PAUL (2011) ΗΠΑ, Μεγ. Βρετανία- Διάρκεια 104' (109' extended).

Director: 

Greg Mottola

Simon Pegg, Nick Frost, Seth Rogen, Jason Bateman, Kristen Wiig, Sigourney Weaver.

Το Paul είναι παιδί των Simon Pegg και Nick Frost, που μας έχουν δώσει ταινίες όπως το "Shaun of the dead" και το "Hot Fuzz". Το κωμικό δίδυμο από το UK, στρέφει αυτή τη φορά τα βέλη του στις ταινίες επιστημονικής φαντασίας. Όντας μεγάλοι geeks οι ίδιοι, υποδύονται δύο τουρίστες που πάνε στην Αμερική να επισκεφτούν το Comic-con και μετά να κάνουν μια περιοδεία στις φημισμένες περιοχές της Περιοχής 51 στην Νεβάδα. Στην πορεία θα συναντήσουν έναν κανονικό εξωγήινο....λίγο "τρελαμένο" όμως. Στο κατόπι και ένας αδυσώπητος μυστικός πράκτορας.

Γεμάτο με σινεφίλ αναφορές- τόσες που πρέπει να έχεις το νου σου για να της πιάσεις- και με διάθεση για "κανιβαλισμό", με εξαιρετικούς guest stars σε ρόλους έκπληξη, το φιλμ βλέπεται παραπάνω από ευχάριστα. Με παράπλευρη σαρκαστική κοινωνική κριτική στους Αμερικάνους, έναν αντισυμβατικό Ε.Τ. με τη φωνή του Seth Rogen, καλά εφέ και feelgood διάθεση, σκοντάφτει λιγάκι στο ρυθμό και στην υπερβολική χαβαλεδιάρικη διάθεση, που του αφαιρούν κομμάτι του υποτυπώδους ρεαλισμού, που πρέπει να έχει σαν ταινία για να γίνει πιστευτή. Οι Αμερικάνοι, κριτικοί και κοινό, ενοχλήθηκαν από τα σχόλια λίγο και το σνόμπαραν. Γενικά όμως είναι μια χαλαρή και αστεία πρόταση με εκλάμψεις πραγματικού ταλέντου.

Ψάξτε το στα βίντεο κλαμπ. Θα σας φτιάξει την διάθεση εν μέσω χαλεπών καιρών και θα σας δείξει πως έπρεπε να τελειώνει ο Ε.Τ.!

ΜΠΟΜΠΙΝΟΜΕΤΡΟ **1/2

ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ;  ....έλα ντε...!

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ (CHRONICLE) 2012- ΗΠΑ, Μεγ. Βρετανία, Διάρκεια 84'.

Director: Josh Trank

Cast: Dane DeHaan, Alex Russell, Michael B. Jordan

Η πρώτη ταινία του Josh Trank είναι ένα αμάλγαμα. Στον δρόμο που χάραξε το "Blair Witch Project", με μια ερασιτεχνική κάμερα να καλύπτει τα δρώμενα, εισχωρεί θεματικά στον κόσμο των ανθρώπων με υπερφυσικές ικανότητες (superheroes).

Οι τρεις πρωταγωνιστές έρχονται σε επαφή με κάτι απόκοσμο και εκδηλώνουν σταδιακά τηλεκινητικές ιδιότητες, που τους κάνουν ικανούς σταδιακά μέχρι και να πετάνε! Ο ένας όμως εξ αυτών έχει τόση οργή συσσωρευμένη μέσα του, κυρίως από τον πατέρα που τον κακοποιεί, που θα τινάξει στον αέρα την φιλία με τους άλλους και εν τέλει θα απειλήσει ολόκληρη την πόλη του και, γιατί όχι, ολόκληρο τον κόσμο!

Αν δεν υπήρχαν τα πολύ καλά εφέ και οι έξυπνες επιλογές του σκηνοθέτη- σφιχτό μοντάζ, συμπαθητικό σενάριο, πολλαπλές κάμερες που δείχνουν και την οπτική άλλων- η ταινία θα ήταν κατά πάσα πιθανότητα γελοία. Η συγκεκριμένη αγγίζει τα όρια της ευχάριστης έκπληξης. Δεν υπάρχουν περαιτέρω εξηγήσεις για το τι ήταν αυτό που τους επηρέασε, όπως συμβαίνει σε ταινίες αυτού του είδους. Επίσης κανείς δεν καταλαβαίνει το γιατί πρέπει όλα κάποιος να τα βιντεοσκοπεί και μάλιστα μερικές φορές σε φοβερά αντίξοες συνθήκες.

