CARLOS (2010) Γαλλία, Γερμανία- Διάρκεια 330' (Theatrical 165')

Director: Olivier Assayas

Cast:  Édgar Ramírez, Alexander Scheer, Alejandro Arroyo,

Το "Carlos" εστιάζει στην τρομοκρατική δράση του περιβόητου τρομοκράτη Ilich Ramirez Sanchez, που για είκοσι χρόνια ήταν το νο 1 στις σχετικές λίστες. Με αποκορύφωμα την εισβολή στον ΟΠΕΚ και την διαφυγή με το αεροπλάνο με όλους τους υπουργούς των πετρελαϊκών χωρών υπό την απειλή των όπλων, ο Κάρλος ή το "Τσακάλι", όπως συνηθιζόταν να τον αναφέρουν- μια λέξη που δεν ακούγεται ούτε μια φορά στην ταινία- ανέβασε τις "μετοχές" του και εγκαταστάθηκε στην διεθνή σκηνή για όσο καιρό ήταν χρήσιμος για την πολιτική των μεγάλων δυνάμεων. Μετά, όντας ξεπερασμένο είδος, απλά αφέθηκε στην μοίρα του και συνελήφθη. Οι καινούργιοι καιροί απαιτούν νέες μορφές τρομοκρατών.

Η μίνι αυτή σειρά, μια συμπαραγωγή Γερμανίας και Γαλλίας, μιλάει ούτε πολύ ούτε λίγο 8(!!!) γλώσσες. Είναι γυρισμένη σε πολλά σημεία του πλανήτη, με διεθνές καστ, είναι φοβερά λεπτομερής χωρίς να γίνεται ποτέ βαρετή και νομίζω ότι περιέχει ότι θα θέλατε να ξέρετε για το συγκεκριμένο άτομο και την εποχή του.

Στις Ελληνικές αίθουσες παίχτηκε μια συντομευμένη εκδοχή 165'. Εγώ θα σας πρότεινα ανεπιφύλακτα την χωρισμένη σε 3 μέρη, συνολικής διάρκειας 5μιση ωρών version, που είναι και η πρωτότυπη. Έχει κυκλοφορήσει σε bluray και φυσικά δίνει μεγαλύτερο νόημα στα κίνητρα και την προσωπικότητα του Carlos. 

O Édgar Ramírez είναι πολύ καλός στον πρωταγωνιστικό ρόλο και σηκώνει όλη την ταινία στην πλάτη του. Όντας από την Βενεζουέλα, όπως και ο ρόλος που παίζει, προσδίδει έναν ρεαλισμό στην μεγαλομανία και τον αμοραλισμό του ήρωα. Είναι κρίμα που η γλώσσα και η τηλεοπτική καταβολή στέρησαν μια υποψηφιότητα για όσκαρ. 

Η ακρίβεια είναι σημαντική. Τα γεγονότα όσο πιο κοντά γίνεται στην πραγματικότητα. Η ανασύσταση της εποχής εντυπωσιακή. Ο σκηνοθέτης Olivier Assayas ισορροπεί σε τεντωμένο σκοινί. Από την μία πρέπει να δώσει σημασία στους χαρακτήρες, από την άλλη στα γεγονότα, που και στις δύο περιπτώσεις είναι πάρα πολλά. Οι σκηνές δράσης είναι περισσότερο δεμένες με ένταση παρά με εντυπωσιασμό και δεν θυσιάζει την ουσία της ιστορίας, που είναι η παρουσίαση μιας προσωπικότητας και της ταραγμένης εποχής που έζησε. Υποθέτω ότι ο όγκος της δουλειάς για να μαζευτεί το υλικό και να γυριστεί η ταινία πρέπει να ήταν εξωφρενικός.

Το φιλμ δεν παίρνει θέση, αν και παρουσιάζει τα γεγονότα παράλληλα με την δράση του Carlos. Πλησιάζει το στιλ ενός ντοκιμαντέρ, κρατώντας ανοιχτή την κάμερα στα συναισθήματα και τις ιδεολογικές συγκρούσεις. Ξεκάθαρα είναι μια αξιόλογη δημιουργία, αν φυσικά σε ενδιαφέρει η αντίστοιχη θεματολογία. Από κάθε άποψη πάντως είναι μια καλή πρόταση. Ίσως σας εκπλήξει ευχάριστα το πόσο θα σας τραβήξει στην αφηγηματική της δίνη. 

