Πέμπτη 11 Νοεμβρίου 2010

THE SOCIAL NETWORK (2010) ΗΠΑ

DIRECTOR

CAST

120' COLOR

Κοινωνικό Δράμα




Οι άνθρωποι σταματάνε να επικοινωνούν στην πραγματικότητα. Η ζωή τους είναι μια τετράγωνη οθόνη, τηλεόραση για τους μεγαλύτερους, ίντερνετ για τους πιο νέους. Μη δεχόμενοι την ζοφερή πραγματικότητα, λες και κάποιος τους έχει κάνει συμβόλαιο ότι η ζωή είναι μόνο καλοπέραση, απορροφούνται κυριολεκτικά σε έναν παράλληλο κόσμο. Το Facebook είναι η μεγαλύτερη καινοτομία τα τελευταία χρόνια στο διαδίκτυο. Όσο περισσότερους "φίλους"  κάνεις εκεί, τόσο πιο μόνος είσαι, γιατί δεν τους συναντάς σχεδόν ποτέ. Μπορεί να υπάρχουν αλλά είναι συγχρόνως εικονικοί. Παύει η προσωπική επικοινωνία, με τα καλά της και τα κακά της και στο τέλος μένεις μόνος με το πληκτρολόγιο, σαν τον πρωταγωνιστή της ταινίας του Φίντσερ.

Ο Mark Zuckerberg είναι ο δημιουργός του Facebook. H ιστορία του είναι μια κλασσική ιστορία οπορτουνισμού και προδοσίας. Μέσα σε μερικά χρόνια έγινε δισεκατομμυριούχος, ξεκινώντας για πλάκα στο κολέγιο ένα site για γνωριμίες. Όντας πανέξυπνος και χρησιμοποιώντας το καταπληκτικό ταλέντο του σαν προγραμματιστής, κατάφερε να κάνει το Facebook το πιο δημοφιλές site στον κόσμο, με 500.000.000 χρήστες τουλάχιστον μέχρι αυτή την στιγμή!! Η ταινία δείχνει το πως, αλλά κυρίως δείχνει τις δικονομικές μάχες που έγιναν και τις αποζημιώσεις που κατέβαλε σε πρώην συνεργάτες και λοιπούς ενάγοντες.


Η επιτυχία της ταινίας είναι, ότι καταφέρνει να μας κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον για χαρακτήρες που είναι απλά geeks. Το καταπληκτικό σενάριο ( Aaron Sorkin), το υψηλό επίπεδο παραγωγής, αλλά κυρίως η μαεστρία του Φίντσερ- σίγουρα μέσα στους 5 καλύτερους Αμερικανούς σκηνοθέτες αυτή τη στιγμή- η "μπρούτζινη" φωτογραφία και η εναλλαγή των σκηνών μέσα σε δωμάτια, συνθέτουν ένα σχεδόν ψυχολογικό θρίλερ, χωρίς να είναι. Σε φάσεις μπορεί κανείς να πει ότι θυμίζει το "All president's men" του Alan J. Pakula, τόσο καταιγιστικοί είναι οι διάλογοι. 

Πέραν αυτού απλά έχουμε να κάνουμε με έναν αντιήρωα που στερείται συναισθημάτων και ηθικών επιλογών. Ο πρωταγωνιστής- πολύ καλά ερμηνευμένος από τον ταλαντούχο Jesse Eisenberg- απλά λειτουργεί σαν μια παράμετρος κάποιου προγράμματος. Έχει την απουσία στάσης για την ζωή και τις σχέσεις με τους άλλους ανθρώπους και αναλώνεται μόνο στην δημιουργία και γιγάντωση του σκοπού του. Η στάση των υπόλοιπων χαρακτήρων είναι παρόμοια. Τα κίνητρα τους είναι μόνο τα λεφτά και η αναγνώριση, ο κόσμος τους οι κλειστές λέσχες και το κυνήγι της διασημότητας. Ο σκηνοθέτης δεν προσπαθεί να μας κάνει αρεστό κάποιον. Χαρακτηριστικά κρατάει αποστάσεις, δείχνοντας το βασικό συστατικό της σύγχρονης πανεπιστημιακής κοινότητας στην Αμερική, τον αμοραλισμό. Αρκεί να γίνεις πλούσιος και διάσημος, με οποιοδήποτε κόστος. 


