τα που θέλει να πάει. Αξίζει μια ματιά, θα ξεχαστεί γρήγορα όμως.

Προσοχή! Υπάρχει μια απειροελάχιστη σκηνή μετά τους υπότιτλους που αφήνει χώρο για κάποιες...  ερμηνείες.- Mr. Lakis

ΜΠΟΜΠΙΝΟΜΕΤΡΟ  **

ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ; Αούούούούούούούούού.......... 

  

ΕΠΑΝΕΚΔΟΣΗ ΣΤΟΥΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥΣ

Η ΧΡΥΣΗ ΕΠΟΧΗ (L'AGE D'OR) 1930, Γαλλία, Διάρκεια 63'

Director: 

Luis Buñuel

Writers: 

Luis Buñuel , Salvador Dalí 

Cast:

Gaston Modot, Lya Lys, Caridad de Laberdesque

Ακόμα και σήμερα, 82 ολόκληρα χρόνια μετά την πρεμιέρα της "Χρυσής εποχής" των Luis Buñuel και Salvador Dalí, είναι δύσκολο να προσεγγίσεις και να αναλύσεις αυτό το "ανοσιούργημα" της εποχής του. Κυνηγημένο αρχικά από τους Ισπανούς φασίστες και στην συνέχεια βαλμένο σε ράφια στον υπόλοιπο κόσμο, μην μπορώντας να καταχωρήσουν, αυτό το απόλυτα σουρεαλιστικό και ενοχλητικό φιλμ. Νομίζω πως ήταν το πιο μακροχρόνια απαγορευμένο, με δικαστική απόφαση παρακαλώ. Ξαναπροβλήθηκε σε κινηματογράφους στην Δυτική Γερμανία επίσημα το 1970, 40 (!!) χρόνια μετά την πρεμιέρα του και κυριολεκτικά το 1979 στις ΗΠΑ!

Αυτό κατ'αρχάς μας λέει κάτι. Πρώτον, ότι ήταν πολύ μπροστά από την εποχή του, δεύτερον ότι ήταν πολύ ενοχλητικό και τρίτον ότι δεν είναι για τον πολύ κόσμο.

Ξεκινώντας σαν ντοκιμαντέρ για τους σκορπιούς (!!!!)- τα θαυμαστικά δίνουν και παίρνουν- το οποίο γύρισε καμιά δεκαριά χρόνια πριν ο Μπουνιουέλ, στην συνέχεια επικεντρώνεται στον ερωτικό πόθο ενός ζευγαριού και στα εμπόδια που αντιμετωπίζουν για να έρθουν πιο κοντά. Αυτό βέβαια δεν περιγράφει το οπτικό όργιο που γίνεται στην ταινία.

Η βασική αρχή των σουρεαλιστών είναι να μην υπάρχει κανένας φραγμός στις ιδέες και στην παρουσίασή τους. Ακόμα και η κινηματογράφηση "σπάει" τα καλούπια, το μοντάζ είναι φαινομενικά ασύνδετο. Οι εικόνες διαδέχονται η μία την άλλη. Ότι επιχείρησαν μερικά χρόνια πριν με τον δεκάλεπτο "Ανδαλουσιανό σκύλο", εδώ παίρνει πιο συγκεκριμένη μορφή και απογειώνεται. Μια αγελάδα κάθεται περιπαθώς πάνω σε έναν κρεβάτι, ο Ιησούς υποτίθεται ότι συμμετέχει σε σεξουαλικό όργιο, μια ομάδα ιερέων αποσυντίθεται πάνω σε ένα βράχο, κάποιο χτυπάνε έναν άντρα μέχρι θανάτου. Η πρόκληση, η τρέλα και η αντισυμβατικότητά δεν έχουν τελειωμό. Οι συμβολισμοί άλλοτε είναι προφανείς και άλλοτε κρυπτογραφικοί.