Υ.Γ. Τα τσιγάρα είναι πολλά....Ολόκληρη η ταινία είναι βυθισμένη σε ένα νέφος καπνού, προφανώς απόλυτα ακριβές με την εποχή που περιγράφει. Όπως αναφέρει όμως και ένας γνωστός Αμερικανός κριτικός, μπορεί το κάπνισμα να λειτουργεί και μεταφορικά. Ο Carlos δεν φαίνεται να εισπράττει καμιά ευχαρίστηση από αυτό, απλά χρειάζεται συνεχείς, μικρές δόσεις συγκίνησης που τον προσδιορίζουν σαν άνθρωπο. Όπως οι τρομοκρατικές πράξεις, απλά πρέπει να γίνουν...

ΜΠΟΜΠΙΝΟΜΕΤΡΟ ***1/2

ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ; Όχι υπό την απειλή όπλου...

TV SERIES
HOMELAND- The First Season.

Cast: Claire Danes, Damian Lewis, Morena Baccarin, Mandy Patinkin.


Μετά από 8 ολόκληρα χρόνια αγνοούμενος στο Ιράκ, ο πεζοναύτης Nicholas Brody (Damian Lewis) επιστρέφει στην πατρίδα, όπου όλοι φυσικά τον είχαν για νεκρό. Η γυναίκα του έχει δεσμό με έναν φίλο του, ο γιος του δεν τον θυμάται καν. Αλλά το χειρότερο είναι ότι μια πράκτορας της CIA (Claire Danes) τον έχει βάλει στο μάτι κυριολεκτικά, στήνοντας παράνομα κάμερες στο σπίτι του, γιατί θεωρεί ότι είναι ύποπτος για τρομοκρατική ενέργεια στο έδαφος των ΗΠΑ.

Ξεκινώντας σαν δεκάδες άλλες παρόμοιες ιστορίες και βασισμένη αμυδρά σε μια παλιότερη Ισραηλινή τηλεοπτική σειρά, γρήγορα δείχνει ότι ξεχωρίζει από τον σωρό. Ξεπερνώντας τις Αμερικανιές επικεντρώνεται στους ανθρώπους, στα λάθη τους, τις επιλογές τους, την πίστη ή την απιστία τους, τις προσωπικές τους σχέσεις. Έχοντας στην φαρέτρα της μερικές καταπληκτικές ερμηνείες, με καλύτερη εκείνη της Danes, που κέρδισε και την Χρυσή Σφαίρα για ερμηνεία σε δραματική σειρά, του Lewis που παίζει τον διφορούμενο ήρωα με τα μετατραυματικά σύνδρομα, που προσπαθεί να επανέλθει στην καθημερινότητα και του  Mandy Patinkin, γνωστού από την σειρά "Criminal Minds", που παίζει τον προϊστάμενο και μέντορα της Danes. Πολύ καλή- και πολύ όμορφη- είναι επίσης η  Morena Baccarin ( Firefly, Serenity, V) που παίζει την μπερδεμένη σύζυγο που προσπαθεί να συγκρατήσει την οικογένειά της και την ζωή της από το να διαλυθούν. Φυσικά υπάρχουν και καμιά ντουζίνα ενδιαφέροντες δεύτεροι ρόλοι.

Αυτό που κάνει την σειρά τόσο καλή είναι το ότι παίζει σε πολλά επίπεδα και κερδίζει σε όλα. Είναι περιπέτεια μυστηρίου, είναι οικογενειακό δράμα, είναι κατασκοπικό θρίλερ, έχει επί μέρους κοινωνιολογικές και ψυχολογικές προεκτάσεις. Το πιο σημαντικό όμως είναι ένα. Όταν ξεκινήσεις να την βλέπεις δεν σταματάς. Και δεν μιλάμε για καταστάσεις τύπου "24". Εδώ έχεις τον χρόνο να ταυτιστείς με τους ήρωες, να καταλάβεις τα βαθύτερα τους κίνητρα. Δεν υπάρχουν "καλοί" και "κακοί", μόνο άνθρωποι. 

Φυσικά θα είμασταν όλοι ευτυχισμένοι, αν οι CIA είχε στους κόλπους της τόσο καλά παιδιά και ήταν τόσο αλτρουιστές. Επειδή όμως έχουμε να κάνουμε με ένα κομμάτι της εσωτερικής ασφαλείας και όχι με black operations και επειδή υπονοούνται και άλλες πρακτικές- δεν ξέρουμε βέβαια ακόμα που θα το πάει στην δεύτερη περίοδο, που ετοιμάζεται πυρετωδώς- γενικά το προσπερνάμε. 

