BAKJWI / THIRST ( ΔΙΨΑ ) 2009 ( Ιαπωνία / Νότια Κορέα )

DIRECTOR

Park Chan-wook director/ screenwriter/ producer       133' color       Τρόμου/ Κοινωνική/ Σινεφίλ

CAST

Shin Ha-kyun	- Kang-Woo
Kim Hae-suk	- Mrs. Ra
Song Kang-ho	- Sang-Hyun
Kim Ok-bin	- Tae-Joo
Park In-hwan	- Old Priest
Oh Dal-su	- Young-du
Song Young-chang	- Seung-dae
Mercedes Cabral	- Evelyn

Καθολικός ιερέας, καμάρι της κοινότητας του, παίρνει μέρος σε ιατρικό πείραμα και του χορηγούν κατά λάθος μολυσμένο αίμα. Έτσι αντί να κάνει το καλό, μετατρέπεται σε βαμπίρ!

Παίρνοντας το μυθιστόρημα του Ζολά "Τερέζα Ρακέν" και δίνοντάς του μια διεστραμμένη οπτική, ο δημιουργός του καταπληκτικού "Oldboy" (****), Park Chan-wook, δουλεύει πάνω στους βαμπιρικούς μύθους με αντισυμβατικούς τρόπους. 

Η ταινία ξεκινά σαν κοινωνικό δράμα, όπου ο ιερέας έχοντας προσωπικές αναζητήσεις και αδιέξοδα, αφιερώνει το κορμί του στην επιστήμη για να βοηθήσει να βρεθεί ένα φάρμακο για μια ανίατη ασθένεια. Μετά έχουμε να κάνουμε με την περίοδο προσαρμογής του στην νέα βρυκολακοπραγματικότητα, αλλά με ήπιους ρυθμούς. Στην συνέχεια παρακολουθούμε μια ιδιάζουσα ερωτική ιστορία, αρκετά τρυφερή και παθιασμένη συγχρόνως. Όταν έχει πια περάσει μιάμιση ώρα αρχίζει να μετατρέπεται η ταινία σε τρόμου, αλλά και πάλι με μια ιδιαίτερη και παράξενη ματιά. Γενικά θα έλεγα ότι πρόκειται για μια ελεγειακή ερωτική ιστορία παρά για μια ταινία τρόμου. Υπάρχει βέβαια ένα σκοτεινό και αρρωστημένο υπόστρωμα, που ακολουθεί όλη την αφήγηση και το οποίο αναδίδει μια αίσθηση γοητευτικής παρακμής.

Προφανώς δεν μιλάμε για μια mainstream ταινία, ο σκηνοθέτης όμως διαθέτει την απαιτούμενη βιρτουοζιτέ και μια ιδιαίτερη ματιά και είναι σίγουρο ότι το φιλμ θα γίνει cult classic. Στην χώρα του το φιλμ έκανε ρεκόρ ανοίγματος όλων των εποχών στα εισιτήρια.

Οι ηθοποιοί είναι πολύ καλοί με καλύτερο τον Shin Ha-kyun στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Είναι γνωστός και από μια ακόμα ταινία φαντασίας το "Ηost" kai θεωρείται ο μεγαλύτερος σταρ της Κορέας.

Εν ολίγοις σας την προτείνω ανεπιφύλακτα. Το φιλμ βέβαια υποφέρει λίγο από ρυθμό και στυλ, τα οποία έχουν κάποια σκαμπανεβάσματα, καθώς και από την μεγάλη του διάρκεια, αλλά είναι μια εμπνευσμένη και διαφορετική δημιουργία με μεμονωμένες εκπληκτικές στιγμές. Δεν είναι για όλα τα γούστα, αλλά αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα τίποτα. Μόλις βγει στα βίντεο κλαμπ "χτυπήστε το".

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ      ***

ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ???         Γιατί όχι;;

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟ ΚΟΙΝΟ       Λάτρεις του ''διαφορετικού'' κινηματογράφου και των Ασιατικών ταινιών.

">

                                                                                

BATTLE OF THE MOVIES

ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΜΕ ΤΙΣ ΛΕΥΚΕΣ ( A NIGHTMARE ON ELM STREET ) ΗΠΑ ( 1984 ORIGINAL/ 2010 REMAKE )

DIRECTORS

Wes Craven- original, Samuel Bayer- remake               92'/ 95'  color                    Τρόμου

ORIGINAL CAST                                                            REMAKE CAST

John Saxon  - Lt. Thompson Ronee Blakely  - Marge Thompson Heather Langenkamp  - Nancy Thompson Amanda Wyss  - Tina Gray Nick Corri  - Rod Lane Johnny Depp  - Glen Lantz Robert Englund  - Freddy Krueger Charles Fleischer                      - Dr. King	Jackie Earle Haley  - Freddy Krueger Kyle Gallner  - Quentin Smith Rooney Mara  - Nancy Holbrook Katie Cassidy  - Kris Fowles Thomas Dekker  - Jesse Braun Kellan Lutz  - Dean Russell Clancy Brown  - Alan Smith Connie Britton  - Dr. Gwen Holbrook Lia Mortensen  - Nora Fowles