Το βασικό μου πρόβλημα είναι αυτό βασικά. Ενώ φαινομενικά η δήθεν ερασιτεχνική κάμερα στο χέρι δίνει αμεσότητα και ρεαλισμό στην εικόνα, όλοι ξέρουμε ότι στην πραγματικότητα δεν καταγράφει τα "πάντα"  όπως συμβαίνει στις αντίστοιχες ταινίες. Κάνοντας λοιπόν μια αποδοχή καλής θελήσεως, ας πούμε ότι και εδώ έτσι έγιναν τα πράγματα.

Ψυχαγωγική ταινία γενικά με επί μέρους πολύ καλές ιδέες, διαρκεί μόλις 1 ώρα και ένα τέταρτο, αλλά μπαίνει κατευθείαν στο "ψητό" και έχει αρκετή δράση για να γεμίσει μια δίωρη ταινία. Κατά τα άλλα.....πάμε παρακάτω...

Γενικά ελπιδοφόρο ντεμπούτο, για προβολή στο σπίτι καλύτερα, αλλά μην πάρουν και τα μυαλά σας "αέρα"...!

ΜΠΟΜΠΙΝΟΜΕΤΡΟ**

ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ; Χλωμό το βλέπω...

STAR WARS, ΕΠΕΙΣΌΔΙΟ Ι: Η ΑΟΡΑΤΗ ΑΠΕΙΛΗ (STARWARS: EPISODE I- THE PHANTOM MENACE) 1999 (3D VERSION 2012) ΗΠΑ, Διάρκεια 136'.

Director,Writer, Producer: 

George Lucas

Cast: Ewan McGregor, Liam Neeson, Natalie Portman, Jake Lloyd, Ian McDiarmid, Pernilla August, Anthony Daniels, Kenny Baker, Frank Oz, Terence Stamp.

Το πρώτο επεισόδιο της πιο γνωστής κινηματογραφικής σειράς φαντασίας έρχεται καλπάζοντας σε 3D. Δεν αμφιβάλλω στιγμή ότι θα έχει γίνει εντυπωσιακή δουλεία σε τεχνικό επίπεδο. Ο φίλος μας ο Lucas ποτέ δεν μας απογοήτευσε σε αυτόν τον τομέα. Είναι μια ευκαιρία να γνωρίσουν και οι πιο νέοι φίλοι την συγκινητική και γεμάτη περιπέτειες ιστορία του Άνακιν Σκάιγουόκερ/Νταρθ Βέιντερ. Επειδή έχουν χυθεί ποτάμια ψηφιακών και μη μελανιών, θα είμαι σύντομος και περιεκτικός.

Η δεύτερη τριλογία είναι υποδεέστερη της πρώτης, με μόνη εξαίρεση το πολύ καλό τρίτο μέρος "Η εκδίκηση των Σιθ". Υπάρχουν όμως πολλά πράγματα να δει κανείς και ιδιαίτερα οι φανατικοί.

Στην "Αόρατη απειλή" βλέπουμε την ανακάλυψη του Άνακιν από τον  Qui-Gon Jinn και τον μαθητευόμενο του Τζεντάι Obi-Wan Kenobi. Στην καρδιά της ιστορίας βρίσκεται το πεπρωμένο του, η άνοδος της Σκοτεινής Δύναμης και η γέννηση ενός μελλοντικού έρωτα. 

Ο Lucas αναλαμβάνοντας όλο το βάρος της σκηνοθεσίας επικεντρώνεται περισσότερο στο οπτικό όργιο και αφήνει τους χαρακτήρες μετέωρους. Υπάρχουν 2-3 σκηνές ανθολογίας και ένας εκπληκτικά σπαστικός χαρακτήρας (Jar Jar Binks). Το αποτέλεσμα είναι διφορούμενο. Η ταινία έχει τον επικό της χαρακτήρα και είναι πιστή στους μύθους. Ο νεαρός Σκάιγουόκερ είναι αντιπαθής και ατάλαντος. Ο κακός (Darth Maul) εντυπωσιακός, αλλά φαίνεται λίγο στην οθόνη. Οι υπόλοιποι ηθοποιοί είναι ικανότατοι και σώζουν με την ερμηνεία τους την κατάσταση (Liam Neeson, Ewan McGregor, Natalie Portman). Η μουσική καταπληκτική όπως πάντα (John Willams). 