Σαν ταινία τώρα, δεν πλησιάζει σε τίποτα από αυτά που έχετε δει. Τα παλικάρια τα δώσανε όλα. Η πορεία του Μπουνιουέλ είναι πασίγνωστη. Αργότερα θα γυρίσει μια σειρά από μεγάλες ταινίες (Βιριδιάνα, Ο εξολοθρευτής άγγελος, Η ωραία της ημέρας, Η κρυφή γοητεία της μπουρζουαζίας, μερικές μόνο από αυτές) που αν και περιέχουν στοιχεία σουρεαλισμού αρμονικά μέσα στην δομή, κατά βάση είναι πιο συμβατικές- με την καλή έννοια- δημιουργίες. Όχι εδώ όμως. Εδώ μπορεί να θαυμάσετε την τόλμη και το όραμα, αλλά θα δυσκολευτείτε στην παρακολούθηση. Η διάρκειά της είναι μόλις 1 ώρα όμως, πράγμα που βοηθά στο να δοκιμάσετε.

Φυσικά δεν νοείται να μην την δει κάθε ακραιφνής και παθιασμένος σινεφίλ. Είναι ταινία αναφοράς. Έχει κυκλοφορήσει σε απαστράπτον bluray και dvd, μαζί με τον "Ανδαλουσιανό σκύλο". Έχει επανεκδοθεί όμως και στις κινηματογραφικές αίθουσες. Αυτό το αφήνω πάνω σας. Πάντως εμείς επικροτούμε τέτοιες επανεκδόσεις και γιατί όχι με περισσότερες ταινίες και θεματικές ενότητες.

ΜΠΟΜΠΙΝΟΜΕΤΡΟ   ***για τη θέαση της   *****για την κινηματογραφική της αξία

ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ;   Καλό θα ήταν, κάθε τόσο... 

ΠΩΣ ΝΑ ΚΛΕΨΕΤΕ ΕΝΑΝ ΟΥΡΑΝΟΞΥΣΤΗ (TOWER HEIST) 2011, ΗΠΑ, Διάρκεια 104'

Director: 

Brett Ratner
Cast: Eddie Murphy, Ben Stiller, Casey Affleck, Alan Alda, Matthew Broderick.


Είναι κωμωδία χωρίς να είναι ιδιαίτερα αστεία, έχει πολύ καλό καστ που, είτε δεν φαίνεται, είτε παίζει σε λάθος ρόλο και έχει μια καλή κεντρική ιδέα που πάει περίπατο. Κυρίες και κύριοι καλωσορίσατε στην νέα δημιουργία του Brett Ratner, ενός μεγάλου διεκπεραιωτή του Χόλιγουντ (Rush Hour, Red Dragon κλπ, κλπ).

Ο  Josh Kovacs (Ben Stiller) είναι μάνατζερ προσωπικού σε έναν από τους πιο ακριβούς ουρανοξύστες-διαμερίσματα στην Νέα Υόρκη. Πιστεύει στην δουλειά του, πιστεύει στο σύστημα. Μια μέρα των ημερών όμως θα χάσει την δουλειά του και την σύνταξή του, μαζί με όλους τους συναδέλφους του, γιατί ο μεγαλοκαρχαρίας Arthur Shaw (Alan Alda), ο μόνος που διασώζεται, παίζοντας έναν ιδιαίτερα αντιπαθητικό και γλοιώδη χρηματιστή) θα φάει όλα τους τα λεφτά και θα θελήσει να την γλυτώσει κιόλας. Με σύμμαχο έναν μικροκακοποιό (Eddie Murphy), δύο συναδέλφους (Casey Affleck, Michael Peña) και έναν φαλιρισμένο ένοικο (Matthew Broderick), θα προσπαθήσουν να κλέψουν το υποτιθέμενο χρηματοκιβώτιο του "καρχαρία", πιστεύοντας ότι περιέχει δεκάδες εκατομμύρια δολάρια.