Ήταν ένα χειμωνιάτικο βράδυ του 1985, όταν μπήκα μαζί με μια παρέα συνομήλικων μου εφήβων, τότε ανυποψίαστος, για να δω μια ταινιούλα τρόμου ακόμα, το νέο μας χόμπι. Αυτό που είδα ήταν κάτι τελείως καινούργιο για τα δεδομένα του slasher movie. To σουρεαλιστικό και απόλυτα τρομαχτικό μανιφέστο του Γουές Κρέιβεν με καθήλωσε, ήταν βέβαια και η ηλικία βλέπεται. Ο σκηνοθέτης προερχόμενος από "βρώμικες", περισσότερο ταινίες low budget, της δεκαετίας του '70, όπως το ''last house on the left" και "the hills have eyes", που έχουν γίνει και οι δύο αξιόλογα ριμέικ ήδη, έκανε την έως τότε πιο φιλόδοξη ταινία του. Ο προϋπολογισμός ήταν περίπου 1 εκατομμύριο δολάρια, αρκετά μέτριος για την εποχή και πολύ πιο χαμηλός από την καινούργια βερσιόν.

Έστησε κλασσικά την ιστορία στα Αμερικάνικα προάστια, οπού μια παρέα εφήβων βασανίζονται από έναν σαδιστή τύπο στα όνειρά τους. Στην αρχή κανείς δεν καταλαβαίνει το γιατί. Οι αμαρτίες των γονέων όμως... Ο Φρέντι Κρούγκερ, ένα όνομα μυθικό στον χώρο, στοιχειώνει τα όνειρά τους για να πάρει εκδίκηση για την δολοφονία του από τους ίδιους τους γονείς τους, όταν κατάλαβαν ότι εκείνος ασελγούσε πάνω στα ανίληκα παιδιά τους στο δημοτικό. Η εκδήλωση της ύπαρξης του στα όνειρά τους είναι σαν να δημιουργείται από την δύναμη των τύψεων των γονιών τους και από την σατανική δύναμη εκδίκησης του ίδιου του Κρούγκερ. Στην ουσία θέλει να σκοτώσει όλους τους απογόνους των δολοφόνων του. Αυτό συμβαίνει γιατί όταν έρχεσαι σε επαφή μαζί του στον ύπνο σου, έχει την δύναμη να σε σκοτώσει και στη πραγματικότητα. Τι κάνεις λοιπόν σε αυτή την περίπτωση; Απλά δεν κοιμάσαι. 'Όμως έτσι, απλά μεταθέτεις το μοιραίο. 

Η μεγαλύτερη επιτυχία της ταινίας είναι ότι μπερδεύει το υπαρκτό με το ονειρικό χωρίς να ξέρεις ποτέ που βρίσκεσαι, παρά μόνο όταν συμβαίνουν παράξενα πράγματα. Οι νεαροί πρωταγωνιστές είναι ιδιαίτερα συμπαθείς και πραγματικά ταυτίζεσαι μαζί τους. Το καστ δηλαδή για ταινία αυτού του είδους είναι αρκετά καλό, με απόδειξη την συμμετοχή του Τζόνι Ντεπ στην πρώτη κινηματογραφική του εμφάνιση.

Αντίθετα οι νεαροί πρωταγωνιστές του καινούργιου "εφιάλτη" είναι τελείως ουδέτεροι , πλαστικοί και αμέτοχοι γενικά. Χωρίς να με διακατέχει κάποιου είδους ρετρό νοσταλγίας- μακριά αυτά από μας- θα δηλώσω εδώ απερίφραστα ότι η παλιά ταινία είναι καλύτερη σε όλα, ακόμα και στα εφέ που είναι πιο λειτουργικά! Άλλωστε οι πιο τρομαχτικές σκηνές της καινούργιας είναι κοπιαρισμένες καρέ προς καρά σκηνές της παλιάς. Δεν αρκεί όμως μόνο αυτό, χρειάζεται και έμπνευση, ταλέντο και ψυχή για να κάνεις μια ταινία έστω και αν αυτή είναι ριμέικ. 

Στην νέα βερσιόν λοιπόν η ιστορία είναι ίδια, πράγμα που αφαιρεί όλη την αγωνία για το τι συμβαίνει. Αυτό ίσως να επιτυγχανόταν με την ατμόσφαιρα, κάτι όμως που απουσιάζει παντελώς! Αντιθέτως έχουμε μια σειρά από σκηνές μονταρισμένες μεταξύ τους διεκπεραιωτικά. Δεν μαθαίνουμε τίποτα για τους πρωταγωνιστές, για τις ανησυχίες αυτών και των γονιών τους. Σε αυτό το μονοδιάστατο σύμπαν έρχεται η απειλή και απλά περιμένουμε και μεις με χαρά να τους σφάξει όλους για να απαλλαγούμε από την παρουσία τους!