Να σημειωθεί παρακαλώ ότι έχει τιμηθεί και με Χρυσή Σφαίρα καλύτερης δραματικής σειράς. Αν λοιπόν το "24" ήταν για την εποχή George W. Bush, το "Homeland" είναι για την Obama εποχή. Πάντα όμως θα υπάρχουν εσωτερικοί και εξωτερικοί κίνδυνοι για να κάνουν τους Αμερικάνους να φοβούνται. Το θέμα είναι να βγάζουν και τίποτα της προκοπής να βλέπουμε.

ΜΠΟΜΠΙΝΟΜΕΤΡΟ ****

ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ;  Ευχαρίστως!

WARRIOR (2011) ΗΠΑ, Διάρκεια 140'.

Director, Writer: 

Gavin O'Connor 
Cast: Tom Hardy, Nick Nolte, Joel Edgerton.


Είναι φοβερό το πως μερικές αξιόλογες ταινίες δεν προβάλλονται στο "Ελλάντα", παρά βγαίνουν στα "κουφά" κατευθείαν στο βίντεο. Αλλά βέβαια ξέχασα...το "Βλέπω το θάνατό σου Νο 5" και οποιαδήποτε σαχλοκωμωδία του κατάπτυστου Άνταμ Σάντλερ, είναι must. Τέσπα...

Το "Warrior" είναι μια καλή ταινία με φοβερό ξύλο και χαρακτήρες. Τι άλλο θέλει κανείς! Θυμίζει λίγο το περσινό "Fighter", αλλά μόνο στην αρχή. Έχει καλές ερμηνείες- να σημειώσουμε ότι ο Nick Nolte έχει προταθεί για όσκαρ δεύτερου ρόλου- και είναι ανθρώπινη και συγκινητική. 

Τα δύο αδέρφια που πρωταγωνιστούν τα παίζουν οι Tom Hardy (Inception) και Joel Edgerton (King Arthur, The thing 2011). Και οι δύο είναι παλαιστές στο Mixed Martial Arts (MMA)-που το ξύλο είναι πρωτοφανές- και θέλουν, ο καθένας για τους δικούς του λόγους, να κερδίσουν ένα τουρνουά που δίνει 5.000.000 δολάρια στον πρώτο νικητή. Πρέπει όμως πρώτα να ξορκίσουν τους δαίμονες του παρελθόντος.

Εντυπωσιακή μίξη λοιπόν, "ανδρικής" ταινίας με ευαισθησίες και προβληματισμούς που βλέπεται άνετα και από τον γυναικείο πληθυσμό- καλά...μόνο τα οφθαλμόλουτρα να βάλεις.....Οι μάπες είναι καταπληκτικές και πάνε με το...δάκρυ. Δείτε το. Υπάρχουν μόνο κάποιες τρύπες στο σενάριο και το απαραίτητο "...του έριξα τόσες και δεν έπεσε κάτω", που έχει κληρονομήσει η ταινία από τα "Ρόκι". Εκεί τελειώνουν και οι ομοιότητες.

ΜΠΟΜΠΙΝΟΜΕΤΡΟ ***

ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ; Με μπουνιές και κλωτσιές...!

Η ΣΙΔΗΡΑ ΚΥΡΙΑ (THE IRON LADY) 2011, ΒΡΕΤΑΝΙΑ, ΓΑΛΛΙΑ, Διάρκεια 105'.

Director: 

Phyllida Lloyd
Cast: Meryl Streep, Jim Broadbent, Richard E. Grant.


Η μεγαλύτερη εν ζωή ηθοποιός και μία από τις καλύτερες που υπήρξαν ποτέ, η Meryl Streep ενσαρκώνει, όπως γνωρίζετε, την επί 11 και μισό χρόνια πρωθυπουργό της Μεγάλης Βρετανίας, Margaret Thatcher. Παίζει με τα μάτια, με το σώμα, με τη φωνή, με τόση άνεση που πραγματικά δεν μπορώ να φανταστώ άλλη ηθοποιό να το αποτολμούσε. Είμαστε λοιπόν τυχεροί από αυτή την άποψη.

Από την άλλη τα τηλεοπτικής αισθητικής, απολιτίκ σενάριο και σκηνοθεσία, σε αφήνουν αδιάφορο. Ίσως οι πολύ νέοι να πάρουν μια ιδέα, αλλά για τους υπόλοιπους είναι ξεκάθαρο ότι χάνεται μια μοναδική ευκαιρία για μια πραγματικά μεγάλη ταινία, για μια γυναίκα που ναι μεν δέσποσε- προς τιμήν της- σε ένα κόσμο ανδρών, αλλά είναι τόσο αμφιλεγόμενη που πραγματικά θα χρειαζόταν μια ενδελεχέστερη προσέγγιση. 