Ακόμα και οι σκηνές δράσης είναι υποτονικές. Η τελική λύση, αν και τραβηγμένη από τα μαλλιά δεν φέρνει την απαραίτητη συγκίνηση. Οι κοινωνικές και οικονομικές παράμετροι πάνε βόλτα και έτσι χάνεται η ευκαιρία για μια καλή κωμωδία. Το μόνο που μένει είναι μερικές καλές ατάκες και ένας υποφερτός ρυθμός στην ταινία, για να δούμε- και καλά- τι θα γίνει. Όσο όμως και να προσπαθήσεις να το συμπαθήσεις δεν σου κάθεται. Μετά από 5 λεπτά που το έχεις δει το ξεχνάς...για πάντα. Αξίζει πάντως μια ματιά, αν δεν έχετε κάτι καλύτερο να κάνετε, στο βίντεο. Είναι ξεκάθαρο ότι το επίπεδο παραγωγής είναι πρωτοκλασάτο και ότι η προσπάθεια αποσκοπούσε σε κάτι μεγαλύτερο και καλύτερο. Πέρασε όμως και δεν ακούμπησε. 

Το μόνο που σε παρηγορεί είναι ότι ο Eddie Murphy σταμάτησε επιτέλους να κλάνει και να ρεύεται ( The Nutty Professor, Dr. John Dolittle) και άρχισε πάλι να προσπαθεί να παίξει κάνα ρόλο.

ΜΠΟΜΠΙΝΟΜΕΤΡΟ  *1/2

ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ; Σίγουρα όχι...

ΤΑ ΜΠΟΜΠΙΝΟΣΚΑΡ!!!!!!!!!


Απλά να τονίσω ότι ο θεσμός των όσκαρ είναι πιο πολύ το "γκλάμουρ". Αν και τα τελευταία χρόνια υπάρχει μια βελτίωση, εν τούτοις πρόκειται για βραβεία που σπάνια δίνονται σε αυτούς που το αξίζουν. Θυμηθείτε απλά ότι  ούτε ο Τσάρλι Τσάπλιν, ούτε ο Χίτσκοκ, ούτε ο Κιούμπρικ έχουν πάρει ποτέ βραβείο σκηνοθεσίας- τα παραδείγματα είναι άπειρα και αναφέρω τα πιο εξόφθαλμα. Κατά τα άλλα...τι θα ήταν ο κινηματογράφος χωρίς το Χόλιγουντ; 
Παρακάτω δίνουμε τα δικά μας όσκαρ για το 2011 και επιφυλασσόμαστε να επανέρθουμε και να ξεκατινιάσουμε τον θεσμό!!!
   
ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΤΑΙΝΙΑ: RISE OF THE PLANET OF THE APES

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Terrence Malick- THE TREE OF LIFE

Α' ΑΝΔΡΙΚΟΥ: Gary Oldman - TINKER TAILOR SOLDIER SPY

Β' ΑΝΔΡΙΚΟΥ: Christopher Plummer - BEGINNERS

Α' ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΥ: Meryl Streep - THE IRON LADY

Β' ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΥ:  Melissa McCarthy - BRIDESMAIDS

ANIMATED FILM: RANGO

ΔΙΑΣΚΕΥΑΣΜΕΝΟ ΣΕΝΑΡΙΟ: TINKER TAILOR SOLDIER SPY

ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ ΣΕΝΑΡΙΟ: MIDNIGHT IN PARIS- Woody Allen

ART DIRECTION: THE ARTIST

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ: THE TREE OF LIFE - Emmanuel Lubezki

ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ: THE ARTIST

ΜΟΝΤΑΖ: THE TREE OF LIFE

ΚΑΛΥΤΕΡΗΣ ΞΕΝΟΓΛΩΣΣΗΣ: A SEPARATION (IRAN)