Το πραγματικά λυπηρό της νέας ταινίας είναι η απουσία ενός πειστικού Κρούγκερ. Ενώ εμφανίζεται περισσότερο, μένει στο μυαλό λιγότερο. Εκεί που ο παλιός Κρούγκερ, Robert Englund, πέταγε δολοφονικές και σαδιστικές ατάκες και επιβαλλόταν στη οθόνη με το σαρδόνιο και τρελαμένο γέλιο του, ο κατά πολύ καλύτερος σαν ηθοποιός Jackie Earle Haley, παίζει δίχως ίχνος μακάβριου χιούμορ, με μια μονότονη βραχνή φωνή. Εδώ μπαίνουμε στις ευθύνες των παραγωγών και του σκηνοθέτη.

Η άποψή τους για την ταινία τρόμου είναι αστεία, ότι δηλαδή πρέπει απλά να είναι εκκωφαντική και αιματοβαμμένη. Δεν κατέχουν καθόλου τους νόμους των ταινιών τρόμου. Έχουν πάρει εργολαβία να ξαναγυρίσουν όλες τις κλασσικές ταινίες τρόμου στην καινούργια χιλιετία. Με εξαίρεση τον "Σχιζοφρενή δολοφόνο με το πριόνι" (**), οπου απλά βλέπεται, οι παραγωγοί Andrew Form και Βrad Fuller, έχουν ξεκατινιάσει πολλές από τις ταινίες του είδους, όπως το "Παρασκευή και 13" (*), "Αmityville horror" (*) και ετοιμάζονται για- άκουσον άκουσον!!!!- τα ριμέικ των "Πουλιών" του Χίτσκοκ και του "Μωρού της Ρόσμαρι" του Πολάνσκι. Κάποιος να τους σταματήσει αμέσως!

Πίσω στις ταινίες τώρα. Απ΄ότι καταλαβαίνετε σας προτείνω την παλιά ταινία ασυζητητί. Όχι μόνο είναι καλύτερη από όλες τις απόψεις, αλλά έχει και τον πιο πολύ χαβαλέ, για όποιον δεν την έχει δει βέβαια. Πρέπει να έχετε πάντα στο μυαλό σας ότι είναι ένα teen slasher movie των '80ς. Δεν μιλάμε για τον Πολίτη Κέην.

Τώρα αν θέλετε σώνει και καλά να δείτε και την καινούργια, όπως εγώ τρομάρα μου, το κρίμα στο λαιμό σας. Η παλιά ταινία έβγαλε, ούτε λίγο ούτε πολύ 6!!!! σίκουελς σε διάστημα 10 ετών, καθιστώντας των Φρέντι Κρούγκερ τον πιο αναγνωρίσιμο σίριαλ κίλερ της οθόνης. Υπάρχουν βέβαια και οι Τζέισον Βόρχις της "Παρασκευής" και Μάικλ Μάγιερς του "Halloween", που έχουν "φάει" πολύ κόσμο. Αυτοί όμως είναι μονοδιάστατοι δολοφόνοι, χωρίς κίνητρα και με "ρομποτική" συμπεριφορά. Ο φίλος μας ο Φρέντι παίζει με τα θύματα του συναισθηματικά και σωματικά παιχνιδάκια!! Πολύ πριν το "Ιnception", μέσα στην blue electric ατμόσφαιρα των '80ς, τα όνειρα των εφήβων, γεμάτα ορμόνες και τρόμο, βρήκανε των απόλυτο άρχοντα τους, τον Φρέντι Κρούγκερ.

O Γουές Κρέιβεν συνέχισε δυναμικά να βγάζει ταινίες και μετά την μεγάλη επιτυχία της τριλογίaς του Scream, αφιερώθηκε εξ ολοκλήρου στα καθήκοντα του παραγωγού. Παρακάτω θα κάνω μια μικρή παρουσίαση της σειράς του "Εφιάλτη".

Η "μάχη" έληξε και σας παρουσιάζουμε τα αποτελέσματα.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ        ***1/2 ORIGINAL, *1/2 REMAKE και μόνο γι αυτούς που δεν έχουν δει το παλιό

ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ??         Το παλιό το έχω δει και θα το ξαναδώ στο μέλλον, το καινούργιο έκανα μάχη να το δω μια φορά, οπότε....

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟ ΚΟΙΝΟ      Το παλιό είναι ταινία αναφοράς για horror buffs, το καινούργιο είναι μόνο για προεφηβικό χαμούρεμα στα village.