Προσωπικά θα ήθελα να το δω σε 3D. Νομίζω ότι εκτός από τους "πιουρίστες" που θέλουν την πρώτη και μοναδική εκδοχή, οι υπόλοιποι αντιλαμβανόμαστε ότι αυτές οι ταινίες είναι για μεγάλες οθόνες και εκπληκτικές προβολές. 

Το παραμύθι είναι εκεί, αν και πλησιάζει την αισθητική ενός βιντεοπαιχνιδιού, τα υλικά όμως είναι τόσο καλά ανακατεμένα που μπορούμε να κάνουμε και τα στραβά μάτια, σαν γνήσιοι φαν!

ΜΠΟΜΠΙΝΟΜΕΤΡΟ  ***

ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ; Δεν ρωτάνε τέτοια πράγματα...!

     THOR (2001) ΗΠΑ

                                                          DVD'S

Director: 

Kenneth Branagh

cast: Chris Hemsworth, Natalie Portman, Tom Hiddleston, Anthony Hopkins, Stellan Skarsgård. 

Καλύτερο από ότι έχετε στο μυαλό σας, αλλά με τίποτα μια αξιόλογη ταινία, το Thor προσπαθεί να συμμαζέψει την ιστορία ενός θεού της σκανδιναβικής μυθολογίας που έπεσε στην Γη. Η ιστορία προέρχεται από ένα κόμικ της Marvel που ξεκίνησε την δεκαετία του '60. Οπότε πρώτον, δεν έχουμε να κάνουμε με σούπερ ήρωα. Δεύτερον, η ιστοριούλα από μόνη της είναι προβληματική. Όπως αναφέρεται και στο βιβλίο κανόνων του κύριου Μπομπίνα, αν το παραμύθι είναι χάλια, δεν υπάρχει περίπτωση να γίνει ταινία της προκοπής- βλέπε Transformers **.

 Στο πρώτο μισάωρο παρακολουθούμε μια επική ιστορία στην Άσκαρντ, το βασίλειο απ΄όπου προέρχεται ο ήρωας μας, μια αστεία ιστορία με θεότητες, που μας παρουσιάζονται σαν πλάσματα μιας άλλης διάστασης ή πλανήτη. Έτσι έχουμε μια πανδαισία οπτικών εφέ που αγγίζουν το κιτς, αλλά με ένα παράξενο τρόπο ισορροπούν στο χείλος του γούστου.

Ο  Kenneth Branagh, πασίγνωστος σεξπιρικός ηθοποιός και σκηνοθέτης, είναι παράξενη επιλογή, παρόλα αυτά καταφέρνει να κρατήσει κάποιες ισορροπίες. Το όνομα του προφανώς έφερε στην ταινία ηθοποιούς όπως τον "πολύ"  Anthony Hopkins- επαρκής και πειστικός Οντίν, πατέρας των θεών- και την πρόσφατα βραβευμένη με όσκαρ Natalie Portman, που καταφέρνει να θέσει μια ακόμα υποψηφιότητα, αυτή τη φορά για τα χρυσά βατόμουρα. Συνοδοιπόρος είναι ο Σκανδιναβός ηθοποιός Stellan Skarsgård, πάντα συμπαθής και με φοβερή φιλμογραφία. Το ρόλο του Thor κρατάει επιτυχώς

ο νεόκοπος Chris Hemsworth, που οι περισσότεροι θα τον θυμάστε για την παρουσία του στο καινούργιο Star Trek

 ***.

 Εκεί έπαιζε τον πρόωρα χαμένο μπαμπά του κάπτεν Κερκ, κλέβοντας τις εντυπώσεις.

Όταν ο φιλαράκος ο Thor πέφτει στη Γη η ταινία παίρνει μια άλλη τροπή. Από την μία έχουμε την προσπάθεια

των επιστημόνων να καταλάβουν την φύση του και από την άλλη έχουμε τον θεούλη μας να λέει την μια

απίστευτη ατάκα μετά την άλλη. Εδώ είναι άλλο ένα κερδισμένο στοίχημα της ταινίας. Αντί να γίνει πομπώδης

και ενοχλητική, χρησιμοποιεί ευέλικτα το χιούμορ και προχωράει στο επόμενο στάδιο. 

