DELICATESSEN ( 1991 ) Γαλλία

CAST

Dominique Pinon, Marie-Laurie Dougnac, Jean-Claude Dreyfus.

DIRECTORS / SCREENWRITERS

Marc Caro, Jean-Pierre Jeunet

95' - color                Μαύρη κωμωδία

Για να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα από την αρχή. Ο κύριος Λάκης δεν ανήκει στους φαν της ταινίας. Δεν είναι όμως και απόλυτα επικριτικός. Αυτό το λέω γιατί η ταινία τυγχάνει καθολικής αποδοχής. Την παρουσιάζω λοιπόν σήμερα καθ'ότι, παιδάκια, βγήκε στο σινεμά και μπορεί να θέλετε να την δείτε. Εξαρχής σας λέω ότι αξίζει τον κόπο. Αν μη τι άλλο είναι μια ξεχωριστή δημιουργία, σουρεαλιστική και "δολοφονικά" αστεία. Περισσότερο όμως μου δημιουργεί το αίσθημα ότι οι Ζενέ και Καρό θέλουν να εντυπωσιάσουν και όχι να κάνουν μια πραγματικά ολοκληρωμένη ταινία. Έχει κάνα δύο γραφικές, φαιδρές και εντυπωσιακές σεκάνς, στο σύνολο όμως μου άφησε μια ψυχρότητα και μια αίσθηση κενού. Προτιμώ γενικά τις επόμενες ταινίες τους, με αποκορύφωμα την "Πόλη των χαμένων παιδιών", για το δίδυμο, και το "Αμελί" για τον Ζενέ, που αργότερα έκανε αρκετά μεγάλη καριέρα μόνος του.

Η ιστορία είναι πρωτότυπη. Σε μια μελλοντολογική, μετα-αποκαλυπτική και ονειρική γειτονιά, υπάρχει μια πολυκατοικία με διάφορους ενοίκους και έναν ευτυχισμένο χασάπη στο ισόγειο, που νοικιάζει τα δωμάτια και προμηθεύει με υπέροχο "κρέας" τους γείτονες. Ένας νέος νοικάρης θα σκάσει μύτη, πρώην κλόουν του τσίρκου, και θα εγκλωβιστεί σε ένα εφιαλτικό παιχνίδι. Μόνη ελπίδα είναι η κόρη του χασάπη, η οποία τρέφει αισθήματα γι αυτόν. 

 Με κόμικ αισθητική, από την προϋπηρεσία του σκηνοθετικού ντουέτου στο animation, και σκοτεινή φωτογραφία, παράξενους χαρακτήρες και τρελές καταστάσεις, το delicatessen θα σας κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον. Είναι αρκετά έντονο για ανθρώπους με ευαίσθητο στομάχι και αρκετά περίεργο για mainstream κοινό. Αυτά και μόνο θα έφταναν για να ξετρελαθώ με την ταινία! Κι όμως δεν....Το μόνο που μου έμεινε είναι η καλλιτεχνική, αρτιστίκ αισθητική και η ερωτική σκηνή με τους σουμιέδες του κρεβατιού. 

Παρόλα αυτά θεωρώ πως είναι μια ενδιαφέρουσα πρόταση για θερινό σινεμαδάκι αλλά και για σπιτική προβολή, καθώς υπάρχει σε όλα τα βίντεο κλαμπ.

Υπερεκτιμημένη κατά την ταπεινή μας άποψη, αλλά αρκετά ενδιαφέρουσα και προκλητική, προτείνεται για όσους δεν την έχουν δει. Η αλήθεια είναι ότι θα την λατρέψουν οι χορτοφάγοι!

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ  :    **1/2   όπου και να την δείτε.

ΘΑ ΤΗΝ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ;  :   Είτε την λατρεύεις και την βλέπεις 20 φορές, είτε μια μόνο και σου είναι αρκετή.

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟ ΚΟΙΝΟ :  Νεανικό κοινό με καλλιτεχνικές ανησυχίες και άνθρωποι όλων των ηλικιών που τους αρέσει το προκλητικό σινεμά.

ΓΙΑΜ, ΓΙΑΜ !!!!!!!!!!

">

AN EDUCATION ( 2009 ) Μεγ. Βρετανία

CAST

Peter Sarsgaard, Carey Mulligan, Alfred Molina, Rosamund Pike, Dominic Cooper, Emma Thompson, Olivia Williams.

DIRECTOR

Lone Scherfig            95' - color                             Αισθηματικό δράμα

Μια ιστορία ενηλικίωσης δοσμένη με ευαισθησία, η ταινία του Δανού Lone Scherfig, πρώην μέλους του Δόγματος '95 ( βλέπε Λανς Φον Τρίερ ), με το υπέροχο καστ της και την καταπληκτική ανασύσταση εποχής, λίγο πριν από την επέλαση των Μπίτλς, η ταινία "Μια κάποια εκπαίδευση", ευτυχεί να έχει και στην θέση του σεναριογράφου τον Νικ Χόρνμπι. Ο Χόρνμπι είναι γνωστός δημοσιογράφος και συγγραφέας βιβλίων όπως το "high fidelity" και το "about a boy", που γίνανε και επιτυχημένες ταινίες. 

Ξεκινάμε δηλαδή από το γεγονός, ότι η ταινία έχει όλα τα υλικά εκείνα που θα την κάνουν να ξεχωρίσει. Πράγματι είχε μια ικανοποιητική πορεία, τόσο σε εισπρακτικό όσο και σε καλλιτεχνικό επίπεδο, καθώς προτάθηκε για 3 Όσκαρ. Παρουσιάζει την βαρετή ζωή μιας 16χρονης μαθήτριας μικροαστικής οικογένειας στο Λονδίνο το 1961. Ήταν μια εποχή ιδιαίτερα φτωχική για την χώρα καθώς προσπαθούσε ακόμα να κλείσει τις πληγές από τον πόλεμο. Σε μερικά χρόνια θα ερχόταν μια πολιτιστική και κοινωνική επανάσταση, αλλά ακόμα τα πράγματα ήταν δύσκολα. Ευφυής και όμορφη η  Τζένι ( η Κάρεϊ Μάλιγκαν είναι αποκάλυψη στον ρόλο ), θα ερωτευτεί έναν τριαντάρη Εβραϊκής καταγωγής, τον Ντέϊβιντ και θα έρθει σε ρήξη με τις αρχές της, τους γονείς της και τους δασκάλους της, επαναστατώντας στην ιδέα της άχρωμης, συντηρητικής ζωής που βλέπει να απλώνεται μπροστά της. Όμως ο σαγηνευτικός και εκλεπτυσμένος Ντέϊβιντ, θα κερδίσει τους γονείς της, που στο πρόσωπό του βλέπουν έναν καλοβαλμένο γαμπρό, αλλά συγχρόνως θα εμφανίσει και κάποια ανησυχητικά σημάδια. 