ΜΑΚΙΓΙΑΖ: Ο ΧΑΡΙ ΠΟΤΕΡ ΚΑΙ ΟΙ ΚΛΗΡΟΙ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ, ΜΕΡΟΣ 2

ΜΟΥΣΙΚΗΣ: TINKER TAILOR SOLDIER SPY - Alberto Iglesias

KΑΛΥΤΕΡΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ: "NIGHTCALL" by KAVISKY and LOVEFOXXX from "DRIVE"

ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΜΙΞΗ ΗΧΟΥ: RANGO

ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΗΧΟΣ: X-MEN FIRST CLASS

OΠΤΙΚΑ ΕΦΕ: RISE OF THE PLANET OF THE APES

ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ: 

TINKER TAILOR SOLDIER SPY----------------------3

THE TREE OF LIFE---------------------------------------3

RANGO-------------------------------------------------------2

RISE OF THE PLANET OF THE APES--------------2

THE ARTIST------------------------------------------------2

MIDNIGHT IN PARIS------------------------------------1

A SEPARATION-------------------------------------------1

BRIDESMAIDS--------------------------------------------1

IRON LADY------------------------------------------------1

BEGINNERS----------------------------------------------1

X-MEN FIRST CLASS----------------------------------1

DRIVE------------------------------------------------------1

HARRY POTTER 8-------------------------------------1


......ΑΝΤΕ ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ....ΦΟΥΝΤΟΥΝΙΑ!

J. EDGAR (2011) ΗΠΑ, Διάρκεια 137'

Director, Producer:

Clint Eastwood

Cast: Leonardo DiCaprio, Armie Hammer, Naomi Watts, Judi Dench.

Μια από τις πιο αμφιλεγόμενες και σκοτεινές προσωπικότητες του 20ου αιώνα, ο J. Edgar Hoover, ο ιδρυτής του FBI και αρχηγός του για μισό αιώνα, ο άνθρωπος που έβαλε τα δακτυλικά αποτυπώματα και την γενικότερη συλλογή αποδεικτικών στοιχείων από τον τόπο του εγκλήματος σε ταξινόμηση- τι CSI θα βλέπαμε τώρα αν δεν υπήρχε αυτός!- και μέγας μάστορας του αρχιφακελώματος, αυτός είναι ο άνθρωπος που ο μέγας Clint Eastwood- 82χρονος πια- Ρεπουμπλικάνος από τα γεννοφάσκια του, προσπαθεί να σκιαγραφήσει στην τελευταία του ταινία. Είναι δε τόση η φιλοδοξία του σκηνοθέτη που προσεγγίζει τον Hoover σαν ένα σεξουαλικά καταπιεσμένο άτομο που αφιέρωσε όλη την ζωή του να κυνηγά "κουμουνιστές" και άλλους υποτιθέμενους ανατροπείς της πολιτικής σταθερότητας. Είχε δε στο τσεπάκι του όλους του διάσημους και μη, γνωρίζοντας όλα τα μυστικά τους και κανένας πρόεδρος δεν μπόρεσε να τον κατεβάσει από την καρέκλα του παρά μόνο ο θάνατος.

Πως ένα μικρό ανθρωπάκι αναρριχήθηκε στα μεγαλύτερα αξιώματα μιας αυτοκρατορίας; Προφανώς είχε ταλέντο και επιμονή στην διαπλοκή. Αυτό όμως που μας δείχνει ο σκηνοθέτης και ο σεναριογράφος του "Milk"  Dustin Lance Black είναι ότι ο ίδιος είχε ένα πιο σκοτεινό υπόστρωμα. Αρνούμενος να αποδεχτεί την ταυτότητά του, την ομοφυλοφιλία του και ανίκανος να ευτυχήσει, επιδόθηκε σε ένα κυνήγι μαγισσών. Από τη μία αυτό εξηγεί κάποια πράγματα, από την άλλη τα υπεραπλουστεύει. Αυτό που κάνει σίγουρα είναι να δώσει πιο ανθρώπινη μορφή και ευαισθησία σε ένα σκοτεινό και μισητό πρόσωπο για πολλούς.