Στα μείον της ταινίας είναι η έλλειψη κάποιου συνταρακτικού "κακού". Οι Παγωμένοι Γίγαντες παραείναι ψηφιακοί

και ο αδερφούλης του Thor, o Loki (Tom Hiddleston) δεν πείθει.

Με αρκετή φροντίδα πάντως και σημαντικό επίπεδο παραγωγής, η ταινία ανήκει στις συμπαθείς αποτυχίες.

Σε αναμονή των Avengers, όπου θα παρελάσουν όλα τα παλικάρια της Marvel, είναι ένα κάποιο ορεκτικό,

κυρίως για θέαση στο σπίτι. Από ότι άκουσα το 3D του ήταν προβληματικό. Εγώ το είδα σε μια απαστράπτουσα 2D 

προβολή.

ΜΠΟΜΠΙΝΟΜΕΤΡΟ..    **

ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ?   ΜΕ ΠΑΙΔΙΚΗ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ.

TV BLURAY/ DVD

THE WALKING DEAD- SEASON 1 ( 2010 ) ΗΠΑ 

Creator: 

Frank Darabont                

cast: Andrew Lincoln, Jon Bernthal, Sarah Wayne Callies, Laurie Holden, Jeffrey DeMunn.

Τι εξυπηρετεί άλλη μια ιστορία με ζόμπι; Μάλλον τίποτα, αλλά είναι πλέον ένα είδος υποκατηγορίας ταινιών που έχει φανατικό κοινό. Απόδειξη η μεγάλη τηλεθέαση που είχε η συγκεκριμένη τηλεοπτική παραγωγή. Βασισμένη σε μια αρκετά ενδιαφέρουσα σειρά κόμικ και με καταπληκτικό επίπεδο παραγωγής, υπεύθυνος για το οποίο είναι ο Frank Darabont ( Τελευταία έξοδος: Ρίτα Χέιγουορθ, Το πράσινο μίλι, Η ομίχλη ) ο οποίος έχει γράψει και σκηνοθετήσει και το πρώτο επεισόδιο, η σειρά μας δείχνει μια κλασσική ιστορία Αποκάλυψης. Διαδραματίζεται στην Ατλάντα των ΗΠΑ και τα περίχωρα της. Ο πρωταγωνιστής ξυπνά σε έναν κατεστραμμένο και εφιαλτικό κόσμο, όπως στο κλασσικό sci-fi μυθιστόρημα, Day of the Triffids. Θα ξεκινήσει μια απεγνωσμένη προσπάθεια να επιβιώσει και να ξαναβρεί την οικογένεια του.

Η πρώτη περίοδος έχει μόνο 6 επεισόδια και ως εκ τούτου δεν μπορούμε να βγάλουμε ασφαλή συμπεράσματα. Από ότι έχουμε δει έχει αρκετό ενδιαφέρον, ειδικά τα 2 πρώτα επεισόδια. Το βασικό μειονέκτημα είναι ότι η ιστορία δεν προχωρά πολύ γρήγορα και οι δευτερεύουσες ιστορίες δεν είναι πάντα αξιόλογες. Για τους φίλους του είδους αγγίζει το τέλειο. Τα ζόμπι έχουν τα χαρακτηριστικά που ξέρουμε από τις ταινίες του Ρομέρο ( Night of the living dead, Day of the dead κλπ.). Υπάρχουν και στιγμές που οι δημιουργοί αποτίουν φόρο τιμής στον πρωτομάστορα George. Το επεισόδιο στο εμπορικό κέντρο, είναι ένα κλείσιμο του ματιού στο Dawn of the dead. 