Η ταινία είναι ένα κοινωνικό σχόλιο για την θέση της γυναίκας την συγκεκριμένη περίοδο στην Αγγλία. Καταφέρνει να σε βάλει μέσα στην ατμόσφαιρα της εποχής και μαγεύεσαι από τους ανθρώπους και τις καταστάσεις. Ακόμα και στους δεύτερους ρόλους έχουμε καλές ερμηνείες, όπως του Άλφρεντ Μολίνα που παίζει τον συντηρητικό πατέρα, δίνοντας στον ρόλο αποχρώσεις που τον απομακρύνουν από τα στερεότυπα. 

Δεν μιλάμε βέβαια για κάτι φοβερά πρωτότυπο και μοναδικό, αλλά για μια πολύ καλογραμμένη και προσεγμένη παραγωγή. Στο μέγεθος που της αρμόζει είναι μια υποδειγματική, κλασσική, στιβαρή παραγωγή του bbc - κάνει και ρίμα! Τέλειο για να φτιάξεις το τσαγάκι σου, να βάλεις τα παντοφλάκια σου και να πάρεις τον καλό/ή σου αγκαλιά για να ζήσεις τις πονεμένες ιστορίες της γοητευτικής και συμπαθέστατης πρωταγωνίστριας. 

Υπάρχει μόνο μια αίσθηση ανολοκλήρωτου στο τέλος και έχεις την εντύπωση ότι θα μπορούσε να γίνει και κάτι καλύτερο. Από την άλλη αυτό δίνει μια χροιά ρεαλισμού στην ιστορία. Η αλήθεια είναι ότι η ταινία απευθύνεται πιο πολύ στον γυναικείο πληθυσμό, χωρίς όμως να είναι σε καμιά περίπτωση χαζοχαρούμενη ή γλυκερή, το αντίθετο. Αξίζει να την δείτε τώρα που είναι ζεστή σαν φραντζολάκι στα ράφια των βίντεο κλαμπ. 

Καθόλου βαρετό και γεμάτο με ανθρώπινους χαρακτήρες που μπορούμε να ταυτιστούμε, ειλικρινές και άμεσο, αλλά μικρού βεληνεκούς, το "Μια κάποια εκπαίδευση" αδικείται από την αναγνώριση που έτυχε. Δεν είναι μια "μεγάλη" ταινία αλλά ένα μικρό "διαμαντάκι".

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ :    ***1/2   οικιακή

                                  ***    κινηματογραφική

ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ; :    "Μια φορά μονάχα φτάνει, να ραγίσει το γυαλί...."

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟ ΚΟΙΝΟ :   Όλοι οι συνδυασμοί. Εξαιρούνται μεγάλες αντροπαρέες και φαν του Στίβεν Σιγκάλ.

">

SERIES

TRUE BLOOD ( 2008 - present ) ΗΠΑ

CAST

Anna Paquin, Stephen Moyer, Alexander Skarsgard, Rutina Wesley, Ryan Kwanten, Sam Trammell, Nelsan Ellis, Christopher Bauer.

CREATOR

Alan Ball

52'-55' το επεισόδιο    ( SEASON 1 & 2 )

Φαντασίας 

Αγαπητά μου παιδιά, ο κύριος Λάκης ανοίγει σήμερα μια νέα κατηγορία, απλώνοντας έτσι κι άλλο την ενημέρωσή σας, αυτή την φορά με την παρουσίαση τηλεοπτικών σειρών. Οι σειρές έχουν γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της οικιακής μας ψυχαγωγίας και πλησιάζουν πια τα στάνταρ των κινηματογραφικών ταινιών με την ποιότητα τους, τόσο σε θεματολογία, όσο και σε επίπεδο παραγωγής. Αυτό έχει δημιουργηθεί αργά αλλά σταθερά τα τελευταία 20 χρόνια. Δεν θα μπορούσε ποτέ να υπάρξει μια σειρά σαν το "true blood" πριν. 

Καταρχάς είναι γυρισμένο για την καλωδιακή, πράγμα που σημαίνει ότι βρίθει από σεξ, βία και διαστροφή, πράγματα που δεν βρίσκεις στις σειρές των κοινών καναλιών στην Αμερική. Είναι βασισμένο στην σειρά βιβλίων της Charlaine Harris "the Southern Vampire mysteries" και διασκευασμένο για την μικρή οθόνη από τον σεναριογράφο του "American Beauty" και δημιουργό του "six feet under", Alan Ball. 

H σειρά βέβαια δεν γέρνει προς το μυστήριο αλλά προς το ερωτικό στοιχείο. Για την ακρίβεια κάνει την οθόνη της τηλεόρασης να θολώνει από τις καυτές παρουσίες και τις περιπτύξεις των πρωταγωνιστών. Η υπόθεση εξελίσσεται στην μικρή πόλη του Αμερικάνικου νότου, Μπον Τεμπ. Η Σούκι, που την υποδύεται η Άννα Πάκουιν ( η γνωστή πιτσιρίκα της ταινίας "Το πιάνο", που πήρε Όσκαρ στα 11 της) ερωτεύεται έναν βρικόλακα 150 ετών, τον Μπιλ. Οι βρικόλακες και οι άνθρωποι συμβιώνουν, χάρη της ανακάλυψης ενός συνθετικού αίματος από την Ιαπωνία, του TRUE BLOOD, που κυκλοφορεί σε μπουκάλια ελεύθερα στην αγορά. Παρ'όλα αυτά υπάρχουν εντάσεις και προκαταλήψεις ανάμεσα στις δύο ράτσες καθώς προσπαθούν να ξεπεράσουν χιλιετίες αμοιβαίας απομόνωσης. Το Μπον Τεμπ  κρύβει και αλλά πολλά μυστικά τόσο για τους γραφικούς  κατοίκους του όσο και για τα υπερφυσικά όντα που ζουν σε αυτό.