Εκεί λοιπόν παίρνει πόντους η ταινία, που στα χέρια ενός άλλου δημιουργού θα ήταν μια κουτσομπολίστικη ιστορία. Από την άλλη, υπάρχουν και όρια στο πόσο σε ενδιαφέρει μια τέτοια ιστορία. Προσωπικά δεν με ενθουσίασε ιδιαίτερα. Το ότι ο σκηνοθέτης δεν παίρνει θέση από τη μία είναι καλό, από την άλλη είναι σαν να φοβάται να βουτήξει στα βαθιά νερά. Η αίσθηση που σου αφήνει είναι μια πικρίλα στο στόμα- φάε καμιά καραμέλα ρε μεγάλε.

Ένα είναι το σίγουρο, θα παίξει φουλ στα όσκαρ, γιατί επιμέρους έχει γίνει πολύ καλή δουλειά. Θυμηθείτε τον Μπομπίνα. Έχουμε και λέμε, σίγουρα υποψηφιότητα σε σενάριο με μεγάλες πιθανότητες νίκης. Σίγουρα υποψηφιότητα για Α' αντρικό, σίγουρα υποψήφιο για σκηνοθεσία- αμφίβολο να το πάρει- και τρεις τέσσερις ακόμα τεχνικές. Υπολογίστε 6 με 7 σύνολο. Πολύ καλό σάουντρακ επίσης (Trent Reznor,Atticus Ross). 


Μπορείτε να κάνετε οικονομία- μήπως και πληρώσετε κάνα πετρέλαιο τώρα που θα πιάσουν τα κρύα- καθώς είναι ότι πρέπει για καναπέ, με καλή οθόνη και φουλ τον ήχο. Το 80% της ταινίας είναι διάλογος σε 4 τοίχους. Αν δεν θέλετε να περιμένετε πηγαίνετε σινεμά, να ξεμουδιάσουν τα κωλαράκια σας. Αν δεν έχετε σχέση με το ίντερνετ μπορείτε και να προσπεράσετε, γιατί τα μισά θα σας φαίνονται ακατανόητα. Escape.


ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ      Σπίτι ή σινεμά     ***

ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ??           Μόνο για χάρη του Φίντσερ.


ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟ ΚΟΙΝΟ          Ναι πουλάκια μου, καλά το καταλάβατε, όσο πιο τεκνοφύτουλας, τόσο το καλύτερο.




Το τοπ-3 πάντως του Ντέιβιντ Φίντσερ είναι :

3- 7even    (***1/2)
2- Zodiac   (****)
1- Fight Club  (****)

ctrl+alt+delete



Τετάρτη 10 Νοεμβρίου 2010

ΜΑΧΑΙΡΟΒΓΑΛΤΗΣ (2010) Ελλάδα (KNIFER)



ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ/ ΣΕΝΑΡΙΟ           108'     Α/Μ, έγχρωμο             Κοινωνικό Δράμα  
Γιάννης Οικονομίδης


Τυπάκος, εκ πεποιθήσεως τεμπέλης, ζει με τον άρρωστο πατέρα του στην Πτολεμαΐδα. Όταν ο πατέρας του πεθαίνει, έρχεται στην Αθήνα, μετά από πρόσκληση του "πυροβολημένου" θείου του και διάγει βίο βαρετό και άσκοπο, ενώ φυλάει τα σκυλιά του συγγενή του. Κάποια στιγμή θα "φυστικώσει" την θεία του και τότε θα μπει σε σκέψεις, να ξεκάνει τον φωνακλά και παρανοϊκό θείο του.

Την ταινία του Οικονομίδη μπορείς να την δεις και σαν παραβολή. Μπορείς επίσης να βγάλεις το καπέλο στον σκηνοθέτη, γιατί καταπιάνεται στις ταινίες του με τον απόλυτο μικροαστισμό και την δολοφονική δυναμική της σύγχρονης Ελληνικής κοινωνίας. Γι 'αυτόν το παιχνίδι έχει τελειώσει- και κατά την ταπεινή μου άποψη δεν έχει και πολύ άδικο- η Ελληνική πραγματικότητα είναι μια κατεστραμμένη πραγματικότητα, χωρίς επικοινωνία, χωρίς αισθητική, χωρίς ηθική, χωρίς ανθρωπιά. Οι άνθρωποι στις ταινίες του "γαυγίζουν" αντί να μιλάνε. Τα κάδρα του είναι γεμάτα με μπάζα, κεραίες, τσιμινιέρες, φελιζόλ και βρομόνερα. Η ηχητική μπάντα στην καινούργια του ταινία είναι η βοή των αυτοκινήτων. Οι χαρακτήρες έχουν βλέμματα κενά, απλά υπάρχουν, δεν έχουν ούτε στο ελάχιστο κάποιο σκοπό ύπαρξης, οπότε καταφεύγουν στα πιο απλά και πιο ωμά ένστικτα. Όλα αυτά είναι καλά και δηκτικά, τα βλέπουμε και καθημερινά γύρω μας. Θα ήθελα όμως η ταινία να μην ήταν τόσο βαρετή.