Η σειρά έχει ξεκινήσει ήδη τον δεύτερο κύκλο της στην Αμερική και από ότι είδα είναι στο ίδιο ύφος. Υποθέτω- γιατί δεν έχω διαβάσει τα κόμικ- ότι η ιστορία έχει πολύ ψωμί ακόμα. Όπως και να έχει ενδεικνύεται σε πάσης φύσεως Ζομπολάτρεις. Καταπληκτικό μακιγιάζ, gore σκηνές απείρου κάλλους και αγωνία. Oι υπόλοιποι μπορούν απλά να προσπεράσουν ή να δοκιμάσουν τις δυνάμεις τους. Ο κύριος Μπομπίνας πάντως την κατατάσσει μέσα στις 10 καλύτερες περσινές σειρές, αν αυτό σας λέει βεβαίως κάτι. Εν ολίγοις: Ζομπάκια παντού, θάνατος και ντου!  

ΜΠΟΜΠΙΝΟΜΕΤΡΟ   ***1/2

ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ??      Με παρέα, γιατί το είδα μόνος και θέλει χαβαλέ...

*CULT CORNER*

MARTYRS ( ΜΑΡΤΥΡΕΣ ) 2008, Γαλλία, Καναδάς. 

99', έγχρωμο.

Director, Writer: Pascal Laugier

cast: Morjana Alaoui, Mylène Jampanoï.

Αρχικά το προσπέρασα στο ράφι του βίντεο κλαμπ, συνειδητά, γιατί ανάμεσα στα τόσα σκουπίδια

το εξώφυλλο δεν μου έλεγε κάτι καινούργιο. Όταν έλαβα την πληροφόρηση από σπόντα, για την αίσθηση

που δημιούργησε στα διάφορα φεστιβάλ που παιζόταν, το αναζήτησα χλιαρά. Είχε μεταφερθεί μέσα 

στο αχταρμά των εβδομαδιαίων ενοικιάσεων. Δεν το μετάνιωσα. 

Η ταινία του Γάλλου Pascal Laugier κάνει ταινιούλες όπως το Hostel (5) να μοιάζουν με βόλτα στο πάρκο. Δεν είναι δυνατόν οι περισσότεροι να αντέξουν να την δουν. Αυτό δεν είναι απαραίτητα προτέρημα, στην συγκεκριμένη περίπτωση όμως η θέαση της ισοδυναμεί με μαρτύριο, κάτι που δίνει περισσότερη δύναμη στην ταινία. Ένα μαρτύριο όμως που δεν μπορείς να ξεκολλήσεις τα μάτια σου από πάνω του. 

Ξεκινά με την προ 15 ετών απόδραση μιας κακοποιημένης δεκάχρονης από ένα μπουντρούμι, οπού οι άγνωστοι βασανιστές της την κρατούσαν και στην συνέχεια προχωράμε στα μέσα της δεκαετίας του '80 όπου και τους ανακαλύπτει. Δεν θέλω να αποκαλύψω τι γίνεται, πάντως όχι αυτό που έχετε στο μυαλό σας! Δεν υπάρχει στάση για ανάσα και ανακούφιση, είναι μια κάθοδος στην κόλαση. Αυτό που την ξεχωρίζει από τις εκατοντάδες άλλες είναι η συνεχής σεναριακή ανατροπή, πάντα προς το καλύτερο και η συντριπτική αίσθηση φόβου και απόγνωσης. 

Ο σκηνοθέτης δεν καταφεύγει σε ψεύτικα τρικ, η κάμερα κινείται καταπληκτικά, πράγμα που δείχνει ότι ξέρει τι κάνει και δεν φοβάται να πάρει επικίνδυνες "στροφές" της ιστορίας εκεί που χρειάζεται. 

Είναι φυσικό η ταινία να έχει φανατικούς οπαδούς, αλλά και πολέμιους. Δεν είναι για όλο τον κόσμο. Επίσης οι προθέσεις της μπορεί να παρεξηγηθούν. Μερικοί την αποκάλεσαν σαδιστικό πορνό, άλλοι μικρό αριστούργημα. Το σίγουρο είναι πως σου "κολλάει" στο μυαλό και σε στοιχειώνει. Καταλαβαίνεις γιατί ο σκηνοθέτης την οδηγεί εκεί που την οδηγεί, το θέμα είναι αν αυτό που θέλει να σου πει και με τον τρόπο που στο λέει, σε ενδιαφέρει. Η τέχνη ήταν ανέκαθεν προκλητική. Σε ένα σκοτεινό θέμα σαν κι αυτό το μονοπάτι είναι δυσδιάκριτο και επικίνδυνο. Κατά την άποψή μου είναι μια από τις 5 καλύτερες ταινίες του είδους των τελευταίων πέντε χρόνων. Αν τολμάτε, δείτε την! 