">

">">

"> 

Αγαπητά μου παιδιά οι ταινίες που ακολούθησαν την επιτυχία της πρώτης ήταν οι εξής:

 A Nightmare on Elm Street 2: Freddy's Revenge  (1985, Jack Sholder). Πολύ υποδεέστερο από τον προκάτοχό του, έχει τις στιγμές του ( *1/2 )

A Nightmare on Elm Street 3: Dream Warriors  (1987, Chuck Russell). Το καλύτερο σίκουελ της σειράς, με καλό καστ, δυνατά εφέ και θεματολογία. ( *** )
	A Nightmare on Elm Street 4: The Dream Master  (1988, Renny Harlin). Μέτριο. ( *1/2 )
	A Nightmare on Elm Street 5: The Dream Child  (1989, Stephen Hopkins). Το πιο αστείο και υπερβολικό της σειράς. ( *1/2 )  Freddy's Dead: The Final Nightmare  (1991, Rachel Talalay). Αδύναμο για θεωρητικά τελευταίο, έχει τις στιγμές του. ( ** )   Wes Craven's New Nightmare  (1994, Wes Craven) Καλή προσπάθεια από τον Γουές κρέιβεν να κλείσει τη σειρά, με μια απόπειρα να μεταφέρει την δράση στην αληθινή ζωή των ηθοποιών, που ενσαρκώνουν τους ρόλους στην πρώτη ταινία. ( **1/2 ) To Freddy vs. Jason δεν θεωρώ ότι ανήκει στην σειρά οπότε το παραλείπω. Ο Κύριος Λάκης σας προτείνει ένα βροχερό σαββατοκύριακο να δείτε και τις 7. Υπάρχουν σε μια πολύ βολική κασετίνα όλα με Αγγλικούς υπότιτλους. "> "> "> "> "> ">

 

ΟΙ ΚΥΝΗΓΟΙ ( PREDATORS ) ΗΠΑ ( 2010 )

DIRECTOR

Nimrod Antal                  106' COLOR                           Περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας

CAST

Adrien Brody	- Royce
Topher Grace	- Edwin
Alice Braga	- Isabelle
Walton Goggins	- Stans
Oleg Taktarov	- Nikolai
Laurence Fishburne	- Noland
Danny Trejo	- Cuchillo
Louis Ozawa Changchien	- Hanzo
Mahershalalhashbaz Ali	- Mombasa
Carey Jones	- Berserker/Tracker/Falconer Predators
Brian Steele	- Berserker/Tracker/Falconer Predators
Derek Mears	- Classic Predator

Δεν έχω να γράψω και πολλά για την συγκεκριμένη ταινία. Το ξέρω αγαπητά μου παιδιά ότι μπορεί να στεναχωρηθείτε- λέμε τώρα! Υποτίθεται ότι είναι δεύτερο σίκουελ του "Κυνηγού", της κλασσικής περιπέτειας του  1987. Βασικά είναι σαν ένα ριμέϊκ , μόνο που η δράση μεταφέρεται σε έναν  άλλο πλανήτη, όπου ρίχνονται η γήινοι ήρωες μας μας για να γίνουν τα θηράματα των predators.

Ξεκινά δυναμικά, ενώ ο πρωταγωνιστής - ο Άντριεν Μπρόντι του "Πιανίστα" - βρίσκεται κυριολεκτικά στον αέρα και πέφτει στην επιφάνεια του πλανήτη.  Όλοι οι χαρακτήρες είναι σκληρά καρύδια και επιλεγμένοι από τα 4 σημεία της Γης. Οπότε το μόνο που μένει είναι να παρακολουθήσουμε την σταδιακή τους εξόντωση με διάφορους όχι και τόσο πρωτότυπους τρόπους.

Οι δημιουργοί της ταινίας θέλησαν να κάνουν μια μεγάλη παραγωγή με καλό καστ, κόμιξ αισθητική και αντίληψη. Αυτό μέχρι ενός σημείου είναι ορατό. Το σενάριο όμως είναι γεμάτο τρύπες και γελοίες ατάκες . Στην αρχή δεν βλέπουμε τόσο τους Κυνηγούς και όταν εμφανίζονται δεν είναι τόσο δολοφονικοί. Καταρχάς δεν χρησιμοποιούν καθόλου τα δέντρα για να κινηθούν, κάτι που κάνανε στις δύο προηγούμενες ταινίες . Στην δεύτερη τα ψηλά κτίρια για να είμαστε ακριβείς. Κατά δεύτερον εμφανίζονται ιδιαίτερα κουτοί και  συναγωνίζονται στην ηλιθιότητα τα θύματα τους. Το μόνο καινούργιο στοιχείο που βλέπουμε είναι μια καινούργια κάστα Κυνηγών, πιο αριστοκρατική , οι Falconer Predators, που είναι και πιο αστείοι!

Με ένα καλό συστηματάκι και μια καλή τηλεόραση λοιπόν μάγκες η ταινία είναι ότι πρέπει για χαβαλέ σπίτι. Πραγματικά δεν επιδέχεται περαιτέρω αναλύσεις. Άν δεν την δείτε δεν χάνετε τίποτα. 

Να διευκρινήσω ότι τα 2 Alien vs. Predators δεν θεωρούνται μέρος  της σειράς, είναι μια κατηγορία μόνα τους, ούτε Predator, ούτε Alien.