Ο σκηνοθέτης χρησιμοποιεί με ναρκισσισμό την ασπρόμαυρη φωτογραφία και ενώ την ξεκινά καλά,  δίνοντας τον τόνο και φτιάχνοντας ατμόσφαιρα, στην συνέχεια κάνει τα πλάνα αυτοσκοπό. Το σενάριο είναι ψιλοαστείο και η αλήθεια είναι πως η μόνη ψυχαγωγία, από ένα σημείο και μετά, είναι τα πουστριλίκια που ακούγονται και μάλιστα σε αυτή την ταινία δεν είναι και πολλά. Ο ρυθμός είναι αργός αλλά δεν είναι λειτουργικός, δεν βοηθά δηλαδή την ταινία να επιπλεύσει κάνοντας την "βαριά". Τα θέματα που θίγει είναι υπαρκτά και προφανή. H μετατροπή του κεντρικού ήρωα από  ρεμάλι σε ένα δολοφόνο με αντάλλαγμα μια μικροαστική "φυλακή", γίνεται με χειρουργική λεπτομέρεια, δεν μας λέει όμως τίποτα καινούργιο και φυσικά τίποτα συνταρακτικό δεν συμβαίνει. 


Το μόνο που σώζει κάπως την ταινία είναι το καστ. Και οι τρεις πρωταγωνιστές είναι πολύ καλοί, καθώς καταφέρνουν με πολύ λίγο διάλογο να αποτυπώσουν τα ερεβώδη αισθήματά τους και με τις ματιές τους να γεμίσουν την οθόνη. 

Αυτά βασικά. Δεν θέλω να γίνω ιδιαίτερα καυστικός γιατί εκτιμώ την προσπάθεια, αλλά αλήθεια πως περιμένουν να γεμίσουν οι κινηματογράφοι στις Ελληνικές ταινίες; Κάθε φορά κλαίμε τα λεφτάκια μας. Η άποψή μου είναι πως ένας δημιουργός δεν μπορεί να κάνει συνέχεια την ίδια ταινία. Καταλαβαίνω τα "κολλήματα" του, αλλά θα πρέπει να δοκιμάσει και άλλα θέματα και το κυριότερο να καταλάβει πως μια ταινία είναι κάτι λειτουργικό και ζωντανό και ως εκ τούτου χρειάζεται ρυθμό. Επειδή θα την δουν και άλλοι άνθρωποι, εκτός από τον σκηνοθέτη και τους φίλους του, οι οποίοι μάλιστα θα πληρώσουν, θα πρέπει να βλέπεται. Προσωπικά εκτίμησα το πρώτο της μέρος περισσότερο.



ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ       *1/2

ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ??                   Δυστυχώς όχι.

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟ ΚΟΙΝΟ        Τι να σας πω, όποιος θέλει......μην πείτε ότι δεν σας προειδοποίησα!!



"> 

Παρασκευή 5 Νοεμβρίου 2010

SPARTACUS : BLOOD AND SAND - SEASON 1 (2010) ΗΠΑ


Creator: 

Steven S. DeKnight


700' APPROX. (13 ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ )     ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΩΔΗΣ ΣΕΙΡΑ


Γυρισμένη στην Νέα Ζηλανδία, η σειρά "Spartacus: blood and sand", είναι μια Αμερικανική παραγωγή του Sam Raimi ( Evil Dead, Spider-Man 1,2,3 ) και δημιουργία του Steven S. DeKnight που έχει βάλει το χεράκι του σε τηλεοπτικές παραγωγές όπως "Buffy, the vampire slayer" και "Smallville".