Υ.Γ. Εννοείται πως θα πάτε για την unratted έκδοση.

ΜΠΟΜΠΙΝΟΜΕΤΡΟ          ***1/2

ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ??        Αν είμαι αρκετά γενναίος...

ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΕ ΤΟ ΤΑΤΟΥΑΖ (THE GIRL WITH THE DRAGON TATTOO) 2011, ΗΠΑ, ΣΟΥΗΔΙΑ, ΜΕΓ. ΒΡΕΤΑΝΙΑ, ΓΕΡΜΑΝΙΑ, Διάρκεια 158'.

Director: 

David Fincher

Stars:

 Daniel Craig, Rooney Mara, Christopher Plummer, Stellan Skarsgård, Robin Wright.

Η ιστορία είναι γνωστή. Ένας Σουηδός δημοσιογράφος, που βρίσκεται σε δικαστική διαμάχη με κάποιον μεγαλόσχημο, επειδή έβγαλε τα άπλυτα του στην φόρα, δέχεται μια δελεαστική πρόταση από έναν ζάμπλουτο να ψάξει για την αγνοουμένη ανιψιά του, που εδώ και σαράντα χρόνια έχει εξαφανιστεί από το νησί της οικογενείας. Μιας οικογενείας που έχει σκοτεινά μυστικά και ακόμα πιο σκοτεινούς συγγενείς. Στο έργο του θα τον βοηθήσει μια νεαρή ερευνήτρια, με τα δικά της προβλήματα. Αυτή είναι το κορίτσι με το τατουάζ του τίτλου.

Επειδή οι Αμερικάνοι δεν μπορούν να δουν μια ξενόγλωσση ταινία και επειδή ο David Fincher είδε στην τριλογία βιβλίων του Millenium, του Σουηδού  Stieg Larsson μια φλέβα χρυσού, έχουμε αυτή την περιττή διασκευή της αντίστοιχης Σουηδικής ταινίας. Θα μπορούσε βέβαια να ήταν καλύτερη, ας πούμε- όχι πως η προκάτοχός της είναι κανένα αριστούργημα, αλλά τουλάχιστον ήταν πιο άμεση.

Τα βιβλία έχουν κάνει απίστευτη επιτυχία. Δεν τα έχω διαβάσει. Η ιστορία όμως εξαρχής μου φαίνεται αστεία. Ένας μεσήλικος δημοσιογράφος, που το παίζει ντετέκτιβ, σε ένα δήθεν μυστήριο που περιέχει κακούς ναζί και διεστραμμένους βιαστές, με βοηθό μια ταλαιπωρημένη kinky ύπαρξη, τριάντα χρόνια μικρότερη του, που με έναν παράξενο τρόπο βρίσκει τα πάντα και είναι αλάνθαστη. Εξ αρχής έχουμε μια  αντρική φαντασίωση με μια ιστορία αλά Αγκάθα Κρίστι στο επίκεντρο της. Τα άλλα όλα είναι μπαρούφες.

Την Αμερικάνικη βερσιόν δεν την βοηθά το κακό κάστινγκ. Ο Daniel Craig είναι άχαρος στον ρόλο του, υποτίθεται, κοιλαρά δημοσιογράφου, γιατί απλά δεν είναι. Έχεις την εντύπωση ότι ο Τζέιμς Μποντ έχει πάθει εγκεφαλικό και περιφέρεται στο νησί του Δρ. Νο. Ότι και να ακούσω για την φοβερή ερμηνεία της, υποψήφιας για όσκαρ  Rooney Mara, είναι περιττό.  Είναι επαρκής μεν, αλλά υστερεί κατά πολύ από την πιο παθιασμένη και σκοτεινή ερμηνεία της Noomi Rapace από την πρώτη ταινία. Δεν αρκεί να κάνεις piercing  και να χτενίζεις τα μαλλιά σου σαν τον Sid Vicious, αλλά αυτό εξιτάρει την Ακαδημία.

Το να βάζεις Αγγλόφωνους ηθοποιούς να παίζουν τους Σουηδούς με προφορά, είναι ότι πιο κιτς και τετριμμένο υπάρχει στον κινηματογράφο και δίνει μια ψεύτικη αύρα στην ταινία. Προτιμότερο θα ήταν να μεταφερόταν η δράση στην Αμερική, που λέει ο λόγος.