Σε αυτό βοηθά ο Leonardo DiCaprio που- αν και δεν πίστευες ότι θα έκανε ποτέ για τον ρόλο- τα βγάζει πέρα με το παραπάνω, σηκώνοντας στην πλάτη του ολόκληρη την ταινία και μας δίνει και κάνα δυο συγκλονιστικές σκηνές. Η μία είναι με την μητέρα του- μια αλύγιστη και "στυφή" Judi Dench, φοβερή όπως πάντα, όταν προσπαθεί να την κάνει να καταλάβει ότι δεν τον ενδιαφέρουν οι γυναίκες. Φοβερή σκηνή και για τους δύο. Μπορούμε να πούμε μετά βεβαιότητος ότι ο DiCaprio είναι αδικημένος, γιατί δεν αποτίναξε από πάνω του τον τίτλο του ωραίου. Για μένα έπρεπε να πάρει υποψηφιότητα για την ερμηνεία του. 

Ο Eastwood "κλείνει" την ταινία μέσα σε σκοτεινά γραφεία. Βάζει στο πανέρι του άλλη μια στιβαρή δημιουργία, δεν μπορείς να πεις όμως ότι μας πείθει απόλυτα. Χρησιμοποιώντας το μικρό όνομα του Hoover στον τίτλο θέλει να μας δείξει την ανθρώπινη προσέγγιση, αλλά οι άνθρωποι είναι οι πράξεις τους. Μπορεί να ήταν μια τυραννισμένη ύπαρξη, αλλά τυράννησε και μερικά εκατομμύρια. Μας δείχνει κάπως πιο αόριστα την μεγαλομανία και την παράνοιά του.

Η ταινία έχει όλες τις αρετές μιας προσεγμένης παραγωγής, ο Eastwood έχει γράψει και τη μουσική, βλέπεται ευχάριστα και περιέχει διάφορες "εγκυκλοπαιδικές" γνώσεις, κυρίως Αμερικάνικου ενδιαφέροντος. Δεν θα μείνει στην ιστορία-αν αυτό ρωτάτε- και θα μάθετε ότι το Hoover δεν είναι απλώς μια ηλεκτρική σκούπα...

Ταινιάκι για καναπεδάκι... 

ΜΠΟΜΠΙΝΟΜΕΤΡΟ   **1/2

ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ;   Όχι...νομίζω...

CARLOS (2010) Γαλλία, Γερμανία- Διάρκεια 330' (Theatrical 165')

Director: Olivier Assayas

Cast:  Édgar Ramírez, Alexander Scheer, Alejandro Arroyo,

Το "Carlos" εστιάζει στην τρομοκρατική δράση του περιβόητου τρομοκράτη Ilich Ramirez Sanchez, που για είκοσι χρόνια ήταν το νο 1 στις σχετικές λίστες. Με αποκορύφωμα την εισβολή στον ΟΠΕΚ και την διαφυγή με το αεροπλάνο με όλους τους υπουργούς των πετρελαϊκών χωρών υπό την απειλή των όπλων, ο Κάρλος ή το "Τσακάλι", όπως συνηθιζόταν να τον αναφέρουν- μια λέξη που δεν ακούγεται ούτε μια φορά στην ταινία- ανέβασε τις "μετοχές" του και εγκαταστάθηκε στην διεθνή σκηνή για όσο καιρό ήταν χρήσιμος για την πολιτική των μεγάλων δυνάμεων. Μετά, όντας ξεπερασμένο είδος, απλά αφέθηκε στην μοίρα του και συνελήφθη. Οι καινούργιοι καιροί απαιτούν νέες μορφές τρομοκρατών.