Υ.Γ. 1. Η γνώμη μου είναι πως πρέπει να δει όποιος δεν έχει δει το πρώτο Predator ( ***1/2 ), με τον Σβατζενέγκερ. Το δεύτερο με τον Ντάνι Γκλόβερ έχει τις στιγμές του και είναι σχετικά άγνωστο ( ** ).

ΝΑ ΜΗΝ ΔΙΑΒΑΣΤΕΙ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΔΕΙ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ!

Υ.Γ. 2. Δηλαδή το νόημα της ταινίας είναι ότι η Αμερικανοϊσραηλινή  συμμαχία μπορεί να κατανικήσει κάθε αντίπαλο!!!!!??????

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ       *1/2 ΣΤΟ ΣΙΝΕΜΆ , ** ΣΠΊΤΙ

ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΒΛΈΠΑΤΕ?     Προτιμώ να διαβάσω τα ομώνυμα  κόμιξ της   Dark Horse, είναι καλύτερα.

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟ ΚΟΙΝΟ      Μόνο φανς της σειράς.

Σας κάνω και δωράκι όλα τα τρέϊλερ της σειράς, you ugly motherfuckers!!!!

">

">

">

ΠΟΥ ΉΣΟΥΝ ΚΎΡΙΈ ΜΠΟΜΠΊΝΑ ??????

Αγαπητά μου παιδιά ήταν ένα παράξενο καλοκαίρι. Δεν ήταν στις προθέσεις μου να απουσιάσω τόσο πολύ, αλλά οι υποχρεώσεις και η ζέστη με κράτησαν μακριά από το pc μου. Θα προσπαθήσω να μην το επαναλάβω. 

Αποφάσισα ωστόσο να επιστρέψω δυναμικά και ως εκ τούτου μην σας φανεί παράξενο αν εμφανιστούν κι άλλα θέματα στο blog!

Αυτό που θα ήθελα πραγματικά είναι να γράφετε σχόλια. Να γίνεται θέμα γενικά, να ακούω τις απόψεις σας. Δεν θέλω να μακρηγορήσω άλλο. Έχω και δουλειά να κάνω!

Καλό χειμώνα, υπομονή και επιμονή.

Η αυτού ταπεινότης ΛΑΚΗΣ ΜΠΟΜΠΙΝΑΣ.

                                       INCEPTION ( ΗΠΑ ) 2010

CAST

Leonardo DiCaprio, Ken Watanabe, Joseph Gordon-Levitt, Marion Cotillard, Ellen Page, Tom Hardy, Cillan Murphy, Tom Berenger, Michael Caine, Dileep Rao, Pete Postlehwaith.

DIRECTOR/ PRODUCER / SCREENWRITER

Christopher Nolan                                                         147' color            

                            Περιπέτεια Επιστημονικής Φαντασίας/ Ψυχολογικό Θρίλερ

Ο Ντον Κομπ είναι ένας καλοπληρωμένος κλέφτης. Αυτά που κλέβει όμως δεν είναι αντικείμενα αλλά ιδέες. Έχει την ικανότητα να διεισδύει στο υποσυνείδητο των "στόχων" του και να "παίρνει" καλά κρυμμένες, πολύτιμες πληροφορίες. Μετά από μια αποτυχημένη προσπάθεια θα αναγκαστεί να συμμετάσχει σε μια καινούργια αποστολή, που σκοπό έχει να "φυτέψει" μια ιδέα. Ο Κομπ όμως αντιμετωπίζει και τους δικούς του δαίμονες. Αφού συγκροτήσει μια ομάδα από σπεσιαλίστες για να εισχωρήσουν στο όνειρο του "στόχου", με ένα πολύπλοκο και καλά στημένο σχέδιο, θα έρθει αντιμέτωπος με το παρελθόν του, που τον στοιχειώνει.

Ταινία επιστημονικής φαντασίας, ψυχολογικό θρίλερ, καθαρόαιμη περιπέτεια, ακόμα και υπαρξιακή

 μπορεί να χαρακτηριστεί η δημιουργία του Νόλαν. Γεμάτος αυτοπεποίθηση, μετά την καθολική επιτυχία του "Σκοτεινού ιππότη" και από μια εντυπωσιακή σειρά ταινιών, ο σχετικά νέος αυτός Αμερικανός σκηνοθέτης, προσπαθεί να βάλει δυο- και καμιά φορά τρία- καρπούζια στην ίδια μασχάλη και σχεδόν τα καταφέρνει!