Έχοντας δει τις δύο πρώτες περιόδους της σειράς, την προτείνω ανεπιφύλακτα. Η αλήθεια είναι ότι η πρώτη είναι γενικά καλύτερη από την δεύτερη, το επίπεδο όμως παραμένει υψηλό, τόσο σεναριακά ( καταπληκτικό ) όσο και ερμηνευτικά, από όλο το καστ, αλλά και σε επίπεδο παραγωγής.

Η σειρά παίζεται αυτή την εποχή στον ΑΝΤ1 καθημερινά (!), και σε καλή ώρα, καλύτερα όμως να την νοικιάσετε για να την απολαύσετε όπως θέλετε εσείς και χωρίς διαφημίσεις. Προς το παρών υπάρχει μόνο η πρώτη περίοδος στην Ελλάδα αλλά στο Amazon μπορείτε να βρείτε και την δεύτερη. Επειδή είστε άτακτα παιδιά, ξέρω ότι έχετε κι άλλους τρόπους να την δείτε και τίποτα δεν θα σας σταματήσει. Χαίρομαι γιάυτό, γιατί η σειρά απευθύνετε σε πολύύύ άτακτα παιδιά!!

Δεν χρειάζεται να σας κουράσω πολύ, η σειρά κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον και έχει έναν από τους καλύτερους τίτλους αρχής με ένα πολύ ωραίο τραγούδι. Είναι δώδεκα ωριαία επεισόδια η περίοδος και αυτή την στιγμή που μιλάμε ετοιμάζεται ο τρίτος κύκλος.

Αστείο, σέξι, ενήλικο και ποιοτικό, αγωνιώδες και εκκεντρικό το "true blood" ξεχωρίζει από την πρόσφατη τηλεοπτική παραγωγή, που δεν ήταν και η καλύτερη. Θα μπορούσε να έχει εναλλακτικό τίτλο, πολύ ταιριαστό : Θα σου δαγκώσω το κωλαράκι!!!!

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ           ***1/2   και για τις 2  περιόδους ( **** για την πρώτη, *** για την δεύτερη ).

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟ ΚΟΙΝΟ       Λάτρεις της καλής τηλεόρασης, με ανοιχτό μυαλό και γερό στομάχι.

">

">

ROBIN HOOD ( 2010 ) ΗΠΑ

CAST

Russell Crowe, Cate Blanchett, Max Von Sydow, William Hurt, Mark Strong, Oscar Issac.

DIRECTOR

Ridley Scott ( also Producer )

145'  color

Περιπέτεια εποχής

O Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος επιστρέφει από τις σταυροφορίες και σκοτώνεται σε μια μάχη στην βόρεια Γαλλία. Το στέμμα στέλνεται στην Αγγλία με τον Σερ Ρόμπερτ Λόξλεϊ, ο οποίος θα πέσει θύμα ενέδρας από τον Άγγλο προδότη Γκόντφρεϊ, που συνεργάζεται με τον Γάλλο βασιλιά για εισβολή του τελευταίου στην Βρετανία. Ο Ρόμπιν Λόνγκστράϊντ και οι φίλοι του, γυρνώντας και αυτοί από τον πόλεμο στην πατρίδα, θα βρουν τον ψυχορραγώντα Λόξλεϊ που θα παρακαλέσει τον ήρωά μας να μεταφέρει το σπαθί που κρατά στον πατέρα του, επειδή του το έκλεψε φεύγοντας για τις σταυροφορίες. Ο Ρόμπιν δέχεται, και μεταμφιεσμένος σε ιππότη φτάνει στον Σερ Γουόλτερ Λόξλεϊ, λόρδο του Νότινχαμ που μένει μαζί με την νύφη του, Λαίδη Μάριον και του ανακοινώνει τα μαντάτα. Εκείνος του προτείνει να προσποιηθεί ότι είναι ο γιος του και να γυρνά με την νύφη του για να μην χάσει τα κτήματά του, όντας χωρίς διάδοχο. Ο Ρόμπιν δέχεται, και μαζί με τα πρωτοπαλίκαρα του προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα, καθώς θα έρθουν αντιμέτωποι με τον προδότη Γκόντφρεϊ και την εισβολή των Γάλλων, αλλά και με τον άχρηστο και άδικο νέο βασιλιά της Αγγλίας. 

Η ταινία αναφέρεται στα γεγονότα που οδήγησαν τον Ρόμπιν στην παρανομία. Μέχρι τώρα έχουμε γνωρίσει αυτόν τον λαϊκό ήρωα της Αγγλίας με τα κολάν του Έρον Φλυν από την δεκαετία του '30, μέχρι και σήμερα με μια πρόσφατη τηλεοπτική σειρά του BBC. Η ταινία του Ρίντλεϊ Σκοτ είναι πράγματι σαν πρίκουελ του μύθου και προσπαθεί να βάλει σε ένα ιστορικό, αληθοφανές πλαίσιο τον ήρωα, δημιουργώντας μια καινούργια, πιο ενήλικη προσέγγιση. Δυστυχώς έτσι καταφέρνει να αφαιρέσει όλη την γοητεία, τον χαβαλέ και τη διασκέδαση και θα σας πω αναλυτικά το γιατί.