Η μίνι αυτή σειρά, μια συμπαραγωγή Γερμανίας και Γαλλίας, μιλάει ούτε πολύ ούτε λίγο 8(!!!) γλώσσες. Είναι γυρισμένη σε πολλά σημεία του πλανήτη, με διεθνές καστ, είναι φοβερά λεπτομερής χωρίς να γίνεται ποτέ βαρετή και νομίζω ότι περιέχει ότι θα θέλατε να ξέρετε για το συγκεκριμένο άτομο και την εποχή του.

Στις Ελληνικές αίθουσες παίχτηκε μια συντομευμένη εκδοχή 165'. Εγώ θα σας πρότεινα ανεπιφύλακτα την χωρισμένη σε 3 μέρη, συνολικής διάρκειας 5μιση ωρών version, που είναι και η πρωτότυπη. Έχει κυκλοφορήσει σε bluray και φυσικά δίνει μεγαλύτερο νόημα στα κίνητρα και την προσωπικότητα του Carlos. 

O Édgar Ramírez είναι πολύ καλός στον πρωταγωνιστικό ρόλο και σηκώνει όλη την ταινία στην πλάτη του. Όντας από την Βενεζουέλα, όπως και ο ρόλος που παίζει, προσδίδει έναν ρεαλισμό στην μεγαλομανία και τον αμοραλισμό του ήρωα. Είναι κρίμα που η γλώσσα και η τηλεοπτική καταβολή στέρησαν μια υποψηφιότητα για όσκαρ. 

Η ακρίβεια είναι σημαντική. Τα γεγονότα όσο πιο κοντά γίνεται στην πραγματικότητα. Η ανασύσταση της εποχής εντυπωσιακή. Ο σκηνοθέτης Olivier Assayas ισορροπεί σε τεντωμένο σκοινί. Από την μία πρέπει να δώσει σημασία στους χαρακτήρες, από την άλλη στα γεγονότα, που και στις δύο περιπτώσεις είναι πάρα πολλά. Οι σκηνές δράσης είναι περισσότερο δεμένες με ένταση παρά με εντυπωσιασμό και δεν θυσιάζει την ουσία της ιστορίας, που είναι η παρουσίαση μιας προσωπικότητας και της ταραγμένης εποχής που έζησε. Υποθέτω ότι ο όγκος της δουλειάς για να μαζευτεί το υλικό και να γυριστεί η ταινία πρέπει να ήταν εξωφρενικός.

Το φιλμ δεν παίρνει θέση, αν και παρουσιάζει τα γεγονότα παράλληλα με την δράση του Carlos. Πλησιάζει το στιλ ενός ντοκιμαντέρ, κρατώντας ανοιχτή την κάμερα στα συναισθήματα και τις ιδεολογικές συγκρούσεις. Ξεκάθαρα είναι μια αξιόλογη δημιουργία, αν φυσικά σε ενδιαφέρει η αντίστοιχη θεματολογία. Από κάθε άποψη πάντως είναι μια καλή πρόταση. Ίσως σας εκπλήξει ευχάριστα το πόσο θα σας τραβήξει στην αφηγηματική της δίνη. 

Υ.Γ. Τα τσιγάρα είναι πολλά....Ολόκληρη η ταινία είναι βυθισμένη σε ένα νέφος καπνού, προφανώς απόλυτα ακριβές με την εποχή που περιγράφει. Όπως αναφέρει όμως και ένας γνωστός Αμερικανός κριτικός, μπορεί το κάπνισμα να λειτουργεί και μεταφορικά. Ο Carlos δεν φαίνεται να εισπράττει καμιά ευχαρίστηση από αυτό, απλά χρειάζεται συνεχείς, μικρές δόσεις συγκίνησης που τον προσδιορίζουν σαν άνθρωπο. Όπως οι τρομοκρατικές πράξεις, απλά πρέπει να γίνουν...

ΜΠΟΜΠΙΝΟΜΕΤΡΟ ***1/2

ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ; Όχι υπό την απειλή όπλου...