Η σειρά έχει μεγάλες βλέψεις, καθώς ακολουθεί τα χνάρια μιας ιστορικής, αμφιλεγόμενης και δυναμικής μορφής, του Θρακιώτη σκλάβου Σπάρτακου, που απο΄το 73 έως το 71 π.χ. εξεγέρθηκε εναντίον των Ρωμαίων και δημιούργησε ένα λεφούσι από 70.000 (!!!!!) σκλάβους και αγρότες, απειλώντας σοβαρά την ίδια την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Υπάρχει φυσικά και η πασίγνωστη ταινία του 1960 του, Stanley Kubrick (****). Τέσπα, η σειρά έχει τελείως διαφορετική προσέγγιση.


Αυτό που ξαφνιάζει ευχάριστα (?) τον θεατή από την αρχή, είναι η ωμότητα της και το υψηλό επίπεδο παραγωγής. Οι συντελεστές τις διατείνονταν, πριν από κάθε επεισόδιο, ότι θέλουν να αναπαραστήσουν όσο δυνατόν καλύτερα, τα ήθη και τις συνθήκες της εποχής. Νομίζω ότι κάνουν καλή δουλειά έως ένα σημείο. Επειδή πρόκειται για ψυχαγωγική σειρά, υιοθετεί και ένα στυλ κόμικ αισθητικής που βοηθά το θέαμα. Αίματα και διάφορα άλλα σωματικά υγρά πετάγονται προς όλες τις κατευθύνσεις σε αργή κίνηση. Κορμιά φιλήδονα ερωτοτροπούν με διάφορους τρόπους και έχουμε αρκετές γυμνές σκηνές, full frontal, όπως συνηθίζεται να λέγεται στην Αγγλική.

Το αποτέλεσμα, όπως μπορεί να καταλάβει και ο πιο ανίδεος, είναι ένας συνδυασμός του "Μονομάχου" και των "300". Ο πρώτος κύκλος ξεκινά από την αιχμαλωσία του Σπάρτακου και την μεταφορά του σαν σκλάβου στην Ιταλία και τελειώνει με την εξέγερση των μονομάχων, που ο ίδιος ενορχήστρωσε. Η σειρά κυλάει σαν ποταμός και αν δεν έχεις ιδιαίτερο πρόβλημα με την γραφικότητα των σκηνών "την κάνεις λαχείο".


 Ενώ έχει όλο το χρόνο να μας δείξει πως λειτουργούσαν και πως εκπαιδεύονταν οι μονομάχοι και τις διάφορες ίντριγκες της Ρωμαϊκής κοινωνίας, καθώς και μια ντουζίνα από ενδιαφέροντες χαρακτήρες, η σειρά δεν σου επιτρέπει να την πάρεις και πολύ στα σοβαρά. Με αυτό δεν εννοώ ότι δεν είναι καλή, τουναντίον. Έχει και καλές ερμηνείες ιδιαίτερα από το ζευγάρι των "κακών" John Hannah και Lucy Lawless καθώς και έναν εκφραστικό και ψυχωμένο πρωταγωνιστή τον
Andy Whitfield, έχει επικές και τρυφερές στιγμές και γενικά βλέπετε κάτι παραπάνω από ευχάριστα. 
Υπάρχουν δε στιγμές, που γίνεται συναρπαστικό. Κρατά ένα προφίλ πιο κοντά στο κόμικ με τον 
περιβάλλοντα χώρο, που είναι σχεδόν όλος ψηφιακός αλλά αληθοφανής και με τους διάφορους 
"μπρατσάδες" που πάνε και έρχονται, λες και έχουν βγει από διαφήμιση Wrestlmania. 





Η ουσία είναι ότι πρόκειται για μια από τις καλύτερες σειρές της χρονιάς που διανύουμε. 
Να σημειωθεί ότι ο πρωταγωνιστής
πάσχει από μια σοβαρή μορφή καρκίνου και αυτό μάλλον θα τον εμποδίσει στο να συνεχίσει την
 σειρά. 
Η παραγωγή έχει ξεκινήσει το post production της δεύτερης περιόδου, αλλά έχει κολλήσει στο να 
βρει νέο Σπάρτακο. Στο μεταξύ ετοιμάζεται ένα πρίκουελ της σειράς με 6 επεισόδια! 
Δείτε λοιπόν τον "Σπάρτακο", χωρίς τα παιδιά σας εννοείται!  Ο τίτλος είναι
 κυριολεκτικός " Spartacus : BLOOD and SAND". "SPERM and GUTS" θα πρόσθετα εγώ!!!!



ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ       ***1/2

ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ ????         Ευχαρίστως.

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟ ΚΟΙΝΟ         Αιμοβόροι και τρυφεροί μπρατσάδες, διεστραμμένες και ρομαντικές
                                        κοπελούδες! 


Τετάρτη 3 Νοεμβρίου 2010

REPO MEN ( 2010 ) ΗΠΑ


DIRECTOR     Miguel Sapochnik


118'  COLOR                  Περιπέτεια Επιστημονικής Φαντασίας


O Ρέμι και ο Τζέικ είναι δύο φιλαράκια από τον πόλεμο. Παράλληλα είναι και συνάδελφοι. Η δουλεία τους είναι να αποσπούν με τη βία τεχνητά ανθρώπινα όργανα τα οποία έχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές!! Σε ένα κοντινό μέλλον οι άνθρωποι έχουν καταφέρει να παρατείνουν την ζωή τους με την παραγωγή αυτών των πολύ εξελιγμένων οργάνων, τα οποία όμως είναι πανάκριβα, με αποτέλεσμα ένα μεγάλο ποσοστό ασθενών να μην μπορεί να τα ξεχρεώσει. Υπάρχει λοιπόν η εταιρία "Union" που τα προμηθεύει και σε περίπτωση καθυστέρησης στην πληρωμή στέλνει ειδικούς, τους επονομαζόμενους "Repo Men", για να τα ανακτήσει χωρίς να ενδιαφέρεται για τη ζωή των πελατών της. Όταν ο Ρέμι, μετά από ένα ατύχημα θα βάλει μια τεχνητή καρδιά, θα βρεθεί στη θέση των θυμάτων του και δεν θα είναι άλλος παρά ο κολλητός του ο Τζέικ που θα τον κυνηγήσει, όταν δεν θα μπορέσει να πληρώσει τη δόση.



Το "Repo Men" είναι μια ταινία που βγήκε κατευθείαν σε dvd και blue ray στην Ελλάδα, κανείς δεν ξέρει το γιατί βεβαίως. Τουλάχιστον βγήκε στην unrated έκδοση που είναι και πιο "ζουμερή". Είναι μια ταινία με εμπορικές βλέψεις που όμως θα ξενίσει με την ωμή της βία το ευρύ κοινό, με "φαντάσματα" από το "Blade Runner" έως το "Minority Report", αλλά και με μια αρκετά στιλάτη σκηνοθεσία και καλές ερμηνείες από δύο έξοχους πρωταγωνιστές. 

Το ενδιαφέρον εστιάζεται στην  αρχή στο πόσο οι διάφορες ιατρικές εταιρίες δεν δίνουν σημασία στον άνθρωπο και το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να τα "αρπάξουν". Έχουμε να κάνουμε λοιπόν με ένα θέμα που συνηθίζεται στον κινηματογράφο, με μια πραγματικά στυγνή, μεγάλη εταιρεία, που με τις ευλογίες των κυβερνήσεων εκμεταλλεύεται την αγωνία των ασθενών για την επιβίωσή τους. Δεν έχουμε να κάνουμε όμως με ένα φιλμ συνωμοσίας και καταγγελίας, αλλά με μια καθαρόαιμη ταινία δράσης. 

Στην συνέχεια παρακολουθούμε τον αγώνα του ήρωά μας για να γλυτώσει από αυτά που έκανε ο ίδιος στους άλλους, με τη διαφορά ότι έχει μαζί του μια γοητευτική τραγουδίστρια, που είναι "τζάνκι" και την βρήκε στον δρόμο που κρυβόταν. Μαζί θα προσπαθήσουν να δραπετεύσουν.