Αντ' αυτού έχουμε συνεχή flashbacks από μια γερασμένη Thatcher, που μας δείχνουν συνοπτικά τις μεγαλύτερες στιγμές της ζωής της. Ο προσωπικός τόνος που υιοθετείται είναι ενδιαφέρον και προσθέτει ένα στρώμα ανθρωπιάς στον χαρακτήρα. Είμαστε όμως πολύ μακριά από τα κίνητρα και τις προθέσεις και από την πραγματική αποτύπωση μιας ταραχώδους εποχής.

Ευχάριστο για την τηλεόραση λοιπόν, άνισο και επιφανειακό. Φροντισμένη παραγωγή βέβαια του BBC  με πολλούς Βρετανούς καρατερίστες. Η ταινία αξίζει μόνο για την Streep. Δεν χρειάζεται να σηκωθείτε να πάτε σινεμά για χάρη της. Περιμένετε την στο βίντεο.

ΜΠΟΜΠΙΝΟΜΕΤΡΟ**

ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ; Hardly, dear....


   

PAUL (2011) ΗΠΑ, Μεγ. Βρετανία- Διάρκεια 104' (109' extended).

Director: 

Greg Mottola

Simon Pegg, Nick Frost, Seth Rogen, Jason Bateman, Kristen Wiig, Sigourney Weaver.

Το Paul είναι παιδί των Simon Pegg και Nick Frost, που μας έχουν δώσει ταινίες όπως το "Shaun of the dead" και το "Hot Fuzz". Το κωμικό δίδυμο από το UK, στρέφει αυτή τη φορά τα βέλη του στις ταινίες επιστημονικής φαντασίας. Όντας μεγάλοι geeks οι ίδιοι, υποδύονται δύο τουρίστες που πάνε στην Αμερική να επισκεφτούν το Comic-con και μετά να κάνουν μια περιοδεία στις φημισμένες περιοχές της Περιοχής 51 στην Νεβάδα. Στην πορεία θα συναντήσουν έναν κανονικό εξωγήινο....λίγο "τρελαμένο" όμως. Στο κατόπι και ένας αδυσώπητος μυστικός πράκτορας.

Γεμάτο με σινεφίλ αναφορές- τόσες που πρέπει να έχεις το νου σου για να της πιάσεις- και με διάθεση για "κανιβαλισμό", με εξαιρετικούς guest stars σε ρόλους έκπληξη, το φιλμ βλέπεται παραπάνω από ευχάριστα. Με παράπλευρη σαρκαστική κοινωνική κριτική στους Αμερικάνους, έναν αντισυμβατικό Ε.Τ. με τη φωνή του Seth Rogen, καλά εφέ και feelgood διάθεση, σκοντάφτει λιγάκι στο ρυθμό και στην υπερβολική χαβαλεδιάρικη διάθεση, που του αφαιρούν κομμάτι του υποτυπώδους ρεαλισμού, που πρέπει να έχει σαν ταινία για να γίνει πιστευτή. Οι Αμερικάνοι, κριτικοί και κοινό, ενοχλήθηκαν από τα σχόλια λίγο και το σνόμπαραν. Γενικά όμως είναι μια χαλαρή και αστεία πρόταση με εκλάμψεις πραγματικού ταλέντου.

Ψάξτε το στα βίντεο κλαμπ. Θα σας φτιάξει την διάθεση εν μέσω χαλεπών καιρών και θα σας δείξει πως έπρεπε να τελειώνει ο Ε.Τ.!

ΜΠΟΜΠΙΝΟΜΕΤΡΟ **1/2

ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ;  ....έλα ντε...!

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ (CHRONICLE) 2012- ΗΠΑ, Μεγ. Βρετανία, Διάρκεια 84'.

Director: Josh Trank

Cast: Dane DeHaan, Alex Russell, Michael B. Jordan

Η πρώτη ταινία του Josh Trank είναι ένα αμάλγαμα. Στον δρόμο που χάραξε το "Blair Witch Project", με μια ερασιτεχνική κάμερα να καλύπτει τα δρώμενα, εισχωρεί θεματικά στον κόσμο των ανθρώπων με υπερφυσικές ικανότητες (superheroes).

Οι τρεις πρωταγωνιστές έρχονται σε επαφή με κάτι απόκοσμο και εκδηλώνουν σταδιακά τηλεκινητικές ιδιότητες, που τους κάνουν ικανούς σταδιακά μέχρι και να πετάνε! Ο ένας όμως εξ αυτών έχει τόση οργή συσσωρευμένη μέσα του, κυρίως από τον πατέρα που τον κακοποιεί, που θα τινάξει στον αέρα την φιλία με τους άλλους και εν τέλει θα απειλήσει ολόκληρη την πόλη του και, γιατί όχι, ολόκληρο τον κόσμο!