Καταρχάς χρησιμοποιεί έναν πενηντάρη Ράσελ Κρόου, που είναι πολύ βαρύς για τον ρόλο. Μπορεί να συνεργάστηκαν πριν 10 χρόνια επιτυχημένα στον Μονομάχο, για την συγκεκριμένη ταινία όμως φαίνεται σαν λάθος επιλογή και από τις αφίσες ακόμα. Το ίδιο ισχύει και για την Κέιτ Μπλάνσετ, που κάνει ότι μπορεί για να ανάψει μια φλογίτσα πάθους με τον συμπρωταγωνιστή της. Επειδή και οι δύο είναι πολύ καλοί ηθοποιοί καταφέρνουν και αντεπεξέρχονται κάπως στους ρόλους, αλλά εκτός από ένα κρύο φιλί προς τα τέλη της ταινίας, δεν τους βλέπουμε ούτε σε μια ερωτική σκηνή μαζί. Ο Γουίλιαμ Χαρτ μορφάζει συνεχώς παίζοντας έναν συνετό Λόρδο, μην πείθοντάς ούτε στιγμή ότι είναι Άγγλος ευγενής. Οι κακοί Γκόντφρεϊ και ο σερίφης του Νότινχαμ δεν είναι αρκετά κακοί για να τους λατρέψεις μισώντας τους. Μόνο ο Όσκαρ Άϊζακ, που παίζει τον Πρίγκηπα Τζον, ξεχωρίζει και κάποιες στιγμές έχει τις καλύτερες ατάκες, ενώ παίζει ανέμελα με την τεμπέλικη και απάνθρωπη "κακοσύνη" του και κλέβει την παράσταση.  O Mαξ Φον Σίντοφ είναι επίσης πολύ καλός παίζοντας τον Γουόλτερ Λόξλεϊ, αποδεικνύοντας πόσο μεγάλος ηθοποιός παραμένει ακόμα και στα 81 του χρόνια.

 Ο σκηνοθέτης, ο οποίος είναι αναγνωρισμένης αξίας με μεγάλη φιλμογραφία ( Άλιεν, Μπλέϊντ Ράνερ, Θέλμα και Λουίζ, Μονομάχος κ.α. ) προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στην ιστορική  βιογραφία και το blockbuster και εκεί ακριβώς την πατάει. Στο πρώτο μισό μετά από ένα μισάωρο δράσης, όχι και τόσο πρωτότυπης θα έλεγα, μας εισάγει στους χαρακτήρες και την ίντριγκα, μακρηγορώντας όμως εις βάρος της ψυχαγωγίας. Παραδόξως αυτό είναι και το καλύτερο κομμάτι της ταινίας. Μόλις ο Ρόμπεν φτάσει στο Νότινχαμ αρχίζουν όλες οι σεναριακές ευκολίες. Ενώ μέχρι τότε είχαμε μια έστω στιβαρή και αργοκίνητη, στα όρια της ακαδημαϊκότητας ταινία, τώρα παραδίδεται στην αχαλίνωτη ευκολία και διεκπεραιωτική ανάγκη των δημιουργών της, μέχρι που επιτέλους προς το τέλος διασκεδάζουμε κιόλας με την αφέλεια των καταστάσεων καθώς άθελά της η ταινία γίνεται αστεία. 

Αξίζει λοιπόν για κάτι η ταινία; Βασικά είναι μια μεγάλη παραγωγή και της φαίνεται, παρακολουθείται ευχάριστα έως ενός σημείου, αλλά ρε γαμώτο είναι τελείως στεγνή. Λείπει εκείνη η ματιά που θα της έδινε κάτι καινούργιο και θα ανανέωνε τον μύθο. Για παιδιά δεν είναι, γιατί είναι πολύ σοβαρή και βίαιη, αλλά και οι ενήλικες θα βαρεθούνε μετά από δυόμιση ώρες χιλιοειδομένων  πραγμάτων. Πολύ φασαρία για το τίποτα θα ήταν ο κατάλληλος τίτλος. 

 Στο τέλος μένουν τα πολύχρωμα κουστούμια, τα σκηνικά, κάνα δύο ευφυείς στιγμές, μερικές ατάκες και η τελευταία μάχη που αξίζει μόνο για την χρήση των τόξων και αυτό μόνο για τα αρρωστάκια. Θα μπορούσατε να μην την δείτε στο σινεμά και να περιμένατε την έξοδο της σε dvd, δεν θα χάνατε τίποτα. Βέβαια υπάρχουν και τα θερινά, οπότε με μπιρίτσα και καλή καρδιά κάτι γίνεται. Ο κύριος Μπομπίνας θα σας πρότεινε την παλιά βερσιόν με τον Έρολ Φλιν ή έστω εκείνη της Ντίσνεϊ που ο Ρομπέν είναι αλεπού. Αυτή με τον Κέβιν Κόστνερ είναι για γέλια πια, για να μην μιλήσω για το τραγουδάκι του Μπράιαν Άνταμς!!!

Χωρίς να είναι τερατούργημα και σίγουρα χωρίς να είναι μια ταινία που θα θυμάστε 2 λεπτά αφού βγείτε από την αίθουσα, το Robin Hood μπορεί να θεωρηθεί μια αποτυχία ή καλύτερα μια μετριότητα. Το βέλος του Ρόμπιν, ή Ρομπέν των Δασών, όχι μόνο δεν βρήκε στόχο αλλά χτύπησε μπεκάτσα!

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ :    **  kai se kese kai se kouva

ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ ; :   Bαριέέέέέέμαι.

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟ ΚΟΙΝΟ :  Ήμουν περαστικός και μπήκα.

">

Και για χαβαλέ πάρτε και παλιότερα τρέιλερ ταινιών για συγκρίσεις και πλάκα.

">

">

">

">

">

Και για την αναπαραγωγή..

                                               Ο ΡΟΜΠΕΝ ΤΩΝ ΜΠΟΜΠΙΝΩΝ!

BOBINA CLASSICS

Ο άνθρωπος ελέφαντας (THE ELEPHANT MAN ) ΗΠΑ, Βρετανία ( 1980 )

CAST

Anthony Hopkins, John Hurt, Ann Bancroft, John Gielgud.

DIRECTOR

David Lynch (also screenwriter, sound)

120' black&white

Βιογραφικό δράμα

Βασισμένη στην αληθινή ιστορία του Τζον Μέρικ, η δεύτερη ταινία του Λιντς μετά το άκρως πειραματικό Eraserhead, είναι μια πραγματικά ξεχωριστή εμπειρία. Μην έχοντας τα δικαιώματα του ομώνυμου θεατρικού έργου ο παραγωγός Μελ Μπρουκς - ναι, ο γνωστός σε όλους μας κωμικός και σκηνοθέτης! - βάσισε την ιστορία, με την βοήθεια τριών σεναριογράφων, ανάμεσά τους και του Λιντς, στο βιβλίο του γιατρού Φρέντερικ Τριβς, που πήρε υπό την προστασία του τον Μέρικ - τον υποδύεται ο Άντονι Χόπκινς στον ρόλο που τον πρωτοκαθιέρωσε στον κινηματογράφο - και σε ένα βιβλίο του Άσλεϊ Μόνταγκιου, που γράφτηκε πολύ αργότερα και αναφέρεται σε όλη την ζωή του ήρωα μας.