Υπάρχουν πολλά σκαμπανεβάσματα και μεταπτώσεις του ήρωα, αλλαγές στην πορεία της ταινίας, αλλά και κάποιες εύκολα προβλεπόμενες καταστάσεις. Αυτό που θα ξενίσει τους περισσότερους θεατές, είναι η συνεχείς κλινικές επεμβάσεις των ηρώων σε άλλους αλλά και στον εαυτό τους! Το πιο άβολο είναι ότι δίνονται με έναν φετιχιστικό τρόπο, ειδικά στην σκηνή που το ερωτευμένο ζευγάρι προσπαθεί να σκανάρει τα όργανα που έχουν μέσα τους, κόβοντας ο ένας τον άλλο ενώ συγχρόνως πονάνε και φιλιούνται. 
Σε γενικές γραμμές έχουμε πάντως να κάνουμε με μια πολύ καλή παραγωγή, που για τους πιο πάνω λόγους ατύχησε στο box office. Πρόκειται για μια ταινία με καλό budget και υψηλά επίπεδα παραγωγής, που παρακολουθείται με αμείωτο ενδιαφέρον. Είναι μια φουτουριστική δυστοπία, ένα κονσέρτο για νυστέρια, μια παραλίγο μεγάλη επιτυχία, αλλά του Κου Λάκη του άρεσε και έτσι όπως ήταν. Αν είχε αποφασίσει ο σκηνοθέτης προς τα που να πάει τη "βάρκα" και δεν έβρισκε μερικές χιλιοιδωμένες λύσεις, θα μπορούσαμε να μιλάμε για μια σημαντική ταινία. Και έτσι όμως είναι μια δυναμική και έξυπνη δημιουργία, ότι πρέπει για dvd με τον ήχο τέρμα ( φοβερή ηχητική μπάντα! ).


ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ       ***

ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ????                 Όχι άμεσα


ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟ ΚΟΙΝΟ            φιλικές παρέες και όχι φυσικά θεατές με φοβία στις εγχειρήσεις.




Ας δούμε τώρα τα 10 καλύτερα και 10 χειρότερα δυστοπικά φιλμ του κύριου Μπομπίνα.
Για όσα παιδάκια δεν ξέρουν, όταν λέμε δυστοπία εννοούμε ένα μέλλον, όπου κοινωνικές ή πολιτικές συνθήκες, αλλά και διάφορες άλλες παράμετροι, δημιουργούν μια αρνητική, αφόρητη ή σκοτεινή κατάσταση. Με απλά λόγια είναι το αντίθετο της ουτοπίας.
Εννοείται ότι είναι κατηγορία της ευρύτερης επιστημονικής φαντασίας. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα στην λογοτεχνία είναι το "1984" του Τζορτζ Όργουελ.

ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΠΡΩΤΑ ( ΠΑΝΤΑ ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΚΑ )


 * Metropolis by Fritz Lang (1927) - ΜΗΤΡΟΠΟΛΗΣ


THX 1138 (1971) George Lucas


Soylent Green (1973) Richard Fleicher - ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, ΕΤΟΣ 2022 Μ.Χ.


Blade Runner (1982) Ridley Scott - ΜΠΛΕΪΝΤ ΡΑΝΕΡ, ΟΜΑΔΕΣ ΕΞΟΝΤΩΣΕΩΣ


Brazil (1985) Terry Gilliam


Total Recall (1990) Paul Verhoeven - ΟΛΙΚΗ ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ


12 Monkeys (1995) Terry Gilliam - 12 ΠΙΘΗΚΟΙ


* Gattaca (1997) Andrew Nicol


* Dark City ( 1998) Alex Proyas - ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΠΟΛΗ


The Matrix (1999) Andy and Lana Wachowski




......ΚΑΙ ΤΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ ΜΟΥ 




Cherry 2000 (1987) Steve De Jarnatt - CHERRY 2000, ΜΙΑ ΕΚΡΗΚΤΙΚΗ ΓΥΝΑΙΚΑ


Demolition Man (1993) Marco Brambilla


Johnny Mnemonic (1995) Robert Longo - Ο ΦΥΓΑΣ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ


The Postman (1997) Kevin Costner - ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΔΥΟ ΚΟΣΜΟΥΣ


* Battlefield Earth (2000) Roger Christian - ΠΕΔΙΟ ΜΑΧΗΣ : ΓΗ


The Chronicles of Riddick (2004) David Twohy - ΤΑ ΧΡΟΝΙΚΑ ΤΟΥ ΣΚΟΤΟΥΣ


The Island (2005) Michael Bay - ΤΟ ΝΗΣΙ


* Æon Flux (2005) Karyn Kusama 


*  A Scanner Darkly (2006) Richard Linklater


Doomsday (2008) Neil Marshall




!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΣΕΙΡΕΣ ΕΒΕΡ ΕΝΤ ΕΒΕΡ ΕΝΤ ΕΒΕΡ!!! (51-100)

Εδώ συνεχίζουμε το ταξίδι μας στις τηλεοπτικές αναμνήσεις. Είναι οι υπόλοιπες 50 από τις 100 αγαπημένες σειρές του κου Λάκη. Επαναλαμβάν...