Αν δεν υπήρχαν τα πολύ καλά εφέ και οι έξυπνες επιλογές του σκηνοθέτη- σφιχτό μοντάζ, συμπαθητικό σενάριο, πολλαπλές κάμερες που δείχνουν και την οπτική άλλων- η ταινία θα ήταν κατά πάσα πιθανότητα γελοία. Η συγκεκριμένη αγγίζει τα όρια της ευχάριστης έκπληξης. Δεν υπάρχουν περαιτέρω εξηγήσεις για το τι ήταν αυτό που τους επηρέασε, όπως συμβαίνει σε ταινίες αυτού του είδους. Επίσης κανείς δεν καταλαβαίνει το γιατί πρέπει όλα κάποιος να τα βιντεοσκοπεί και μάλιστα μερικές φορές σε φοβερά αντίξοες συνθήκες.

Το βασικό μου πρόβλημα είναι αυτό βασικά. Ενώ φαινομενικά η δήθεν ερασιτεχνική κάμερα στο χέρι δίνει αμεσότητα και ρεαλισμό στην εικόνα, όλοι ξέρουμε ότι στην πραγματικότητα δεν καταγράφει τα "πάντα"  όπως συμβαίνει στις αντίστοιχες ταινίες. Κάνοντας λοιπόν μια αποδοχή καλής θελήσεως, ας πούμε ότι και εδώ έτσι έγιναν τα πράγματα.

Ψυχαγωγική ταινία γενικά με επί μέρους πολύ καλές ιδέες, διαρκεί μόλις 1 ώρα και ένα τέταρτο, αλλά μπαίνει κατευθείαν στο "ψητό" και έχει αρκετή δράση για να γεμίσει μια δίωρη ταινία. Κατά τα άλλα.....πάμε παρακάτω...

Γενικά ελπιδοφόρο ντεμπούτο, για προβολή στο σπίτι καλύτερα, αλλά μην πάρουν και τα μυαλά σας "αέρα"...!

ΜΠΟΜΠΙΝΟΜΕΤΡΟ**

ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ; Χλωμό το βλέπω...

STAR WARS, ΕΠΕΙΣΌΔΙΟ Ι: Η ΑΟΡΑΤΗ ΑΠΕΙΛΗ (STARWARS: EPISODE I- THE PHANTOM MENACE) 1999 (3D VERSION 2012) ΗΠΑ, Διάρκεια 136'.

Director,Writer, Producer: 

George Lucas

Cast: Ewan McGregor, Liam Neeson, Natalie Portman, Jake Lloyd, Ian McDiarmid, Pernilla August, Anthony Daniels, Kenny Baker, Frank Oz, Terence Stamp.

Το πρώτο επεισόδιο της πιο γνωστής κινηματογραφικής σειράς φαντασίας έρχεται καλπάζοντας σε 3D. Δεν αμφιβάλλω στιγμή ότι θα έχει γίνει εντυπωσιακή δουλεία σε τεχνικό επίπεδο. Ο φίλος μας ο Lucas ποτέ δεν μας απογοήτευσε σε αυτόν τον τομέα. Είναι μια ευκαιρία να γνωρίσουν και οι πιο νέοι φίλοι την συγκινητική και γεμάτη περιπέτειες ιστορία του Άνακιν Σκάιγουόκερ/Νταρθ Βέιντερ. Επειδή έχουν χυθεί ποτάμια ψηφιακών και μη μελανιών, θα είμαι σύντομος και περιεκτικός.

Η δεύτερη τριλογία είναι υποδεέστερη της πρώτης, με μόνη εξαίρεση το πολύ καλό τρίτο μέρος "Η εκδίκηση των Σιθ". Υπάρχουν όμως πολλά πράγματα να δει κανείς και ιδιαίτερα οι φανατικοί.

Στην "Αόρατη απειλή" βλέπουμε την ανακάλυψη του Άνακιν από τον  Qui-Gon Jinn και τον μαθητευόμενο του Τζεντάι Obi-Wan Kenobi. Στην καρδιά της ιστορίας βρίσκεται το πεπρωμένο του, η άνοδος της Σκοτεινής Δύναμης και η γέννηση ενός μελλοντικού έρωτα. 