Στα τέλη του 19ου αιώνα λοιπόν, ο Τζον Μέρικ εξαιτίας της σοβαρής δυσμορφίας του, δεν ήταν παρά  ένα τέρας και φρικιό τσίρκου. Ο γιατρός Τριβς θα τον δει και θα δώσει μάχη να τον σώσει και να τον φέρει στο νοσοκομείο, όπου θα προσπαθήσει να αποκαταστήσει όσο γίνεται την σωματική και ψυχική του υπόσταση. Και ενώ η συντηρητική βικτωριανή κοινωνία του Λονδίνου θα τον αναγνωρίσει ως έναν άνθρωπο με ευαισθησίες και ταλέντα, ποτέ δεν θα πάψει να είναι μια αξιοπερίεργη και δακτυλοδεικτούμενη περίπτωση.

Πρόκειται για μια μεγάλη δημιουργία που οφείλετε όλοι να δείτε τώρα που επανεκδίδεται στους κινηματογράφους. Αξίζει τα λεφτά της και σε μεγάλη αίθουσα, όπου η καταπληκτική ασπρόμαυρη φωτογραφία του Φρέντι Φράνσις εναρμονίζεται με την σκηνοθετική μαεστρία του Λιντς, δίνοντας ένα μοναδικό οπτικό αποτέλεσμα. Ξεχωρίζει από το υπόλοιπο σώμα της δουλειάς του σκηνοθέτη γιατί είναι πλήρως κατανοητή και πιο προσιτή για το ευρύ κοινό. Χωρίς ποτέ να γίνεται μελοδραματική καταφέρνει και είναι άκρως συγκινητική, έως σπαρακτική θα έλεγα. 

Η ταινία είναι γυρισμένη εξ'ολοκλήρου στην Αγγλία με υπέροχους Βρετανούς ηθοποιούς, όπως ο γίγαντας Τζον Χερτ στον ομώνυμο ρόλο, που είναι τουλάχιστον συγκλονιστικός μέσα στο βαρύ μέϊκ απ και ο Σερ Τζον Γκίλγκουντ καθώς και μια πλειάδα γνωστών καριεριστών στους δεύτερους ρόλους - με εξαίρεση την Νεοϋορκέζα Αν Μπάνκροφτ σε ένα ρόλο έκπληξη. Είχε επίσης προταθεί για 8 ( !!! ) Όσκαρ μεταξύ των οποίων και αυτό της καλύτερης ταινίας. Φυσικά δεν πήρε κανένα αν και άξιζε τουλάχιστον για 4-5. Ας μην πιάσουμε όμως αυτή την κουβέντα καλύτερα.

Η ουσία είναι ότι ο Λιντς καθιερώθηκε σαν μεγάλος δημιουργός και συνεχίζει μέχρι και σήμερα να μας καλεί σε ταξίδια μέσα στον μοναδικό του κόσμο, γι'αυτό και ο κύριος Λάκης τον λατρεύει, ακόμα και αν κάνει και καμιά στραβή. Η ουσία είναι ότι έχει όραμα και τσαγανό να το κάνει. Δεν υπάρχουν και πολλοί σαν κι αυτόν, τουλάχιστον Αμερικάνοι. 

Επιβάλλεται λοιπόν η θέαση της ταινίας, μην την φοβάστε καθόλου. Α....και μην ακούσω τίποτα βλακείες του τύπου μήπως είναι βαριά ή καταθλιπτική. Είναι υπέροχη, αυτό φτάνει. 'Άλλωστε για μένα πιο καταθλιπτική είναι μια κακή ταινία. Δείτε τον άνθρωπο ελέφαντα την τελευταία ατραξιόν του Σινέ Μπομπίνας!

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ :        ****1/2    για σινεμά ή οικία

ΘΑ ΤΗΝ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ; :  Σίγουρα.

ΠΡΟΤΕΙΝΌΜΕΝΟ ΚΟΙΝΌ :    Όλοι όσοι θεωρούν ότι βλέπουν κινηματογράφο.

">

Mπομπινομαχίες

Aγαπητά μου παιδιά, σήμερα σας παρουσιάζω τις δύο ταινίες που βραβεύτηκαν με το όσκαρ ερμηνείας 2010 - εννοείται για ταινίες του 2009. Και οι δύο δεν έχουν παιχτεί στην Ελλάδα, αλλά ο κύριος Μπομπίνας, μέγας σινεφίλ και ψώνιο, της είδε και σας τις παρουσιάζει για την περίπτωση που βγουν στα βίντεο κλαμπ. Τώρα αν δεν βγουν, που δεν νομίζω, υπάρχει και το ίντερνετ και η tv. Αλληλούια!! Η πρώτη μπομπινομαχία λοιπόν στην ιστορία είναι γεγονός. Μιλάμε για αποκλειστικότητα, όχι αστεία. Έχουμε και λέμε λοιπόν......

THE BLIND SIDE ( ΗΠΑ ) ( 2009 )

CAST


Sandra Bullock, Tim McGraw, Quinton Aaaron, Jae Head.

DIRECTOR
John Lee Hancock ( also screenwriter )


126' - COLOR

Κοινωνική κομεντί









Βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Μάϊκλ Λιούϊς, η ταινία του Χάνκοκ διηγείται την αληθινή ιστορία του παίκτη του φούτμπολ Μάϊκλ 'Οερ. 'Ενας ήρεμος γίγαντας και παιδί από προβληματική Αφροαμερικάνικη οικογένεια υιοθετείται από μια παραδοσιακή μεγαλοαστή μητέρα του νότου, η οποία θα πολεμήσει με αντίξοες συνθήκες να καταφέρει να βάλει τον Μάϊκλ - που αργότερα θα γίνει διάσημος αθλητής - με υποτροφία στο πανεπιστήμιο.