Το σύμπαν των ονείρων δεν είναι κάτι νέο. Από τον Μπουνιουέλ και τον Κοκτώ μέχρι τον Ντέϊβιντ Λιντς και αρκετούς ακόμα σκηνοθέτες, ο κινηματογράφος προσπάθησε να αποκρυπτογραφήσει ή έστω να αναπαράγει αυτόν τον ιδιαίτερο και πολύ προσωπικό χώρο. Ο Νόλαν όμως τον διατέμνει, του βάζει κανόνες και τον καθιστά ένα άκρως υπαρκτό και λειτουργικό πεδίο. Ο πρωταγωνιστής του όπως μας έχει συνηθίσει είναι μια τυραννισμένη μορφή. Ο ΝτιΚάπριο με την "μαζεμένη" ερμηνεία του είναι κάποιος που μας κάνει να πιστέψουμε όλο αυτό το δημιούργημα. Στο πρόσωπό του, που μοιάζει πάντα ειλικρινές, ταυτιζόμαστε και προσπερνάμε τις όποιες σεναριακές τρύπες δημιουργεί η ταινία- και είναι πολλές, πιστέψτε με, θέλουμε άλλο τόσο χώρο να τις απαριθμήσουμε, οπότε το προσπερνάμε. Από την στιγμή που το φιλμ λειτουργεί, οι κάποιες μικρές ενστάσεις δεν έχουν νόημα. Άλλωστε πρέπει να χειροκροτήσουμε την προσπάθεια που καταβάλλει ο σκηνοθέτης, ένας από τους λίγους Αμερικανούς δημιουργούς που φτιάχνει "προκλητικές" ταινίες.

Παρόλο που είναι μια ταινία μεγάλου μπάτζετ και μια καθαρόαιμη περιπέτεια, η ταινία έχει πολύ διάλογο. Αυτό είναι μια πρόκληση για τον σκηνοθέτη, που είναι βέβαια και σεναριογράφος, καθώς προσπαθεί να ισορροπήσει τα δύο αυτά στοιχεία. Βλέπουμε το παρελθόν, τα κίνητρα και τις επιλογές του ήρωα, μαθαίνουμε όλες αυτές τις πληροφορίες για την λειτουργία των ονείρων και πως η ομάδα των ειδικών θα καταφέρει να κινηθεί μέσα στο υποσεινήδητο του υποκειμένου, θα μεταφερθεί από όνειρο σε όνειρο και από όνειρο μέσα σε όνειρο, μέσα σε όνειρο!!!!! Συγχρόνως εμείς πρέπει να τα δούμε αυτά οπτικοποιημένα και σχετικά αληθοφανή και με μια μεγάλη δόση δράσης και ειδικών εφέ. Δεν είναι και λίγο! Εδώ είναι το μεγάλο στοίχημα, το ατού και το αδύναμο σημείο της ταινίας. Στο σύνολο είναι μια αρκετά καλή δημιουργία, υπάρχουν όμως στιγμές που ψιλοβαριέσαι, ειδικά στο δεύτερο μέρος. Το όνειρο μέσα σε όνειρο κουράζει λίγο και είναι στην ικανότητα του σκηνοθέτη, του μοντέρ και της καταπληκτικής μουσικής του Hanz Zimmer, που σε κρατά. Το άλλο βασικότατο στοιχείο είναι η σχέση του ήρωα με την γυναίκα του, το κεντρικό θέμα της ταινίας, η κάθαρση του. Ενώ πρέπει σαν τέτοιο να αντιμετωπιστεί, υπάρχουν στιγμές που νιώθεις ότι παρατραβάει σε βάρος της δράσης. Από την άλλη αν δεν υπήρχε θα έχανε η ταινία την "ψυχή" της. Κατά την ταπεινή άποψη του Κου Μπομπίνα αν έλειπε ένα τεταρτάκι από την διάρκεια ίσως να ήταν καλύτερα.

Φυσικά υπάρχει και ολόκληρο καστ εκτός από τον ΝτιΚάπριο, το οποίο είναι εντυπωσιακότατο και πολυεθνικό. 'Ένας συνδυασμός από νέους ταλαντούχους και βετεράνους ηθοποιούς. Αυτό βοηθά στο να γίνει πιστευτή μια αρκετά φανταστική ιστορία. Από τον Ιάπωνα Watanabe και την Γαλλίδα Gotillard έως τους δεύτερους και τρίτους ρόλους (!!!!) που συναντάμε ηθοποιούς όπως ο Michael Caine και ο Tom Berenger. 

ΠΡΟΣΟΧΗ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ( SPOILER ALERT!!! )

Το τέλος της ταινίας παραμένει ανοιχτό. Το θεωρώ επιτυχημένο, μιας και τα όνειρα χρειάζονται έτσι κι αλλιώς επεξήγηση και ερμηνεία. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι όλη η ταινία είναι ένα όνειρο, δεν το αποκλείει κιόλας. Μπορεί να είναι και κάτι άλλο! 

Το Inception είναι φτιαγμένο να σε διασκεδάσει, να σε μπερδέψει, να σε εντυπωσιάσει. Είναι μια σπουδή πάνω στο υποσυνείδητο με τη μορφή block-buster. Δεν έχει τόσα εφέ όσα θα περίμενε κανείς, ούτε είναι τόσο καταιγιστικό. Στην πραγματικότητα ο Νόλαν χάνει την ευκαιρία  να κάνει μια ταινία "σταθμό". Αλλά και αυτό που καταφέρνει δεν είναι και λίγο. Εν ολίγοις μιλάμε για μια άκρως ενδιαφέρουσα και ατμοσφαιρική ταινία και εν πάση περίπτωσή κάτι έξω από τα συνηθισμένα.