Ο Lucas αναλαμβάνοντας όλο το βάρος της σκηνοθεσίας επικεντρώνεται περισσότερο στο οπτικό όργιο και αφήνει τους χαρακτήρες μετέωρους. Υπάρχουν 2-3 σκηνές ανθολογίας και ένας εκπληκτικά σπαστικός χαρακτήρας (Jar Jar Binks). Το αποτέλεσμα είναι διφορούμενο. Η ταινία έχει τον επικό της χαρακτήρα και είναι πιστή στους μύθους. Ο νεαρός Σκάιγουόκερ είναι αντιπαθής και ατάλαντος. Ο κακός (Darth Maul) εντυπωσιακός, αλλά φαίνεται λίγο στην οθόνη. Οι υπόλοιποι ηθοποιοί είναι ικανότατοι και σώζουν με την ερμηνεία τους την κατάσταση (Liam Neeson, Ewan McGregor, Natalie Portman). Η μουσική καταπληκτική όπως πάντα (John Willams). 

Προσωπικά θα ήθελα να το δω σε 3D. Νομίζω ότι εκτός από τους "πιουρίστες" που θέλουν την πρώτη και μοναδική εκδοχή, οι υπόλοιποι αντιλαμβανόμαστε ότι αυτές οι ταινίες είναι για μεγάλες οθόνες και εκπληκτικές προβολές. 

Το παραμύθι είναι εκεί, αν και πλησιάζει την αισθητική ενός βιντεοπαιχνιδιού, τα υλικά όμως είναι τόσο καλά ανακατεμένα που μπορούμε να κάνουμε και τα στραβά μάτια, σαν γνήσιοι φαν!

ΜΠΟΜΠΙΝΟΜΕΤΡΟ  ***

ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ; Δεν ρωτάνε τέτοια πράγματα...!

     THOR (2001) ΗΠΑ

                                                          DVD'S

Director: 

Kenneth Branagh

cast: Chris Hemsworth, Natalie Portman, Tom Hiddleston, Anthony Hopkins, Stellan Skarsgård. 

Καλύτερο από ότι έχετε στο μυαλό σας, αλλά με τίποτα μια αξιόλογη ταινία, το Thor προσπαθεί να συμμαζέψει την ιστορία ενός θεού της σκανδιναβικής μυθολογίας που έπεσε στην Γη. Η ιστορία προέρχεται από ένα κόμικ της Marvel που ξεκίνησε την δεκαετία του '60. Οπότε πρώτον, δεν έχουμε να κάνουμε με σούπερ ήρωα. Δεύτερον, η ιστοριούλα από μόνη της είναι προβληματική. Όπως αναφέρεται και στο βιβλίο κανόνων του κύριου Μπομπίνα, αν το παραμύθι είναι χάλια, δεν υπάρχει περίπτωση να γίνει ταινία της προκοπής- βλέπε Transformers **.

 Στο πρώτο μισάωρο παρακολουθούμε μια επική ιστορία στην Άσκαρντ, το βασίλειο απ΄όπου προέρχεται ο ήρωας μας, μια αστεία ιστορία με θεότητες, που μας παρουσιάζονται σαν πλάσματα μιας άλλης διάστασης ή πλανήτη. Έτσι έχουμε μια πανδαισία οπτικών εφέ που αγγίζουν το κιτς, αλλά με ένα παράξενο τρόπο ισορροπούν στο χείλος του γούστου.

Ο  Kenneth Branagh, πασίγνωστος σεξπιρικός ηθοποιός και σκηνοθέτης, είναι παράξενη επιλογή, παρόλα αυτά καταφέρνει να κρατήσει κάποιες ισορροπίες. Το όνομα του προφανώς έφερε στην ταινία ηθοποιούς όπως τον "πολύ"  Anthony Hopkins- επαρκής και πειστικός Οντίν, πατέρας των θεών- και την πρόσφατα βραβευμένη με όσκαρ Natalie Portman, που καταφέρνει να θέσει μια ακόμα υποψηφιότητα, αυτή τη φορά για τα χρυσά βατόμουρα. Συνοδοιπόρος είναι ο Σκανδιναβός ηθοποιός Stellan Skarsgård, πάντα συμπαθής και με φοβερή φιλμογραφία. Το ρόλο του Thor κρατάει επιτυχώς

ο νεόκοπος Chris Hemsworth, που οι περισσότεροι θα τον θυμάστε για την παρουσία του στο καινούργιο Star Trek

 ***.

 Εκεί έπαιζε τον πρόωρα χαμένο μπαμπά του κάπτεν Κερκ, κλέβοντας τις εντυπώσεις.