Ούτε αυτή η ταινία είναι κάτι που δεν έχουμε ξαναδεί. Ξεπερνά τους σκόπελους με μια feelgood αισθητική κάνοντας να φαίνεται όλη η, ομολογουμένως, εντυπωσιακή άνοδος του ψιλομπουνταλά πρωταγωνιστή πολύ πιο απλή και εύκολη από όσο θα ήταν στην πραγματικότητα. Ένα μόνο πρέπει να έχετε στο μυαλό σας, αυτή δεν είναι μια απλή ταινία αλλά μια Σάντρα Μπούλοκ ταινία και έτσι πρέπει να προσεγγιστεί! Η - όχι και τόσο αγαπημένη πρωταγωνίστρια για τον κύριο Λάκη - είναι κάτι μεταξύ της πιο λάϊτ εκδοχής της Έριν Μπρόγκοβιτς και του Τζέρι Μαγκουάϊρ - if you know what i mean. Tα καταφέρνει αρκετά καλά, κουβαλάει στις πλάτες της την ταινία και παίρνει και Όσκαρ η αθεόφοβη!



Μην φανταστείτε βέβαια καμιά τρομερή ερμηνεία, σαν σύγχρονη Βουγιουκλάκη παλεύει για το σωστό. Ελλείψει όμως αξιοπρεπών Αμερικανικών ερμηνευτών τη χρονιά που πέρασε, το πήρε το άτιμο το αγαλματάκι.

Η ταινία παρακολουθείται ευχάριστα γενικά, είναι ιδιαίτερα απλοϊκή και φαντάζομαι ότι, παρ΄όλο που έχει σχέση με άθλημα, θα αρέσει πιο πολύ στις κορασίδες - για να γίνουμε και λίγο σεξιστές αγαπητά μου τέκνα.

'Ενα μόνο προσφέρει, για όποιον ενδιαφέρεται, μια βασική κατανόηση του πως στο διάτανο παίζεται αυτό το φούτμπολ, ειδικά την χρήση των αμυντικών παιχτών. Κατά τα άλλα μπορεί και σε φάσεις να σας σπάσουν τα νεύρα από τις μελοδραματικές κοινοτυπίες του είδους. Το φαινόμενο της Μπούλοκ ( Ω...μα τι όνομα!!!! ) δεν έχει ακριβή εξήγηση. 'Όντας μια αξιοπρεπής και μόνο ηθοποιός, έχοντας μια μέτρια εμφάνιση, καταφέρνει και είναι μια πρώτου μεγέθους σταρ. Υποθέτω ότι ταυτίζονται όλες οι Αμερικανοκυράτσες γιατί τους θυμίζει το κορίτσι της διπλανής πόρτας. Χαλάλι της αφού μπορεί. Ο κύριος Μπομπίνας οταν την βλέπει να παίζει νιώθει σαν να του έχουν σερβίρει ένα φημισμένο πιάτο που στο τέλος να του αφήνει μια πίκρα στο στόμα από ένα παράξενο υλικό που έβαλε ο σεφ. Πάντα θα υπάρχει μια ξινίλα. Θα την λέμε από δω και πέρα "ξινίλα Μπούλοκ", για να συνενοούμαστε.



Είναι λοιπόν στην προσωπική σας κρίση αν θα δείτε ποτέ αυτή την ταινία. Βασικά θα συνηστούσα μια προβολή στο μέλλον αν το βάλει η tv ανάμεσα σε διαφημίσεις απορυπαντικών. Ότι αξίζει είναι για τον "σκελετό" μιας ομολογουμένως εντυπωσιακης αληθινής ιστορίας. Γενικά η λιγότερο καλή από τις 2 οσκαρικές ερμηνευτικές βραβεύσεις της χρονιάς.




ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ : ** παντού και πάντα


ΘΑ ΤΗΝ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ; : Ούτε αν πέρναγε σαν νόμος με τα νέα μέτρα.


ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟ ΚΟΙΝΟ : Κοινό village, νοικοκυρές που θέλουν να "επαναστατήσουν".


ΕΙΠΑ ΚΑΙ ΕΛΛΑΛΗΣΑ ΚΑΙ ΑΜΑΡΤΙΑ ΟΥΚ ΕΧΩ!!!!! Πάρτε και τρέϊλερ.

CRAZY HEART ( ΗΠΑ ) ( 2009 )

CAST

Jeff Bridges, Maggie Gyllenhaal, Robert Duvall, Tom Bower, Colin Farrell.

DIRECTOR

Scott Cooper ( also screenwriter, producer )

111' - COLOR

Μουσικό δράμα 

Στην συνέχεια έχουμε την ταινία που παίζει ο Μπρίτζες, που είναι, κατά τι, καλύτερη - και λιγότερο εκνευριστική. Είναι μια απλή ιστορία ενός γερασμένου κάντρι τραγουδιστή - φανταστικό πρόσωπο - που μετά από 4 αποτυχημένους γάμους και κάτι δεκαετίες να κάνει επιτυχία, ζει παρέα με το μπουκάλι σέρνοντας το σαρκίο του από πόλη σε κωμόπολη, παίζοντας μουσική σε καταγώγια. Εκμεταλλευόμενος τις γερασμένες του "γκρούπις" περνάει την ώρα του. Κάποια στιγμή θα γνωρίσει  μια νεαρή δημοσιογράφο και στο προσωπό της θα ανακαλυψει κάτι καινούργιο, το οποίο θα τον κάνει να παλέψει για να γλυτώσει από την αυτοκαταστροφική του πορεία χωρίς να είναι καθόλου εύκολο.

Το καστ είναι το δυνατό χαρτί αυτής της όχι τόσο πρωτότυπης ταινίας. Ο Τζεφ Μπρίτζες πείθει απόλυτα δίνοντας μια μεστή ερμηνεία που βραβεύτηκε όπως είπαμε με όσκαρ. Η Μάγκι Γκίλενχαλ, είναι πειστική και εκπέμπει μια γήινη αύρα. Σε δεύτερους ρόλους συναντάμε τον Ρόμπερτ Ντιβάλ και τον Κόλιν Φάρελ. Τα τραγούδια είναι ειδικά γραμμένα για την ταινία και την βοηθάνε σημαντικά. Δεν υπάρχουν συγκινήσεις, το αντίθετο. Οι ρυθμοί είναι αργοί και η ταινία "αναπνέει" από τα μεγάλα τοπία της Αμερικάνικης επαρχίας. Θα έλεγα ότι πρόκειται για μια ειλικρινή δημιουργία χωρίς πολλές φανφάρες. Μια μικρή συμπαθητική ταινία με καρδιά, έως εκεί όμως. Δεν θα χάσετε και τίποτα αν δεν την δείτε, αλλά είναι μια χαλαρή ταινιούλα για μια προβολή μετά την δουλειά, ας πούμε.