Αν και νομίζω ότι λίγοι από σας δεν έχουν πάει ήδη στο σινεμά να την δουν, σας την προτείνω. Η μεγάλη οθόνη του ταιριάζει καλύτερα. Μην ακούτε αυτούς που λένε ότι είναι ακατανόητη, γιατί είναι ανόητοι! Η ταινία έχει πολύ προσεγμένο σενάριο και σε βάζει σιγά σιγά στον κόσμο της. Απλά δώστε βάση από την αρχή και μην πέσετε με την μούρη στα πατατάκια. Με την ευχή μου παιδάκια και καλό, κινηματογραφικό και ψυχαγωγικό χειμώνα!

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ       ***1/2 στο σινεμά,  *** σπίτι

ΞΑΝΑΒΛΕΠΕΤΑΙ;     Αναγκαστικά

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟ ΚΟΙΝΟ    Βασικά είναι για όλο τον κόσμο

">

                                                                                             

Τηλεφωνήσατε: Ασφάλεια αμέσου δράσεως ( DIAL M FOR MURDER ) ΗΠΑ ( 1954 )

ΕΠΑΝΕΚΔΟΣΗ ΣΤΟΥΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥΣ ΑΠΟ 10/6/2010

CAST

Ray Milland, Grace Kelly, Robert Cummings, John Williams.

DIRECTOR/ PRODUCER

Alfred Hitchcock                                               120' - color           Ψυχολογικό θρίλερ

Μόλις καταλαβαίνει ότι η γυναίκα του σαλιαρίζει με έναν άλλο άντρα και κινδυνεύει να την χάσει για πάντα και μαζί της την περιουσία της, ένας αργόσχολος, πρώην παίχτης του τένις, βάζει έναν "φίλο" του να την σκοτώσει. Εκείνος όμως θα αποτύχει, μην περιμένοντας τόσο σθεναρή αντίσταση από την γυναίκα και θα σκοτωθεί ο ίδιος, περιπλέκοντας ακόμα περισσότερο τα πράγματα.

Η ταινία του Χίτσκοκ κάνει "μπαμ" ότι προέρχεται από θεατρικό έργο ( ομώνυμο του Φρέντερικ Νοτ ). Ο σκηνοθέτης μετά από μια σειρά μεγάλων παραγωγών θέλησε να κάνει αυτή την "μικρή" ταινία, γυρισμένη εξ ολοκλήρου σε ένα σετ, εντείνοντας την κλειστοφοβική και απειλητική παράμετρο της. Το αποτέλεσμα είναι καλό, σφιχτοδεμένο και κρατά το ενδιαφέρον καθ'όλη την διάρκειά της. Δεν μιλάμε βέβαια για μια από τις καταπληκτικές ταινίες του "μετρ", αλλά για μία καλογυρισμένη και προσεγμένη δημιουργία.

Είναι σε φάσεις σαν να βλέπεις το πάλαι ποτέ "Θέατρο της Δευτέρας" στην κρατική τηλεόραση, μόνο που είναι αψεγάδιαστο σκηνοθετικά, λειτουργεί δηλαδή σαν καλοκουρδισμένο ρολόι. Οι κακοί της ταινίας είναι γενικά πιο ενδιαφέροντες από το ξενέρωτο ζευγαράκι. Η υπερτιμημένη μέχρι αηδίας Γκρέις Κέλι, περιφέρεται περισσότερο για να επιδείξει τα μπιζού της και τα φορεματάκια της και για να ικανοποιήσει το φετίχ του σκηνοθέτη για της ξανθές πρωταγωνίστριες.

Η Warner πίεσε τον Χίτσκοκ να γυρίσει την ταινία σε 3d!!!!! Τελικά ο σκηνοθέτης ενέδωσε αλλά δεν το παράκανε με φτηνές σκηνές εντυπωσιασμού. Σε μια δυο σημαντικές σκηνές μόνο καταλαβαίνεις ότι η ταινία ήταν τρισδιάστατη. Φυσικά έκτοτε δεν ξαναπαίχκτηκε έτσι, γιατί πραγματικά δεν υπάρχει λόγος, οπότε μην νομίζετε ότι θα σας δώσουν γυαλιά στην είσοδο.