Όταν ο φιλαράκος ο Thor πέφτει στη Γη η ταινία παίρνει μια άλλη τροπή. Από την μία έχουμε την προσπάθεια

των επιστημόνων να καταλάβουν την φύση του και από την άλλη έχουμε τον θεούλη μας να λέει την μια

απίστευτη ατάκα μετά την άλλη. Εδώ είναι άλλο ένα κερδισμένο στοίχημα της ταινίας. Αντί να γίνει πομπώδης

και ενοχλητική, χρησιμοποιεί ευέλικτα το χιούμορ και προχωράει στο επόμενο στάδιο. 

Στα μείον της ταινίας είναι η έλλειψη κάποιου συνταρακτικού "κακού". Οι Παγωμένοι Γίγαντες παραείναι ψηφιακοί

και ο αδερφούλης του Thor, o Loki (Tom Hiddleston) δεν πείθει.

Με αρκετή φροντίδα πάντως και σημαντικό επίπεδο παραγωγής, η ταινία ανήκει στις συμπαθείς αποτυχίες.

Σε αναμονή των Avengers, όπου θα παρελάσουν όλα τα παλικάρια της Marvel, είναι ένα κάποιο ορεκτικό,

κυρίως για θέαση στο σπίτι. Από ότι άκουσα το 3D του ήταν προβληματικό. Εγώ το είδα σε μια απαστράπτουσα 2D 

προβολή.

ΜΠΟΜΠΙΝΟΜΕΤΡΟ..    **

ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ?   ΜΕ ΠΑΙΔΙΚΗ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ.

TV BLURAY/ DVD

THE WALKING DEAD- SEASON 1 ( 2010 ) ΗΠΑ 

Creator: 

Frank Darabont                

cast: Andrew Lincoln, Jon Bernthal, Sarah Wayne Callies, Laurie Holden, Jeffrey DeMunn.

Τι εξυπηρετεί άλλη μια ιστορία με ζόμπι; Μάλλον τίποτα, αλλά είναι πλέον ένα είδος υποκατηγορίας ταινιών που έχει φανατικό κοινό. Απόδειξη η μεγάλη τηλεθέαση που είχε η συγκεκριμένη τηλεοπτική παραγωγή. Βασισμένη σε μια αρκετά ενδιαφέρουσα σειρά κόμικ και με καταπληκτικό επίπεδο παραγωγής, υπεύθυνος για το οποίο είναι ο Frank Darabont ( Τελευταία έξοδος: Ρίτα Χέιγουορθ, Το πράσινο μίλι, Η ομίχλη ) ο οποίος έχει γράψει και σκηνοθετήσει και το πρώτο επεισόδιο, η σειρά μας δείχνει μια κλασσική ιστορία Αποκάλυψης. Διαδραματίζεται στην Ατλάντα των ΗΠΑ και τα περίχωρα της. Ο πρωταγωνιστής ξυπνά σε έναν κατεστραμμένο και εφιαλτικό κόσμο, όπως στο κλασσικό sci-fi μυθιστόρημα, Day of the Triffids. Θα ξεκινήσει μια απεγνωσμένη προσπάθεια να επιβιώσει και να ξαναβρεί την οικογένεια του.

Η πρώτη περίοδος έχει μόνο 6 επεισόδια και ως εκ τούτου δεν μπορούμε να βγάλουμε ασφαλή συμπεράσματα. Από ότι έχουμε δει έχει αρκετό ενδιαφέρον, ειδικά τα 2 πρώτα επεισόδια. Το βασικό μειονέκτημα είναι ότι η ιστορία δεν προχωρά πολύ γρήγορα και οι δευτερεύουσες ιστορίες δεν είναι πάντα αξιόλογες. Για τους φίλους του είδους αγγίζει το τέλειο. Τα ζόμπι έχουν τα χαρακτηριστικά που ξέρουμε από τις ταινίες του Ρομέρο ( Night of the living dead, Day of the dead κλπ.). Υπάρχουν και στιγμές που οι δημιουργοί αποτίουν φόρο τιμής στον πρωτομάστορα George. Το επεισόδιο στο εμπορικό κέντρο, είναι ένα κλείσιμο του ματιού στο Dawn of the dead. 

Η σειρά έχει ξεκινήσει ήδη τον δεύτερο κύκλο της στην Αμερική και από ότι είδα είναι στο ίδιο ύφος. Υποθέτω- γιατί δεν έχω διαβάσει τα κόμικ- ότι η ιστορία έχει πολύ ψωμί ακόμα. Όπως και να έχει ενδεικνύεται σε πάσης φύσεως Ζομπολάτρεις. Καταπληκτικό μακιγιάζ, gore σκηνές απείρου κάλλους και αγωνία. Oι υπόλοιποι μπορούν απλά να προσπεράσουν ή να δοκιμάσουν τις δυνάμεις τους. Ο κύριος Μπομπίνας πάντως την κατατάσσει μέσα στις 10 καλύτερες περσινές σειρές, αν αυτό σας λέει βεβαίως κάτι. Εν ολίγοις: Ζομπάκια παντού, θάνατος και ντου!  