Αν δεν μπορείτε να την βρείτε πουθενά, κατεβάστε τη, γιατί οι φωστήρες διανομείς δεν φρόντισαν να την φέρουν στα σινεμά. Ελπίζω να βγει κατευθείαν στο dvd.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ :       **1/2 μόνο για σπίτι

ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ; :  Δεν νομίζω

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟ ΚΟΙΝΟ :  Φανατικοί λάτρεις του Τζεφ Μπρίτζες ή της κάντρι μουσικής και Οσκαρόπληκτοι.

">

Ρασομόν ( RASHOMON ) Ιαπωνία ( 1950 )

CAST

Toshiro Mifune, Masayiuki Mori, Machiko Kyo, Takashi Shimura, Minoru Chiaki.

DIRECTOR

Akira Kurosawa ( also screenwriter and editor )

88' - BLACK&WHITE

Δράμα / Κλασσική

Εξαιτίας της επανεκδόσεως της ταινίας Ρασομόν στους Ελληνικούς κινηματογράφους, ο κύριος Λάκης σας την παρουσιάζει για την περίπτωση που κάποιοι από σας δεν την έχουν δει - και νομίζω ότι είναι αρκετοί.

Η υπόθεση είναι πολύ ενδιαφέρουσα και μπροστά από την εποχή της. Σε ένα σχεδόν ''αποκαλυπτικό'' σκηνικό, κάτω από την στέγη ενός μισοκατεστραμμένου ναού, βρίσκουν καταφύγιο τρεις άντρες από την πολύ δυνατή βροχή, ένας ιερέας, ένας επαίτης και ένας ξυλοκόπος. Βρισκόμαστε στην Ιαπωνία του 12ου αιώνα. Πιάνουν κουβέντα για μια δίκη για έναν φόνο και έναν βιασμό, στην οποία συμμετείχαν ένας σαμουράϊ, η γυναίκα του και ένας ληστής. Ο καθένας λέει την δικιά του εκδοχή για τα γεγονότα και έτσι ο σκηνοθέτης βρίσκει την ευκαιρία να κάνει μια ταινία για την ανθρώπινη αδυναμία, την σχετικότητα των καταστάσεων και την αντίληψη των πραγμάτων και να μας εντυπωσιάσει πραγματικά με την μοντέρνα αφήγησή του . 

Το φιλμ πήρε τον Χρυσό Λέοντα στο φεστιβάλ Βενετίας το 1951 και σηματοδότησε την απαρχή του ενδιαφέροντος του δυτικού κόσμου για τον Ιαπωνικό κινηματογράφο. Είναι άλλωστε η πρώτη σημαντική δημιουργία του Κουροσάβα.

Τώρα θα με ρωτήσετε, όσοι δεν το έχετε δει αν αξίζει να πάτε σινεμά να το δείτε. Η ταπεινή μου άποψη είναι ότι πρόκειται για μια αρκετά καλή ταινία και μιας και θεωρείται κλασσική, όπου και να την δείτε δεν θα χάσετε. Δεν θεωρώ ότι είναι από τις καλύτερες του σκηνοθέτη γιατί σε κουράζει λίγο σε μερικές περιπτώσεις. Το παίξιμο ας πούμε, άλλοτε είναι καταπληκτικό και άλλοτε υπερβολικό. Η πλοκή και η σκηνοθετική μαεστρία είναι αυτά που θα σας κρατήσουν. Μην μασάτε με τους οργασμούς των σφιχτόκωλων κριτικών, που για να βάλουν 5 αστέρια σε μια ταινία πρέπει να είναι 30 χρονών και βάλε και γνωστού δημιουργού. Αυτοί κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου και βολεύονται με το να κρίνουν στα σίγουρα. Ο κύριος Μπομπίνας είναι ένας ταπεινός σινεφίλ και προσπαθεί να σας προτείνει κάτι πραγματικό. Η πραγματικότητα  λοιπόν είναι ότι πρόκειται για μια δυνατή κλασσική δημιουργία που για να την δεις χρειάζεται και λίγη προσπάθεια. Τα χρονάκια της φαίνονται, ο Κουροσάβα όμως είναι μέγας εικονοκλάστης.

Δείτε τη λοιπόν, αν όχι τώρα, σε κάποια άλλη ευκαιρία που θα σας δοθεί. Πραγματικό σινεμά που δεν βλέπουμε πια, στιβαρό και καινοτόμο. 

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ :      ***1/2

ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ; : Μετά από 15 χρόνια.

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟ ΚΟΙΝΟ :  Σινεφίλ, σινεφίλ, σινεφίλ.

Πάρτε μανίτσες μου και τα 10 πρώτα λεπτά της ταινίας σαν πρόγευση!!!!!!!!!

">

ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ

Ο κύριος Μπομπίνας θα ήθελε να ευχαριστήσει όλα τα καλά παιδάκια που του δείχνουν εμπιστοσύνη και επισκέπτονται το blog του. Τα σχόλιά σας είναι πάντα ευπρόσδεκτα και τα διαβάζω με περίσσια χαρά, ειδικά αυτά που με κάνουν να διορθώνομαι. Οι απόψεις σας για τις ταινίες είναι εξίσου σημαντικές και θα χαρώ να δω και κάποιες διαφωνίες. Ότι γίνεται εδώ είναι καθαρά για την διασκέδασή μας. Tο blog είναι ένας παράλληλος κόσμος βγαλμένος από την φαντασία μας οπού υπάρχουν μόνο ήρωες ταινιών και δημιουργοί.

Κάθε βράδυ ακαταπόνητα και αγόγγυστα προσπαθώ να κάνω μια καταχώριση. Κάποιες φορές το πετυχαίνω και κάποιες όχι. Μερικές φορές κάνω και 2 ή 3 την ημέρα!!!