Πέρα από αυτά όλα, ξέρουμε την αξία του Fincher και την ικανότητά του με το μοντάζ και την φωτογραφία, την κίνηση της κάμερας και την χρήση της μουσικής. Η ιστορία και το μυστήριο θα σας κρατήσει, αν δεν ξέρετε τι γίνεται. Οι υπόλοιποι θα κοιτάτε το ρολόι σας στις 2 ώρες και 40 λεπτά που διαρκεί το φιλμ. Αυτό συμβαίνει γιατί η προσέγγιση είναι ψυχρή, οι χαρακτήρες δεν αναλύονται, η ιστορία είναι τόσο πυκνή που είναι λες και κάποιος πατά το fast forward και γενικότερα η σκηνοθεσία είναι πιο φιγουρατζίδικη από όσο πρέπει. Σαν να θυμήθηκε ο σκηνοθέτης τα βίντεο κλιπ που γύρναγε. Διεκπεραιωτικός γενικά. Έχει επίσης επέμβει σε ένα δύο λεπτομέρειες, προς το τέλος- το οποίο δεν έχει καν κλιμάκωση- οι οποίες αφορούν την ηρωίδα- Λίσμπεθ Σαλάντερ με τ'όνομα- και τις έχει αλλάξει, μειώνοντας την δύναμη του χαρακτήρα της. Οι τίτλοι της ταινίας παραπέμπουν σε έναν πιο σκοτεινό 007 και είναι εντυπωσιακοί.

Όταν καταλαγιάσει ο διαφημιστικός βομβαρδισμός της ταινίας, θα θυμηθείτε τον κύριο Μπομπίνα και θα πείτε: είχε δίκιο ο άνθρωπος.

Συμπέρασμα: Προτιμήστε την Σουηδική και αυθεντική εκδοχή, αν πρέπει σώνει και καλά να το δείτε. Τώρα αν το δείτε για τους κοιλιακούς του Craig έχει καλώς. Να ξέρετε πάντως ότι είναι η πιο αδύναμη ταινία της φιλμογραφίας του Fincher. Ελπίζω να είναι μια εξαίρεση. 

ΜΠΟΜΠΙΝΟΜΕΤΡΟ   *1/2

ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ;  Μόνο αν γινόταν ένα Ινδικό ριμέικ...


Φοβερό τρέιλερ βέβαια...

ΕΝΑΣ ΧΩΡΙΣΜΟΣ (Jodaeiye Nader az Simin) 2011, Ιράν, Διάρκεια 123'

Director, Writer: 

Asghar Farhadi

Cast:  Peyman Maadi, Leila Hatami, Sareh Bayat.

Γυρισμένο σαν ένα απόλυτα σύγχρονο οικογενειακό δράμα, η ταινία του σκηνοθέτη/σεναριογράφου Asghar Farhadi είναι ένα φιλμ που δεν σε αφήνει να ξεκολλήσεις για 2 ώρες τα μάτια σου από πάνω του. Παρ'ότι διεξάγεται στο Ιράν, μεταφέρει πανανθρώπινα μηνύματα, έχει καταπληκτικό σενάριο και ερμηνείες, είναι φορτωμένο με βραβεία και διθυράμβους (μπορεί να τσιμπήσει και όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας- έχει προταθεί και για σενάριο!) και γενικά ο σκηνοθέτης είναι το next best thing στον Ασιατικό κινηματογράφο. 

Η ιστορία είναι σχετικά κοινότυπη: ένα ζευγάρι βρίσκεται στο χείλος του χωρισμού γιατί η σύζυγος θέλει να φύγει για το εξωτερικό, θεωρώντας ότι υπάρχουν μεγαλύτερες προοπτικές για την έφηβη κόρη τους, ενώ ο σύζυγος θέλει να κάτσει να προσέχει τον πατέρα του που έχει Αλτσχάιμερ. Θα αναγκαστεί λοιπόν να βρει μια γυναίκα να τον προσέχει, το κενό όμως που δημιουργείται στην οικογένεια  δημιουργεί πολλά προβλήματα.