ΜΠΟΜΠΙΝΟΜΕΤΡΟ   ***1/2

ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ??      Με παρέα, γιατί το είδα μόνος και θέλει χαβαλέ...

*CULT CORNER*

MARTYRS ( ΜΑΡΤΥΡΕΣ ) 2008, Γαλλία, Καναδάς. 

99', έγχρωμο.

Director, Writer: Pascal Laugier

cast: Morjana Alaoui, Mylène Jampanoï.

Αρχικά το προσπέρασα στο ράφι του βίντεο κλαμπ, συνειδητά, γιατί ανάμεσα στα τόσα σκουπίδια

το εξώφυλλο δεν μου έλεγε κάτι καινούργιο. Όταν έλαβα την πληροφόρηση από σπόντα, για την αίσθηση

που δημιούργησε στα διάφορα φεστιβάλ που παιζόταν, το αναζήτησα χλιαρά. Είχε μεταφερθεί μέσα 

στο αχταρμά των εβδομαδιαίων ενοικιάσεων. Δεν το μετάνιωσα. 

Η ταινία του Γάλλου Pascal Laugier κάνει ταινιούλες όπως το Hostel (5) να μοιάζουν με βόλτα στο πάρκο. Δεν είναι δυνατόν οι περισσότεροι να αντέξουν να την δουν. Αυτό δεν είναι απαραίτητα προτέρημα, στην συγκεκριμένη περίπτωση όμως η θέαση της ισοδυναμεί με μαρτύριο, κάτι που δίνει περισσότερη δύναμη στην ταινία. Ένα μαρτύριο όμως που δεν μπορείς να ξεκολλήσεις τα μάτια σου από πάνω του. 

Ξεκινά με την προ 15 ετών απόδραση μιας κακοποιημένης δεκάχρονης από ένα μπουντρούμι, οπού οι άγνωστοι βασανιστές της την κρατούσαν και στην συνέχεια προχωράμε στα μέσα της δεκαετίας του '80 όπου και τους ανακαλύπτει. Δεν θέλω να αποκαλύψω τι γίνεται, πάντως όχι αυτό που έχετε στο μυαλό σας! Δεν υπάρχει στάση για ανάσα και ανακούφιση, είναι μια κάθοδος στην κόλαση. Αυτό που την ξεχωρίζει από τις εκατοντάδες άλλες είναι η συνεχής σεναριακή ανατροπή, πάντα προς το καλύτερο και η συντριπτική αίσθηση φόβου και απόγνωσης. 

Ο σκηνοθέτης δεν καταφεύγει σε ψεύτικα τρικ, η κάμερα κινείται καταπληκτικά, πράγμα που δείχνει ότι ξέρει τι κάνει και δεν φοβάται να πάρει επικίνδυνες "στροφές" της ιστορίας εκεί που χρειάζεται. 

Είναι φυσικό η ταινία να έχει φανατικούς οπαδούς, αλλά και πολέμιους. Δεν είναι για όλο τον κόσμο. Επίσης οι προθέσεις της μπορεί να παρεξηγηθούν. Μερικοί την αποκάλεσαν σαδιστικό πορνό, άλλοι μικρό αριστούργημα. Το σίγουρο είναι πως σου "κολλάει" στο μυαλό και σε στοιχειώνει. Καταλαβαίνεις γιατί ο σκηνοθέτης την οδηγεί εκεί που την οδηγεί, το θέμα είναι αν αυτό που θέλει να σου πει και με τον τρόπο που στο λέει, σε ενδιαφέρει. Η τέχνη ήταν ανέκαθεν προκλητική. Σε ένα σκοτεινό θέμα σαν κι αυτό το μονοπάτι είναι δυσδιάκριτο και επικίνδυνο. Κατά την άποψή μου είναι μια από τις 5 καλύτερες ταινίες του είδους των τελευταίων πέντε χρόνων. Αν τολμάτε, δείτε την! 

Υ.Γ. Εννοείται πως θα πάτε για την unratted έκδοση.

ΜΠΟΜΠΙΝΟΜΕΤΡΟ          ***1/2

ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ??        Αν είμαι αρκετά γενναίος...