Να είστε καλά παιδιά λοιπόν, να τρώτε όλο σας το φαΐ, να διαβάζετε τα μαθήματά σας και να βλέπετε ταινίες.

 Δεχόμαστε και παραγγελιές! Δηλαδή όποιος θέλει να μάθει για μια ταινία, για κάτι που σχετίζεται με αυτή ή ακόμα και για κάποιον ηθοποιό ή σκηνοθέτη μπορεί να ρωτάει. Ο Κύριος Μπομπίνας είναι εδώ για να σας λύσει - αν μπορεί - οποιαδήποτε απορία.

Μετά τιμής......Κος Λάκης.

Επαφή τέταρτου τύπου ( THE FOURTH KIND ) ΗΠΑ ( 2009 )

CAST

Milla Jovovich, Elias Koteas, Will Patton, Hakeem Kae-Kazim.

DIRECTOR

Olatunde Osunsanmi ( also Screenwriter )                                    98' - COLOR                       Θρίλερ

Τοποθετημένο χρονικά το φθινόπωρο του 2000 στο Νομ της Αλάσκα και βασισμένο σε ''αληθινά'' γεγονότα, η ταινία του - άκουσον, άκουσον - Ολατούντε Οσουνσάνμι, ασχολείται με τις περιπέτειες της ψυχολόγου 'Αμπιγκέϊλ Τάϊλερ. Αφού ο άντρας της πέθανε μυστηριωδώς στα χέρια της, επιστρέφει στην δουλειά όπου και ανακαλύπτει ότι πολλοί ασθενείς της έχουν τις ίδιες, παράξενες αναμνήσεις μιας κουκουβάγιας στο παράθυρό τους τη νύχτα. Όταν ένας από αυτούς σκοτώσει όλη του την οικογένεια και αυτοκτονήσει, θα προσπαθήσει μέσω της ύπνωσης να μάθει την αλήθεια με τρομακτικά αποτελέσματα.

Μετά το μακελειό που έγινε με τις κριτικές που πήρε η ταινία ήμουν πολύ μαζεμένος και την προσέγγισα με μουδιασμένη περιέργεια. Εντάξει είναι σαν επεισόδιο των x-files, μερικές φορές οι ηθοποιοί και ειδικά η Γιόβοβιτς, παίζουν υπερβολικά. Δεν είναι όμως ανάγκη να δώσεις πολύ σημασία σε αυτά. Έτσι κι αλλιώς μιλάμε για ένα b movie. Η ταινία βλέπεται άνετα και ομολογώ ότι σε φάσεις με τρόμαξε όσο λίγες. Δεν ξέρω αν θα τσιμπήσετε με το παραμύθι που πουλάει, αλλά για να  δεις ακόμα και τον Σούπερμαν πρέπει να καταπιείς ότι υπάρχει ένας εξωγήινος με μπέρτα που πετάει και σώζει όλο τον κόσμο! Τα μέσα που χρησιμοποιεί - ειδικά τα "πραγματικά" βίντεο - είναι σκιαχτικά. Δεν βασίζεται σε εφέ, που μπορεί να την έκαναν να φαίνεται γελοία, αλλά κτίζει μια ατμόσφαιρα παγωμένη και μυστηριώδη. Θα το πω λοιπόν και ότι γίνει: εμένα μου ψιλοάρεσε η ταινία. Ήταν σίγουρα πιο τρομακτική και πιο καλή από κάτι μπούρδες του τύπου Paranormal Activity. Ενώ τα φαντάσματα και οι μάγισσες έχουν ασυλία οι υποτιθέμενες εξωγήινες επαφές πέφτουν πάντα στην πυρά. Εδώ διακρίνω κάτι που ενοχλεί γενικά. Κατά την γνώμη μου ο κόσμος παίρνει πιο σοβαρά τα θρίλερ περί εξωγήινων απαγωγών ενώ δεν θα έπρεπε. Όλα ανήκουν στην σφαίρα του φανταστικού. Καταλαβαίνω ότι μπορεί να ενόχλησε η χρήση των δήθεν αληθινών σκηνών σαν προσπάθεια του σκηνοθέτη να επηρεάσει με φτηνά κόλπα το κοινό. Δεν διακρίνω όμως διαφορές με άλλες ταινίες του αντίστοιχου βεληνεκούς. Αντίθετα νομίζω ότι επιτυγχάνει τον στόχο της.

Μην την φοβάστε λοιπόν καθόλου και νοικιάστε τη. Η αλήθεια είναι ότι σινεμά δεν αξίζει να τραβηχτείς για χάρη του αλλά στο dvd είναι μια χαρούλα - και δυο τρομάρες, πραγματικές όμως!!

Τώρα αν θέλετε να εξερευνήσετε πόσα από αυτά που θα δείτε είναι αλήθεια, είναι δικό σας θέμα. Η κωμόπολη αυτή υπάρχει και όντως έχουν εξαφανιστεί αρκετά άτομα. Στην ταινία φαίνεται να είναι δίπλα σε βουνά. Αυτό δεν είναι σίγουρα αλήθεια γιατί στην πραγματικότητα είναι σε μέρος τελείως επίπεδο. Η ταινία άλλωστε έχει γυριστεί στην Βουλγαρία!!!!

Ένα μεγάλο  στοίχημα ήταν αυτή η ταινία, με μέτρια ανταπόκριση. Ανακαλύψτε την και οπλιστείτε με θάρρος γιατί είναι μια πραγματικά τρομακτική ταινία. Καλό θα ήταν να μην την δείτε μόνοι και αργά τη νύχτα. Εγώ το έκανα και έκλασα πόμολα. Μια χαρά προβολή λοιπόν, με μια ταινία που είναι πολύ πιο πάνω από πολλές που μας παραμυθιάζουν να δούμε. Δεν είναι ένα χαμένο αριστούργημα. Είναι μια χρυσή αποτυχία. Σας περιμένει!

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ :    ***  και μόνο για σπίτι

ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΒΛΕΠΑΤΕ; : Μόνο με ανθρώπους που δεν είναι ενήμεροι για το τι θα δουν, για τον χαβαλέ.

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟ KOINO:   "Χαλαροί" λάτρεις του φανταστικού.

">