Μην μπορώντας να ταυτιστώ απόλυτα, μιας και τα θέματα που προκύπτουν από απλές καταστάσεις είναι προφανή και οπισθοδρομικά (μην πεις στον άντρα μου ότι δουλεύω, βάλε το χέρι σου στο Κοράνι και ορκίσου και τα σχετικά) και φολκλόρ, που ναι μεν μας βάζουν σε ένα συγκεκριμένο και απαραίτητο γεωπολιτιστικό πλαίσιο, από την άλλη όμως...νισάφι με τα κολλήματα. Το πιο χρήσιμο μέρος της ταινίας είναι η, χωρίς να παίρνει θέση, αποτύπωση της σύγχρονης ζωής στο Ιράν, κάτι που δεν έχουμε την δυνατότητα να βλέπουμε συχνά. Από την άλλη, προφανώς, προωθείται η συγκεκριμένη σκηνοθετική οδός που αντιμετωπίζει τις ντόπιες καταστάσεις με μια δυτική ματιά. Φυσικά έχει όλα τα εχέγγυα και είναι καλοφτιαγμένη. Κατά τα άλλα, καλό είναι να την δείτε, αξίζει, έστω και σαν αντιπρόσωπος ενός διαφορετικού κινηματογράφου.    

ΜΠΟΜΠΙΝΟΜΕΤΡΟ    **1/2

ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ;   Μόνο αν το γύριζαν σε μιούζικαλ. Έχω σκεφτεί και τίτλο: "ΕΝΑΣ ΤΡΕΛΛΌΣ ΤΡΕΛΛΟΣ ΧΩΡΙΣΜΟΣ"!

ΤΟ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ (TAKE SHELTER) 2011, ΗΠΑ, Διάρκεια 120'.

Director,Writer: 

Jeff Nichols

Cast:  Michael Shannon, Jessica Chastain, Shea Whigham, Tova Stewart.

Το "Καταφύγιο" είναι από τις πιο ευχάριστες εκπλήξεις τις περσινής χρονιάς. Σκηνοθετημένο από τον Jeff Nichols και με καταπληκτικές ερμηνείες από το πρωταγωνιστικό ζευγάρι (Michael Shannon, Jessica Chastain), απουσιάζει χαρακτηριστικά από τις υποψηφιότητες για όσκαρ ερμηνείας- ΑΙΣΧΟΣ. Ειδικά ο Shannon δίνει ρεσιτάλ.Υποδύεται τον φιλήσυχο και πράο οικογενειάρχη που στοιχειώνεται από αποκαλυπτικά οράματα, μην μπορώντας να καταλάβει αν η πραγματική απειλή για την οικογένειά του είναι ο ίδιος ή η επερχόμενη καταιγίδα, θα μπει στο απίστευτο τριπάκι να κατασκευάσει ένα υπερ-λουξ υπόγειο καταφύγιο προς τεράστια έκπληξη των τριγύρω του.

Λίγες ταινίες έχουν πιάσει με τόση επιτυχία την ανησυχία μιας επερχόμενης καταστροφής, το άγχος του να προφυλάξεις τους ανθρώπους που αγαπάς, τον να σε στιγματίσουν οι άλλοι σαν παρανοϊκό. Η αβεβαιότητα αναστατώνει τον πρωταγωνιστή περισσότερο. Υπάρχουν μερικές πολύ δυνατές σκηνές και η ταινία βλέπεται απνευστί παρ'όλη την σχετικά μεγάλη της διάρκεια. Μιλάμε φυσικά για ένα ψυχολογικό θρίλερ, παιδί του ανεξάρτητου Αμερικανικού κινηματογράφου. Μην περιμένετε γελοίες καταστροφές τύπου "2012", ούτε ηρωικές πράξεις. Είναι για ένα ανθρώπινο δράμα με μεταφυσικές προεκτάσεις. Μπορεί να σας ξενίσει το τέλος, αλλά πραγματικά δεν βλέπω καλύτερο τρόπο να κλείσει η συγκεκριμένη ταινία.

Στιβαρή δημιουργία λοιπόν, με καταπληκτική φωτογραφία και καλές ερμηνείες, η ταινία είναι η καλύτερη πρόταση για ένα κρύο απόγευμα, την ώρα που ο αέρας λυσσομανά έξω από το παράθυρό σας.

ΜΠΟΜΠΙΝΟΜΕΤΡΟ      ***

ΘΑ ΤΗΝ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ;    Ανετότατα...