Έχουμε και λέμε λοιπόν. Δεν θα χάσετε και τίποτα αν δεν την δείτε σινεμά, σπίτι είναι μια χαρά. Μόνο η ζέστη θα σας κάνει να αναζητήσετε τη δροσιά ενός θερινού. Δεν είναι ταινία ορόσημο, ούτε από τις πιο αντιπροσωπευτικές του σκηνοθέτη, που κατά την γνώμη του κύριου Λάκη είναι μέσα στους δέκα σημαντικότερους στην ιστορία του κινηματογράφου. Οπότε εξαρτάται από σας τι θα κάνετε, τα λεφτά του εισιτηρίου πάντως δεν τα αξίζει πια. Μπορείτε να περιμένετε για άλλες επανεκδόσεις ταινιών του σκηνοθέτη ή να νοικιάσετε μια πραγματικά μεγάλη ταινία του. Για να βοηθήσω αυτούς που έχουν απορίες προτείνω τις, κατά την γνώμη μου, δέκα καλύτερες του:

REBECCA     ( 1940 )

SABOTEUR ( 1942 )

SHADOW OF A DOUBT ( 1943 )

STRANGERS ON A TRAIN ( 1951 )

REAR WINDOW ( 1954 )

THE MAN WHO KNEW TOO MUCH ( 1956 )

VERTIGO ( 1958 )

NORTH BY NORTHWEST ( 1959 )

PSYCHO ( 1960 )

THE BIRDS ( 1963 )

Και τώρα στο ψητό.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ             ***

ΞΑΝΑΒΛΕΠΕΤΑΙ;        Έτσι κι έτσι

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟ ΚΟΙΝΟ       Αυτοί που αναζητούν να συμπληρώσουν την φιλμογραφία του σκηνοθέτη.

">

ΕΠΑΝΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥΣ ΑΠΟ 3/6

BOBINA CLASSIC

Ένας προφήτης, μα τι προφήτης! ( MONTY PYTHON'S LIFE OF BRIAN ) Μεγ. Βρετανία ( 1979 )

CAST

Graham Chapman, John Cleese, Terry Gilliam, Eric Idle, Michael Palin.

DIRECTOR

Terry Jones

90'  color

Κωμωδία

Δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψω αυτή την ντελιριακή ταινία. Όσα χρόνια κι αν περάσουν δεν χάνει την φρεσκάδα και την αιχμηρότητα της. Είναι η πρώτη από τις δύο επανεκδόσεις που παρουσιάζουμε γι αυτή την εβδομάδα. Οι ταινίες βγαίνουν την Πέμπτη στους κινηματογράφους και σας καλούν να της δείτε ή να τις απολαύσετε ξανά.

Ο Μπράϊαν έχει την ατυχία να γεννηθεί λίγο πριν τον Ιησού στην διπλανή φάτνη! Έκτοτε τον μπερδεύουν για τον πραγματικό Μεσσία και η ζωή του γίνεται ακόμα πιο πολύπλοκη, ιδιαίτερα όταν μπλέκει σε μια Εβραϊκή επαναστατική οργάνωση, το "Λαϊκό μέτωπο της Ιουδαίας", που πραγματικά μισεί τους Ρωμαίους αλλά δεν κάνει τίποτα γι'αυτό!

Δείτε το "αβλεπί". Κάθε ατάκα σπάει κόκαλα. Οι Μόντι Πάιθονς - αυτή η κολεκτίβα από πολύ ταλαντούχους ηθοποιούς, σκηνοθέτες και σεναριογράφους, που αργότερα ακολούθησαν ξεχωριστή καριέρα - κάνουν την καλύτερη ταινία τους με διαφορά! Καθένας παίζει 2-3 ρόλους και είναι παντα απολαυστικοί. Το χιούμορ είναι καυστικό, αιχμηρό και ιδιοφυές. Η κοινωνική και θρησκευτική σάτιρα συνδυάζονται με το θεότρελο και ανισόρροπο χιούμορ των Πάιθονς, κάνοντας κάθε σκηνή απολαυστική, μα τι λεω, ξεκαρδιστική. Είναι σίγουρα μέσα στις δέκα καλύτερες κωμωδίες όλων των εποχών, του κύριου Μπομπίνα.

Λειτουργεί καλύτερα σε γεμάτο με κόσμο κινηματογράφο, όπου το γέλιο είναι μεταδοτικό και με απαραίτητη παρέα για πολύ χαβαλέ. Στα θερινά είναι ακόμα καλύτερα, γι'αυτό εφορμήστε!

Όσες φορές και να την δεις πάντα κάτι ανακαλύπτεις. Απίστευτη σάτιρα των θρησκευτικών επικών ταινιών και ασυναγώνιστα αστεία, τόσο που θα σας κάνει να πέσετε από την καρέκλα από τα γέλια, το "life of brian" είναι η ιδανική έξοδος για ένα υπέροχο κινηματογραφικό βράδυ. Μην την χάσετε!!!!!

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ         ****1/2     Στο σινεμά

                                    ****          στο σπίτι

ΞΑΝΑΒΛΕΠΕΤΑΙ;       Άπειρες φορές

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟ ΚΟΙΝΟ

Προφήτες, ψευδοπροφήτες, Γραμματείς, Φαρισαίοι, παρέες όλων των ηλικιών και μεγεθών, όλες οι "φυλές του Ισραήλ" γενικά.

ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟΣ ΤΙΤΛΟΣ :

"ROMANI ITE DOMUM"  !!!!!!!!!!

">

">